Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Αμαλία-Σπύρος Πετρουλάκης

      Καθηλωτικό, ανατρεπτικό, συναισθηματικά φορτισμένο με σκηνές σκληρές μα και τρυφερές κυρίως όμως βιωματικές τόσο που κάνουν τον αναγνώστη κοινωνό μιας ιστορίας εμπνευσμένης, στην οποία οι κοινωνικές προεκτάσεις της τον προβληματίζουν ενώ η αστυνομική χροιά της εντείνει σελίδα τη σελίδα την αγωνία του για την εξέλιξη της υπόθεσης του βιβλίου. Ποιου βιβλίου; Μα φυσικά του νέου μυθιστορήματος του αγαπημένου συγγραφέα Σπύρου Πετρουλάκη, «Αμαλία»!

      Ο συγγραφέας επιλέγει να τοποθετήσει  τους ήρωες του σε δύο χρονικές περιόδους: στο τώρα με τον αστυνόμο Αριστείδη Καππαρό να αφήνει στην άκρη την προσωπική του ζωή και να προσπαθεί να εξιχνιάσει μια σειρά δολοφονιών και στο παρελθόν, τότε που η βία, η κακοποίηση και η σιωπή διαμόρφωσε τον ψυχικό κόσμο των ηρώων.  Η Αθήνα και ένα χωριό της ορεινής Κορινθίας θα αποτελέσουν το σκηνικό στο οποίο η σύγκρουση του καλού και του κακού, της λογικής και της παράνοιας, της αγάπης και του σκότους θα φέρει την Αμαλία, τη Σταματία, τον Μιχάλη, την Μαρίετα και τους υπόλοιπους χάρτινους ήρωες αντιμέτωπους με καταστάσεις που αφήσουν πίσω τους κακοποιημένες ψυχές και σώματα, νεκρούς, μα και ανθρώπους που ξέρουν να αγαπούν και να προστατεύουν τελικά το πολυτιμότερο αγαθό όλων, την ίδια τη ζωή...

35 χρόνια πριν...
     Η κλειστή κοινωνία του χωριού, αν και ξέρει τι γίνεται στην οικογένεια της  Αμαλίας, της Σταματίας και του μικρού Μιχάλη σιωπά. Η βία, η κακοποίηση και οι θάνατοι μαζί με την μυστηριώδη εξαφάνιση της γιαγιάς Αμαλίας, που οι ικανότητες της της έχουν αποδώσει το προσωνύμιο μάγισσα, είναι η αφετηρία για να σκορπιστούν τα τρία αδέρφια και να ακολουθήσουν δρόμους στους οποίους η μαντεία, οι υπερφυσικές δυνάμεις, οι τελετές, το μίσος και η αλαζονεία θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο και θα αποτελέσουν τον συνθετικό κρίκο με το τώρα και το ανθρωποκυνηγητό που έχει εξαπολύσει ο αστυνόμος Καππαρός ώστε να σταματήσει τον serial killer που έχει βάλει στο στόχαστρο ανήλικα κορίτσια... Η Αμαλια θα είναι εκεί και θα κινεί τα νήματα... Το συναίσθημα ή η λογική θα κάνουν άραγε αυτόν τον κρίκο να σπάσει κάτω από την δύναμη του Φωτός και της Αγάπη...; 

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Συζητώντας με την συγγραφέα Γιώτα Γουβέλη!

      Σήμερα 23 Μαΐου, το νέο βιβλίο της κυρίας Γιώτας Γουβέλη με τίτλο «Το δάκρυ της Μάντισσας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα και οι ΒιλιοΑναφορές έχουν την τιμή να το υποδέχονται με μία συνέντευξη της συγγραφέως στην οποία μας μίλα, μεταξύ άλλων για το βιβλίο και την συγγραφή του. Εγώ την ευχαριστώ θερμά γι’ αυτή την συνέντευξη και της εύχομαι ολόψυχα το νέο της πόνημα να είναι καλοτάξιδο! 
        Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη!    

1. Από τις 23 Μαΐου το νέο σας βιβλίο, «Το δάκρυ της Μάντισσας» θα αποκτήσει μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας.  Είμαι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη μ’ αυτό το βιβλίο, είναι ένα βιβλίο καρδιάς. Το έγραψα με την ίδια συγκίνηση που ένιωθα όταν άκουγα αυτή την ιστορία παιδί στα μέρη μου. Η υπόθεση είχε εκδικαστεί περί τα μέσα του 19ου αιώνα στο Κακουργιοδικείο Μεσολογγίου και ο θρύλος της περνάει από γενιά σε γενιά. 

2. Στο εξώφυλλο του βιβλίου αναφέρει πως η υπόθεση του βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Ποιο στοιχείο αυτής της πραγματικής ιστορίας έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να ασχοληθείτε τελικά μ’ αυτή και να αποτελέσει βάση για την μυθοπλασία του νέου σας βιβλίο; 

Πρόκειται για μια θρυλική υπόθεση πάθους και φονικού, στοιχεία από μόνα τους συναρπαστικά για έναν συγγραφέα. Επιπλέον, διαδραματίζεται σε μια εποχή εξίσου συναρπαστική, τη στιγμή που η Ελλάδα αρχίζει να διαμορφώνει το ευρωπαϊκό της πρόσωπο με τον ερχομό του Όθωνα και της Αμαλίας. Ο ταλανισμένος Έλληνας,  που επί αιώνες υποτασσόταν στην οθωμανική αντίληψη ζωής, έρχεται τώρα σε επαφή με τον δυτικό τρόπο και καλείται να προσαρμοστεί, να αλλάξει. Αυτή η σύγκρουση του παλιού με το καινούργιο λοιπόν είναι πολύ ενδιαφέρουσα.   

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του; 

Οι αντρικές μορφές του βιβλίου, ο Νάσος και ο Γιώργης ενσαρκώνουν αυτή η σύγκρουση που ανέφερα πριν. Ο Νάσος, αν και βαθύτατα συντηρητικός λόγω των επικρατούντων ηθών και της νοοτροπίας με την οποία γαλουχήθηκε, έχει ανοιχτό μυαλό και πιο πολιτισμένη συμπεριφορά. Ό αναγνώστης τον παρακολουθεί να επηρεάζεται και αργά-αργά να αλλάζει. Το ψυχογράφημα του Γιώργη όμως δίνεται πολύ αχνά, για την προσωπικότητά του μιλούν καλύτερα οι πράξεις του. Όσο για τις γυναίκες ηρωίδες, την Άννα και τη Μαρίτσα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και οι δυο. Η πρώτη πολιτισμένη, ευρωπαία, η δεύτερη μια χωριατοπούλα με πάθος για ζωή. Και όμως, οι αντιδράσεις τους είναι αναπάντεχες και πολλές φορές ανατρέπουν το λογικά αναμενόμενο από αυτές. Όσο για την ερώτησή σας, θα έλεγα πως η ψυχοσύνθεση της Μαρίτσας ήταν πιο απαιτητική για να τυπωθεί στο χαρτί, ενώ με την Άννα έζησα συγκλονιστικά τον έρωτά της και το σπαραγμό της. 

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που η ιστορία των ηρώων σας και οι ίδιοι σας οι ήρωες θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Γινάτι. Ο σοφός της λίμνης-Γιάννης Καλπούζος

     Με φόντο την επιβλητική λίμνη των Ιωαννίνων, το γινάτι του πάθους, του έρωτα, της ζήλιας, το κακό μα και το καλό γινάτι, όπως εύστοχα διαχωρίζει και προσδιορίζει ο σιορ Δονάτος, ο ένας εκ των βασικών ηρώων του Γιάννη Καλπούζου, παίρνει το πάνω χέρι στις ζωές των ηρώων σεργιανίζοντάς μας έτσι σε μια μυθοπλασία γεμάτη έρωτα, ποιητική χροιά, χιούμορ –αυτό το ιδιαίτερο χιούμορ που συναντάμε στην πένα του συγγραφέα! Ένα χιούμορ που κρύβει μια φιλοσοφημένη στάση για την ζωή- μίσος, ραδιουργίες, ενέργειες που το θυμικό κυριαρχεί, όπως η εκδίκηση, μα κυρίως μας σεργιανά στην Ιστορία και στα ηθογραφικά στοιχεία των Ιωαννίνων του 20ου αιώνα. 

     Ο Ζώτος το 1917 μετά από ένα φονικό, μια αυτοχειρία, την σπίλωση του ονόματος της μητέρας του καθώς και υπό τον φόβο βεντέτας φεύγει από το χωριό του και μετακομίζει στην πόλη των Ιωαννίνων, όπου εκείνη την εποχή βρίσκεται υπό ιταλική κατοχή. Στα Γιάννενα θα γνωρίσει την φιλία στα πρόσωπα του Βιργίλη, του Γκίνη και του σιορ Δονάτου, οι ορμήνιες του οποίου θα γίνουν για τον Ζώτο μα κι για εμάς μαθήματα ζωής, την μοχθηρία του εμπειρικού γιατρού Μάργαζη και του πανούργου παπα-Λέρα καθώς και την εκδικητικότητα της εμμονικής (αν και στο τέλος δικαιολογείται ο χαρακτήρας και κάποιες από τις πράξεις της) Σαραλίν.  Το μεγαλύτερο όμως συναπάντημά του θα είναι με τον έρωτα, ένα συναίσθημα που κατακλύζει το είναι του όταν αντικρίζει την Τουρκογιαννιώτισσα Χαβαή. 
     Όσο τα χρόνια θα περνούν, η κρυφή αλληλογραφία που θα αναπτύξουν, οι καντάδες και τα τυχαία, για τους τρίτους συναπαντήματα, όλο και θα θεριεύουν τον έρωτα του για εκείνη. Μαζί μ’αυτόν όμως θεριεύουν και τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα των Ιωαννίνων και της Ελλάδας: η ληστοκρατία στην Ήπείρο όπου οι λήσταρχοι και οι συμμορίες που οργάνωναν έχοντας κίνητρο τα λύτρα και τον πλουτισμό, μεταξύ των άλλων παρανομιών τους, απήγαγαν εύπορους, η απαγωγή των οποίων δε είχε πάντα αίσιο τέλος, η προσπάθεια δημιουργίας Βλάχικου Πριγκιπάτου, ο Διχασμός, η Μικρασιατική εκστρατεία και η Ανταλλαγή των πληθυσμών. 

Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Γυναίκες της μικρής πατρίδας-Θοδωρής Παπαθεοδώρου

     Αρετή και Φωτεινη, γυναίκες της Μακεδονίας, γυναίκες για την Μακεδονία, γυναίκες που μας μιλούν με θάρρος, τόλμη, ήθος και ψυχή για την σκλάβα Μακεδονία και τον Αγώνα της για την λευτεριά, έναν αγώνα που οι χειρισμοί των πολιτικών φοβούμαι πως θυσιάζεται στον βωμό της εξουσίας και της ψηφοθηρίας της...

  Ο αγαπημένος συγγραφέας Θοδωρής Παπαθεοδώρου, μετά από την εξιστόρηση του Εμφυλίου με τις Κόρες και τις Μάνες της λησμονιάς και της άδειας αγκαλιάς αντίστοιχα καθώς και των πέτρινων χρόνων της Χούντας των Συνταγματαρχών μέσα από τις σελίδες της εξαιρετικής διλογίας «Ζωές του Φθινοπώρου», στο νέο του πόνημα, στις «Γυναίκες της μικρής πατρίδας» μας ταξιδεύει με την βοήθεια των ηρώων του στη Μακεδονική γη και στον Αγώνα της, με τα καμένα χωριά, τις βιαιοπραγίες και τις αιματηρές προσπάθειες προσάρτησης τους στην Εξαρχία να πρωταγωνιστούν και να στέκουν τροχοπέδη στην ζωή των ηρώων και του Ελληνισμού.

     Μετά τα όμορφα λόγια της εισαγωγής: ...αγαπώ απλώς την πατρίδα και... περηφάνια νιώθω γι' αυτή και βαθύ σεβασμό για τη λαμπρή Ιστορία της. Γιατί τούτα τα σύνορα, όπου δεκάδες χιλιάδες πρόγονοί μας έχασαν το αίμα τους για να τα υπερασπιστούν, τούτο το κομμάτι γης που ονομάζουμε πατρίδα δεν είναι μια λέξη χωρίς ουσία, δεν είναι κούφιος λόγος. Αν αμφιβάλλετε, ρωτήστε έναν άνθρωπο που δεν έχει..., η ιστορία ξεκινά με το πρώτο κεφάλαιο να μας συστήνει τους ήρωες τοποθετώντας τους στο λυκαυγές του 19ου αιώνα και να φτάνει σιγά σιγά έως και τα αιματηρά γεγονότα του 1903...

     Με την Αρετή να έρχεται στη ζωή και να εγκαταλείπεται στο βρεφοκομείο Αθηνών, να ζει τα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής της στο ψυχρό περιβάλλον του ορφανοτροφείου και να υιοθετείται εν τέλει από την Καλλιόπη Λάσκαρη, την θεία του Ίωνα Δραγούμη, του ανθρώπου που της εμφυσεί την αγάπη για την πατρίδα, τα ιδανικά, τις αξίες καθώς και την λευτεριά των αλύτρωτων εδαφών της. Η γαλούχηση του ξαδέρφου της θα την κάνει λοιπόν να γίνει κι εκείνη ενεργό μέλος του Μακεδονικού Αγώνα, μιας κι όταν ο φιλόπατρις και διορατικός Ίων Δραγούμης θα την καλέσει να ανέβει στη πολύπαθη μακεδονική γη και να διδάξει, ούσα διδασκάλισσα, την ελληνική γλώσσα σε σχολεία και χωριά που η Εξαρχία πνίγει στο αίμα, η Αρετή θα αφήσει χωρίς δεύτερη σκέψη τις ανέσεις που της παρέχει η οικογένειά της και η Αθήνα των περιπάτων και των κοσμικών και φιλανθρωπικών εκδηλώσεων και θα αναλάβει τον σπουδαίο ρόλο να μεταλαμπαδεύσει στα φοβισμένα μα διψασμένα για μάθηση Μακεδονόπουλα, την γνώση της ελληνικής παιδείας...
     Με την Φωτεινή να μεγαλώνει στην Ανατολική Ρωμυλία, να παίρνει τα ηνία του νοικοκυριού μετά τον θάνατο της μητέρας της, να μεγαλώνει με αγάπη τον μικρό της αδερφό μαζί με τον γιατρό πατέρα της που της παραδίδει τις γνώσεις και την αγάπη για την ιατρική και την φροντίδα όσων υποφέρουν. Οι βιαιοπραγίες όμως των Βούλγαρων θα αναγκάσει την τριμελή οικογένεια να εγκαταλείψει την Φιλιππούπολη το 1897 και να εγκατασταθεί στην Θεσσαλονίκη. Στο δρόμο του ξεριζωμού η νεαρή Φωτεινή θα χάσει τον αδερφό της και μαζί του την όποια αθωότητα της ηλικίας της. Κι όσο τα χρόνια θα περνούν η Φωτεινή θα μεγαλώνει και θα αποκτά ιδεώδη και ιδανικά, τα οποία θα την εντάσσουν κι αυτή στον αγώνα για την λευτεριά της Μακεδονίας...

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Συζητώντας με τον συγγραφέα Θάνο Κονδύλη

      Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου ο συγγραφέας Θάνος Κονδύλης απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας μιλά, μεταξύ άλλων, για το «Τρεις φορές νύφη» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
     Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω θερμά που διέθεσε τον πολύτιμο χρόνο του ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη.
     Διαβάστε την κι εσείς και ελάτε λίγο πιο κοντά στο συγγραφέα κι άνθρωπο Θάνο Κονδύλη!



1. Από τις 8 Μαρτίου το νέο σας πόνημα, το  «Τρεις φορές νύφη», απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο. 

Το καινούργιο μου βιβλίο είναι η ιστορία ενός νυφικού και μιας γυναίκας. Η ηρωίδα μου η Βίβιαν θα παντρευτεί τρεις φορές με αυτό. Μέσα από τα μάτια της ο αναγνώστης θα δει την ιστορία του νυφικού και της ίδιας, την ιστορία της Αθήνας και του Πειραιά στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα λίγο πριν ξεκινήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά και το Λονδίνο στις αρχές του 20ου αιώνα. Είναι μια διαρκής περιπέτεια τόσο της Βίβιαν όσο και του νυφικού της, ειδικά από τη στιγμή που οι δυο τους θα αποχωριστούν. Τότε θα ξεκινήσει ένας αγώνας για να ξανασμίξουν οι δυο τους. Είναι μία μοναδική ιστορία αγάπης κι έρωτα όχι μόνο ανάμεσα σε ανθρώπους αλλά και ανάμεσα στη Βίβιαν και στο νυφικό της που αποτελεί το Alter Ego της.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Είχα επισκεφτεί στην Κύπρο μία έκθεση νυφικών 19ου και αρχών του 20ου αιώνα. Όταν είδα ένα συγκεκριμένο νυφικό, ένιωσα κάτι να με συνταράσσει. Γύρω μου υπήρχαν δεκάδες άλλα νυφικά, αλλά αυτό ειδικά ήταν κάτι το πολύ ιδιαίτερο και το ξεχωριστό. Την ώρα που παρατηρούσα όλες τις λεπτομέρειες που είχε απάνω του νόμιζα ότι αυτό το νυφικό θα μου μιλούσε. Κι όταν αργότερα επέστρεψα στο σπίτι μου, κατάλαβα ότι κάτι έπρεπε να γράψω για αυτό το όμορφο έκθεμα. Έτσι σιγά-σιγά στους επόμενους μήνες γεννήθηκε η ιδέα.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του; 

Θα έλεγα ότι και στις τρεις υπό ερωτήσεις υπάρχει μόνο μία απάντηση. Είναι η κεντρική ηρωίδα μου η Βίβιαν, της οποίας η ζωή περιστρέφεται γύρω από το όμορφο νυφικό της. Ομολογώ ότι με ταλαιπώρησε και την ταλαιπώρησα εξίσου, για να καταγράψω όσο μπορούσα καλύτερα τον εσωτερικό της κόσμο. Αναπόφευκτα και τα δάκρυα στα μάτια μας δεν άργησαν να εμφανιστούν.

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί σας ήρωες θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Το βιβλίο που θα διαβάσετε είναι μεστό από νοήματα. Αλλά νομίζω ότι το κεντρικό νόημα που θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι δεν θα πρέπει ως άνθρωποι να θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Ούτε τους άλλους ανθρώπους, αλλά ούτε και τα αντικείμενα που έχουμε γύρω μας. Τα πάντα σε αυτή τη ζωή μεταβάλλονται, τα πάντα σε αυτή τη ζωή αλλάζουν και τίποτα δεν μένει ίδιο.

5. Ως αναγνώστης ποια επίθετα θα χρησιμοποιούσατε για να προσδιορίσετε το βιβλίο σας;

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Οι δρόμοι της βροχής-Ελευθερία Χατζοπούλου


     Συγκινητικό και ανατρεπτικό σε κάποια σημεία το βιβλίο της Ελευθερίας Χατζοπούλου «Οι δρόμοι της βροχής» που ταξιδεύει τους αναγνώστες σε δρόμους γεμάτους πάθη, βάσανα, έρωτες, σφάλματα και ιστορικές στιγμές που με την ανεμπόδιστη δύναμή τους έπαιξαν ρόλο καταλυτικό στις ζωές των ηρώων. 

     Τον Οκτώβρη του ’22 η Γιασεμή και η γιαγιά Ασημίνα, η μόνη από την οικογένεια της νεαρής κοπέλας που βρίσκεται κοντά της καθώς οι γονείς της έχουν πεθάνει και ο μικρός της αδερφός βρίσκεται στο μέτωπο της Μικρά Ασίας, ετοιμάζονται, όπως όλος ο ελληνισμός της Θράκης, να εγκαταλείψουν οριστικά τις πατρώες εστίες. Η Μικρασιατική Καταστροφή και η συνθήκη των Μουδανιών έχουν τελεσίδικα ορίσει την απομάκρυνσή τους από την Ανατολική Ρωμυλία και την Ανδριανούπολη.
     Στον πυρετό των προετοιμασιών η Γιασεμή γυρίζει την σκέψη της πίσω και μας αφηγείται αναδρομικά τα βάσανά της ως Θρακιώτισσα: τον πρώτο ξεριζωμό των Θρακιωτών το 1913-1914 με την ίδια και την οικογένειά της να ζητούν προστασία από την φωτιά του Α’ Παγκόσμιου πολέμου στην Θεσσαλονίκη, τις βιαιοπραγίες των Βούλγαρων κομιτατζήδων και των Νεότουρκων. Θυμάται τον θάνατο της μητέρας της στην Σαλονίκη, την επιστροφή της εναπομείνασα οικογένειας το 1920 στην Ανδριανούπολη, την ύπουλη οικειοποίηση του μαγαζιού του πατέρα της από τον Τούρκο που του το είχε εμπιστευτεί το ‘13 κάτι που στοίχισε πολύ στον Κωνσταντή ο οποίος και πέθανε από τον καημό του αφήνοντας μόνες τις δυο γυναίκες να βιώνουν τα σκαμπανεβάσματα που τους επιφύλαξε η Ιστορία...
      Φεύγουν λοιπόν μα πριν φύγουν η βία που θα ασκήσει την ημέρα της αναχώρησης ο Ομέρ στην Γιασεμή θα την στοιχειώσει, θα την γεμίσει ντροπή και θα βαρύνει κι άλλο τα βήματά της που την βάζουν στην στράτα, στο διάβα της οποίας θα της ‘’αρπάξει’’ τελικά την γιαγιά της και θα της φέρει τον Ιούλιο του ’23 τον καρπό του βιασμού του Ομέρ...
     Η Γιασεμή μπαίνει λοιπόν στο διάβα δρόμων βροχερών... δρόμων που η ντροπή, η μοναξιά και οι αναστολές την περιμένουν και την αγγίζουν...

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Ο ραφτάκος των λέξεων-Αντώνης Παπαθεοδούλου


‘’Απ’ότι κάλλη έχει ο άνθρωπος, τα λόγια έχουν τη χάρη να κάμουσι κάθε καρδιάν παρηγοριά να πάρει’’ 

    Μ’ αυτούς τους στίχους από τον Ερωτόκριτο του Β. Κορνάρου ο συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου στολίζει την πρώτη σελίδα του υπέροχου βιβλίου «Ο ραφτάκος των λέξεων», προϊδεάζοντάς μας πως στις επόμενες σελίδες οι λέξεις και η ομορφιά τους θα πρωταγωνιστήσουν μαζί με τον ήρωά του.
     Και έτσι γίνεται καθώς ο ραφτάκος, ο ήρωας δηλαδή του κειμένου, και οι λέξεις υφαίνουν ένα μοναδικό, νοσταλγικό και τρυφερό παραμύθι που κάνει τον αναγνώστη να αγαπήσει και να παίξει με τις λέξεις και την ουσία τους.

     Ο ραφτάκος που ζει σε μια μικρή πόλη, τόσο μικρή που μοιάζει σαν χωριό, είναι ο μοναδικός που ασκεί σ’ αυτή το επάγγελμα του ράφτη. Όλοι μικροί και μεγάλοι ράβονται σε εκείνον. Είναι λοιπόν μοναδικός. Δεν τον κάνει όμως μόνο αυτό μοναδικό αλλά κυρίως ο τρόπος που ράβει τα ρούχα των πελατών του και πιο συγκεκριμένα το υλικό που χρησιμοποιεί για να ενώνει τα υφάσματα κατά την ραφή τους: η συνηθισμένη κλωστή απουσιάζει, στην θέση της χρησιμοποιεί λέξεις! Λέξεις επιλεγμένες από τον ίδιο από παραμύθια, ποιήματα, τραγούδια, εγκυκλοπαίδειες και λογοτεχνικά βιβλία που έχουν κατακλύσει το ραφταδικό του. Λέξεις που τις βάζει στην σειρά και δημιουργούν μοναδικά και πολύτιμα ρούχα.
     Έτσι όταν ράβει καλοκαιρινά ρούχα διαλέγει λέξεις που ανακουφίζουν την κάψα του καλοκαιριού: ίσκιος, κρύσταλλο, γάργαρο νερό. Ενώ για τα χειμωνιάτικα: λιακάδα, φλόγα, θράκα. Οι πελάτες του όταν φορούν τα ρούχα του νιώθουν δροσιά και ζέστη αντίστοιχα, νιώθουν την δύναμη των λέξεων... 
     Τα χρόνια όμως περνούν. Το χωριό γίνεται πόλη. Το επάγγελμα του ράφτη περνά στη λήθη. Η βιομηχανία και η μόδα παίρνουν το πάνω χέρι. Ο κόσμος πλέον επιλέγει για ρουχισμό τα τυποποιημένα που επιβάλει η μόδα και το στυλ της εποχής. Και ο ραφτάκος παύει να ράβει... Και ξεχνιέται απ’όλους.
     Ώσπου έναν βαρύ χειμώνα, που το κρύο και ο χιονιάς έπεσε πάνω από την πόλη και τους κατοίκους της και κανένα από τα ρούχα τους δεν μπορούσε να τους ζεστάνει, βγήκαν από τα μπαούλα τα ρούχα τα ραμμένα από τον ξεχασμένο ράφτη. Η θαλπωρή αυτών των ρούχων φέρνει στην μνήμη τους τον ραφτάκο που από εκείνη την στιγμή κι ύστερα πιάνει τα ραφτικά του κι αρχίζει να ράβει πάλι τα μοναδικά του ρούχα μαθαίνοντάς μας πως οι λέξεις έχουν την δική τους μοναδική δύναμη, μια δύναμη που μπορεί να ζεστάνει την ψυχή του ανθρώπου... να τον κάνει να νιώσει όμορφα... να τον κάνει να σταθεί στα πόδια του! 

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Η αναλαμπή-Νίκος Θέμελης

     Κι ενώ στην «Αναζήτηση», στο 1ο δηλαδή βιβλίο, οι ήρωες δρούσαν στην Μικρά Ασία με την άνοδο των Νεότουρκων και την Καταστροφή ως ιστορικό υπόβαθρο και στην «Ανατροπή», στο 2ο βιβλίο, στην Οδησσό του Α’ Παγκόσμιου πολέμου και της Οκτωβριανής Επανάστασης, στην «Αναλαμπή», στο τρίτο και τελευταίο βιβλίο της σειράς του Νίκου Θέμελη, ο χρόνος δράσης παραμένει ίδιος με τον μόνο που αλλάζει να είναι ο τόπος καθώς η πένα του συγγραφέα τοποθετεί τους ήρωες στην Αθήνα των αρχών του 20ου αιώνα φτάνοντας έως και την δεκαετία του Μεσοπολέμου με την Μεγάλη Ιδέα και τον Διχασμό να πρωταγωνιστούν μαζί με τους ήρωες διαμορφώνοντας μάλιστα την ψυχοσύνθεση τους και παίζοντας καταλυτικό ρόλο στην πορεία της ύπαρξης τους. 

     Ο Διαμαντής, μεγαλέμπορος υφασμάτων με κατάστημα στην Αιόλου και η Αριστέα, η σύζυγος του, δέχονται την τελευταία μέρα του 1899 ένα απρόσμενο δώρο: ένα μωρό αφήνεται στην πόρτα του αρχοντικού τους. Την ταυτότητά του, που την γνωρίζει καλά ο Διαμαντής και ο Δημητράκης, την αποκρύπτουν σκόπιμα από την Αριστέα, η οποία αγκαλιάζει από την πρώτη στιγμή το μικρό αγοράκι, τον Στέφανο. Ο Στέφανος, που γεμίζει την ζωή του ζευγαριού, μεγαλώνει με αγάπη, φροντίδα και αρχές σύμφωνα με αυτές που αρμόζουν στα παιδιά της αστικής τάξης που ανήκει κι η οικογένειά του. Ο θείος του ο Δημητράκης βρίσκεται πάντα στο πλευρό του. Τον κάνει να αγαπήσει τα βιβλία, την παιδεία, την Ιστορία των προγόνων του. Τον κάνει να πιστέψει κι αυτός στην Μεγάλη Ιδέα...
     Κι ενώ τα χρόνια περνούν η οικογένεια Λέκκα βιώνει άλλοτε με τον θείο Χαράλαμπο την στοχοποίηση από τους Αντιβενιζελικούς κάθε που έρχονταν στην εξουσία, με τον Δημητράκη τον προβληματισμό για τον πνευματικό κόσμο, τον οποίο και μας τον συστήνει καθώς και την πλήρη απογοήτευση από την πλάνη της Μεγάλης Ιδέας που τον οδηγεί τελικά στην αυτοχειρία...

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Οι Μοίρες-Αγγελική Δαρλάση

     Πάντα με σαγήνευε, για έναν ανεξιχνίαστο λόγο, η παράδοση που θέλει τις τρεις γυναίκες, τις Μοίρες, να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση της πορείας ζωής των θνητών. Η Κλωθώ που η μυθολογία θέλει να είναι η πρώτη από τις τρεις Μοίρες κι αυτή που αποφασίζει αν θα γεννηθεί ο κάθε άνθρωπος, αφού κλώθει το νήμα της ζωής, η Λάχεσις που το ξετυλίγει μοιράζοντας στους θνητούς τους κλήρους που θα τύχουν στον καθένα και η Άτροπος που το κόβει, όταν έρθει η ώρα, είναι για ‘μένα από τις πιο επιβλητικές μυθολογικές μορφές και η ιστορία τους εξάπτει την φαντασία μου δημιουργώντας στο μυαλό μου μαγικές εικόνες και στην ψυχή μου πολλά πολλά συναισθήματα. 

     Η αγαπημένη συγγραφέας Αγγελική Δαρλάση στη σειρά Ιστορίες Νεοελληνικής Μυθολογίας χρησιμοποιώντας έμμετρο δεκαπεντασύλλαβο κάτι που, φυσικά, εντείνει την αίσθηση της προφορικής παράδοσης, μας κάνει να ξαναθυμηθούμε μύθους και λαϊκές παραδόσεις που τείνουν σιγά σιγά να εκλείψουν.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Συζητώντας με τον συγγραφέα Στέφανο Δάνδολο!

  Ο Στέφανος Δάνδολος απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας μιλά για το ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ, το τελευταίο του πόνημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
     Ευχαριστώ θερμά τον συγγραφέα για τον χρόνο που διέθεσε ώστε να απαντήσει στις ερωτήσεις μου και να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη. Για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μεγάλη τιμή ! 
     Διαβάστε την λοιπόν και ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα του Στέφανου Δάνδολου!

1. Tο νέο σας πόνημα, το «Ιστορία χωρίς όνομα», κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο από τις εκδόσεις Ψυχογιός! Αφού σας ευχηθώ να συνεχίσει ανεμπόδιστα το αναγνωστικό του ταξίδι, θα σας ζητήσω να μας πείτε δυο λόγια γι’ αυτό. Δυο λόγια τα οποία δεν έχουν ειπωθεί ακόμη και θα θέλατε , πολύ, να ακουστούν. 

Το βιβλίο εξιστορεί δύο καίριες χρονικές περιόδους της ζωής της Πηνελόπης Δέλτα. Το τέλος της σχέσης της με τον Ίωνα Δραγούμη, το καλοκαίρι του 1908, όταν είχε σταλεί από την οικογένειά της σε ένα σανατόριο στα περίχωρα της Βιέννης με τη ρητή εντολή να αποβάλλει από την καρδιά της το αγκάθι του παράνομου αυτού πάθους. Και το τελευταίο εικοσιτετράωρο της ζωής της, τον Απρίλιο του 1941, όταν οι Γερμανοί εισβάλλουν στην Αθήνα.  

2. Πόσο κράτησε χρονικά η έρευνα που κάνατε πριν ξεκινήσετε το μυθιστόρημα στο οποίο πρωταγωνιστεί η σπουδαία συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα; Και κυρίως τι είδους έρευνα κάνατε;  

Τα πρώτα στοιχεία αλιεύτηκαν το 2010, όταν άρχισα να ερευνώ την περίοδο των αρχών του εικοστού αιώνα για λογαριασμό της «Χορεύτριας του Διαβόλου». Βασικός πυρήνας της έρευνας όμως, στάθηκαν αργότερα οι «Ενθυμήσεις» της Πηνελόπης Δέλτα, τα κείμενα με τα οποία η ίδια ανθολόγησε τη ζωή της. 

3. Κάνοντας την έρευνα σας για την ζωή της Πηνελόπης Δέλτα ανακαλύψατε κάποιο στοιχείο που σας έκανε να σκεφτείτε: πως ναι αυτό πρέπει να το αναδείξω στις σελίδες του βιβλίου μου γιατί είναι κρίμα να μείνει στην αφάνεια.  

Η περίοδος που πέρασε στο σανατόριο του Γκάινφαρν, το 1908. Εκείνες οι εβδομάδες στάθηκαν καθοριστικές, πιστεύω, όχι μόνο ως προς την έκβαση της σχέσης της με τον Δραγούμη, αλλά και για τη μετέπειτα ζωή της. 

4. Ποιο στοιχείο της προσωπικότητας της Πηνελόπης Δέλτας ξεχωρίζετε-θαυμάζετε; Και ποιο από την πορεία της μέσα στον κόσμο της γραφής; 

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

Ιστορία χωρίς όνομα: Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα-Στέφανος Δάνδολος

        Το «Ιστορία χωρίς όνομα» του Στέφανου Δάνδολου είναι ένα βιβλίο στο οποίο ο κρυφός πόθος της αγαπημένης συγγραφέως παιδικών βιβλίων Πηνελόπης Δέλτα για τον Ίωνα Δραγούμη, η ψυχοσύνθεση της καθώς και τα ιστορικά στοιχεία της εποχής της αποτυπώνονται στις σελίδες του με τρόπο απόλυτα βιωματικό και λυρικό κάνοντάς μας να μεταφερθούμε νοερά στο χωροχρόνο της ιστορίας του. 

       Ο συγγραφέας βασισμένος, κατά κύριο λόγο στα ημερολόγια της Πηνελόπης Δέλτα, γράφει μυθιστορηματικά για τον ανεκπλήρωτο έρωτα της με τον σπουδαίο Έλληνα διπλωμάτη Ίων Δραγούμη εστιάζοντας σε δύο ημερομηνίες ορόσημο για την ηρωίδα και την δυνατή, ρομαντική μα και καταστροφική ιστορία του έρωτά τους, αυτές του Ιουνίου του 1908 και του ιστορικού Απριλίου του 1941. Έτσι λοιπόν η πένα του συγγραφέα πετυχαίνει να μας μετακινεί από την μια χρονική στιγμή της αφήγησης του στην άλλη, από τον ένα τόπο στον άλλο, παρουσιάζοντάς μας τις συνθήκες και τα γεγονότα που στιγμάτισαν τη ζωή της και την ακολούθησαν έως το τέλος της.  

   Η Πηνελόπη Δέλτα του 1908 είναι μια παντρεμένη γυναίκα, έχει τρεις κόρες και έχει κάνει δύο απόπειρες αυτοκτονίας καθώς η ψυχή της πονά εξαιτίας του απαγορευμένου και άδοξου έρωτα που βιώνει από το 1905 με τον Ίωνα Δραγούμη. Τον Ιούνιο του 1908 νοσηλεύεται σε Σανατόριο της Βιέννης για να θεραπεύσει την άτιμη ψυχή της και για να  σβήσει από την μνήμη της τον αμαρτωλό έρωτα, όπως επιτακτικά της ζητήθηκε από την οικογένειά της και τον σύζυγος της Στέφανο Δέλτα όταν του φανέρωσε τα αισθήματά της για τον Έλληνα διπλωμάτη. 

Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Ο Αρλεκίνος & Το γαϊτανάκι-Ζώρζ Σαρή

  Απόκριες! Όλοι ξεφαντώνουν. Όλοι ντυμένοι μασκαράδες ξεχύνονται στους δρόμους για να συναντήσουν την διασκέδαση και την χαρά του γλεντιού. Όλοι εκτός από τον ήρωα της Ζωρζ Σαρή, τον Αρλεκίνο, που κάθεται καρφωμένος στο παράθυρο του φτωχικού του σπιτιού και παρακολουθεί τους μασκαράδες και τον χορό που έχουν στήσει στην απέναντι πλατεία. Ο ίδιος, αν και θέλει, δεν μπορεί να πάρει μέρος σ’ αυτή την ξέφρενη γιορτή καθώς δεν έχει μια αποκριάτικη στολή... Κι όπως κοιτά τους καρναβαλιστές ένα παραπονιάρικο δάκρυ κυλά από τα μάτια του. 
     Εκείνη την στιγμή μπαίνει στο δωμάτιο η μητέρα του, η οποία όσο κι αν προσπάθησε ο Αρλεκίνος να μην καταλάβει την στεναχώρια του, αμέσως νιώθει την ψυχή του γιου της και προσπαθεί να δώσει μια λύση. Αρπάζοντας τον Αρλεκίνο από το χέρι τρέχουν στην σοφίτα λέγοντάς του:


«Μπορεί να βρούμε σε κάποιο μπαούλο ένα καπέλο... μια μπέρτα... Πρέπει κι εσύ να ντυθείς αποκριάτικα»

     Έχοντας ο Αρλεκίνος στ’αυτιά του αυτή την κουβέντα η ελπίδα θεριεύει! Το ένα μπαούλο ανοίγει μετά το άλλο. Όμως τίποτα δεν υπάρχει που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μασκάρεμα. Κουρέλια. Μόνο πολύχρωμα κουρέλια. Κι η ελπίδα του ένα από αυτά... 
    Η αγάπη και η ευρηματικότητα της μαμάς θα δώσουν την λύση; Θα πάει τελικά ο Αρλεκίνος στο Καρναβάλι; Κι ναι με τί στολή;

     Ένα όμορφο βιβλίο, στο όποιο η απλά γραμμένη ιστορία του, εξυμνεί τον σπουδαίο ρόλο της μητέρας. Η στοργικότητα, η δοτικότητα, η αφοσίωση και η ανιδιοτελής αγάπη της φαίνεται μέσα από την πένα της Ζωρζ Σαρή μα και από τη εξαιρετική εικονογράφηση που την συνοδεύει. Ένα άλλο μήνυμα είναι κι πως από τα απλά πράγματα, όπως τα κουρέλια, έρχεται η ευτυχία, η χαρά, αρκεί βέβαια να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που να σε νοιάζονται...

     Διαβάστε λοιπόν στα παιδιά σας τον «Αρλεκίνο»!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Ο Αρλεκίνος
Συγγραφέας: Ζωρζ Σαρή
Εικονογράφος: Νικόλας Ανδρικόπουλος
Εκδ.: ΠΑΤΑΚΗ
Ημερ.Εκδ.: 2001
Σελ.: 32


****

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Η πόλη που δακρύζει-Σοφία Βόικου

     Ατμοσφαιρικό, ανατρεπτικό, μυστηριώδες, γεμάτο εικόνες, μυρωδιές και συναισθήματα είναι «Η πόλη που δακρύζει», το νέο δηλαδή βιβλίο της αγαπημένης συγγραφέως Σοφίας Βόικου! Με φόντο την μαγευτική Βενετία, οι ήρωες σκύβουν στο αυτί των αναγνωστών και τους κάνουν, όχι απλώς ν’ ακούσουν την όμορφη ιστορία τους αλλά να την αισθανθούν με όλες τις αισθήσεις τους κατορθώνοντας να τους μεταφέρουν νοερά στα σοκάκια και στους υγρούς δρόμους της σαγηνευτικής πόλης. 

     Κυρίως κατορθώνουν να τους μεταφέρουν στο βιβλιοπωλείο του σινιόρο Φραντζέσκο και της οχτάχρονης εγγονής του Ιρένε, εκεί  που η πώληση των βιβλίων γίνεται με έναν ιδιαίτερο και αινιγματικό τρόπο: οι αναγνώστες επιλέγουν τα βιβλία όχι από τον τίτλο, τον συγγραφέα και την υπόθεσή του -πώς θα μπορούσαν άλλωστε αφού όλα τα βιβλία είναι πακεταρισμένα με το ίδιο σκληρό χαρτί που δεν επιτρέπει να δει τι κρύβεται μέσα του!- άλλα από την μυρωδιά που αυτά γεννούν στο μυαλό και στη καρδιά του εκάστοτε αναγνώστη και της μικρής πωλήτριάς τους που τους συμβουλεύει για την σωστή επιλογή. Μυρωδιές, όπως βανίλια, σανταλόξυλο, αγριοφράουλα μα και μούχλα, κάπνα και καμένη σάρκα αναδίδουν τα βιβλία του βιβλιοπωλείου Libreria Mystico και προσκαλούν όσους το επισκέπτονται να διαλέξουν το ανάγνωσμα που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία τους.     
     Απέναντι από το βιβλιοπωλείο βρίσκεται το εργαστήρι του Πάμπλο, που με την τέχνη του προσφέρει στους καρναβαλιστές την δυνατότητα να κρυφτούν πίσω από τις υπέροχες μάσκες που φτιάχνει και να ζήσουν το κέφι του Καρναβαλιού, καθώς και ο φούρνος της πληγωμένης Ρομπέρτα που οι μυρωδιές των εδεσμάτων της τυλίγουν την γειτονιά και σκεπάζουν την δική της δύσκολη καθημερινότητα. Αυτοί οι δύο άνθρωποι, ο Πάμπλο και η Ρομπέρτα, προσπαθούν να δώσουν στην μικρή Ιρένε αυτά που η ζωή αλλά και ο αυστηρός, πληγωμένος από το παρελθόν παππούς της της στερούν. Η Ρομπέρτα της δίνει το ζεστό φαγητό, το μητρικό χάδι, που τόσο έχει στερηθεί μιας και οι γονείς της, η Ελιζαμπέτα και ο Ρωμανός, δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά ένα πορτρέτο κρεμασμένο στο τζάκι του ξεπεσμένου πλέον παλάτσο που κατοικεί με τον σινιόρ Φραντζέσκο, ενώ ο Πάμπλο της μαθαίνει κρυφά τα πρώτα της γράμματα, που ο παππούς της πεισματικά της τα στερεί καθώς όπως αναφέρεται στην σελίδα 139 πιστεύει πως: Αν άφηνε την Ιρένε να μαγευτεί από τον κόσμο των βιβλίων, από τις ιδέες που κουβαλούσαν, από τα συναισθήματα που δημιουργούσαν, θα της χάριζε μια ζωή μέσα στην αμφιβολία και στην αμφισβήτηση. Θα ήταν υποχρεωμένη να ζει σε μια διαρκή μάχη με τον κόσμο και με τον ίδιο της τον εαυτό. Όσο πιο πολύ ερχόταν σε επαφή με νέες ιδέες, όσο περισσότερα πράγματα γνώριζε, όσο κατακτούσε το άγνωστο για να της γίνει γνωστό, τόσο πιο δυστυχισμένη θα αισθανόταν.

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Η ανατροπή-Νικος Θέμελης

   Με τον εύστοχο και απόλυτα αντιπροσωπευτικό τίτλο «Ανατροπή», το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας του Νίκου Θέμελη, καταπιάνεται με την πορεία των κεντρικών ηρώων του στα ανατρεπτικά, σε κοινωνικό και ιστορικό επίπεδο, χρόνια των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα και των αρχών του 21ου της Ευρώπης και της Νότιας Ρωσίας, όπου και άνθισε το ελληνικό στοιχείο. 
     Κι ενώ στην «Αναζήτηση», στο πρώτο βιβλίο της σειράς, οι ήρωες και η ιστορία τους παρουσιάζονταν μέσα από τις αφηγήσεις έξι διαφορετικών ατόμων, στο δεύτερο, η αφήγηση αλλάζει και μας κάνει να ζούμε μαζί (τριτοπρόσωπη αφήγηση) με τους νέους ήρωες τις πολλές ανατροπές που βίωσαν στα ταραγμένα και ριζοσπαστικά χρόνια της Βιομηχανικής επανάστασης, της παρακμής και ανατροπής της Οθωμανικής και Τσαρικής αυτοκρατορίας καθώς και του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου. 

     Ο Θωμάς και η Ελένη, οι δύο κεντρικοί ήρωες, ήρωες που κλείνοντας την Αναζήτηση νόμιζα πως τους άφησα εκεί και πως στην Ανατροπή θα συναντήσω άλλα πρόσωπα τα οποία θα προχωρούσαν μπροστά στο χρόνο μεταφέροντάς με σε διαφορετική-μεταγενέστερη χρονική και ιστορική στιγμή, έρχονται στο επίκεντρο και μέσα από την πορεία τους μας μιλούν για τα γεγονότα στο λυκαυγές του 20ου αιώνα έχοντας στο κάδρο αυτή την φορά την Ευρώπη και την Οδησσό του ελληνισμού. Έτσι ο συγγραφέας δίνει στον Θωμά, στον πατέρα του Νικόλα της Αναζήτησης, που η φυγή του είχε στιγματίσει τόσο τον γιο του, την σκυτάλη ταξιδεύοντάς μας στα μονοπάτια του έρωτά του  με την δυναμική Ελένη, στις επαναστατικές ενέργειες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, καθώς και στην ελληνική αστική παροικία της Οδησσού που με την Ρωσική επανάσταση βιώνει κι εκείνη τις συνέπειές της. 
      Η Ελένη και ο Θωμάς κλέβονται και αφήνουν πίσω στα Σιάτιστα τον οργισμένο πατέρα της και συνέταιρο του Θωμά, Βαγγέλη, καθώς και την σύζυγο και τα τρία παιδιά του Θωμά και αρχίζουν το δικό τους ξέχωρο ταξίδι στη ζωή. Φτιάχνουν την δική τους οικογένεια. Ο Θωμάς γίνεται μεγάλος έμπορος στην Οδησσό, γεύεται τον έρωτα, την άνοδο και τον πόνο της απώλειας. Κι όλα αυτά έχοντας στην σκέψη και στην καρδιά του τον γιο του Νικόλα...