Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2014

Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ - Πασχαλία Τραυλού

Εικόνα
Το νέο μυθιστόρημα της Πασχαλίας Τραυλού «Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ»  είναι ένα υπέροχο βιβλίο με άρτια δομή, εξαιρετικά δουλεμένη γραφή και πλοκή που εμένα προσωπικά με καθήλωσε. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο στο συγκεκριμένο βιβλίο ήταν η ανάλυση της ψυχολογίας των ηρώων, η όποια φυσικά με βοήθησε να καταλάβω τα κίνητρα των πράξεων τους. Διαβάζοντάς το βλέπεις πως η συγγραφέα δεν ακολουθεί την πεπατημένη, δηλαδή μελοδραματισμούς, βαρύγδουπες εκφράσεις και πομπώδες λόγο, αλλά μέσα από το σοβαρό και μεστό κείμενο της μας παρουσιάζει την ιστορία της σύγχρονης Μήδειας.Το δύσκολο θέμα το οποίο διαπραγματεύεται, αυτό της παιδοκτονίας και μάλιστα από τα χέρια της ίδιας της μάνας των θυμάτων, με σόκαρε αλλά και με λύπησε, καθώς μου έδειξε ολοκάθαρα πως και ο πιο στυγερός δολοφόνος είναι αυτομάτως θύμα της υπόθεσης. Ένα θύμα μάλιστα που κάποιος άλλος δολοφόνησε ερήμην του πολλές φορές με τις πράξεις και τα λόγια του όχι το κορμί, όπως ο ίδιος,  αλλά την ψυχή και την αθωότητα της. …

Αμαζόνες: Η χαμένη αδελφότητα-Anne Fortier

Εικόνα
Το «Αμαζόνες: Η χαμένη αδελφότητα» είναι ένα βιβλίο που εντάσσεται στην φανταστική λογοτεχνία, όπως ίσως το μαντεύετε από τον τίτλο και την υπόθεση του οπισθόφυλλου, και που εμένα προσωπικά η σκέψη να το διαβάσω μου προκάλεσε ενθουσιασμό, καθώς παίρνοντάς το στα χέρια μου σκέφτηκα και ήλπιζα πως η μυθολογία θα περάσει μέσα από τις σελίδες του μπροστά μου, παρασύροντάς με σε ένα ταξίδι μαγευτικό και παραμυθένιο. Ο αρχικός μου ενθουσιασμός από τις παράλληλες ιστορίες της Νταϊάνας από την μια και της Μύρινας από την άλλη που η Anne Fortier επέλεξε να μας παρουσιάσει στις Αμαζόνες, ενισχύθηκε και διατηρήθηκε έως την μέση του βιβλίου, από εκεί και πέρα όμως κάπου ατόνησε αυτός, καθώς το κομμάτι που αναφερόταν στην περιπέτεια της Νταϊάνας, της σύγχρονης ηρωίδας μας, με κούρασε σε αρκετά σημεία, όχι τόσο τα γεγονότα του αλλά ο τρόπος που περιγράφονταν αυτά. Απόλαυσα περισσότερο το κομμάτι της Μύρινας και τις Λίλης, των μυθικών Αμαζόνων, και που αν και η αλλοίωση της μυθολογίας που παρα…

Αφιέρωμα στα βιβλία της Καίτης Οικονόμου!

Εικόνα
Ο κύκλος συναντήσεων μου ως αναγνώστρια με την συγγραφέα Καίτη Οικονόμου έκλεισε με το κύκνειο άσμα της «Η καρδιά θυμάται»! Η πρώτη μου αναγνωστική συνάντηση μαζί της έγινε το χειμώνα του 2010 με το βιβλίο «Λευκή ορχιδέα», ένα βιβλίο που με γέμισε με πολλά συναισθήματα και εικόνες, όπως σχεδόν όλα τα βιβλία της, και το οποίο έγινε η αφορμή να αναζητήσω και να διαβάσω όλα τα μέχρι τότε έργα της. Το συναίσθημα, ο έρωτας, το πάθος, η φιλία και οι ειδυλλιακές περιγραφές που συναντούσα στις σελίδες των βιβλίων της με παρέσερναν κάθε φορά σε ένα ταξίδι καθηλωτικό που απέπνεε λύτρωση, ανθρωπιά και αγάπη. Η Καίτη Οικονόμου απεβίωσε τον Ιούνιο του 2014 αφήνοντας πίσω οχτώ πνευματικά έργα, τα εξής: Ο κήπος με της μουριές(2006), Το σκουλαρίκι της τύχης(2007), Μου το είπε ένας άγγελος(2008) Δράκος στο χιόνι (2009) από τις εκδόσεις Ωκεανίδα ενώ τα: Λευκή ορχιδέα(2010), Το φθινόπωρο της μάγισσας(2011), Έρωτας πόλεμος(2012) και Η καρδιά θυμάται(2013) από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Το σίγουρο ε…

Ο φτωχούλης του Θεού-Νίκος Καζαντζάκης

Εικόνα
Στον Φτωχούλη του Θεού του Νίκου Καζαντζάκη, ο φράτε Λεόνε, ο συνοδοιπόρος του Φραγκίσκου της Ασίζης, μάς παρουσιάζει την πορεία του Ιταλού αγίου, ο οποίος μέσα από την πείνα, την ταπεινότητα και την ασκήτευση κατόρθωσε να απαρνηθεί την θνητή του φύση και να ενωθεί με το Θεό. Ο Φραγκίσκος όταν τον έκραξε ο Θεός εγκατέλειψε την μέχρι τότε ζωή του, αυτή του γιου πλούσιου έμπορα, και μπήκε στην σκληροτράχηλη στράτα που οδηγούσε στην πάλη του σώματος με το Πνεύμα και στην κατάκτηση εν τέλει αυτού. Κηρύσσει το λόγο του Θεού,δεχόμενος αμέτρητες φορές τον χλευασμό και το ξύλο από τον λαό,  και ιδρύει τάγμα στο οποίο οι ακόλουθοι του έχουν για συντροφιά την τέλεια Φτώχεια, την τέλεια Αγάπη και Ταπεινότητα…..
        Είναι το έκτο βιβλίο του Κρητικού συγγραφέα που διαβάζω και το πρώτο του, που δεν με ενθουσίασε. Στο συγκεκριμένο βιβλίο δυστυχώς δεν βρήκα αυτά που αναζητώ και που μου έδινε πάντα απλόχερα η πένα του Καζαντζάκη σε όσα βιβλία του έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Στο "Ο Φτωχούλ…