Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Τα όνειρα μυρίζουν ταμπάκο-Σωτηρία Περβανά

     «Τα όνειρα μυρίζουν ταμπάκο» για την Κορνηλία, την Πολύμνια, την Ζαφειρώ και τους υπόλοιπους ήρωες του βιβλίου της Σωτηρίας Περβανά. όνειρα που βοηθούν τους ήρωες να αποδράσουν από την σκληρή, και γεμάτη κακουχίες και βιοπάλη Θρακική γη του 20ου αιώνα.

1922... 
     Η Πολύμνια φτάνει στη Θράκη έχοντας στην αγκαλιά της το ασαράντιστο μωρό της. Λίγες μέρες πριν την άφιξη της, στις στάχτες της πολυαγαπημένης της Σμύρνης είχαν χαθεί για πάντα ο πατέρας της κόρης της, η πολυτελής και άνετη ζωή της καθώς και η ασφάλεια που της εξασφάλιζε ο σύζυγός της. Όσοι από τους κάτοικους της κακοτράχαλης Θράκης έριχναν το βλέμμα τους πάνω της εκείνους τους πρώτους μήνες της εγκατάστασης της, διαπίστωναν πως μπροστά τους έστεκε ένα πλάσμα που οι δυσκολίες και οι απώλειες που την στιγμάτισαν δεν της στέρησαν ικμάδα από την περήφανη και αρχοντική της φύση. 
     Περήφανη λοιπόν και με ανάστημα αγέρωχο προσπάθησε να σταθεί στα πόδια της και να αναθρέψει την κόρη της. Η Αρχόντω, η μαμή του χωριού που εγκαταστάθηκε, της ανοίγει τις αγκάλες της και την βοηθά με αλτρουισμό και πηγαία αγάπη. Της δίνει μια στέγη, ένα πιάτο φαΐ και δουλειά στο σπίτι του μεγαλοκτηματία της περιοχής. Ο Παντελής τότε θα γοητευτεί από την καλλονή Σμυρνιά και θα την κάνει γυναίκα του. Θα φτιάξουν την οικογένεια τους, αποκτώντας δυο παιδιά ακόμα, τον Δημήτρη και την Ζαφείρω κι όλη μαζί θα ζήσουν στον κάμπο της Θράκης ζαλισμένοι από την ευδαιμονία της οικογενειακής νηνεμίας. 
     Η Κορνηλία θα μεγαλώσει θεωρώντας και νιώθοντας τον Παντελή πραγματικό της πατέρα καθώς εκείνος δεν θα την ξεχωρίσει ποτέ από τα δικά του παιδιά. Η Πολύμνια θα αποκτήσει ξανά ένα κομμάτι από την αίγλη της ακριβής ζωής που έκανε στην Σμύρνη. Οι ζωές τους πλέον κυλούν ήρεμα. Μυρίζουν όνειρα!
    Όλα αυτά όμως μέχρι που ο Β’Παγκόσμιος Πόλεμος ρίχνει τη Θράκη στα χέρια των Βούλγαρων και οι κάτοικοι της βιώνουν στο πετσί τους την σκληρή κατοχή, τις εκτελέσεις, τα βασανιστήρια, μέχρι που ο εμφύλιος ξεσπά, μέχρι που η Ιστορία παίρνει το πάνω χέρι, μέχρι που ο Παντελής δολοφονείται, μέχρι που ο φιλάργυρος Φώτης γίνεται άντρας της Κορνηλίας και κάνει τη ζωή της ίδιας και της οικογένειάς της κόλαση. Η μάνα όμως είναι εκεί. Και θα βρει την λύση. Και θα αναστήσει τα όνειρα των παιδιών της και θα τα κάνει να μυρίσουν και πάλι ταμπάκο....

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Συζητώντας με τον συγγραφέα Βαγγέλη Μπέκα!


     Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου, ο συγγραφέας Βαγγέλης Μπέκας απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας παρουσιάζει μεταξύ άλλων το «Μαύρο φυλαχτό»!
    Τον ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο που διέθεσε ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη.
     Διαβάστε την λοιπόν και ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα του συγγραφέα Βαγγέλη Μπέκα!



1.Το νέο σας πόνημα, το «Μαύρο φυλαχτό», κυκλοφόρησε αρχές του μήνα από τις εκδόσεις Ψυχογιός! Αφού σας ευχηθώ να συνεχίσει ανεμπόδιστα το αναγνωστικό του ταξίδι, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Ο Βοναπάρτης βάζει φωτιά στα φουστάνια των γαλαζοαίματων της Ευρώπης, οι ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης εφαρμόζονται στην Κέρκυρα, κι εγώ έγραψα την μυθιστορία του Μάρκου. Έγραψα για εκείνον, τον αθώο άνθρωπο σε φοβερές εποχές, που η ευστροφία και η μουσική τον γλιτώνουν από τα δεινά, αλλά ώς πότε. Που του παίρνει τα μυαλά ο έρωτας για μια όμορφη Κερκυραία και το χρέος της δολοφονημένης αδερφής τον κατατρέχει. Και τότε ξεσπά ο τελευταίος πόλεμος με τον Αλή πασά. Δέκα χρόνια από τη ζωή του Μάρκου, ντελικάτου εραστή και μουσικάντη. Κάλπικος Σουλιώτης σε ηρωικές εποχές. Τότε που ιδρύθηκε και το πρώτο ελληνικό κρατίδιο έπειτα από αιώνες, η περίφημη Επτάνησος Πολιτεία.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Η ιδιαιτερότητα της σουλιώτικης βεντέτας. Όταν κάποιος σκότωνε γυναίκα στο Σούλι, όφειλες για εκδίκηση να σκοτώσεις τέσσερις άντρες από τη φάρα του φονιά. Το γεγονός αυτό θα μου έδινε την ευκαιρία να γράψω ένα ιστορικό μυθιστόρημα με πλούσια αστυνομική πλοκή, για μια εποχή που θεωρώ σπουδαία.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Και ποιος σας ''ταλαιπώρησε'', είτε ψυχολογικά, αφού απείχε πολύ από τον δικό σας ψυχισμό, είτε τεχνικά, να τον αποτυπώσετε στο χαρτί;

Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, οπότε με απασχόλησε και με προβλημάτισε πρωτίστως ο κεντρικός ήρωας. Όταν δεν περιγράφεις απλώς έναν ήρωα, αλλά ζεις μέσα από αυτόν μια άλλη εποχή, είναι μια πολύ ιδιαίτερη διαδικασία. Για να το πετύχω χρησιμοποίησα τεχνικές Στανισλάφσκι.

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Όταν έφυγαν τ'αγάλματα-Αγγελική Δαρλάση

    Στο «Όταν έφυγαν τ’ αγάλματα» ο  Τίκο, ο μοναδικός ‘’ανθρώπινος’’ φίλος της μικρής μας ηρωίδας-πρωταγωνίστριας, της Αγγελίνας, όταν κηρύσσεται ο ελληνοϊταλικός πόλεμος του ’40 επιδίδεται σε μια ιδιαίτερη ασχολία, μια ασχολία που προέκυψε από τα λόγια που κάποτε του είχε πει η φίλη του: Πως όταν οι άνθρωποι αναγκάζονταν να φύγουν από τα σπίτια τους επειδή ο πόλεμος πλησίαζε έκρυβαν πολλές φορές ό,τι αγαπημένο είχαν από το φόβο μήπως τυχόν και το χάσουν στο δρόμο της προσφυγιάς. Το έθαβαν με την ελπίδα πως κάποτε θα γυρνούσαν πίσω στο σπίτι τους και θα το ξέθαβαν άθικτο. Κι ήταν εκείνος ο θησαυρός τους από τα προσωπικά τους αντικείμενα ό,τι θα τους ένωνε με το παρελθόν τους. 
     Έτσι λοιπόν ο Τίκο, άλλοτε μόνος κι άλλοτε με την βοήθεια της Αγγελίνας, θάβει στο λόφο της γειτονιάς του μικρά αντικείμενα που για άλλους μπορεί να θεωρηθούν ευτελούς αξίας για τον ίδιο όμως αντιπροσωπεύουν το όμορφο, αν και δύσκολο, παρελθόν του ίδιου και της πόλης που ζει. Ο θησαυρός του αποτελείται από ένα κουτί μπισκότων γεμάτο με προσωπικά μικροαντικείμενα καθώς και ακροκέραμα και μικρά διακοσμητικά αγάλματα που αφαιρεί από τις στέγες και τους κήπους των Αθηναϊκών σπιτιών ώστε να τα προστατεύσει από τους Γερμανούς που όλα δείχνουν πως θα πατήσουν τελικά την αττική γη.... Και την πατούν. Και οι Ναζί φτάνουν στην Αθήνα. Και το έργο του Τίκο μένει ημιτελές. Το τελευταίο ακροκέραμο που ήθελε να προσθέσει στον θησαυρό του παραμένει στην στέγη του σπιτιού, παραμένει βοράς στα χέρια του εχθρού. Δεν μπορεί όμως να το αφήσει εκεί και έτσι παρά την απαγόρευση κυκλοφορίας και την συσκότιση πάει για να το γλιτώσει. Μια συμπλοκή θα σταθεί εμπόδιο. Και τότε η Αγγελίνα για να νικήσει τον φόβο του τραυματισμένου φίλου της θα του πει ένα παραμύθι, όπως της ζητά.

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα κορίτσι. Ένα κορίτσι που είχε φίλους τα αγάλματα... 

     Η Αγγελίνα μεγαλώνει μέσα στο μουσείο. Οι γονείς της εργάζονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο και από τα μικράτα της αλωνίζει τους χώρους του. Σ’ αυτούς τους χώρους ο Δίας θα κατεβάσει το οργισμένο χέρι του και θα αποθέσει ένα τρυφερό χάδι στο μάγουλο της, οι Νεράιδες θα τις χαρίσουν τους πρώτους της χορούς, ο Κούρος του Σουνίου θα της προσφέρει προστασία και τα πιο λαμπερά άστρα του ουρανού και οι Σειρήνες θα της τονίσουν πως η αναπηρία που έχει στο χεράκι της δεν πρέπει να την κάνει να αισθάνεται άβολα καθώς όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους... Τα χρόνια περνούν. Τα παιδιά της γειτονιάς της την φωνάζουν κουλή. Ο Τίκο και τα αγάλματα είναι για εκείνη οι μοναδική της φίλοι! 
     Τα αγάλματα όμως έκτος από φίλοι της μικρής μας
ηρωίδας είναι και το παρελθόν της κάθε πατρίδας του κάθε λαού. Έτσι όταν οι σάλπιγγες του πολέμου  ηχούν, τα αγάλματα πρέπει να προστατευτούν, επιβάλλεται να προστατευτούν καθώς αποτελούν την ένωση με το παρελθόν και την Ιστορία μας. Αποτελούν την ταυτότητα των σύγχρονων και των μελλοντικών γενιών. 
     Ένα παρόμοιο έργο μ’αυτό του Τίκο λοιπόν συντελείτε και λίγο πιο κάτω από το σπίτι της Αγγελίνας. Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρχαιολόγοι, φοιτητές, τεχνίτες και υπάλληλοι κάθε ειδικότητας εργάζονται ώστε να αποκρύψουν τα εκθέματα από το φασισμό του εχθρού.  Από την πρώτη κιόλας μέρα που κηρύχτηκε ο πόλεμος το Μουσείο είναι ένα μελίσσι στο οποίο οι εργάτες δουλεύουν ασταμάτητα. Ο χρόνος τους πιέζει. Ο καθένας από το δικό του μετερίζι αγωνίζεται για την απόκρουση του φασισμού. Πάνω στα βουνά οι στρατιώτες με τα όπλα. Μέσα στο Μουσείο οι εργάτες με ξύλινα κιβώτια, σκαπάνες, τροχαλίες. Οι μεν χάνουν την μάχηπώς να νικήσεις άλλωστε την κρεατομηχανή του Γ’ Ράιχ; Οι δε κερδίζουν! Η απόκρυψη των αγαλμάτων στέφθηκε με επιτυχία. Το παρελθόν και η Ιστορία της ράτσας μας είναι πλέον προστατευμένα από τον σκοταδισμό του φασισμού.

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Δυο φορές Έλληνας-Μένης Κουμανταρέας

     Ο αείμνηστος και αδικοχαμένος Μένης Κουμανταρέας στο «Δυο φορές Έλληνας» μας παρουσιάζει, μέσα από την ιστορία των ηρώων του, τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν στην Ελλάδα από την δεκαετία του 40 έως και την δεκαετία του 90, καλύπτοντας έτσι μια πεντηκονταετία γεμάτη Ιστορία, κυνηγητό, ανατροπές και αλλοιώσεις στον κοινωνικό ιστό, στα ήθη και στα έθιμα του τόπου.

     Το κείμενο χωρίζεται σε τρεις μεγάλες ενότητες, στην καθεμία από τις οποίες οι δεκαετίες μας περιδιαβαίνουν στην χώρα και κυρίως στην Αθήνα με κοινό σημείο αναφοράς, εκτός από την πόλη, την ημερομηνία που ο συγγραφέας τοποθετεί την αφήγηση, αυτή της 17ης Μαΐου, την ημέρα δηλαδή των γενεθλίων του ενός εκ των πρωταγωνιστών του κειμένου, του διορθωτή Ευγένιου.

     14 Μαΐου του 1949. Τρεις μέρες πριν από τα γενέθλια του Ευγένιου Ζαφειρίδη και από το χέρια του περνούν ειδήσεις που για να προωθηθούν στο τυπογραφείο πρέπει πρώτα να διορθωθούν από τον ίδιο με προσοχή. Έτσι μαζί με τον Ευγένιο πληροφορούμαστε πως:
Αὔριον Κυριακή 15 Μαΐου, τό  Ἀστεροσκοπεῑον Ἀθηνῶν προβλέπει ὂτι ἡ θερμοκρασία εἰς τάς Ἀθήνας θά εἶναι 28 βαθμοί Κελσίου ἡ μεγίστη και 15 η ελαχίστη... 
Αὔριον Κυριακή 15 Μαΐου, στο γήπεδο τοῡ Παναθηναικοῡ ἐπί τῆς λεωφόρου Ἀλεξάνδρας, εἰς τά πλαίσια τοῡ Κυπέλου Φιλίας Ἀνατολικής Μεσογείου, ἡ Ἐθνική μας Ὁμάδα Ποδοσφαίρου ἀντιμετωπίζει τήν ἀντίστοιχη Τούρκικη ὁμάδα...
...Τήν μεσηβρίαν αὔριον κυβερνητικόν καί στρατιωτικόν κλιμάκιον θα ἐπισκεφθῇ τάς στρατιωτικάς ἐγκατστάσεις Μακρονήσου, ὃπου θα λάβει χώραν παράσταση ἀπό τους στρατευμένους νέους, πααρουσία τῆς τραγωδοῡ κας Μαρίκας Κοτοπούλη....  
     15 Μαΐου του 1949. Μεταφερόμαστε στην Μακρόνησο, εκεί που οι φαντάροι προετοιμάζονται για την παράσταση που θα δώσουν στο εκλεκτό κοινό τους. Ανάμεσα στους φαντάρους και ο κουνιάδος του Ευγένιου, ο Άγγελος, ο τραγικός Παναγιώτης Λεκές, ο αλφαμίτης  Αντρέας. Ήρωες που η πορεία τους θα μας ξετυλίξουν τις δεκαετίες που θα ακολουθήσουν στις επόμενες σελίδες. Δεκαετίες σκληρές και ρομαντικές, ζωώδεις αλλά και ανθρώπινες.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Κλειδωμένο συρτάρι - Πασχαλία Τραυλού

    Στο «Κλειδωμένο συρτάρι» της, η Πασχαλία Τραυλού κατάφερε για άλλη μια φορά να με συνεπάρει στα συναισθήματα που η υπόθεση των ηρώων του βιβλίου της απέπνεαν με τις πράξεις και τους άψογα σκιαγραφημένους χαρακτήρες τους.  Συναισθήματα που ήταν διάσπαρτα στην κάθε λέξη, στην κάθε φράση κάνοντας το κείμενο ατμοσφαιρικό, συγκινητικό και νοσταλγικό.
  
      Μέσα στο κλειδωμένο συρτάρι του κεντρικού ήρωα, του Έκτορα Χρυσολωρά, φυλάσσονται αντικείμενα και γραπτά που συνθέτουν την οικογενειακή και προσωπική του ιστορία, μια ιστορία που θα μας συστήσει την αρχέγονη-γοητευτική Μάνη με τα ήθη και τα έθιμά της και κυρίως την βεντέτα της, την Αθήνα των Συνταγματαρχών με την λογοκρισία στην τέχνη και στην σκέψη καθώς και την τραγωδία της Κύπρου. Όλα αυτά θα παραμείνουν κλειδωμένα μέχρι την στιγμή που η αφηγήτρια, την οποία θα σας αφήσω να την ανακαλύψετε μόνη σας, θα ξεκλειδώσει και θα αφήσει να πάρουν μορφή στις 580 σελίδες του βιβλίου...
  
     «Πάνω κι από την αγάπη είναι το χρέος», λέει ο Στεφανής Χρυσολωράς, ο πατέρας του Έκτορα, η μάνα του, οι πρόγονοί του, ο κάθε Μανιάτης που είναι γαλουχημένος με την βεντέτα και τον γδικιωμό της. Για τον Έκτορα όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Διαφέρει από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, του τόπου του, καθώς πρόκειται για ένα ευαίσθητο παιδί που το μόνο που τον γοητεύει είναι τα γράμματα και η λογοτεχνία. Η βία, το αίμα και τα όπλα δεν είναι γι’ αυτόν, όπως χαρακτηριστικά λέει, όταν έρχεται τελικά και δική του σειρά να πάρει εκδίκηση για το ξεκλήρισμα της οικογένειας του. Όσο και να τον πιέζει με την στάση της η μάνα του, ο Έκτορας δεν μπορεί και δεν θέλει να σκοτώσει τον φονιά του αδερφού του, τον Μάρκο Μάντακα, τον φίλο και αδερφοποιητό του. Έτσι η μόνη λύση σ’ αυτή την μάχη της συνείδησης και του χρέους, της αγάπης και του καθήκοντος είναι η φυγή..... 
     Ο Έκτορας τότε θα αφήσει την Μάνη και την σταθερή στις απόψεις της μάνα του και θα καταλήξει στην Αθήνα έχοντας την πληγή της προδοσίας στην ψυχή του, μια πληγή που συχνά θα αιμορραγεί και θα τον συνοδεύει στις σπουδές του, στον έρωτά του για την Νιόβη -τι τραγική ηρωίδα.... Πόσο με πόνεσε...-, στον στρατό, στο κολαστήριο της οδός Μπουμπουλίνας και στον όλεθρο της Κύπρου... Θα τον συνοδεύει σε κάθε το βήμα...
     Είκοσι χρόνια μετά θα επιστρέψει στον τόπο του και θα λύσει με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο την βεντέτα προσφέροντάς μας ένα απρόσμενο τέλος...

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Συζητώντας με τον συγγραφέα Θοδωρή Δεύτο! (2)

    Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου, ο λογοτέχνης Θοδωρής Δεύτος απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, το έκτο του πόνημα, το «Είμαι Πολίτισσα, τζανούμ», το οποίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός!
       Τον ευχαριστώ από καρδιάς που διέθεσε στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο του, ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία μάλιστα είναι και η δεύτερη που παραχωρεί ο συγγρφαφέας στο blog μου, κάτι που φυσικά αποτελεί μέγιστη τιμή για τις ΒιβλιοΑναφορές και για εμένα προσωπικά!
    Διαβάστε την.... οι εκτενείς απαντήσεις του θα σας φέρουν πιο κοντά στο έργο αλλά και την προσωπικότητα του Θοδωρή Δεύτου!

1. Από τα τέλη Νοέμβρη το νέο σας πόνημα, το «Είμαι Πολίτισσα, τζάνουμ», βρίσκεται στα ράφια των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο!

Κατ΄αρχάς να σας ευχαριστήσω για την φιλοξενία και να ευχηθώ σε σας και στους φίλους που σας διαβάζουν, καλή χρονιά.

Η Πολίτισσα είναι ένα συγκλονιστικό βιβλίο που παρακολουθεί τρεις γενιές Ρωμιών της Πόλης. Καταγράφει το ιστορικό πλαίσιο με ακρίβεια, δηλ. τα πισώπλατα χτυπήματα που δέχονταν οι Ρωμιοί ανά δεκαετία από τους Τούρκους. Περιγράφει όμως και τους τρανούς έρωτες της Έλσας, τις δύσκολες στιγμές που έζησαν την 6η Σεπτεμβρίου του 55, την φυγή τους από την Πόλη και τα όσα έζησαν στην Ελλάδα. Είναι μια αφήγηση συναρπαστική, πολλές φορές πολύ τρυφερή και πάντως πολύ ενδιαφέρουσα.

2.Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Για μένα δεν υπάρχει μόνο ένα ερέθισμα, σε ότι έχει να κάνει με τις αλησμόνητες πατρίδες. Διαρκώς ασχολούμαι με αυτά τα θέματα, συγκεντρώνω μαρτυρίες, πλάθω ιστορίες, φιλοδοξώντας μέσα από τα μυθιστορήματα μου, όσοι τα διαβάσουν, να αποκομίσουν πληροφορίες και γνώση για το συγκεκριμένο θέμα.

3. Πόσο καιρό ετοιμάζατε το νέο σας βιβλίο; Και τι σας πήρε περισσότερο χρόνο, η έρευνα ή συγγραφή του; 

Το δούλεψα έναν περίπου χρόνο, μελέτη και συγγραφή. Οκτώ μήνες μελέτη και τέσσερις μήνες συγγραφή.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Κάποτε στη Σαλονίκη-Μεταξία Κράλλη

     «Κάποτε στη Σαλονίκη», ένας τίτλος που μου δημιούργησε την αίσθηση πως το βιβλίο που τιτλοφορεί θα είναι ένα νοσταλγικό και ατμοσφαιρικό κείμενο. Διαβάζοντάς το η αίσθηση μου επιβεβαιώθηκε, και με το παραπάνω, καθώς στις σελίδες του οι ιστορίες των ηρώων που περνούν μέσα από τα χρόνια του Μεσοπολέμου και της Κατοχής με συνεπήραν, με συγκίνησαν και με μετέφεραν στη Σαλονίκη της Χριστίνας, του Αλμπέρτο, της Ρούλας, του Αστέρη, του Μπενίκο, της Νινόν και των υπόλοιπων ηρώων που συνέθεσαν αυτό το εξαιρετικό βιβλίο!

     Κάποτε στη Σαλονίκη, λοιπόν, θα φτάσει η Χριστίνα αγνοώντας πως σ’ αυτή την πόλη θα έρθει αντιμέτωπη με τις προκαταλήψεις και τα φράγματα που στήνουν οι άνθρωποι στο όνομα του Θεού. Η Χριστίνα και η μητέρα της, μετά την επιβεβαίωση πως ο πατέρας και σύζυγος αντίστοιχα χάθηκε οριστικά στις εξοντωτικές πορείες του Κεμάλ, καταφθάνουν στη Σαλονίκη και στον μόνο συγγενή που μπορεί να σταθεί στο πλευρό τους και να τους συμπαρασταθεί, στον θείο Άνθιμο, τον μητροπολίτη της πόλης. Ο μητροπολίτης Άνθιμος θα τις υποδεχθεί με ανοιχτές αγκάλες και θα αγαπήσει πολύ την συνετή και γλυκόλογη μικρανεψιά του.
     Κάποτε στη Σαλονίκη…. η Χριστίνα θα γνωρίσει την φιλία στο πρόσωπο της Ρούλας, θα νιώσει θυμό και στεναχώρια από την μεταστροφή του χαρακτήρα του παιδικού της φίλου Μίκη, μα κυρίως θα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Έρωτα. 
     Απέναντι από την μητροπολιτική κατοικία το ξανθό αγόρι, ο Αλμπέρτο Ματαλών, ο γείτονας Σεφαραδίτης που ανήκει στην αριστοκρατία της Ισραηλιτικής κοινότητας της πόλης, θα τις γεννήσει συναισθήματα πρωτόγνωρα, συναισθήματα που θα την οδηγήσουν στην εσωτερική πάλη, μια πάλη που ο Έρωτας, και τα συναισθήματα του θα κονταροχτυπηθούν με τα πρέπει των θρησκειών.
   Ο Αλμπέρτο με την σειρά του θα νιώσει από την πρώτη στιγμή πως αυτό το κορίτσι, η ανιψιά του μητροπολίτη, θα είναι το κορίτσι που θα αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές του είναι του, της καρδιάς του.
     Τα αισθήματα τους λοιπόν είναι εκεί καλά θωρακισμένα, σχεδόν φυλακισμένα....
     Τα χρόνια περνούν και η δεκαοκτάχρονη Χριστίνα, ορφανή και από μητέρα πλέον, θα πάρει την ζωή στα χέρια της και με την υποστήριξη του θείου της θα κατέβει στην Αθήνα για να σπουδάσει Ιατρική. Στην Αθήνα θα συναντήσει τον φοιτητή Αλμπέρτο και προφυλαγμένοι πλέον από την ανωνυμία της πόλης θα κάνουν μια όμορφη, ρομαντική και πλατωνική σχέση που όταν όμως γίνει γνωστή πάνω στη Σαλονίκη οι πιέσεις των οικογενειών για διάλυση θα είναι ασφυκτικές, θα είναι αποτελεσματικές....

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Το δικό μου top βιβλίων για το 2016!

       Οι μέρες και οι μήνες του 2016 πέρασαν.... Κάνοντας τον απολογισμό για την χρονιά που φεύγει, οι στιγμές ενός βιβλιόφιλου σαν κι εμένα, σαν κι εσάς, είναι, αν όχι όλες σίγουρα οι περισσότερες από αυτές, συνυφασμένες με ένα βιβλίο! Έτσι λοιπόν οι στιγμές της ζωής μου για την χρονιά που σε λίγες ημέρες θα παραχωρήσει την θέση της στο νέο έτος συνοδεύτηκαν από τους ήρωες, τους χαρακτήρες, τα συναισθήματα και τις υποθέσεις του εκάστοτε βιβλίου που επέλεξα για ανάγνωση. Κάποια από αυτά τα βιβλία, από αυτούς τους χαρακτήρες, από αυτές τις υποθέσεις μ’ άγγιξαν βαθιά και μου πρόσφεραν ανεκτίμητες στιγμές! Κάποια άλλα πάλι όχι και τόσο... Συμβαίνουν κι αυτά... 
      Στην εν λόγω ανάρτηση θα επικεντρωθούμε στα βιβλία που χαράχτηκαν στο μυαλό και κυρίως στην καρδιά μου, τα οποία και κατά κόρον ήταν και τα περισσότερα! Το top βιβλίων λοιπόν για το 2016 είναι το ακόλουθο:

1. Το «Σαν ταξιδιάρικα πουλιά» του αγαπημένου μου συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου, το δεύτερο δηλαδή μέρος διλογίας, στην οποία ο Έρωτας με φόντο την Ιστορία της Πόλης σαγηνεύει.

2. «Η γυναίκα του φάρου» της Πασχαλίας Τρυαλού. Αργώ να πιάσω το ύφος της συγγραφέως αλλά όταν μπω στο κλίμα τότε πραγματικά θαυμάζω την έμπνευση της κας Τραυλού. 

3. Τρία βιβλία που τοποθετούνται στην επαναστατημένη Ελλάδα! «Οι κόρες της Ελλάδας-Η επιστροφή» της Φιλομήλα Λαπατά. Εξαιρετικό ιστορικό μυθιστόρημα που μας μεταφέρει στην προεπαναστατική και επαναστατική Ελλάδα. Αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον το δεύτερο μέρος της τριλογίας! Τα «Βρωμοθήλυκα της Ιστορίας» της Ελένης Στασινού, στο οποίο η Επανάσταση εμπνέει την συγγραφέα και τοποθετεί κάποιους από τους ήρωές της σ’αυτή την ιστορική στιγμή. Πολύ καλό! Καθώς και το «Αγγέλικα, η μαντενούτα» της Ελένης Κεκροπούλου. Η ζωή της μητέρας του Διονύσιου Σολωμού μού δημιούργησε πολλά, πολλά συναισθήματα.

4. «Η φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Το διαβάζω για δεύτερη φορά, και τότε και τώρα σοκαρίστηκα με την ένταση της γραφής.

5. «Το δωμάτιο» της Ema Donoghue και «Οι καταρράκτες των Ρόδων» της Kimberley Freeman. Δύο εξαιρετικά βιβλία ξένων συγγραφέων που με καθήλωσαν το καθένα για τους δικούς του λόγους.

6. «Τα χρόνια της χαμένης αθωότητας» της Σόφης Θεοδωρίδου! Γιατί είναι η Σόφη Θεοδωρίδου!

7. «Στο δρόμο των αρωμάτων» του Μάνθου Σκαργιώτη, το «σέρρα: Η ψυχή του Πόντου» του Γιάννη Καλπούζου και το «Άγριες θάλασσες» της Τέσυ Μπάιλα. Λογοτεχνία και Ιστορία πρωταγωνιστούν και καθηλώνουν!

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Βρωμοθήλυκα της Ιστορίας-Ελένη Στασινού


    Τα «Βρωμοθήλυκα της Ιστορίας» της Ελένης Στασινού είναι για εμένα το πρώτο μυθιστόρημα της συγγραφέως που διαβάζω και πραγματικά από τις πρώτες κιόλας σελίδες του αυτό που θαύμασα ήταν η γραφή και η ατμόσφαιρα που αυτή απέπνεε. Μια γραφή που πολλές φορές με έκανε να σκεφτώ πως διαβάζω κείμενο μεγάλου κλασσικού-διαχρονικού συγγραφέα.
     Εκτός από την γραφή που προανέφερα, αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν η ίδια του η υπόθεση, η οποία ξεκινά λίγα χρονιά πριν το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης και περνώντας μέσα από τα δύσμορφα μονοπάτια της Ιστορίας μας φτάνει έως και τα χρόνια της Χούντας.
  Το κείμενο χωρίζεται σε πέντε βιβλία-κεφάλαια στα οποία εξιστορούνται οι γεμάτες περιπέτειες και έρωτα ιστορίες ανθρώπων που αν και απέχουν οι ζωές τους χρόνια, αιώνες, εντούτοις ο ένας αγγίζει τον άλλο με το δικό του μοναδικό τρόπο.
     Το πρώτο βιβλίο διηγείται την ιστορία του Αλία και της Μαρίας Δρακοπούλου. Ο Αλίας, ο μικρός γιος του μπέη της αλβανικής φυλής που έδρευε στην περιοχή του Λάλα, διαφέρει από τα υπόλοιπα μέλη της φυλής του καθώς απαρνιέται την βία και την ωμότητά που τους χαρακτηρίζει. Γίνεται ένας ευαίσθητος νέος που μετά από την πρώτη του αποτυχημένη συμμετοχή στα γιουρούσια των Λαλαίων επιλέγει να γίνει γιατρός ώστε να απαλύνει τον πόνο που σπέρνει ο πατέρας του και οι συμπολίτες του. Σ’ αυτή μάλιστα την πρώτη και τελευταία του συμμετοχή σε σφαγές θα σώσει από τον βιασμό και τον θάνατο την Ειρήνη, την μετέπειτα ψυχοκόρη του Δρακόπουλου. Σε ένα τυχαίο συναπάντημα  του στην αγορά της πόλης με την Ειρήνη θα γνωρίσει την Μαρία, στα μάτια της οποίας θα γνωρίσει και τον Έρωτα, έναν έρωτα που θα τον εξαναγκάσει με το βάθος του να απαρνηθεί φυλή, θρησκεία και οικογένεια.
     Οι μήνες περνούν με τον Αλία να ιππεύει το άλογο του τις νυχτερινές ώρες κρυφά από όλους για να συναντήσει στο τέλος της διαδρομής του την αγάπη, το πάθος. Μαζί μ’ αυτόν όμως τρέχει και η Ιστορία, και η Επανάσταση. Η Πελοπόννησος φλέγεται. Το Λάλε είναι έτοιμο να πέσει στα χέρια των επαναστατών. Οι Λαλαίοι οπισθοχωρούν για να γλιτώσουν. Όλοι ακολουθούν τον μπέη τους, όλοι εκτός από το μπεόπουλο. Ο Αλίας θα ακολουθήσει αντίθετη πορεία και θα κινηθεί προς το χωριό της αγαπημένης του έχοντας στις αποσκευές του την ευχή της μάνας του, την κατάρα του πατέρα και ένα θεϊκό κόσμημα, τα οποία θα τον ακολουθούν, κυρίως τα δύο τελευταία, αυτόν και τους απογόνους του για τους επόμενους δύο αιώνες, για τα επόμενα τέσσερα κεφάλαια-βιβλία και θα κινούν τα νήματα των ιστοριών.....

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Αγγέλικα η μαντενούτα-Ελένη Κεκροπούλου

     Ολοκληρώνοντας το «Σαν τα κυνηγημένα αγρίμια» της Ελένης Κεκροπούλου είχα δηλώσει στον εαυτό μου πως επιβάλλεται να διαβάσω και τα υπόλοιπα βιβλία της συγγραφέως καθώς η γραφή της με είχε κερδίσει τόσο πολύ με την εγκυρότητά της απ’ την μία και τον λυρισμό της απ’ την άλλη, που δεν μπορούσα να αρκεστώ στην ανάγνωση μόνο ενός βιβλίου της. 
     Έτσι σειρά για ανάγνωση είχε η «Αγγέλικα η μαντενούτα», ένα βιβλίο που  εκδόθηκε το 2009 και στο οποίο η μυθιστορηματική αφήγηση της ζωής της μητέρας του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, με καθήλωσε και με κάνει να το τοποθετήσω στην λίστα των αγαπημένων πλέον αναγνωσμάτων καθώς και την συγγραφέα του στους αγαπημένους, για εμένα, συγγραφείς! 

  Στις σελίδες του «Αγγέλικα η μαντενούτα» λοιπόν η Ελένη Κεκροπούλου μετά από δωδεκάχρονη και ενδελεχή έρευνα αποτυπώνει την πονεμένη και δύσκολη ιστορία της Αγγέλικας Νίκλη, της Αγγέλικας της μαντενούτας.....
     Ο πατέρας της Αγγέλικας, ένας πάμφτωχος Μωραΐτης, στα δεκατρία της, πουλά την κόρη του στον Κόντε Νικόλαο Σαλαμόν.  Ο άρχοντας του ταμπάκου την βάζει στο σπίτι του ως δούλα και μέσα σε διάστημα μόλις ενός μήνα δεν διστάζει να φανερώσει τις πραγματικές του προθέσεις, να την μετατρέψει δηλαδή σε μαντενούτα, σε παλλακίδα. 
     Η δεκατριάχρονη Αγγέλικα γίνεται το ερωτικό παιχνίδι του εξηντάχρονου Κόντε, ο οποίος την ερωτεύεται και την σπιτώνει στο αρχοντικό του, όπου και θα του φέρει στον κόσμο γιους που η κοινωνία θα τους αποκαλεί για χρόνια μούλους. Το πρώτο από αυτά είναι ο Διονύσιος Σολωμός.... ακολουθεί ο Δημήτριος..... λίγα χρόνια μετά ο Κόντε πεθαίνει. Μια μέρα πριν πεθάνει στεφανώνεται την μαντενούτα, η οποία διαπιστώνει πως είναι για άλλη μια φορά έγκυος....
     Μετά τον θάνατο του Κόντε η κηδεμονία του οχτάχρονου Νιόνιου και του μικρότερου αδερφού του Δημήτρη περνά στα χέρια των επιτρόπων, οι οποίοι για δικό τους και μόνο οικονομικό όφελος, πείθουν την Αγγέλικα να μην αποκαλύψει πως το παιδί που έρχεται είναι ένα ακόμη τέκνο του εκλιπόντος και να απομακρυνθεί από τις ζωές των δυο παιδιών της....
     Τα χρόνια περνούν... Κι ενώ ο τρυφερός Νιόνιος που πάντα αποζητούσε το χάδι της μάνας, που οι φιλάργυρες ενέργειες των επιτρόπων τόσο άκαρδα του το στέρησαν, μεταβάλλεται στον Διονύσιο Σολωμό των επαναστατημένων Ελλήνων και ο Δημήτριος σε μια εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα του Τζάντε, ο Ιωάννης, ο τρίτος γιος του Κόντε μαθαίνει την αληθινή του καταγωγή και αρχίζει τον δικαστικό του αγώνα για να πάρει πίσω το όνομα και την περιουσία που δικαιούται.
      Τα τρία αδέρφια έρχονται σε ρήξη και στις δίκες που θα ακολουθήσουν η Αγγέλικα θα βρεθεί στη μέση όπου θα υπερασπιστεί με άδολο τρόπο το δίκιο και θα φωτίσει άγνωστες πτυχές της ιστορίας της μαντενούτας.....