Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2019

Τα δάκρυα του Καραγκιόζη-Ναννίκα Σακκά-Νικολακοπούλου

     «Τα δάκρυα του Καραγκιόζη» της Ναννίκα Σακκά-Νικολακοπούλου κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πατάκη, ανήκουν στη Συλλογή Χελιδόνια(9+) και το Μάρτιο του 2019 κατέλαβαν βραβείο IBBY στην κατηγορία Παιδικό Βιβλίο Γνώσεων(εκδόσεις 2018).

     Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πρωτοπρόσωπη αφήγηση και μ’ αυτό το συγγραφικό μέσο δίνει ζωή στη φιγούρα του αγαπημένου λαϊκού ήρωα Καραγκιόζη. Ο Καραγκιόζης ζωντανεύει αυτή τη φορά όχι στον φωτεινό μπερντέ του αλλά στις λευκές σελίδες της συγγραφέως που με την συγκινητική, νοσταλγική και αστεία κάποιες φορές πένα της βάζει στον ήρωα λόγια που μας εξιστορούν την πορεία του Θεάτρου Σκιών.   
     Ο αγαπημένος παιδικός ήρωας τόσων και τόσων γενεών μάς μιλά με νοσταλγικό τρόπο για την καταγωγή του που χάνεται στα βάθη των αιώνων, για τον δημιουργό του, γι’ αυτόν που όπως χαρακτηριστικά αναφέρει του χάρισε το «ζην», τον Σωτήρη Σπαθάρη (1892 - 14 Απριλίου 1974), για το ανάγλυφο της εποχής, την βιοπάλη, την φτώχεια, τις γειτονιές: Έχω νοσταλγία για τα φτωχικά εκείνα χρόνια που
είχαν ανθρωπιά. Η γειτονιά ήταν ένας σφικτός κρίκος. Τα σπίτια ξεκλείδωτα, οι αυλόπορτες ολάνοιχτες. Τα γειτονόπουλα μπαινόβγαιναν απ’ το ένα σπίτι στ’ άλλο κι όπου ξαπόσταιναν οι μάνες τα τάιζαν σαν δικά τους μ’ ό,τι βρισκούμενο. Τα παιδία άφοβα περιφέρονταν από γειτονιά σε γειτονιά κι έπαιζαν μ’ ό,τι έβρισκαν, ξύλα, τενεκεδάκια, πέτρες. (σελ.20), για τις δυσκολίες της Κατοχής και πως ο μπερντές ‘’συντήρησε’’ την οικογένεια Σπαθάρη και τους γείτονές τους, για τις νέες τεχνικές (ρεκλάμα, αποθέωση,κλπ) που εισήγαγε ο πατέρας του καθώς και για τα έργα που έγραψε και βοήθησαν στην ψυχαγωγία μα και στην διαμόρφωση της παιδικής ψυχής και της εθνικής συνείδησης.
     Μας μιλά και για τον μικρό αδερφό του όπως τον αποκαλεί, τον Ευγένιο Σπαθάρη, αυτόν που του χάρισε το «ευ ζην», που τον ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου, που ίδρυσε το «Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών» και που η περιγραφή του χαμού του έφερε Τα δάκρυα στα χάρτινα μάγουλα του Καραγκιόζη, στα μάγουλα κάθε παιδιού κάθε ηλικίας κάθε γενιάς... 

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2019

Κασετίνα-Θάλεια Κουνούνη

     Η «Κασετίνα» της Θάλειας Κουνούνη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη είναι ένα βιβλίο που μόνο ως γροθιά στο στομάχι μπορώ να το χαρακτηρίσω καθώς η ωμή και χωρίς λογοτεχνικά φτιασίδια παράθεση των ιστορικών γεγονότων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και των όσων φρικαλέων διαδραματίστηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης καθηλώνει, συγκλονίζει, σοκάρει, μουδιάζει το νου και την ψυχή του αναγνώστη και τον κάνει να αναφωνήσει μαζί με τους ήρωες στο τέλος του βιβλίου: «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!».
     ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ναζισμός, παράνοια, σαδισμός, φρικιαστικά πειράματα... ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!
    Πώς θα επέλθει όμως το ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ αν αγνοούμε το ιστορικό παρελθόν; Αν δεν γνωρίζουμε τις συνθήκες και τον ζόφο της εποχής; Αν δεν συναισθανόμαστε τον πόνο των θυμάτων;  
    Η Θάλεια Κουνούνη ανοίγοντας την «Κασετίνα» θα βγάλει, με την βοήθεια των ηρώων της, από το εσωτερικό της όλες εκείνες της ψηφίδες που θα αποτυπώσουν το μωσαϊκό της εποχής, με την τελική μορφή του οποίου εύχεσαι να αποκτήσει ο αναγνώστης ιστορική μνήμη και συνείδηση για αποφυγή παρόμοιων καταστάσεων. Το εύχεσαι με όλη σου την καρδιά ειδικά στην εποχή μας μιας και, δυστυχώς!, υπάρχουν ουκ ολίγοι νοσταλγοί τέτοιων καθεστώτων. 

     Οι πολυπληθείς ήρωες του βιβλίου θα μας μιλήσουν για την απαρχή και την επικράτηση του Ναζισμού, την ευγονική, το πρόγραμμα ευθανασίας Τ4 που πρωτοεμφανίστηκε στο άσυλο ψυχικά νοσούντων Ζόνεσταϊν καθώς και τα παρανοϊκά πειράματα του Μένγκελε, γεγονότα και τακτικές που ο Ναζισμός εφηύρε και εφάρμοσε μεθοδευμένα βυθίζοντας την ανθρωπότητα στον φόβο, στην βία, στον εξευτελισμό, στον θάνατο.
     Μέσα σ’ όλο αυτό το κακό υπάρχουν πολλών λογιών άνθρωποι. Υπάρχουν οι εγκληματίες, αυτοί που ασπάζονται  τον Ναζισμό και αποτελούν τη μηχανή του, υπάρχουν οι παρατηρητές, η ουδέτερη στάση των οποίων παίζει κι αυτή τον καταστροφικό της ρόλο: ... μπορεί τα θεμέλια για να χτιστεί η Ιστορία να τα βάζουν οι υπαίτιοι του κακού, αλλά οι παρατηρητές του είναι αυτοί που την πλάθουν και τη σχηματίζουν..., υπάρχουν όμως και οι φωτεινές εξαιρέσεις όπως ο Θίοντορ που αν και επιστήμονας φαίνεται πως έχει ηθικούς φραγμούς, όπως ο Φρίντιχ που, αν και υπηρετεί το Γ’ Ράιχ, μαζί με την Άιλι, την σύζυγο του Θίοντορ, κάνουν τα πάντα για να σώσουν όσο περισσότερους ανθρώπους που η κρεατομηχανή του Χίτλερ τους οδηγεί στο θάνατο αφού τους θεωρεί παράσιτα. 
     Μέσα σ’όλο αυτό το σκηνικό υπάρχουν θύματα. Πολλά θύματα. Ασθενείς, αντιφρονούντες, Εβραίοι, άνθρωποι που δεν ανήκουν στην άρια φυλή. Θύματα, όπως οι κόρες του Θίοντορ και της Άιλι, η Χελένα και η δίδυμη αδερφή της η Ραχήλ, που η εβραϊκή καταγωγή του πατέρα τους τις στέλνει στο Άουσβιτς, εκεί που ο Μένγκελε χρησιμοποιεί την Ραχήλ και τις ικανότητες της στα εξωφρενικά πειράματά του... Εκεί που και ο Θάνατος θρηνεί την κατάντια της ανθρωπότητας.

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2019

Ο σελιδοδείκτης των ΒιβλιοΑναφορών σταματά...

... στις σελίδες 549-550 του υπέροχου ιστορικού μυθιστορήματος της Θάλειας Κουνούνη ΚΑΣΕΤΙΝΑ.
Η Χελένα, η μία εκ των ηρώων του βιβλίου, μέσα από τον σπαρακτικό μονόλογο της, λέει οδυνηρές αλήθειες ... 



   Τα περισσότερα από τα γεγονότα της καθημερινότητας των Εβραίων στα γκέτο και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης έχουν καταγραφεί από μαρτυρίες επιζώντων. Κι έτσι εσείς σήμερα γνωρίζετε τις συνθήκες επιβίωσης μας. Κι όσοι από εσάς αντέξατε να ακούσετε ή να διαβάσετε για το πώς εξελισσόταν η αιχμαλωσία μας, ενημερωθήκατε και για τους τρόπους εξόντωσής μας. Μας. Γιατί στην καταγραφή της Ιστορίας γινόμαστε όλοι ένα νούμερο. Μας.
    Κι εμείς που κυνηγηθήκαμε και άλλοι που κυνηγήθηκαν κι άλλοι που, αν και αμέτοχοι, τους βρήκε ο θάνατος και οι άλλοι που με ένα όπλο στα χέρια τους έπεσαν υπέρ της πατρίδας και οι άλλοι οι άμαχοι που έπρεπε να πληρώσουν γιατί άνηκαν στη φυλή αυτών που έφταιγαν και οι άλλοι μέσα σε όλους και όλοι μέσα σε ένα συγκεκριμένο νούμερο που αντιστοιχεί στο ποιοι ήταν.

      Ποιοι ήταν;
    Μία γυναίκα στη Ρωσία που βλέπει τα παιδιά της να πεθαίνουν από την πείνα θα συμπληρώσει τον αριθμό των εκατομμυρίων που αντιστοιχούν στα θύματα της πατρίδας της.
       Μια Εβραιοπούλα από τη Γαλλία που είναι δέκα χρόνων και οι γονείς της εντοπίζονται κι αυτή μένει μαζί με άλλα παιδιά υπό την φροντίδα άγνωστων μεχρι να έρθει και η δικη της σειρά αντιστοιχεί σε ένα νούμερο.

     Τα παιδιά και η γυναίκα ενός Ολλανδού πατέρα που σκοτώνονται στους βομβαρδισμούς του Ρότερνταμ συμπληρώνουν ένα νούμερο.
       Όλοι ένα νούμερο και όλοι με μια ιστορία πίσω μας. Τη δική μας ιστορία, τη ζωή μας.
     Δύο προσκλητήρια καθημερινά. Ένα την αυγή, ένα το απόγευμα. Όλες σε σειρά των εννιά. Να μας μετρήσουν. Μία μία για να συμπληρώσουμε το νούμερο των χιλιάδων που αντιστοιχούσε στο σύνολο των τροφίμων του στρατοπέδου.
     Τριάντα χιλιάδες, σαράντα χιλιάδες γυναίκες; Τι σημασία είχε; Μία μία. Ατομικα, όλες τόσο διαφορετικές υπάρξεις. Συνολικά, απαραίτητες για να συμπληρωθεί το νούμερο. Με ζεστή, με κρύο, με χιόνι Λάθος στο μετρημα; Πάλι από την αρχή.

~~°~~


Σύνολο στρατιωτών που σκοτώθηκαν παγκοσμίως: περίπου 23 εκατομμύρια.
Σύνολο πολιτών που σκοτώθηκαν: περίπου 57 εκατομμύρια.
Σύνολο ανθρώπων που σκοτώθηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο: περίπου 80 εκατομμύρια.

Μη ξεχνάμε πως πίσω από κάθε νούμερο υπάρχει ένας άνθρωπος που απέναντι του στάθηκε η πείνα, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του, ο σαδισμός, η παράνοια και ο φασισμός. Καταστάσεις που τον εξευτελισαν και του στέρησαν την ζωή. Στεκεται ενας άνθρωπος που κουβαλα την δική του ιστορία.

Δήμητρα Κωλέτη

Σάββατο, 31 Αυγούστου 2019

ΟΛΑ μπορείς να τα ζήσεις σε ένα βιβλίο-Βαγγέλης Ηλιόπουλος


     Γιατί... Δεν... μπορώ να ζω ΟΛΑ όσα επιθυμώ;
Κι όμως μπορείς να τα ζήσεις ΟΛΑ σε ένα βιβλίο, λέει ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος στο τρίτο βιβλίο της ΤΡΙΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗΣ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και εικονογραφείται από την σπουδαία και αγαπημένη εικονογράφο Έφη Λαδά.

     Γιατί; ρωτούσαν με παράπονο, στο πρώτο βιβλίο της σειράς, τα παιδιά όταν το ταξιδιάρικο λήμμα αυτής της λεξούλας προσγειωνόταν στα χέρια τους. Γιατί να υπάρχει πόνος;, γιατί να υπάρχει αρρώστια;, γιατί να υπάρχει φτώχεια, πόλεμος κι αδικία στον κόσμο; Και το ΓΙΑΤΙ που εγκατέλειψε τη Γη κι έφτασε απογοητευμένο στον ουρανό κατόρθωσε τελικά να φέρει την ΕΛΠΙΔΑ.
     Το ερωτηματικό Γιατί μετατρέπεται στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, στο δηλωτικό ΔΕΝ με τον αφηγητή να δηλώνει: Εγώ ΔΕΝ έχω...
     Κάποια παιδιά έχουν σπίτι, εγώ ΔΕΝ έχω. ΔΕΝ έχω πρόσβαση στην παιδεία, στο φαγητό, στο νερό. ΔΕΝ διασκεδάζω. ΔΕΝ έχω βιβλία να διαβάζω. ΔΕΝ γεύομαι αγαθά που για άλλους είναι δεδομένα. Όμως ΔΕΝ το βάζω κάτω, φτιάχνω την καλούμπα του χαρταετού μου με ζύγια την Αγάπη, τον Σεβασμό, την Δύναμη και την Φιλία και συνεχίζω να διεκδικώ, να παλεύω, να ελπίζω.

     Γιατί και Δεν, δυο τίτλοι. δυο λέξεις τόσο μικρές σε έκταση μα τόσο μεγάλες σε περιεκτικότητα συναισθημάτων: απογοήτευση, θυμός, αγανάχτηση, βουβή θλίψη, παράπονο. Συναισθήματα που τώρα στο τρίτο βιβλίο της σειράς, μια ακόμα μικρή λέξη ως τίτλος κατορθώνει να τα απαλύνει και να προσφέρει την παρηγοριά της παραμυθίας γιατί ΟΛΑ μπορείς να τα ζήσεις σε ένα βιβλίο!
       ΌΛΑ; 
       ΌΛΑ! 
     ΌΛΑ μπορείς να τα... νιώσεις σε ένα βιβλίο: χαρά, ελπίδα, λύτρωση, παρηγοριά. Όλα μπορεί να... στα προσφέρει ένα βιβλίο: πληροφόρηση, προβληματισμούς, ταξίδια νοερά σε τόπους υπαρκτούς ή μη, ταύτιση με τους ήρωες και τις ζωές τους, διαμόρφωση της ψυχής μας.

Άρχισα να διαβάζω και να προσπαθώ να καταλάβω τι σκέφτεται και τι νιώθει ο ήρωας. Κι ήταν τόσο μεγάλη η ένταση, που σε λίγο ήθελα να γίνω αυτός.
«Μαγικό» ψέλλισα.
«Αληθινό» είπε εκείνος, ο οποίος ήταν κρυμμένος πίσω μου.
«Ο μόνος τρόπος να βγεις από το εγώ σου. Ο μόνος τρόπος να τα καταλάβεις για τους άλλους ΟΛΑ»

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2019

Οι γιοι της γαλανής Κυράς-Δήμητρα Ιωάννου

      Στους Γιους της Γαλανής Κυράς η πένα της Δήμητρας Ιωάννου βουτά στο μπλε του Αιγαίου και μέσω του όμορφου λογοτεχνικού της λόγου μας παρασύρει στις πολλαπλές αποχρώσεις του, στη Σύρο του 19ου αιώνα και στην ρομαντική και γεμάτη έρωτα, πάθη κι αμαρτήματα ιστορία των τριών γενεών της οικογένειας που πρωταγωνιστεί στις σελίδες του, της οικογένειας Βονασέρα. 
    Με περιγραφές μυσταγωγικές -είναι από τα στοιχεία που λατρεύω στη γραφή της συγγραφέως!- θαυμάζουμε τον τόπο και μεταφερόμαστε σ’ αυτόν κατανοώντας το κοινωνικοπολιτικό ανάγλυφο της εποχής με τις διαφορές πλούσιων και φτωχών να είναι ευδιάκριτες. Βιώνουμε, ήδη από τις πρώτες αράδες του, ποικίλα συναισθήματα με την αφήγηση να ξεκινά στη Σύρο του 1841 και στην μυστηριώδη άφιξη δύο αντρών, του Ρήγα και του Διαμιανού, οι πράξεις των οποίων παρακινούμενες από το πάθος μα και τον εγωισμό, απ’ το καλό μα και το κακό που φέρει η ψυχή τους επηρεάζουν τις ζωές των ίδιων μα κυρίως των απογόνων τους. 

     Ένα τραγικό μυστικό ενώνει τους δύο τόσο αταίριαστους στο φαίνεσθαι και κυρίως στο είναι άντρες: ο Ρήγας ρωμαλέος μα με συνείδηση, αντιπροσωπεύει το φως, την αγάπη, το καλό ενώ ο Δαμιανός λιανός με αγγελική όμως μορφή και με ψυχή σκοτεινή κι αδίσταχτη το σκοτάδι, το μίσος και το κακό. Όταν φτάνουν στο νησί προσπαθούν να κατακτήσουν ένα κομμάτι ζωής σ’αυτό. Δουλεύουν ως χτίστες και πιάνουν δουλειά στο αρχοντικό του Βονασέρα. 
     Λίγο καιρό μετά ο Ρήγας ερωτεύεται τη Ζαμπία, μια παθιασμένη γυναίκα, και ο Δαμιανός προσεγγίζει την άμαθη στον έρωτα κόρη του άρχοντα Δομένικου Βονασέρα με μόνο σκοπό του να σφετεριστεί τα πλούτη της και να αποκτήσει δύναμη. Μέσα στους γάμους τους κυριαρχεί το πάθος, ο έρωτας, το ψέμα, τα ένοχα μυστικά που σαν αόρατες κλωστές ενώνονται και με τις ζωές των απογόνων τους...
   Μαρία, Δομήνικος, Λουκρητία, Λορέντζος ονόματα, πρόσωπα και ιστορίες που παρασύρουν τον αναγνώστη σε μια ατμοσφαιρική ιστορία με το Καλό και το Κακό να συνεχίζουν την αέναη πάλη τους και τον Έρωτα να οδηγεί τελικά σε μονοπάτια λουσμένα από το εκτυφλωτικό φως της δικαίωσης... 
     Πάθη λοιπόν! Αυτά καθοδηγούν τους ήρωες. Πάθη και μυστικά! Με το μεγαλύτερο όλων να το κρατά ο γερο-Δομένικος Βονασέρας. ένα μυστικό που συνδέει ερήμην τους τα πρόσωπα των τριών γενεών και που σταδιακά θα τα οδηγήσει στο λυτρωτικό φινάλε!

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

Καβαφικοί φόνοι-Θοδωρής Παπαθεοδώρου

      Οι «Καβαφικοί φόνοι» του Θοδωρή Παπαθεοδώρου είναι ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα με την πλοκή του να κινείται γύρω από το έργο του σπουδαίου Αλεξανδρινού ποιητή, Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, κάτι που καθιστά το βιβλίο ένα ξεχωριστό ανάγνωσμα καθώς στις σελίδες του συνδυάζονται επιτυχώς το μυστήριο, η δράση και οι ανατροπές του Αστυνομικού είδους με την ατμόσφαιρα και τους συμβολισμούς της Ποίησης.
  
       Οι δύο κεντρικοί ήρωές του, ο ντεντέκτιβ Νίκος Μάντης και ο καθηγητής Ιστορίας Δαρείος καλούνται να λύσουν το μυστήριο που καλύπτει ο θάνατος της υπερήλικης, λάτρης του ποιητή και με καταγωγή απ’ την Αλεξάνδρεια, Πανδώρας Καλλέργη. Ο Μάντης αναλαμβάνει την υπόθεση ύστερα από ένα ανώνυμο ηλεκτρονικό μήνυμα και, με δέλεαρ το ποσό που του προσφέρεται, καλείται να απαντήσει στο ερώτημα: αυτοχειρία ή φόνος ; 
        Όταν φτάνει στο χώρο όπου βρέθηκε νεκρή η Πανδώρα Καλλέργη διαπιστώνει πως όλα αποπνέου Καβάφη: το σαλόνι του σπιτιού της είναι μια πιστή απομίμηση του σαλονιού του ποιητή απ’το σπίτι του στην Αλεξάνδρεια ενώ δυο ποιήματά του βρίσκονται δίπλα στη νεκρή.  Έτσι έρχεται σε επαφή με τον καθηγητή, η συμβολή του οποίου είναι καταλυτική καθώς ο Δαρείος είναι ο πλέον κατάλληλος να αναλύσει το καβαφικό έργο. 
     Η μία θεωρία διαδέχεται την άλλη κι ενώ είναι έτοιμοι ελλείψει στοιχείων να αποφανθούν πως πρόκειται για αυτοκτονία, οι δυο φόνοι που ακολουθούν τους βεβαιώνουν πως πρόκειται για έναν κατά συρροή δολοφόνο που ακολουθεί ακριβώς το ίδιο μοτίβο: ‘’υπογράφει’’ τις δολοφονίες αφήνοντας δίπλα στα θύματά του κάποιο ποίημα του Καβάφη. 
     Κι έτσι η έρευνα παίρνει άλλη τροπή. Ο Μάντης και ο Δαρείος ξεψαχνίζουν τα ημερολόγια της Καλλέργη, αναλύουν τα ποιήματα και προσπαθούν να καταλάβουν την επιλογή αυτών και την μεταξύ τους σύνδεση. 
     Ποιος κρύβεται πίσω απ’ τους φόνους; Και ποιο είναι το κίνητρό τους; Η εκδίκηση; Το οικονομικό όφελος; Και, αλήθεια, τι ρόλο παίζει η κλειστή λέσχη της Ιθάκης, μια ποιητική λέσχη που προστάτευε και προωθούσε το έργο του Καβάφη και που ιδρύθηκε και χρηματοδοτούνταν απ’ την εκλιπούσα;

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Στον βυθό κάνει... φαγούρα- Αυγή Βάγια

     Το καλοκαίρι είναι εδώ και το νέο βιβλίο της Αυγής Βάγιας, «Στον βυθό κάνει... φαγούρα», φιλοξενεί στις χρωματιστές, ζωηρές, βγαλμένες σαν από ακουαρέλα σελίδες του, μια όμορφη, ιδιαίτερη, δροσερή και με άρωμα καλοκαιριού ιστορία. Μια ιστορία στην οποία η φιλία, η συνεργασία, η μεταμέλεια μα και ... η πονηριά ταράσσουν το βυθό και προκαλούν  ‘’φαγούρα’’, προβληματισμό, γέλιο, μπουρμπουλήθρες και ανακούφιση στον μικρό αναγνώστη που θα θελήσει να βουτήξει σ’ αυτή. 
Τώρα, ποια είναι η ιστορία του; 
Ε, ας την πούμε με έναν πιο ποιητικό -θα έλεγα- τρόπο!

Στης Μεσογείου τα νερά
μια μέρα ξαφνικά
η θάλασσα η χρωματιστή
άλλαξε μορφή.

Τα ψάρια ‘χασαν τη χαρά
και το αλάτι το πολυυυύ
τους κόλλησε στο κορμί.

Τότε Φαγούρα ξέσπασε τρομερή,
με τα ψάρια να παραληρούν,
να ξύνονται παντού
και για βοήθεια να εκλιπαρούν.

                             Χταπόδια πονηρά 
                         εκμεταλλεύτηκαν τη συμφορά
                              κι άρχισαν να ξύνουν δυνατά
                        με τα πλοκάμια τα χοντρά 
                      ζητώντας ανταλλάγματα πολλά.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...