Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Συζητώντας με την συγγραφέα Μάρθα Πατλάκουτζα!

        Η συγγραφέας  Μάρθα Πατλάκουτζα απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας μιλά, μεταξύ άλλων, για τα συγγραφικά της βήματα. Η παρούσα συνέντευξη αποτελεί τιμή για τις ΒιβλιοΑναφορές και οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην συγγραφέα για το χρόνο  που διέθεσε ώστε να πραγματοποιηθεί.
        Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη και ελάτε λίγο πιο κοντά στην συγγραφέα Μάρθα Πατλάκουτζα!

1. Τα βήματά σας στην συγγραφή μας έχουν χαρίσει ήδη δύο μυθιστορήματα! Όπως αναγράφεται στα εξώφυλλο των:  «Μερτζανή-Το δάκρυ της Θράκης» και «Το μερτικό των αγγέλων» οι υποθέσεις τους βασίζονται σε αληθινά γεγονότα. Πιστεύετε πως η ζωή ξεπερνά την φαντασία; Πως η ζωή είναι τελικά ένα καλογραμμένο ή ό,τι άλλο επίθετο θέλετε εσείς να χρησιμοποιήσετε βιβλίο;

Η ζωή πάντα κλέβει τις εντυπώσεις! Είναι απρόβλεπτη. Είναι μία μούσα απαιτητική, άλλες φορές χαρούμενη κι άλλες λυπημένη. Συχνά τα αληθινά γεγονότα κάνουν τη μυθοπλασία να μοιάζει ασήμαντη και ανούσια, αυτός είναι κι ο λόγος που έως τώρα με συναρπάζει η συγγραφή αληθινών ιστοριών.

2. Ας εστιάσουμε «Στο μερτικό των αγγέλων», το πρόσφατο βιβλίο σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΞΗ. Ποιο στοιχείο αυτής της πραγματικής ιστορίας έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να ασχοληθείτε τελικά μ’ αυτή και να αποτελέσει βάση για την μυθοπλασία του βιβλίου σας;

Στο ψαροχώρι όπου πέρασα όλα τα καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας είχα την ευλογία να γνωρίσω τον Κωσταντή, τον πρωταγωνιστή του βιβλίου. Τα αφηγήματά του αποτέλεσαν τον καταλύτη για να γράψω «Το μερτικό των αγγέλων» το οποίο αγκαλιάστηκε με αγάπη τόσο από τις Εκδόσεις Έξη, αλλά και από το αναγνωστικό κοινό και γι’ αυτό τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

3. Ποιος από τους ήρωες αυτού του βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του; 

Αγαπημένη μου ηρωίδα είναι η κυρά Καλλιόπη, η γιάτρισσα της κάθε πονεμένης ψυχής, ακλόνητο στήριγμα της οικογένειάς της σε κάθε τερτίπι της ζωής. Το δύσκολο στη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου ήταν η αποτύπωση του ανδρικού χαρακτήρα, του Κωσταντή.  Η ταύτισή μου με τον τρόπο σκέψης του, ο οποίος ήταν απαραίτητος για την κατανόηση και αποτύπωση του στο χαρτί, έγινε για μένα ένα ταξίδι αυτογνωσίας. 

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί ήρωες του βιβλίου σας, θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Ο καθένας μας επιλέγει τον τρόπο που θα ζήσει ή που θα κρυφτεί σε κάθε του στιγμή. Κάθε άνθρωπος οφείλει στον εαυτό του να διεκδικήσει το μερτικό του από τη ζωή, προσπαθώντας να μην πληγώσει τους άλλους.

5. Εσείς κατευθύνετε τους ήρωες ή οι ήρωες σας από ένα σημείο και μετά αυτομολούν και κατευθύνουν το χέρι σας κατά την διάρκεια της συγγραφής;

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Η Αγαπητικιά-Σόφη Θεοδωρίδου

     Η Ρόσα, «Η Αγαπητικιά» της Σόφης Θεοδωρίδου, οδηγεί τον αναγνώστη στα δύσκολα μονοπάτια του Α’ Παγκόσμιου πολέμου και του Εθνικού Διχασμού κάνοντας μάλιστα τον τελευταίο βίωμα του, αφού μέσα από τις περιγραφές της συγγραφέως κατορθώνει αυτή η έκφραση, όπως εύστοχα παρατηρεί στις τελευταίες σελίδες του μία από τις ηρωίδες, να μην λειτουργεί απλώς ως έκφραση αλλά να αποκτήσει την διάσταση στην οποία τα γεγονότα και το κλίμα κάνουν κατανοητή μια από τις πιο μαύρες σελίδες της Ιστορίας μας αυτή του Διχασμού, οι συνέπειες του οποίου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για πολλές δεκαετίες στην μοίρα του λαού μας. 

     Η σφιχτοδεμένη αφήγηση ξεκινά με την νεαρή φίλη της ενενηντάχρονης Ρόσας, την Μέλι, να διαβάζει το χειρόγραφο με την αυτοβιογραφία της υπερήλικης φίλη της. Η Μέλι γυρίζει τις σελίδες και ταυτόχρονα γυρίζει δεκαετίες πίσω στην Ιστορία... εκεί που ο έρωτας της για τον φοιτητή ιατρικής Χάρη βρίσκει τροχοπέδη τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες του Εθνικού Διχασμού...


''ανάμεσα στο πλήθος που υποδέχεται τον Βασιλιά έχουν τρυπώσει ο Έρωτας μα και η Διχόνοια, τα δυο στοιχεία ή και στοιχειά που θα την πάρουν στο κατόπι...'' 

      Η Ρόσα είναι κόρη μιας αστικής φιλοβασιλικής οικογένειας. Η μητέρα της εγκαταλείπει την ανατροφή της στο προσωπικό του αρχοντικού και στον μποέμ πατέρα της μικρής. Έτσι η Ρόσα μεγαλώνει απολαμβάνοντας ελευθερία κινήσεων που κοπέλες της εποχής δεν διανοούνταν. Τα καλοκαίρια της τα περνά στην Κηφισιά όπου απολαμβάνει την φύση και την ιππασία με το αγαπημένο της άλογο. Διαφέρει λοιπόν πολύ από τις νεαρές της εποχής της αφού ενώ θα έπρεπε να ασχολούταν μόνο με τον καλλωπισμό και την ανεύρεση συζύγου εκείνη έχει άποψη για την πολιτική ζωή, κοινωνικές ευαισθησίες και ενδιαφέροντα που πολλές φορές σοκάρουν.
      Η ίδια ως αφετηρία για την συγγραφή της αυτοβιογραφίας της χρησιμοποιεί την μέρα που ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και η κυβέρνηση Βενιζέλου αποβιβάζονται στο Φάληρο μετά την νικηφόρα για την Ελλάδα λήξη του Β’Βαλκανικού πολέμου και την κατάκτηση της Σαλονίκης και της Μακεδονίας. Αυτή είναι για την Ρόσα η απαρχή όλων καθώς ανάμεσα στο πλήθος που υποδέχεται τον βασιλιά έχουν τρυπώσει ο Έρωτας μα και η Διχόνοια, τα δυο στοιχεία ή και στοιχειά που θα την πάρουν στο κατόπι...
       Ο Χάρης με καταγωγή από την Μακεδονία σπεύδει να υποδεχθεί τους δύο άντρες που απελευθέρωσαν τα πατρώα εδάφη. Ανάμεσα στον κόσμο που ακολουθεί τους άντρες που θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ιστορία της Ελλάδος είναι και ο επιχειρηματίας Λευτέρης Καλογερόπουλος με την κόρη του Ρόσα. Για μια απειροελάχιστη στιγμή η ματιά του Χάρη θα πέσει επάνω στην κοκκινομάλλα κοπέλα αιχμαλωτίζοντας υποσυνείδητα την ξεχωριστή της όψη, γεγονός που στο νέο τους αντάμωμα, κάμποσους μήνες αργότερα στην Κηφισιά, θα αναδυθεί απ’ αυτό και θα βοηθήσει στο να καταπολεμήσει τους όποιους ενδοιασμούς λόγω της διαφορετικής κοινωνικής τάξης όπου ανήκει και να ‘ρθει ο ένας όλο και πιο κοντά στον άλλο. Η Ρόσα τότε θα ανταποκριθεί ή καλύτερα με τις ενέργειες της θα ανοίξει το έδαφος για τον Έρωτα ο οποίος όλο και ανθίσει. Οι συναντήσεις θα πυκνώσουν σε μια χώρα που ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος και η ουδετερότητα που θέλει να κρατήσει ο Βασιλιάς θα διχάσει την κοινωνία και θα χωρίσει ακόμα και τα μέλη οικογενειών σε δύο στρατόπεδα: στους βενιζελκούς και τους κωνσταντινικούς. Η οικογένεια της Ρόσας όμως όταν θα μάθει την σχέση της με τον Χάρη, τον Τουρκομερίτη, όπως τον αποκαλούν, που έχει επιλέξει μάλιστα και το στρατόπεδο του Βενιζέλου, θα επέμβη αποφασιστηκα με τον πατέρα της να την φυλακίζει στην Κηφισιά...

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

Μετά από σένα-Jojo Moyes

   Στη συνέχεια του παγκόσμιου best seller «Πριν έρθεις εσύ» η συγγραφέας του Jojo Moyes μας παρουσιάζει τα βήματα της Λου μετά την φυγή του τετραπληγικού Γουιλ, του ανθρώπου που ερωτεύτηκε και σημάδεψε την ζωή της. 

Ο Γουιλ, λίγο πριν φύγει εκούσια από την ζωή, συμβούλεψε την Λου να ζήσει την ζωή της, να γνωρίσει τον κόσμο, να αποκτήσει εμπειρίες όμως η Λου δεν μπορεί να κάνει πράξη τα λόγια του.... πενθεί, πονά για τον χαμό του και δεν έχει την δύναμη να κάνει το βήμα που θα την πάει παρακάτω. 
Η ζωή της είναι στάσιμη. Δουλεύει ως σερβιτόρα, έχει χώσει στη ντουλάπα της τα ζωηρά της ρούχα, ενώ παρακολουθεί συνεδριάσεις διαχείρισης ανθρώπινου πόνου...  Όλα αυτά βέβαια μέχρι το ατύχημα της Λου, που κάποιοι το θεώρησαν ως απόπειρα αυτοκτονίας, με την πτώση της από την ταράτσα του σπιτιού της να αποτελεί την απαρχή της αλλαγής της μέχρι τότε ζωής της... 
Η Λου που  θα σωθεί ως εκ θαύματος θα αποκτήσει ένα νέο σκοπό καθώς ένα απρόσμενο πρόσωπο το οποίο συνδέεται με το περιβάλλον του Γουιλ θα μπει στη ζωή της και θα της δώσει άλλο νόημα...  Η υποχρέωση που νιώθει ότι έχει για την νεαρή γεννά την επιθυμία να της σταθεί στα προβλήματά της και να βρει λύσεις σ’ αυτά ενώ ο έρωτας που θα φωλιάσει τελικά στην καρδιά της για τον τραυματιοφορέα Σαμ θα αποτελέσει κι αυτός με την σειρά του τις βάσεις για να ιαθεί, εκτός από το σώμα, και η πονεμένη, από την απώλεια του αγαπημένου της Γουιλ, ψυχή...

Το «Μετά από σένα» είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα καθώς η ροή είναι γρήγορη, κινηματογραφική και χωρίς κάπου να κάνει την λεγόμενη κοιλιά. Διαβάζοντας το όμως δυστυχώς δεν μου έβγαλε κανένα συναίσθημα. Το «Πριν έρθεις εσύ» με είχε συγκλονίσει με τα ουσιώδη μηνύματα του ενώ οι συγκινητικές και ανθρώπινες πράξεις των ηρώων με είχαν κάνει να νιώσω την κάθε λέξη που η συγγραφέας χρησιμοποιούσε για να περιγράψει την υπόθεσή του. Ίσως δεν θα έπρεπε να τα συγκρίνω,  όμως επειδή είναι η συνέχειά του μπαίνω στην διαδικασία θέλοντας και μη, με το «Μετά από σένα» να το χαρακτηρίζω άνευρο, ανούσιο, κατώτερο των προσδοκιών που μου είχε καλλιεργήσει η συγγραφέας μετά την ανάγνωση του πρώτου της βιβλίου...



Βαθμολογία 2/5


Η ΒιβλιοΑναφορά μου για το:
Πριν έρθεις εσύ
Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Μετά από σένα
Συγγραφέας:Jojo Moyes
Μετάφραση: Χρύσα Μπανιά
Εκδ.: Ψυχογιός
Ημερ.Εκδ.: 07/04/2016
Σελ.: 448


Δήμητρα Κωλέτη

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Μνήμες χαμένες στην άμμο-Ιφιγένεια Τέκου

     Μνήμες χαμένες στην άμμο... για τους ήρωες του πρώτου βιβλίου της Ιφιγένειας Τέκου που με φόντο τα Σεπτεμβριανά του ’55 μας μεταφέρει στην Πόλη και στα θλιβερά γεγονότα της εποχής που καθόρησαν τα μυθιστορηματικά βήματα της Άννας, της Μαρίκας και των υπόλοιπων ηρώων του.

     Στις 6 Σεπτεμβρίου το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος λεηλατώντας, πυρπολώντας και καταστρέφοντας τις περιουσίες των Ρωμιών της Πόλης θα βρει τα μέλη της οικογένειας Φωτεινού εκτεθειμένα στην βαρβαρότητα. Η Άννα Φωτεινού, η μια από τις δύο αγαπημένες  αδερφές της οικογένειας, την ώρα που τα επεισόδια ξεσπούν φεύγει από το μάθημα φωνητικής που κάνει, μιας κι η αγγελική φωνή της είναι πολλά υποσχόμενη για το μέλλον της, και κατευθύνεται στο σπίτι της. Στο δρόμο της θα συναντήσει μια ομάδα ανδρών να κακοποιεί μια έγκυο γυναίκα, χωρίς να το σκεφτεί θα τους εμποδίσει και σε μια στιγμή οι θήτες θα βρουν νέο θύμα... Η Άννα θα τρέξει για να σωθεί και τελικά θα βουτήξει στα νερά του Βοσπόρου, τα οποία και θα την προστατέψουν από τους διώκτες της μα και θα την απομακρύνουν από την οικογένεια της και τις μνήμες της...
     Κι ενώ ο Στέλιος και η Σοφία, οι γονείς της ιστορίας, αγωνιούν για την απουσία των παιδιών τους μια τέτοια βίαιη βραδιά, σε ένα άλλο σημείο της Πόλης η Μαρίκα, η δεύτερη κόρη τους, ακούει, μέσα από το ντουλάπι όπου κρύβεται , τον όχλο να σπάει την σοκολατερί, την οικογενειακή επιχείρηση, να την λεηλατεί και να καπηλεύεται τους κόπους του πατέρα της. Ένας κουκουλοφόρος μπαίνει και λίγο πριν πυρπολήσει το μαγαζί θα βιάσει την άτυχη Μαρίκα αφήνοντας στο σώμα και στη ψυχή της σημάδια που θα την συνοδεύουν σ’όλη της τη ζωή... 
     Τα Σεπτεμβριανά θα χωρίσουν την Άννα από την οικογένειά της και θα εγκλωβίσουν τελικά την Μαρίνα σε ένα γάμο που το μόνο που της προσφέρει είναι την οικονομική βοήθεια που τόσο ανάγκη είχε η οικογένεια μετά την καταστροφή της περιουσίας της... Οι μνήμες είναι εκεί! Και ενώνουν πάντα ανθρώπους μα και λαούς. πόσο μάλλον τις οικογένειες...

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Ουίσκι μπλε-Τέσυ Μπάιλα

     Το «Ουίσκι μπλε» της Τέσυ Μπάιλα είναι ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει στις φουρτουνιασμένες θάλασσες της μεταπολεμικής Ελλάδας, της μετανάστευσης, της φτώχειας και της ανέχειας της, με τον Μιχάλη, τον κεντρικό ήρωά του, να ξεκινά το ταξίδι του σ’αυτές και σαν άλλος Οδυσσέας να αναζητά την δική του Ιθάκη, την Ιθάκη που θα τον οδηγήσει στην προσωπική του ευτυχία.


'' Ουίσκι Μπλε: μπλε όπως η θάλασσα μα και το χρώμα του φορέματος της αγαπημένης του την μέρα που την πρωτοαντίκρισε. και μεθυστική, κάποιες φορές, ίσως και λυτρωτική όπως το δυνατό ποτό...''

     Ο ήρωας μας παρορμητικός μα και στωικός, ρεαλιστής μα και ευαίσθητος μα πάνω από όλα περήφανος και αλληλέγγυος ανοίγει κύκλους ζωής, καθώς όπως αναφωνεί πολύ συχνά αυτό είναι η ζωή, καλοσχηματισμένοι κύκλοι, και ζει ό,τι αυτοί περικλείουν. 
   Ο πρώτος κύκλος ζωής του ανοίγει στην Αλεξάνδρεια και στην ελληνική παροικία του Πορτ Σάιντ εκεί δηλαδή όπου γεννιέται και ζει την παιδική του ηλικία με τον πατέρα του, τον καπετάν Βαγγέλη, να του εμφυσεί την αγάπη του για την θάλασσα, έναν κύκλο ζωής που είναι βέβαιος πως θα τον ανοίξει στο μέλλον... καθώς όπως του έλεγε ο πατέρας του «... ό,τι και να γίνει, ό,τι και να χάσεις στη ζωή σου, όσο και να πονέσεις, αυτή βρίσκεται πάντα εκεί. Και ξέρει να σου μιλά με τα κύματά της, να ακούει το παράπονό σου, να το παίρνει με τους αφρούς της μακριά, να σ’ αλαφρώνει την ψυχή από τα βάρη της». Ο κύκλος του Πορτ Σάιντ θα του δώσει, εκτός από την επαφή με την θάλασσα, την ανεμελιά της παιδικής ηλικίας, την ασφάλεια της οικογένειας μα και την υπευθυνότητα, στοιχείο που θα το αποκτήσει μετά τον αιφνήδιο χαμό του πατέρα του, η απώλεια του οποίου θα κλείσει αυτό τον κύκλο για να ανοίξει αυτομάτως εκείνον που θα μεταφέρει την οικογένεια στην Ελλάδα και στην Σαντορίνη...
     Η Βιργινία λοιπόν μη μπορώντας να ζήσει τα παιδιά της αφήνει την Αλεξάνδρεια και φτάνει στο νησί των προγόνων της για να τα μεγαλώσει. Σ’αυτόν τον κύκλο ζωής η συγγραφέας θα μας χαρίσει υπέροχες περιγραφές της Σαντορίνης της δεκαετίας του ’50, περιγραφές στις οποίες η άγρια ομορφιά του νησιού και η ατμόσφαιρα που απέπνεε η εποχή θα μας μαγέψουν...  με με τον Μιχάλη, την Βιργινία και την Μαίρη να παίρνουν το κομμάτι τους στην αφήγηση με την μοίρα να τους οδηγεί σε νέους κύκλους... 
   Κύκλους γεμάτους κύματα, βιοπάλη... Κύκλους που οδηγούν στον Πειραιά και στην παρακμιακή Τρούμπα... Κύκλους που ακολουθούν το μεταναστευτικό ρεύμα με το Βέλγιο και τα σκοτεινά και επικίνδυνα ορυχεία του να υποδέχονται τον Μιχάλη και τα όνειρά του... Κύκλους που χαρίζουν στον ήρωά μας τον έρωτα... Άραγε αυτός ο κύκλος θα είναι κι ο τελευταίος που θα ανοίξει ο Μιχάλης;

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018

Ο δράκος Μπουρμπουλήθρας-Σπύρος Πετρουλάκης

     Ο δράκος Μπουρμπουλήθρας είναι ένας δράκος που όταν ανοίγει το στόμα του βγάζει...
-Ναι, ναι ξέρουμε τι βγάζει! Σαν δράκος που είναι τι άλλο μπορεί να βγάζει εκτός από φωτιά!  
...και συνεχίζω(!) 
...βγάζει... ΜΠΟΡΜΠΟΥΛΗΘΡΕΣ!
-Τ Ι Ι Ι Ι Ι;
-Ναι, βγάζει πολύχρωμες και παιχνιδιάρικες μπουρμπουλήθρες! 
-Πώς το κάνει αυτό; 
-Κι όμως μπορεί και το κάνει μιας και είναι ένας δράκος διαφορετικός από τους άλλους. Ένας δράκος ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ! Όπως ΟΛΑ τα πλάσματα αυτού του κόσμου.  
(...και συνεχίζω απτόητη!)
      Ο δράκος της ιστορίας μας γεννιέται μ’ αυτό το σπάνιο για δράκο χαρακτηριστικό.  Οι υπόλοιποι δράκοι της δρακολίμνης όπου ζουν δεν μπορούν να αποδεχθούν την ιδιαίτερη φύση του και τον καταδικάζουν σε απομόνωση αφού τον διώχνουν μακριά από την κοινωνία τους. Ο Μπουρμπουλήθρας θα αποτραβηχτεί στο βουνό και θα βιώσει τη  μοναξιά...
     Μια μέρα που δεν θα ‘χει τίποτα να κάνει για να γεμίσει τις μοναχικές του ώρες θα πετάξει ψηλά στον ουρανό με την αύρα του να τον παρασύρει στην ελευθερία, στην αισιοδοξία, στην ομορφιά της φύσης...  Χωρίς να το καταλάβει, τα φτερά του θα τον οδηγήσουν στο κοντινό χωριό, οι άνθρωποι του οποίου θα τρομοκρατηθούν με την παρουσία του. Μόλις είδαν ένα δράκο... Τι κι αν αυτός ο δράκος βγάζει μπουρμπουλήθρες; Γι’ αυτούς είναι ένας δράκος... ένα πλάσμα ασυνήθιστο, που τους προκαλεί φόβο η άγρια-άγνωστη μορφή του... 
     Ο Μπουρμπουλήθρας μας φεύγει να κρυφτεί. Όλοι τον διώχνουν, τον απομονώνουν:  απ’την μία η οικογένειά του κι απ’ την άλλη οι άνθρωποι, η κοινωνία.... Απογοητευμένος τρέχει στο κοντινό δάσος. Εκεί θα γνωρίσει έναν μικρό ξυλοκόπο, τον Σωτήρη, που θα αποδειχτεί ο δικός του σωτήρας καθώς θα κατορθώσει να τον βγάλει από την μοναξιά και να του γνωρίσει την ανεμελιά και την διασκέδαση. Θα του γνωρίσει τον κόσμο! Θα τον γνωρίσει στον κόσμο!

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Ψάχνοντας για κοχύλια-Rosamunde Pilcher

         Η ηρωίδα του «Ψάχνοντας για κοχύλια», η Πενέλοπε, είναι 64 χρονών και μόλις έχει φύγει με την δική της έγκριση από το νοσοκομείο μετά την καρδιακή προσβολή που την είχε οδηγήσει σ’ αυτό.  Μπαίνοντας στο σπίτι της αντικρίζει τον αγαπημένο της πίνακα, τον πίνακα που φιλοτέχνησε ο πατέρας της και που απεικονίζει την ίδια ως παιδί με ένα κουβαδάκι στο χέρι, να ψάχνει κοχύλια σε μια από τις αμμουδερές παραλίες της Κορνουάλης. Κοιτάζοντάς τον δίνεται η πρώτη αφορμή στην συγγραφέα για να μας γυρίζει σιγά σιγά πίσω και να μας συστήσει την οικογενειακή και την προσωπική ιστορία της Πενέλοπε καθώς και αυτή που κρύβεται πίσω απ’ τον  πίνακα ο οποίος παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αφήγηση, μιας και αποτελεί τον συνδετικό κρίκο που ενώνει το συγγραφικό παρόν με το παρελθόν, τις δύο δηλαδή χρονικές περιόδους που χωρίζει η Πίλτσερ το κείμενό της. 
     Η Πηνέλοπε μεγάλωσε σε ένα μποέμικο περιβάλλον στο οποίο κυριαρχούσε η αγάπη, ο σεβασμός και η ανεμελιά. Κατοικούσαν στο Λονδίνο, τα συχνά ταξίδια όμως του ζωγράφου πατέρα της και της γλυκιάς μητέρα της της γνωρίζουν τον τότε  γνωστό κόσμο. Η Κορνουάλη θα γίνει για την τριμελή οικογένεια ο καλοκαιρινός της προορισμός και κατά την διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου ο τόπος που θα την κρατήσει μακριά από της φλόγες του. 
       Η Πενέλοπε έφηβη πλέον και συγκινημένη από το δράμα των προσφύγων της Ναζιστικής Γερμανίας θα καταταχθεί στο Βασιλικό Ναυτικό συμβάλλοντας έτσι στον αγώνα κατά του Γ’ Ράιχ.  Όσο και να θέλει όμως να εγκλιματιστεί στο νέο περιβάλλον δεν το κατορθώνει. Το Βασιλικό Ναυτικό είναι αυστηρό, με κανόνες και ρυθμούς που δεν της ταιριάζουν... και τότε συναντά τον Αμπροουζ ο οποίος θα της χαρίσει όμορφες στιγμές και την ψευδαίσθηση πως γνώρισε τον έρωτα στο πρόσωπό του. Όταν διαπιστώσει πως είναι έγκυος θα παντρευτεί μαζί του και θα αποσυρθεί στην Κορνουαλη... Εκεί θα γίνει μητέρα, θα καταλάβει πως ο γάμος της είναι μια καταστροφή, θα βιώσει την απώλεια μα και θα γευτεί τον έρωτα στο πρόσωπο του στρατιώτη Ρίτσαρτ...
       40 χρόνια μετά θα θυμηθεί την ιστορία της και θα μας την πει ... με νέα πρόσωπα να βοηθούν με τις πράξεις τους στην εξιστόρηση...

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Αμαλία-Σπύρος Πετρουλάκης

      Καθηλωτικό, ανατρεπτικό, συναισθηματικά φορτισμένο με σκηνές σκληρές μα και τρυφερές κυρίως όμως βιωματικές τόσο που κάνουν τον αναγνώστη κοινωνό μιας ιστορίας εμπνευσμένης, στην οποία οι κοινωνικές προεκτάσεις της τον προβληματίζουν ενώ η αστυνομική χροιά της εντείνει σελίδα τη σελίδα την αγωνία του για την εξέλιξη της υπόθεσης του βιβλίου. Ποιου βιβλίου; Μα φυσικά του νέου μυθιστορήματος του αγαπημένου συγγραφέα Σπύρου Πετρουλάκη, «Αμαλία»!

      Ο συγγραφέας επιλέγει να τοποθετήσει  τους ήρωες του σε δύο χρονικές περιόδους: στο τώρα με τον αστυνόμο Αριστείδη Καππαρό να αφήνει στην άκρη την προσωπική του ζωή και να προσπαθεί να εξιχνιάσει μια σειρά δολοφονιών και στο παρελθόν, τότε που η βία, η κακοποίηση και η σιωπή διαμόρφωσε τον ψυχικό κόσμο των ηρώων.  Η Αθήνα και ένα χωριό της ορεινής Κορινθίας θα αποτελέσουν το σκηνικό στο οποίο η σύγκρουση του καλού και του κακού, της λογικής και της παράνοιας, της αγάπης και του σκότους θα φέρει την Αμαλία, τη Σταματία, τον Μιχάλη, την Μαρίετα και τους υπόλοιπους χάρτινους ήρωες αντιμέτωπους με καταστάσεις που αφήσουν πίσω τους κακοποιημένες ψυχές και σώματα, νεκρούς, μα και ανθρώπους που ξέρουν να αγαπούν και να προστατεύουν τελικά το πολυτιμότερο αγαθό όλων, την ίδια τη ζωή...

35 χρόνια πριν...
     Η κλειστή κοινωνία του χωριού, αν και ξέρει τι γίνεται στην οικογένεια της  Αμαλίας, της Σταματίας και του μικρού Μιχάλη σιωπά. Η βία, η κακοποίηση και οι θάνατοι μαζί με την μυστηριώδη εξαφάνιση της γιαγιάς Αμαλίας, που οι ικανότητες της της έχουν αποδώσει το προσωνύμιο μάγισσα, είναι η αφετηρία για να σκορπιστούν τα τρία αδέρφια και να ακολουθήσουν δρόμους στους οποίους η μαντεία, οι υπερφυσικές δυνάμεις, οι τελετές, το μίσος και η αλαζονεία θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο και θα αποτελέσουν τον συνθετικό κρίκο με το τώρα και το ανθρωποκυνηγητό που έχει εξαπολύσει ο αστυνόμος Καππαρός ώστε να σταματήσει τον serial killer που έχει βάλει στο στόχαστρο ανήλικα κορίτσια... Η Αμαλια θα είναι εκεί και θα κινεί τα νήματα... Το συναίσθημα ή η λογική θα κάνουν άραγε αυτόν τον κρίκο να σπάσει κάτω από την δύναμη του Φωτός και της Αγάπη...; 

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Συζητώντας με την συγγραφέα Γιώτα Γουβέλη!

      Σήμερα 23 Μαΐου, το νέο βιβλίο της κυρίας Γιώτας Γουβέλη με τίτλο «Το δάκρυ της Μάντισσας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα και οι ΒιλιοΑναφορές έχουν την τιμή να το υποδέχονται με μία συνέντευξη της συγγραφέως στην οποία μας μίλα, μεταξύ άλλων για το βιβλίο και την συγγραφή του. Εγώ την ευχαριστώ θερμά γι’ αυτή την συνέντευξη και της εύχομαι ολόψυχα το νέο της πόνημα να είναι καλοτάξιδο! 
        Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη!    

1. Από τις 23 Μαΐου το νέο σας βιβλίο, «Το δάκρυ της Μάντισσας» θα αποκτήσει μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας.  Είμαι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη μ’ αυτό το βιβλίο, είναι ένα βιβλίο καρδιάς. Το έγραψα με την ίδια συγκίνηση που ένιωθα όταν άκουγα αυτή την ιστορία παιδί στα μέρη μου. Η υπόθεση είχε εκδικαστεί περί τα μέσα του 19ου αιώνα στο Κακουργιοδικείο Μεσολογγίου και ο θρύλος της περνάει από γενιά σε γενιά. 

2. Στο εξώφυλλο του βιβλίου αναφέρει πως η υπόθεση του βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Ποιο στοιχείο αυτής της πραγματικής ιστορίας έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να ασχοληθείτε τελικά μ’ αυτή και να αποτελέσει βάση για την μυθοπλασία του νέου σας βιβλίο; 

Πρόκειται για μια θρυλική υπόθεση πάθους και φονικού, στοιχεία από μόνα τους συναρπαστικά για έναν συγγραφέα. Επιπλέον, διαδραματίζεται σε μια εποχή εξίσου συναρπαστική, τη στιγμή που η Ελλάδα αρχίζει να διαμορφώνει το ευρωπαϊκό της πρόσωπο με τον ερχομό του Όθωνα και της Αμαλίας. Ο ταλανισμένος Έλληνας,  που επί αιώνες υποτασσόταν στην οθωμανική αντίληψη ζωής, έρχεται τώρα σε επαφή με τον δυτικό τρόπο και καλείται να προσαρμοστεί, να αλλάξει. Αυτή η σύγκρουση του παλιού με το καινούργιο λοιπόν είναι πολύ ενδιαφέρουσα.   

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του; 

Οι αντρικές μορφές του βιβλίου, ο Νάσος και ο Γιώργης ενσαρκώνουν αυτή η σύγκρουση που ανέφερα πριν. Ο Νάσος, αν και βαθύτατα συντηρητικός λόγω των επικρατούντων ηθών και της νοοτροπίας με την οποία γαλουχήθηκε, έχει ανοιχτό μυαλό και πιο πολιτισμένη συμπεριφορά. Ό αναγνώστης τον παρακολουθεί να επηρεάζεται και αργά-αργά να αλλάζει. Το ψυχογράφημα του Γιώργη όμως δίνεται πολύ αχνά, για την προσωπικότητά του μιλούν καλύτερα οι πράξεις του. Όσο για τις γυναίκες ηρωίδες, την Άννα και τη Μαρίτσα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και οι δυο. Η πρώτη πολιτισμένη, ευρωπαία, η δεύτερη μια χωριατοπούλα με πάθος για ζωή. Και όμως, οι αντιδράσεις τους είναι αναπάντεχες και πολλές φορές ανατρέπουν το λογικά αναμενόμενο από αυτές. Όσο για την ερώτησή σας, θα έλεγα πως η ψυχοσύνθεση της Μαρίτσας ήταν πιο απαιτητική για να τυπωθεί στο χαρτί, ενώ με την Άννα έζησα συγκλονιστικά τον έρωτά της και το σπαραγμό της. 

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που η ιστορία των ηρώων σας και οι ίδιοι σας οι ήρωες θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Γινάτι. Ο σοφός της λίμνης-Γιάννης Καλπούζος

     Με φόντο την επιβλητική λίμνη των Ιωαννίνων, το γινάτι του πάθους, του έρωτα, της ζήλιας, το κακό μα και το καλό γινάτι, όπως εύστοχα διαχωρίζει και προσδιορίζει ο σιορ Δονάτος, ο ένας εκ των βασικών ηρώων του Γιάννη Καλπούζου, παίρνει το πάνω χέρι στις ζωές των ηρώων σεργιανίζοντάς μας έτσι σε μια μυθοπλασία γεμάτη έρωτα, ποιητική χροιά, χιούμορ –αυτό το ιδιαίτερο χιούμορ που συναντάμε στην πένα του συγγραφέα! Ένα χιούμορ που κρύβει μια φιλοσοφημένη στάση για την ζωή- μίσος, ραδιουργίες, ενέργειες που το θυμικό κυριαρχεί, όπως η εκδίκηση, μα κυρίως μας σεργιανά στην Ιστορία και στα ηθογραφικά στοιχεία των Ιωαννίνων του 20ου αιώνα. 

     Ο Ζώτος το 1917 μετά από ένα φονικό, μια αυτοχειρία, την σπίλωση του ονόματος της μητέρας του καθώς και υπό τον φόβο βεντέτας φεύγει από το χωριό του και μετακομίζει στην πόλη των Ιωαννίνων, όπου εκείνη την εποχή βρίσκεται υπό ιταλική κατοχή. Στα Γιάννενα θα γνωρίσει την φιλία στα πρόσωπα του Βιργίλη, του Γκίνη και του σιορ Δονάτου, οι ορμήνιες του οποίου θα γίνουν για τον Ζώτο μα κι για εμάς μαθήματα ζωής, την μοχθηρία του εμπειρικού γιατρού Μάργαζη και του πανούργου παπα-Λέρα καθώς και την εκδικητικότητα της εμμονικής (αν και στο τέλος δικαιολογείται ο χαρακτήρας και κάποιες από τις πράξεις της) Σαραλίν.  Το μεγαλύτερο όμως συναπάντημά του θα είναι με τον έρωτα, ένα συναίσθημα που κατακλύζει το είναι του όταν αντικρίζει την Τουρκογιαννιώτισσα Χαβαή. 
     Όσο τα χρόνια θα περνούν, η κρυφή αλληλογραφία που θα αναπτύξουν, οι καντάδες και τα τυχαία, για τους τρίτους συναπαντήματα, όλο και θα θεριεύουν τον έρωτα του για εκείνη. Μαζί μ’αυτόν όμως θεριεύουν και τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα των Ιωαννίνων και της Ελλάδας: η ληστοκρατία στην Ήπείρο όπου οι λήσταρχοι και οι συμμορίες που οργάνωναν έχοντας κίνητρο τα λύτρα και τον πλουτισμό, μεταξύ των άλλων παρανομιών τους, απήγαγαν εύπορους, η απαγωγή των οποίων δε είχε πάντα αίσιο τέλος, η προσπάθεια δημιουργίας Βλάχικου Πριγκιπάτου, ο Διχασμός, η Μικρασιατική εκστρατεία και η Ανταλλαγή των πληθυσμών. 

Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Γυναίκες της μικρής πατρίδας-Θοδωρής Παπαθεοδώρου

     Αρετή και Φωτεινη, γυναίκες της Μακεδονίας, γυναίκες για την Μακεδονία, γυναίκες που μας μιλούν με θάρρος, τόλμη, ήθος και ψυχή για την σκλάβα Μακεδονία και τον Αγώνα της για την λευτεριά, έναν αγώνα που οι χειρισμοί των πολιτικών φοβούμαι πως θυσιάζεται στον βωμό της εξουσίας και της ψηφοθηρίας της...

  Ο αγαπημένος συγγραφέας Θοδωρής Παπαθεοδώρου, μετά από την εξιστόρηση του Εμφυλίου με τις Κόρες και τις Μάνες της λησμονιάς και της άδειας αγκαλιάς αντίστοιχα καθώς και των πέτρινων χρόνων της Χούντας των Συνταγματαρχών μέσα από τις σελίδες της εξαιρετικής διλογίας «Ζωές του Φθινοπώρου», στο νέο του πόνημα, στις «Γυναίκες της μικρής πατρίδας» μας ταξιδεύει με την βοήθεια των ηρώων του στη Μακεδονική γη και στον Αγώνα της, με τα καμένα χωριά, τις βιαιοπραγίες και τις αιματηρές προσπάθειες προσάρτησης τους στην Εξαρχία να πρωταγωνιστούν και να στέκουν τροχοπέδη στην ζωή των ηρώων και του Ελληνισμού.

     Μετά τα όμορφα λόγια της εισαγωγής: ...αγαπώ απλώς την πατρίδα και... περηφάνια νιώθω γι' αυτή και βαθύ σεβασμό για τη λαμπρή Ιστορία της. Γιατί τούτα τα σύνορα, όπου δεκάδες χιλιάδες πρόγονοί μας έχασαν το αίμα τους για να τα υπερασπιστούν, τούτο το κομμάτι γης που ονομάζουμε πατρίδα δεν είναι μια λέξη χωρίς ουσία, δεν είναι κούφιος λόγος. Αν αμφιβάλλετε, ρωτήστε έναν άνθρωπο που δεν έχει..., η ιστορία ξεκινά με το πρώτο κεφάλαιο να μας συστήνει τους ήρωες τοποθετώντας τους στο λυκαυγές του 19ου αιώνα και να φτάνει σιγά σιγά έως και τα αιματηρά γεγονότα του 1903...

     Με την Αρετή να έρχεται στη ζωή και να εγκαταλείπεται στο βρεφοκομείο Αθηνών, να ζει τα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής της στο ψυχρό περιβάλλον του ορφανοτροφείου και να υιοθετείται εν τέλει από την Καλλιόπη Λάσκαρη, την θεία του Ίωνα Δραγούμη, του ανθρώπου που της εμφυσεί την αγάπη για την πατρίδα, τα ιδανικά, τις αξίες καθώς και την λευτεριά των αλύτρωτων εδαφών της. Η γαλούχηση του ξαδέρφου της θα την κάνει λοιπόν να γίνει κι εκείνη ενεργό μέλος του Μακεδονικού Αγώνα, μιας κι όταν ο φιλόπατρις και διορατικός Ίων Δραγούμης θα την καλέσει να ανέβει στη πολύπαθη μακεδονική γη και να διδάξει, ούσα διδασκάλισσα, την ελληνική γλώσσα σε σχολεία και χωριά που η Εξαρχία πνίγει στο αίμα, η Αρετή θα αφήσει χωρίς δεύτερη σκέψη τις ανέσεις που της παρέχει η οικογένειά της και η Αθήνα των περιπάτων και των κοσμικών και φιλανθρωπικών εκδηλώσεων και θα αναλάβει τον σπουδαίο ρόλο να μεταλαμπαδεύσει στα φοβισμένα μα διψασμένα για μάθηση Μακεδονόπουλα, την γνώση της ελληνικής παιδείας...
     Με την Φωτεινή να μεγαλώνει στην Ανατολική Ρωμυλία, να παίρνει τα ηνία του νοικοκυριού μετά τον θάνατο της μητέρας της, να μεγαλώνει με αγάπη τον μικρό της αδερφό μαζί με τον γιατρό πατέρα της που της παραδίδει τις γνώσεις και την αγάπη για την ιατρική και την φροντίδα όσων υποφέρουν. Οι βιαιοπραγίες όμως των Βούλγαρων θα αναγκάσει την τριμελή οικογένεια να εγκαταλείψει την Φιλιππούπολη το 1897 και να εγκατασταθεί στην Θεσσαλονίκη. Στο δρόμο του ξεριζωμού η νεαρή Φωτεινή θα χάσει τον αδερφό της και μαζί του την όποια αθωότητα της ηλικίας της. Κι όσο τα χρόνια θα περνούν η Φωτεινή θα μεγαλώνει και θα αποκτά ιδεώδη και ιδανικά, τα οποία θα την εντάσσουν κι αυτή στον αγώνα για την λευτεριά της Μακεδονίας...

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Συζητώντας με τον συγγραφέα Θάνο Κονδύλη

      Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου ο συγγραφέας Θάνος Κονδύλης απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας μιλά, μεταξύ άλλων, για το «Τρεις φορές νύφη» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
     Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω θερμά που διέθεσε τον πολύτιμο χρόνο του ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη.
     Διαβάστε την κι εσείς και ελάτε λίγο πιο κοντά στο συγγραφέα κι άνθρωπο Θάνο Κονδύλη!



1. Από τις 8 Μαρτίου το νέο σας πόνημα, το  «Τρεις φορές νύφη», απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο. 

Το καινούργιο μου βιβλίο είναι η ιστορία ενός νυφικού και μιας γυναίκας. Η ηρωίδα μου η Βίβιαν θα παντρευτεί τρεις φορές με αυτό. Μέσα από τα μάτια της ο αναγνώστης θα δει την ιστορία του νυφικού και της ίδιας, την ιστορία της Αθήνας και του Πειραιά στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα λίγο πριν ξεκινήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά και το Λονδίνο στις αρχές του 20ου αιώνα. Είναι μια διαρκής περιπέτεια τόσο της Βίβιαν όσο και του νυφικού της, ειδικά από τη στιγμή που οι δυο τους θα αποχωριστούν. Τότε θα ξεκινήσει ένας αγώνας για να ξανασμίξουν οι δυο τους. Είναι μία μοναδική ιστορία αγάπης κι έρωτα όχι μόνο ανάμεσα σε ανθρώπους αλλά και ανάμεσα στη Βίβιαν και στο νυφικό της που αποτελεί το Alter Ego της.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Είχα επισκεφτεί στην Κύπρο μία έκθεση νυφικών 19ου και αρχών του 20ου αιώνα. Όταν είδα ένα συγκεκριμένο νυφικό, ένιωσα κάτι να με συνταράσσει. Γύρω μου υπήρχαν δεκάδες άλλα νυφικά, αλλά αυτό ειδικά ήταν κάτι το πολύ ιδιαίτερο και το ξεχωριστό. Την ώρα που παρατηρούσα όλες τις λεπτομέρειες που είχε απάνω του νόμιζα ότι αυτό το νυφικό θα μου μιλούσε. Κι όταν αργότερα επέστρεψα στο σπίτι μου, κατάλαβα ότι κάτι έπρεπε να γράψω για αυτό το όμορφο έκθεμα. Έτσι σιγά-σιγά στους επόμενους μήνες γεννήθηκε η ιδέα.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του; 

Θα έλεγα ότι και στις τρεις υπό ερωτήσεις υπάρχει μόνο μία απάντηση. Είναι η κεντρική ηρωίδα μου η Βίβιαν, της οποίας η ζωή περιστρέφεται γύρω από το όμορφο νυφικό της. Ομολογώ ότι με ταλαιπώρησε και την ταλαιπώρησα εξίσου, για να καταγράψω όσο μπορούσα καλύτερα τον εσωτερικό της κόσμο. Αναπόφευκτα και τα δάκρυα στα μάτια μας δεν άργησαν να εμφανιστούν.

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί σας ήρωες θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Το βιβλίο που θα διαβάσετε είναι μεστό από νοήματα. Αλλά νομίζω ότι το κεντρικό νόημα που θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι δεν θα πρέπει ως άνθρωποι να θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Ούτε τους άλλους ανθρώπους, αλλά ούτε και τα αντικείμενα που έχουμε γύρω μας. Τα πάντα σε αυτή τη ζωή μεταβάλλονται, τα πάντα σε αυτή τη ζωή αλλάζουν και τίποτα δεν μένει ίδιο.

5. Ως αναγνώστης ποια επίθετα θα χρησιμοποιούσατε για να προσδιορίσετε το βιβλίο σας;

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Οι δρόμοι της βροχής-Ελευθερία Χατζοπούλου


     Συγκινητικό και ανατρεπτικό σε κάποια σημεία το βιβλίο της Ελευθερίας Χατζοπούλου «Οι δρόμοι της βροχής» που ταξιδεύει τους αναγνώστες σε δρόμους γεμάτους πάθη, βάσανα, έρωτες, σφάλματα και ιστορικές στιγμές που με την ανεμπόδιστη δύναμή τους έπαιξαν ρόλο καταλυτικό στις ζωές των ηρώων. 

     Τον Οκτώβρη του ’22 η Γιασεμή και η γιαγιά Ασημίνα, η μόνη από την οικογένεια της νεαρής κοπέλας που βρίσκεται κοντά της καθώς οι γονείς της έχουν πεθάνει και ο μικρός της αδερφός βρίσκεται στο μέτωπο της Μικρά Ασίας, ετοιμάζονται, όπως όλος ο ελληνισμός της Θράκης, να εγκαταλείψουν οριστικά τις πατρώες εστίες. Η Μικρασιατική Καταστροφή και η συνθήκη των Μουδανιών έχουν τελεσίδικα ορίσει την απομάκρυνσή τους από την Ανατολική Ρωμυλία και την Ανδριανούπολη.
     Στον πυρετό των προετοιμασιών η Γιασεμή γυρίζει την σκέψη της πίσω και μας αφηγείται αναδρομικά τα βάσανά της ως Θρακιώτισσα: τον πρώτο ξεριζωμό των Θρακιωτών το 1913-1914 με την ίδια και την οικογένειά της να ζητούν προστασία από την φωτιά του Α’ Παγκόσμιου πολέμου στην Θεσσαλονίκη, τις βιαιοπραγίες των Βούλγαρων κομιτατζήδων και των Νεότουρκων. Θυμάται τον θάνατο της μητέρας της στην Σαλονίκη, την επιστροφή της εναπομείνασα οικογένειας το 1920 στην Ανδριανούπολη, την ύπουλη οικειοποίηση του μαγαζιού του πατέρα της από τον Τούρκο που του το είχε εμπιστευτεί το ‘13 κάτι που στοίχισε πολύ στον Κωνσταντή ο οποίος και πέθανε από τον καημό του αφήνοντας μόνες τις δυο γυναίκες να βιώνουν τα σκαμπανεβάσματα που τους επιφύλαξε η Ιστορία...
      Φεύγουν λοιπόν μα πριν φύγουν η βία που θα ασκήσει την ημέρα της αναχώρησης ο Ομέρ στην Γιασεμή θα την στοιχειώσει, θα την γεμίσει ντροπή και θα βαρύνει κι άλλο τα βήματά της που την βάζουν στην στράτα, στο διάβα της οποίας θα της ‘’αρπάξει’’ τελικά την γιαγιά της και θα της φέρει τον Ιούλιο του ’23 τον καρπό του βιασμού του Ομέρ...
     Η Γιασεμή μπαίνει λοιπόν στο διάβα δρόμων βροχερών... δρόμων που η ντροπή, η μοναξιά και οι αναστολές την περιμένουν και την αγγίζουν...

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Ο ραφτάκος των λέξεων-Αντώνης Παπαθεοδούλου


‘’Απ’ότι κάλλη έχει ο άνθρωπος, τα λόγια έχουν τη χάρη να κάμουσι κάθε καρδιάν παρηγοριά να πάρει’’ 

    Μ’ αυτούς τους στίχους από τον Ερωτόκριτο του Β. Κορνάρου ο συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου στολίζει την πρώτη σελίδα του υπέροχου βιβλίου «Ο ραφτάκος των λέξεων», προϊδεάζοντάς μας πως στις επόμενες σελίδες οι λέξεις και η ομορφιά τους θα πρωταγωνιστήσουν μαζί με τον ήρωά του.
     Και έτσι γίνεται καθώς ο ραφτάκος, ο ήρωας δηλαδή του κειμένου, και οι λέξεις υφαίνουν ένα μοναδικό, νοσταλγικό και τρυφερό παραμύθι που κάνει τον αναγνώστη να αγαπήσει και να παίξει με τις λέξεις και την ουσία τους.

     Ο ραφτάκος που ζει σε μια μικρή πόλη, τόσο μικρή που μοιάζει σαν χωριό, είναι ο μοναδικός που ασκεί σ’ αυτή το επάγγελμα του ράφτη. Όλοι μικροί και μεγάλοι ράβονται σε εκείνον. Είναι λοιπόν μοναδικός. Δεν τον κάνει όμως μόνο αυτό μοναδικό αλλά κυρίως ο τρόπος που ράβει τα ρούχα των πελατών του και πιο συγκεκριμένα το υλικό που χρησιμοποιεί για να ενώνει τα υφάσματα κατά την ραφή τους: η συνηθισμένη κλωστή απουσιάζει, στην θέση της χρησιμοποιεί λέξεις! Λέξεις επιλεγμένες από τον ίδιο από παραμύθια, ποιήματα, τραγούδια, εγκυκλοπαίδειες και λογοτεχνικά βιβλία που έχουν κατακλύσει το ραφταδικό του. Λέξεις που τις βάζει στην σειρά και δημιουργούν μοναδικά και πολύτιμα ρούχα.
     Έτσι όταν ράβει καλοκαιρινά ρούχα διαλέγει λέξεις που ανακουφίζουν την κάψα του καλοκαιριού: ίσκιος, κρύσταλλο, γάργαρο νερό. Ενώ για τα χειμωνιάτικα: λιακάδα, φλόγα, θράκα. Οι πελάτες του όταν φορούν τα ρούχα του νιώθουν δροσιά και ζέστη αντίστοιχα, νιώθουν την δύναμη των λέξεων... 
     Τα χρόνια όμως περνούν. Το χωριό γίνεται πόλη. Το επάγγελμα του ράφτη περνά στη λήθη. Η βιομηχανία και η μόδα παίρνουν το πάνω χέρι. Ο κόσμος πλέον επιλέγει για ρουχισμό τα τυποποιημένα που επιβάλει η μόδα και το στυλ της εποχής. Και ο ραφτάκος παύει να ράβει... Και ξεχνιέται απ’όλους.
     Ώσπου έναν βαρύ χειμώνα, που το κρύο και ο χιονιάς έπεσε πάνω από την πόλη και τους κατοίκους της και κανένα από τα ρούχα τους δεν μπορούσε να τους ζεστάνει, βγήκαν από τα μπαούλα τα ρούχα τα ραμμένα από τον ξεχασμένο ράφτη. Η θαλπωρή αυτών των ρούχων φέρνει στην μνήμη τους τον ραφτάκο που από εκείνη την στιγμή κι ύστερα πιάνει τα ραφτικά του κι αρχίζει να ράβει πάλι τα μοναδικά του ρούχα μαθαίνοντάς μας πως οι λέξεις έχουν την δική τους μοναδική δύναμη, μια δύναμη που μπορεί να ζεστάνει την ψυχή του ανθρώπου... να τον κάνει να νιώσει όμορφα... να τον κάνει να σταθεί στα πόδια του! 

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Η αναλαμπή-Νίκος Θέμελης

     Κι ενώ στην «Αναζήτηση», στο 1ο δηλαδή βιβλίο, οι ήρωες δρούσαν στην Μικρά Ασία με την άνοδο των Νεότουρκων και την Καταστροφή ως ιστορικό υπόβαθρο και στην «Ανατροπή», στο 2ο βιβλίο, στην Οδησσό του Α’ Παγκόσμιου πολέμου και της Οκτωβριανής Επανάστασης, στην «Αναλαμπή», στο τρίτο και τελευταίο βιβλίο της σειράς του Νίκου Θέμελη, ο χρόνος δράσης παραμένει ίδιος με τον μόνο που αλλάζει να είναι ο τόπος καθώς η πένα του συγγραφέα τοποθετεί τους ήρωες στην Αθήνα των αρχών του 20ου αιώνα φτάνοντας έως και την δεκαετία του Μεσοπολέμου με την Μεγάλη Ιδέα και τον Διχασμό να πρωταγωνιστούν μαζί με τους ήρωες διαμορφώνοντας μάλιστα την ψυχοσύνθεση τους και παίζοντας καταλυτικό ρόλο στην πορεία της ύπαρξης τους. 

     Ο Διαμαντής, μεγαλέμπορος υφασμάτων με κατάστημα στην Αιόλου και η Αριστέα, η σύζυγος του, δέχονται την τελευταία μέρα του 1899 ένα απρόσμενο δώρο: ένα μωρό αφήνεται στην πόρτα του αρχοντικού τους. Την ταυτότητά του, που την γνωρίζει καλά ο Διαμαντής και ο Δημητράκης, την αποκρύπτουν σκόπιμα από την Αριστέα, η οποία αγκαλιάζει από την πρώτη στιγμή το μικρό αγοράκι, τον Στέφανο. Ο Στέφανος, που γεμίζει την ζωή του ζευγαριού, μεγαλώνει με αγάπη, φροντίδα και αρχές σύμφωνα με αυτές που αρμόζουν στα παιδιά της αστικής τάξης που ανήκει κι η οικογένειά του. Ο θείος του ο Δημητράκης βρίσκεται πάντα στο πλευρό του. Τον κάνει να αγαπήσει τα βιβλία, την παιδεία, την Ιστορία των προγόνων του. Τον κάνει να πιστέψει κι αυτός στην Μεγάλη Ιδέα...
     Κι ενώ τα χρόνια περνούν η οικογένεια Λέκκα βιώνει άλλοτε με τον θείο Χαράλαμπο την στοχοποίηση από τους Αντιβενιζελικούς κάθε που έρχονταν στην εξουσία, με τον Δημητράκη τον προβληματισμό για τον πνευματικό κόσμο, τον οποίο και μας τον συστήνει καθώς και την πλήρη απογοήτευση από την πλάνη της Μεγάλης Ιδέας που τον οδηγεί τελικά στην αυτοχειρία...

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Οι Μοίρες-Αγγελική Δαρλάση

     Πάντα με σαγήνευε, για έναν ανεξιχνίαστο λόγο, η παράδοση που θέλει τις τρεις γυναίκες, τις Μοίρες, να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση της πορείας ζωής των θνητών. Η Κλωθώ που η μυθολογία θέλει να είναι η πρώτη από τις τρεις Μοίρες κι αυτή που αποφασίζει αν θα γεννηθεί ο κάθε άνθρωπος, αφού κλώθει το νήμα της ζωής, η Λάχεσις που το ξετυλίγει μοιράζοντας στους θνητούς τους κλήρους που θα τύχουν στον καθένα και η Άτροπος που το κόβει, όταν έρθει η ώρα, είναι για ‘μένα από τις πιο επιβλητικές μυθολογικές μορφές και η ιστορία τους εξάπτει την φαντασία μου δημιουργώντας στο μυαλό μου μαγικές εικόνες και στην ψυχή μου πολλά πολλά συναισθήματα. 

     Η αγαπημένη συγγραφέας Αγγελική Δαρλάση στη σειρά Ιστορίες Νεοελληνικής Μυθολογίας χρησιμοποιώντας έμμετρο δεκαπεντασύλλαβο κάτι που, φυσικά, εντείνει την αίσθηση της προφορικής παράδοσης, μας κάνει να ξαναθυμηθούμε μύθους και λαϊκές παραδόσεις που τείνουν σιγά σιγά να εκλείψουν.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Συζητώντας με τον συγγραφέα Στέφανο Δάνδολο!

  Ο Στέφανος Δάνδολος απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας μιλά για το ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ, το τελευταίο του πόνημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
     Ευχαριστώ θερμά τον συγγραφέα για τον χρόνο που διέθεσε ώστε να απαντήσει στις ερωτήσεις μου και να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη. Για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μεγάλη τιμή ! 
     Διαβάστε την λοιπόν και ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα του Στέφανου Δάνδολου!

1. Tο νέο σας πόνημα, το «Ιστορία χωρίς όνομα», κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο από τις εκδόσεις Ψυχογιός! Αφού σας ευχηθώ να συνεχίσει ανεμπόδιστα το αναγνωστικό του ταξίδι, θα σας ζητήσω να μας πείτε δυο λόγια γι’ αυτό. Δυο λόγια τα οποία δεν έχουν ειπωθεί ακόμη και θα θέλατε , πολύ, να ακουστούν. 

Το βιβλίο εξιστορεί δύο καίριες χρονικές περιόδους της ζωής της Πηνελόπης Δέλτα. Το τέλος της σχέσης της με τον Ίωνα Δραγούμη, το καλοκαίρι του 1908, όταν είχε σταλεί από την οικογένειά της σε ένα σανατόριο στα περίχωρα της Βιέννης με τη ρητή εντολή να αποβάλλει από την καρδιά της το αγκάθι του παράνομου αυτού πάθους. Και το τελευταίο εικοσιτετράωρο της ζωής της, τον Απρίλιο του 1941, όταν οι Γερμανοί εισβάλλουν στην Αθήνα.  

2. Πόσο κράτησε χρονικά η έρευνα που κάνατε πριν ξεκινήσετε το μυθιστόρημα στο οποίο πρωταγωνιστεί η σπουδαία συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα; Και κυρίως τι είδους έρευνα κάνατε;  

Τα πρώτα στοιχεία αλιεύτηκαν το 2010, όταν άρχισα να ερευνώ την περίοδο των αρχών του εικοστού αιώνα για λογαριασμό της «Χορεύτριας του Διαβόλου». Βασικός πυρήνας της έρευνας όμως, στάθηκαν αργότερα οι «Ενθυμήσεις» της Πηνελόπης Δέλτα, τα κείμενα με τα οποία η ίδια ανθολόγησε τη ζωή της. 

3. Κάνοντας την έρευνα σας για την ζωή της Πηνελόπης Δέλτα ανακαλύψατε κάποιο στοιχείο που σας έκανε να σκεφτείτε: πως ναι αυτό πρέπει να το αναδείξω στις σελίδες του βιβλίου μου γιατί είναι κρίμα να μείνει στην αφάνεια.  

Η περίοδος που πέρασε στο σανατόριο του Γκάινφαρν, το 1908. Εκείνες οι εβδομάδες στάθηκαν καθοριστικές, πιστεύω, όχι μόνο ως προς την έκβαση της σχέσης της με τον Δραγούμη, αλλά και για τη μετέπειτα ζωή της. 

4. Ποιο στοιχείο της προσωπικότητας της Πηνελόπης Δέλτας ξεχωρίζετε-θαυμάζετε; Και ποιο από την πορεία της μέσα στον κόσμο της γραφής; 

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

Ιστορία χωρίς όνομα: Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα-Στέφανος Δάνδολος

        Το «Ιστορία χωρίς όνομα» του Στέφανου Δάνδολου είναι ένα βιβλίο στο οποίο ο κρυφός πόθος της αγαπημένης συγγραφέως παιδικών βιβλίων Πηνελόπης Δέλτα για τον Ίωνα Δραγούμη, η ψυχοσύνθεση της καθώς και τα ιστορικά στοιχεία της εποχής της αποτυπώνονται στις σελίδες του με τρόπο απόλυτα βιωματικό και λυρικό κάνοντάς μας να μεταφερθούμε νοερά στο χωροχρόνο της ιστορίας του. 

       Ο συγγραφέας βασισμένος, κατά κύριο λόγο στα ημερολόγια της Πηνελόπης Δέλτα, γράφει μυθιστορηματικά για τον ανεκπλήρωτο έρωτα της με τον σπουδαίο Έλληνα διπλωμάτη Ίων Δραγούμη εστιάζοντας σε δύο ημερομηνίες ορόσημο για την ηρωίδα και την δυνατή, ρομαντική μα και καταστροφική ιστορία του έρωτά τους, αυτές του Ιουνίου του 1908 και του ιστορικού Απριλίου του 1941. Έτσι λοιπόν η πένα του συγγραφέα πετυχαίνει να μας μετακινεί από την μια χρονική στιγμή της αφήγησης του στην άλλη, από τον ένα τόπο στον άλλο, παρουσιάζοντάς μας τις συνθήκες και τα γεγονότα που στιγμάτισαν τη ζωή της και την ακολούθησαν έως το τέλος της.  

   Η Πηνελόπη Δέλτα του 1908 είναι μια παντρεμένη γυναίκα, έχει τρεις κόρες και έχει κάνει δύο απόπειρες αυτοκτονίας καθώς η ψυχή της πονά εξαιτίας του απαγορευμένου και άδοξου έρωτα που βιώνει από το 1905 με τον Ίωνα Δραγούμη. Τον Ιούνιο του 1908 νοσηλεύεται σε Σανατόριο της Βιέννης για να θεραπεύσει την άτιμη ψυχή της και για να  σβήσει από την μνήμη της τον αμαρτωλό έρωτα, όπως επιτακτικά της ζητήθηκε από την οικογένειά της και τον σύζυγος της Στέφανο Δέλτα όταν του φανέρωσε τα αισθήματά της για τον Έλληνα διπλωμάτη. 

Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Ο Αρλεκίνος & Το γαϊτανάκι-Ζώρζ Σαρή

  Απόκριες! Όλοι ξεφαντώνουν. Όλοι ντυμένοι μασκαράδες ξεχύνονται στους δρόμους για να συναντήσουν την διασκέδαση και την χαρά του γλεντιού. Όλοι εκτός από τον ήρωα της Ζωρζ Σαρή, τον Αρλεκίνο, που κάθεται καρφωμένος στο παράθυρο του φτωχικού του σπιτιού και παρακολουθεί τους μασκαράδες και τον χορό που έχουν στήσει στην απέναντι πλατεία. Ο ίδιος, αν και θέλει, δεν μπορεί να πάρει μέρος σ’ αυτή την ξέφρενη γιορτή καθώς δεν έχει μια αποκριάτικη στολή... Κι όπως κοιτά τους καρναβαλιστές ένα παραπονιάρικο δάκρυ κυλά από τα μάτια του. 
     Εκείνη την στιγμή μπαίνει στο δωμάτιο η μητέρα του, η οποία όσο κι αν προσπάθησε ο Αρλεκίνος να μην καταλάβει την στεναχώρια του, αμέσως νιώθει την ψυχή του γιου της και προσπαθεί να δώσει μια λύση. Αρπάζοντας τον Αρλεκίνο από το χέρι τρέχουν στην σοφίτα λέγοντάς του:


«Μπορεί να βρούμε σε κάποιο μπαούλο ένα καπέλο... μια μπέρτα... Πρέπει κι εσύ να ντυθείς αποκριάτικα»

     Έχοντας ο Αρλεκίνος στ’αυτιά του αυτή την κουβέντα η ελπίδα θεριεύει! Το ένα μπαούλο ανοίγει μετά το άλλο. Όμως τίποτα δεν υπάρχει που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μασκάρεμα. Κουρέλια. Μόνο πολύχρωμα κουρέλια. Κι η ελπίδα του ένα από αυτά... 
    Η αγάπη και η ευρηματικότητα της μαμάς θα δώσουν την λύση; Θα πάει τελικά ο Αρλεκίνος στο Καρναβάλι; Κι ναι με τί στολή;

     Ένα όμορφο βιβλίο, στο όποιο η απλά γραμμένη ιστορία του, εξυμνεί τον σπουδαίο ρόλο της μητέρας. Η στοργικότητα, η δοτικότητα, η αφοσίωση και η ανιδιοτελής αγάπη της φαίνεται μέσα από την πένα της Ζωρζ Σαρή μα και από τη εξαιρετική εικονογράφηση που την συνοδεύει. Ένα άλλο μήνυμα είναι κι πως από τα απλά πράγματα, όπως τα κουρέλια, έρχεται η ευτυχία, η χαρά, αρκεί βέβαια να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που να σε νοιάζονται...

     Διαβάστε λοιπόν στα παιδιά σας τον «Αρλεκίνο»!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Ο Αρλεκίνος
Συγγραφέας: Ζωρζ Σαρή
Εικονογράφος: Νικόλας Ανδρικόπουλος
Εκδ.: ΠΑΤΑΚΗ
Ημερ.Εκδ.: 2001
Σελ.: 32


****

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Η πόλη που δακρύζει-Σοφία Βόικου

     Ατμοσφαιρικό, ανατρεπτικό, μυστηριώδες, γεμάτο εικόνες, μυρωδιές και συναισθήματα είναι «Η πόλη που δακρύζει», το νέο δηλαδή βιβλίο της αγαπημένης συγγραφέως Σοφίας Βόικου! Με φόντο την μαγευτική Βενετία, οι ήρωες σκύβουν στο αυτί των αναγνωστών και τους κάνουν, όχι απλώς ν’ ακούσουν την όμορφη ιστορία τους αλλά να την αισθανθούν με όλες τις αισθήσεις τους κατορθώνοντας να τους μεταφέρουν νοερά στα σοκάκια και στους υγρούς δρόμους της σαγηνευτικής πόλης. 

     Κυρίως κατορθώνουν να τους μεταφέρουν στο βιβλιοπωλείο του σινιόρο Φραντζέσκο και της οχτάχρονης εγγονής του Ιρένε, εκεί  που η πώληση των βιβλίων γίνεται με έναν ιδιαίτερο και αινιγματικό τρόπο: οι αναγνώστες επιλέγουν τα βιβλία όχι από τον τίτλο, τον συγγραφέα και την υπόθεσή του -πώς θα μπορούσαν άλλωστε αφού όλα τα βιβλία είναι πακεταρισμένα με το ίδιο σκληρό χαρτί που δεν επιτρέπει να δει τι κρύβεται μέσα του!- άλλα από την μυρωδιά που αυτά γεννούν στο μυαλό και στη καρδιά του εκάστοτε αναγνώστη και της μικρής πωλήτριάς τους που τους συμβουλεύει για την σωστή επιλογή. Μυρωδιές, όπως βανίλια, σανταλόξυλο, αγριοφράουλα μα και μούχλα, κάπνα και καμένη σάρκα αναδίδουν τα βιβλία του βιβλιοπωλείου Libreria Mystico και προσκαλούν όσους το επισκέπτονται να διαλέξουν το ανάγνωσμα που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία τους.     
     Απέναντι από το βιβλιοπωλείο βρίσκεται το εργαστήρι του Πάμπλο, που με την τέχνη του προσφέρει στους καρναβαλιστές την δυνατότητα να κρυφτούν πίσω από τις υπέροχες μάσκες που φτιάχνει και να ζήσουν το κέφι του Καρναβαλιού, καθώς και ο φούρνος της πληγωμένης Ρομπέρτα που οι μυρωδιές των εδεσμάτων της τυλίγουν την γειτονιά και σκεπάζουν την δική της δύσκολη καθημερινότητα. Αυτοί οι δύο άνθρωποι, ο Πάμπλο και η Ρομπέρτα, προσπαθούν να δώσουν στην μικρή Ιρένε αυτά που η ζωή αλλά και ο αυστηρός, πληγωμένος από το παρελθόν παππούς της της στερούν. Η Ρομπέρτα της δίνει το ζεστό φαγητό, το μητρικό χάδι, που τόσο έχει στερηθεί μιας και οι γονείς της, η Ελιζαμπέτα και ο Ρωμανός, δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά ένα πορτρέτο κρεμασμένο στο τζάκι του ξεπεσμένου πλέον παλάτσο που κατοικεί με τον σινιόρ Φραντζέσκο, ενώ ο Πάμπλο της μαθαίνει κρυφά τα πρώτα της γράμματα, που ο παππούς της πεισματικά της τα στερεί καθώς όπως αναφέρεται στην σελίδα 139 πιστεύει πως: Αν άφηνε την Ιρένε να μαγευτεί από τον κόσμο των βιβλίων, από τις ιδέες που κουβαλούσαν, από τα συναισθήματα που δημιουργούσαν, θα της χάριζε μια ζωή μέσα στην αμφιβολία και στην αμφισβήτηση. Θα ήταν υποχρεωμένη να ζει σε μια διαρκή μάχη με τον κόσμο και με τον ίδιο της τον εαυτό. Όσο πιο πολύ ερχόταν σε επαφή με νέες ιδέες, όσο περισσότερα πράγματα γνώριζε, όσο κατακτούσε το άγνωστο για να της γίνει γνωστό, τόσο πιο δυστυχισμένη θα αισθανόταν.

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Η ανατροπή-Νικος Θέμελης

   Με τον εύστοχο και απόλυτα αντιπροσωπευτικό τίτλο «Ανατροπή», το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας του Νίκου Θέμελη, καταπιάνεται με την πορεία των κεντρικών ηρώων του στα ανατρεπτικά, σε κοινωνικό και ιστορικό επίπεδο, χρόνια των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα και των αρχών του 21ου της Ευρώπης και της Νότιας Ρωσίας, όπου και άνθισε το ελληνικό στοιχείο. 
     Κι ενώ στην «Αναζήτηση», στο πρώτο βιβλίο της σειράς, οι ήρωες και η ιστορία τους παρουσιάζονταν μέσα από τις αφηγήσεις έξι διαφορετικών ατόμων, στο δεύτερο, η αφήγηση αλλάζει και μας κάνει να ζούμε μαζί (τριτοπρόσωπη αφήγηση) με τους νέους ήρωες τις πολλές ανατροπές που βίωσαν στα ταραγμένα και ριζοσπαστικά χρόνια της Βιομηχανικής επανάστασης, της παρακμής και ανατροπής της Οθωμανικής και Τσαρικής αυτοκρατορίας καθώς και του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου. 

     Ο Θωμάς και η Ελένη, οι δύο κεντρικοί ήρωες, ήρωες που κλείνοντας την Αναζήτηση νόμιζα πως τους άφησα εκεί και πως στην Ανατροπή θα συναντήσω άλλα πρόσωπα τα οποία θα προχωρούσαν μπροστά στο χρόνο μεταφέροντάς με σε διαφορετική-μεταγενέστερη χρονική και ιστορική στιγμή, έρχονται στο επίκεντρο και μέσα από την πορεία τους μας μιλούν για τα γεγονότα στο λυκαυγές του 20ου αιώνα έχοντας στο κάδρο αυτή την φορά την Ευρώπη και την Οδησσό του ελληνισμού. Έτσι ο συγγραφέας δίνει στον Θωμά, στον πατέρα του Νικόλα της Αναζήτησης, που η φυγή του είχε στιγματίσει τόσο τον γιο του, την σκυτάλη ταξιδεύοντάς μας στα μονοπάτια του έρωτά του  με την δυναμική Ελένη, στις επαναστατικές ενέργειες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, καθώς και στην ελληνική αστική παροικία της Οδησσού που με την Ρωσική επανάσταση βιώνει κι εκείνη τις συνέπειές της. 
      Η Ελένη και ο Θωμάς κλέβονται και αφήνουν πίσω στα Σιάτιστα τον οργισμένο πατέρα της και συνέταιρο του Θωμά, Βαγγέλη, καθώς και την σύζυγο και τα τρία παιδιά του Θωμά και αρχίζουν το δικό τους ξέχωρο ταξίδι στη ζωή. Φτιάχνουν την δική τους οικογένεια. Ο Θωμάς γίνεται μεγάλος έμπορος στην Οδησσό, γεύεται τον έρωτα, την άνοδο και τον πόνο της απώλειας. Κι όλα αυτά έχοντας στην σκέψη και στην καρδιά του τον γιο του Νικόλα...