Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Μνήμες χαμένες στην άμμο-Ιφιγένεια Τέκου

     Μνήμες χαμένες στην άμμο... για τους ήρωες του πρώτου βιβλίου της Ιφιγένειας Τέκου που με φόντο τα Σεπτεμβριανά του ’55 μας μεταφέρει στην Πόλη και στα θλιβερά γεγονότα της εποχής που καθόρησαν τα μυθιστορηματικά βήματα της Άννας, της Μαρίκας και των υπόλοιπων ηρώων του.

     Στις 6 Σεπτεμβρίου το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος λεηλατώντας, πυρπολώντας και καταστρέφοντας τις περιουσίες των Ρωμιών της Πόλης θα βρει τα μέλη της οικογένειας Φωτεινού εκτεθειμένα στην βαρβαρότητα. Η Άννα Φωτεινού, η μια από τις δύο αγαπημένες  αδερφές της οικογένειας, την ώρα που τα επεισόδια ξεσπούν φεύγει από το μάθημα φωνητικής που κάνει, μιας κι η αγγελική φωνή της είναι πολλά υποσχόμενη για το μέλλον της, και κατευθύνεται στο σπίτι της. Στο δρόμο της θα συναντήσει μια ομάδα ανδρών να κακοποιεί μια έγκυο γυναίκα, χωρίς να το σκεφτεί θα τους εμποδίσει και σε μια στιγμή οι θήτες θα βρουν νέο θύμα... Η Άννα θα τρέξει για να σωθεί και τελικά θα βουτήξει στα νερά του Βοσπόρου, τα οποία και θα την προστατέψουν από τους διώκτες της μα και θα την απομακρύνουν από την οικογένεια της και τις μνήμες της...
     Κι ενώ ο Στέλιος και η Σοφία, οι γονείς της ιστορίας, αγωνιούν για την απουσία των παιδιών τους μια τέτοια βίαιη βραδιά, σε ένα άλλο σημείο της Πόλης η Μαρίκα, η δεύτερη κόρη τους, ακούει, μέσα από το ντουλάπι όπου κρύβεται , τον όχλο να σπάει την σοκολατερί, την οικογενειακή επιχείρηση, να την λεηλατεί και να καπηλεύεται τους κόπους του πατέρα της. Ένας κουκουλοφόρος μπαίνει και λίγο πριν πυρπολήσει το μαγαζί θα βιάσει την άτυχη Μαρίκα αφήνοντας στο σώμα και στη ψυχή της σημάδια που θα την συνοδεύουν σ’όλη της τη ζωή... 
     Τα Σεπτεμβριανά θα χωρίσουν την Άννα από την οικογένειά της και θα εγκλωβίσουν τελικά την Μαρίνα σε ένα γάμο που το μόνο που της προσφέρει είναι την οικονομική βοήθεια που τόσο ανάγκη είχε η οικογένεια μετά την καταστροφή της περιουσίας της... Οι μνήμες είναι εκεί! Και ενώνουν πάντα ανθρώπους μα και λαούς. πόσο μάλλον τις οικογένειες...

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Ουίσκι μπλε-Τέσυ Μπάιλα

     Το «Ουίσκι μπλε» της Τέσυ Μπάιλα είναι ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει στις φουρτουνιασμένες θάλασσες της μεταπολεμικής Ελλάδας, της μετανάστευσης, της φτώχειας και της ανέχειας της, με τον Μιχάλη, τον κεντρικό ήρωά του, να ξεκινά το ταξίδι του σ’αυτές και σαν άλλος Οδυσσέας να αναζητά την δική του Ιθάκη, την Ιθάκη που θα τον οδηγήσει στην προσωπική του ευτυχία.


'' Ουίσκι Μπλε: μπλε όπως η θάλασσα μα και το χρώμα του φορέματος της αγαπημένης του την μέρα που την πρωτοαντίκρισε. και μεθυστική, κάποιες φορές, ίσως και λυτρωτική όπως το δυνατό ποτό...''

     Ο ήρωας μας παρορμητικός μα και στωικός, ρεαλιστής μα και ευαίσθητος μα πάνω από όλα περήφανος και αλληλέγγυος ανοίγει κύκλους ζωής, καθώς όπως αναφωνεί πολύ συχνά αυτό είναι η ζωή, καλοσχηματισμένοι κύκλοι, και ζει ό,τι αυτοί περικλείουν. 
   Ο πρώτος κύκλος ζωής του ανοίγει στην Αλεξάνδρεια και στην ελληνική παροικία του Πορτ Σάιντ εκεί δηλαδή όπου γεννιέται και ζει την παιδική του ηλικία με τον πατέρα του, τον καπετάν Βαγγέλη, να του εμφυσεί την αγάπη του για την θάλασσα, έναν κύκλο ζωής που είναι βέβαιος πως θα τον ανοίξει στο μέλλον... καθώς όπως του έλεγε ο πατέρας του «... ό,τι και να γίνει, ό,τι και να χάσεις στη ζωή σου, όσο και να πονέσεις, αυτή βρίσκεται πάντα εκεί. Και ξέρει να σου μιλά με τα κύματά της, να ακούει το παράπονό σου, να το παίρνει με τους αφρούς της μακριά, να σ’ αλαφρώνει την ψυχή από τα βάρη της». Ο κύκλος του Πορτ Σάιντ θα του δώσει, εκτός από την επαφή με την θάλασσα, την ανεμελιά της παιδικής ηλικίας, την ασφάλεια της οικογένειας μα και την υπευθυνότητα, στοιχείο που θα το αποκτήσει μετά τον αιφνήδιο χαμό του πατέρα του, η απώλεια του οποίου θα κλείσει αυτό τον κύκλο για να ανοίξει αυτομάτως εκείνον που θα μεταφέρει την οικογένεια στην Ελλάδα και στην Σαντορίνη...
     Η Βιργινία λοιπόν μη μπορώντας να ζήσει τα παιδιά της αφήνει την Αλεξάνδρεια και φτάνει στο νησί των προγόνων της για να τα μεγαλώσει. Σ’αυτόν τον κύκλο ζωής η συγγραφέας θα μας χαρίσει υπέροχες περιγραφές της Σαντορίνης της δεκαετίας του ’50, περιγραφές στις οποίες η άγρια ομορφιά του νησιού και η ατμόσφαιρα που απέπνεε η εποχή θα μας μαγέψουν...  με με τον Μιχάλη, την Βιργινία και την Μαίρη να παίρνουν το κομμάτι τους στην αφήγηση με την μοίρα να τους οδηγεί σε νέους κύκλους... 
   Κύκλους γεμάτους κύματα, βιοπάλη... Κύκλους που οδηγούν στον Πειραιά και στην παρακμιακή Τρούμπα... Κύκλους που ακολουθούν το μεταναστευτικό ρεύμα με το Βέλγιο και τα σκοτεινά και επικίνδυνα ορυχεία του να υποδέχονται τον Μιχάλη και τα όνειρά του... Κύκλους που χαρίζουν στον ήρωά μας τον έρωτα... Άραγε αυτός ο κύκλος θα είναι κι ο τελευταίος που θα ανοίξει ο Μιχάλης;

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018

Ο δράκος Μπουρμπουλήθρας-Σπύρος Πετρουλάκης

     Ο δράκος Μπουρμπουλήθρας είναι ένας δράκος που όταν ανοίγει το στόμα του βγάζει...
-Ναι, ναι ξέρουμε τι βγάζει! Σαν δράκος που είναι τι άλλο μπορεί να βγάζει εκτός από φωτιά!  
...και συνεχίζω(!) 
...βγάζει... ΜΠΟΡΜΠΟΥΛΗΘΡΕΣ!
-Τ Ι Ι Ι Ι Ι;
-Ναι, βγάζει πολύχρωμες και παιχνιδιάρικες μπουρμπουλήθρες! 
-Πώς το κάνει αυτό; 
-Κι όμως μπορεί και το κάνει μιας και είναι ένας δράκος διαφορετικός από τους άλλους. Ένας δράκος ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ! Όπως ΟΛΑ τα πλάσματα αυτού του κόσμου.  
(...και συνεχίζω απτόητη!)
      Ο δράκος της ιστορίας μας γεννιέται μ’ αυτό το σπάνιο για δράκο χαρακτηριστικό.  Οι υπόλοιποι δράκοι της δρακολίμνης όπου ζουν δεν μπορούν να αποδεχθούν την ιδιαίτερη φύση του και τον καταδικάζουν σε απομόνωση αφού τον διώχνουν μακριά από την κοινωνία τους. Ο Μπουρμπουλήθρας θα αποτραβηχτεί στο βουνό και θα βιώσει τη  μοναξιά...
     Μια μέρα που δεν θα ‘χει τίποτα να κάνει για να γεμίσει τις μοναχικές του ώρες θα πετάξει ψηλά στον ουρανό με την αύρα του να τον παρασύρει στην ελευθερία, στην αισιοδοξία, στην ομορφιά της φύσης...  Χωρίς να το καταλάβει, τα φτερά του θα τον οδηγήσουν στο κοντινό χωριό, οι άνθρωποι του οποίου θα τρομοκρατηθούν με την παρουσία του. Μόλις είδαν ένα δράκο... Τι κι αν αυτός ο δράκος βγάζει μπουρμπουλήθρες; Γι’ αυτούς είναι ένας δράκος... ένα πλάσμα ασυνήθιστο, που τους προκαλεί φόβο η άγρια-άγνωστη μορφή του... 
     Ο Μπουρμπουλήθρας μας φεύγει να κρυφτεί. Όλοι τον διώχνουν, τον απομονώνουν:  απ’την μία η οικογένειά του κι απ’ την άλλη οι άνθρωποι, η κοινωνία.... Απογοητευμένος τρέχει στο κοντινό δάσος. Εκεί θα γνωρίσει έναν μικρό ξυλοκόπο, τον Σωτήρη, που θα αποδειχτεί ο δικός του σωτήρας καθώς θα κατορθώσει να τον βγάλει από την μοναξιά και να του γνωρίσει την ανεμελιά και την διασκέδαση. Θα του γνωρίσει τον κόσμο! Θα τον γνωρίσει στον κόσμο!

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Ψάχνοντας για κοχύλια-Rosamunde Pilcher

         Η ηρωίδα του «Ψάχνοντας για κοχύλια», η Πενέλοπε, είναι 64 χρονών και μόλις έχει φύγει με την δική της έγκριση από το νοσοκομείο μετά την καρδιακή προσβολή που την είχε οδηγήσει σ’ αυτό.  Μπαίνοντας στο σπίτι της αντικρίζει τον αγαπημένο της πίνακα, τον πίνακα που φιλοτέχνησε ο πατέρας της και που απεικονίζει την ίδια ως παιδί με ένα κουβαδάκι στο χέρι, να ψάχνει κοχύλια σε μια από τις αμμουδερές παραλίες της Κορνουάλης. Κοιτάζοντάς τον δίνεται η πρώτη αφορμή στην συγγραφέα για να μας γυρίζει σιγά σιγά πίσω και να μας συστήσει την οικογενειακή και την προσωπική ιστορία της Πενέλοπε καθώς και αυτή που κρύβεται πίσω απ’ τον  πίνακα ο οποίος παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αφήγηση, μιας και αποτελεί τον συνδετικό κρίκο που ενώνει το συγγραφικό παρόν με το παρελθόν, τις δύο δηλαδή χρονικές περιόδους που χωρίζει η Πίλτσερ το κείμενό της. 
     Η Πηνέλοπε μεγάλωσε σε ένα μποέμικο περιβάλλον στο οποίο κυριαρχούσε η αγάπη, ο σεβασμός και η ανεμελιά. Κατοικούσαν στο Λονδίνο, τα συχνά ταξίδια όμως του ζωγράφου πατέρα της και της γλυκιάς μητέρα της της γνωρίζουν τον τότε  γνωστό κόσμο. Η Κορνουάλη θα γίνει για την τριμελή οικογένεια ο καλοκαιρινός της προορισμός και κατά την διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου ο τόπος που θα την κρατήσει μακριά από της φλόγες του. 
       Η Πενέλοπε έφηβη πλέον και συγκινημένη από το δράμα των προσφύγων της Ναζιστικής Γερμανίας θα καταταχθεί στο Βασιλικό Ναυτικό συμβάλλοντας έτσι στον αγώνα κατά του Γ’ Ράιχ.  Όσο και να θέλει όμως να εγκλιματιστεί στο νέο περιβάλλον δεν το κατορθώνει. Το Βασιλικό Ναυτικό είναι αυστηρό, με κανόνες και ρυθμούς που δεν της ταιριάζουν... και τότε συναντά τον Αμπροουζ ο οποίος θα της χαρίσει όμορφες στιγμές και την ψευδαίσθηση πως γνώρισε τον έρωτα στο πρόσωπό του. Όταν διαπιστώσει πως είναι έγκυος θα παντρευτεί μαζί του και θα αποσυρθεί στην Κορνουαλη... Εκεί θα γίνει μητέρα, θα καταλάβει πως ο γάμος της είναι μια καταστροφή, θα βιώσει την απώλεια μα και θα γευτεί τον έρωτα στο πρόσωπο του στρατιώτη Ρίτσαρτ...
       40 χρόνια μετά θα θυμηθεί την ιστορία της και θα μας την πει ... με νέα πρόσωπα να βοηθούν με τις πράξεις τους στην εξιστόρηση...

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Αμαλία-Σπύρος Πετρουλάκης

      Καθηλωτικό, ανατρεπτικό, συναισθηματικά φορτισμένο με σκηνές σκληρές μα και τρυφερές κυρίως όμως βιωματικές τόσο που κάνουν τον αναγνώστη κοινωνό μιας ιστορίας εμπνευσμένης, στην οποία οι κοινωνικές προεκτάσεις της τον προβληματίζουν ενώ η αστυνομική χροιά της εντείνει σελίδα τη σελίδα την αγωνία του για την εξέλιξη της υπόθεσης του βιβλίου. Ποιου βιβλίου; Μα φυσικά του νέου μυθιστορήματος του αγαπημένου συγγραφέα Σπύρου Πετρουλάκη, «Αμαλία»!

      Ο συγγραφέας επιλέγει να τοποθετήσει  τους ήρωες του σε δύο χρονικές περιόδους: στο τώρα με τον αστυνόμο Αριστείδη Καππαρό να αφήνει στην άκρη την προσωπική του ζωή και να προσπαθεί να εξιχνιάσει μια σειρά δολοφονιών και στο παρελθόν, τότε που η βία, η κακοποίηση και η σιωπή διαμόρφωσε τον ψυχικό κόσμο των ηρώων.  Η Αθήνα και ένα χωριό της ορεινής Κορινθίας θα αποτελέσουν το σκηνικό στο οποίο η σύγκρουση του καλού και του κακού, της λογικής και της παράνοιας, της αγάπης και του σκότους θα φέρει την Αμαλία, τη Σταματία, τον Μιχάλη, την Μαρίετα και τους υπόλοιπους χάρτινους ήρωες αντιμέτωπους με καταστάσεις που αφήσουν πίσω τους κακοποιημένες ψυχές και σώματα, νεκρούς, μα και ανθρώπους που ξέρουν να αγαπούν και να προστατεύουν τελικά το πολυτιμότερο αγαθό όλων, την ίδια τη ζωή...

35 χρόνια πριν...
     Η κλειστή κοινωνία του χωριού, αν και ξέρει τι γίνεται στην οικογένεια της  Αμαλίας, της Σταματίας και του μικρού Μιχάλη σιωπά. Η βία, η κακοποίηση και οι θάνατοι μαζί με την μυστηριώδη εξαφάνιση της γιαγιάς Αμαλίας, που οι ικανότητες της της έχουν αποδώσει το προσωνύμιο μάγισσα, είναι η αφετηρία για να σκορπιστούν τα τρία αδέρφια και να ακολουθήσουν δρόμους στους οποίους η μαντεία, οι υπερφυσικές δυνάμεις, οι τελετές, το μίσος και η αλαζονεία θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο και θα αποτελέσουν τον συνθετικό κρίκο με το τώρα και το ανθρωποκυνηγητό που έχει εξαπολύσει ο αστυνόμος Καππαρός ώστε να σταματήσει τον serial killer που έχει βάλει στο στόχαστρο ανήλικα κορίτσια... Η Αμαλια θα είναι εκεί και θα κινεί τα νήματα... Το συναίσθημα ή η λογική θα κάνουν άραγε αυτόν τον κρίκο να σπάσει κάτω από την δύναμη του Φωτός και της Αγάπη...; 

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Συζητώντας με την συγγραφέα Γιώτα Γουβέλη!

      Σήμερα 23 Μαΐου, το νέο βιβλίο της κυρίας Γιώτας Γουβέλη με τίτλο «Το δάκρυ της Μάντισσας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα και οι ΒιλιοΑναφορές έχουν την τιμή να το υποδέχονται με μία συνέντευξη της συγγραφέως στην οποία μας μίλα, μεταξύ άλλων για το βιβλίο και την συγγραφή του. Εγώ την ευχαριστώ θερμά γι’ αυτή την συνέντευξη και της εύχομαι ολόψυχα το νέο της πόνημα να είναι καλοτάξιδο! 
        Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη!    

1. Από τις 23 Μαΐου το νέο σας βιβλίο, «Το δάκρυ της Μάντισσας» θα αποκτήσει μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας.  Είμαι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη μ’ αυτό το βιβλίο, είναι ένα βιβλίο καρδιάς. Το έγραψα με την ίδια συγκίνηση που ένιωθα όταν άκουγα αυτή την ιστορία παιδί στα μέρη μου. Η υπόθεση είχε εκδικαστεί περί τα μέσα του 19ου αιώνα στο Κακουργιοδικείο Μεσολογγίου και ο θρύλος της περνάει από γενιά σε γενιά. 

2. Στο εξώφυλλο του βιβλίου αναφέρει πως η υπόθεση του βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Ποιο στοιχείο αυτής της πραγματικής ιστορίας έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να ασχοληθείτε τελικά μ’ αυτή και να αποτελέσει βάση για την μυθοπλασία του νέου σας βιβλίο; 

Πρόκειται για μια θρυλική υπόθεση πάθους και φονικού, στοιχεία από μόνα τους συναρπαστικά για έναν συγγραφέα. Επιπλέον, διαδραματίζεται σε μια εποχή εξίσου συναρπαστική, τη στιγμή που η Ελλάδα αρχίζει να διαμορφώνει το ευρωπαϊκό της πρόσωπο με τον ερχομό του Όθωνα και της Αμαλίας. Ο ταλανισμένος Έλληνας,  που επί αιώνες υποτασσόταν στην οθωμανική αντίληψη ζωής, έρχεται τώρα σε επαφή με τον δυτικό τρόπο και καλείται να προσαρμοστεί, να αλλάξει. Αυτή η σύγκρουση του παλιού με το καινούργιο λοιπόν είναι πολύ ενδιαφέρουσα.   

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του; 

Οι αντρικές μορφές του βιβλίου, ο Νάσος και ο Γιώργης ενσαρκώνουν αυτή η σύγκρουση που ανέφερα πριν. Ο Νάσος, αν και βαθύτατα συντηρητικός λόγω των επικρατούντων ηθών και της νοοτροπίας με την οποία γαλουχήθηκε, έχει ανοιχτό μυαλό και πιο πολιτισμένη συμπεριφορά. Ό αναγνώστης τον παρακολουθεί να επηρεάζεται και αργά-αργά να αλλάζει. Το ψυχογράφημα του Γιώργη όμως δίνεται πολύ αχνά, για την προσωπικότητά του μιλούν καλύτερα οι πράξεις του. Όσο για τις γυναίκες ηρωίδες, την Άννα και τη Μαρίτσα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και οι δυο. Η πρώτη πολιτισμένη, ευρωπαία, η δεύτερη μια χωριατοπούλα με πάθος για ζωή. Και όμως, οι αντιδράσεις τους είναι αναπάντεχες και πολλές φορές ανατρέπουν το λογικά αναμενόμενο από αυτές. Όσο για την ερώτησή σας, θα έλεγα πως η ψυχοσύνθεση της Μαρίτσας ήταν πιο απαιτητική για να τυπωθεί στο χαρτί, ενώ με την Άννα έζησα συγκλονιστικά τον έρωτά της και το σπαραγμό της. 

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που η ιστορία των ηρώων σας και οι ίδιοι σας οι ήρωες θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Γινάτι. Ο σοφός της λίμνης-Γιάννης Καλπούζος

     Με φόντο την επιβλητική λίμνη των Ιωαννίνων, το γινάτι του πάθους, του έρωτα, της ζήλιας, το κακό μα και το καλό γινάτι, όπως εύστοχα διαχωρίζει και προσδιορίζει ο σιορ Δονάτος, ο ένας εκ των βασικών ηρώων του Γιάννη Καλπούζου, παίρνει το πάνω χέρι στις ζωές των ηρώων σεργιανίζοντάς μας έτσι σε μια μυθοπλασία γεμάτη έρωτα, ποιητική χροιά, χιούμορ –αυτό το ιδιαίτερο χιούμορ που συναντάμε στην πένα του συγγραφέα! Ένα χιούμορ που κρύβει μια φιλοσοφημένη στάση για την ζωή- μίσος, ραδιουργίες, ενέργειες που το θυμικό κυριαρχεί, όπως η εκδίκηση, μα κυρίως μας σεργιανά στην Ιστορία και στα ηθογραφικά στοιχεία των Ιωαννίνων του 20ου αιώνα. 

     Ο Ζώτος το 1917 μετά από ένα φονικό, μια αυτοχειρία, την σπίλωση του ονόματος της μητέρας του καθώς και υπό τον φόβο βεντέτας φεύγει από το χωριό του και μετακομίζει στην πόλη των Ιωαννίνων, όπου εκείνη την εποχή βρίσκεται υπό ιταλική κατοχή. Στα Γιάννενα θα γνωρίσει την φιλία στα πρόσωπα του Βιργίλη, του Γκίνη και του σιορ Δονάτου, οι ορμήνιες του οποίου θα γίνουν για τον Ζώτο μα κι για εμάς μαθήματα ζωής, την μοχθηρία του εμπειρικού γιατρού Μάργαζη και του πανούργου παπα-Λέρα καθώς και την εκδικητικότητα της εμμονικής (αν και στο τέλος δικαιολογείται ο χαρακτήρας και κάποιες από τις πράξεις της) Σαραλίν.  Το μεγαλύτερο όμως συναπάντημά του θα είναι με τον έρωτα, ένα συναίσθημα που κατακλύζει το είναι του όταν αντικρίζει την Τουρκογιαννιώτισσα Χαβαή. 
     Όσο τα χρόνια θα περνούν, η κρυφή αλληλογραφία που θα αναπτύξουν, οι καντάδες και τα τυχαία, για τους τρίτους συναπαντήματα, όλο και θα θεριεύουν τον έρωτα του για εκείνη. Μαζί μ’αυτόν όμως θεριεύουν και τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα των Ιωαννίνων και της Ελλάδας: η ληστοκρατία στην Ήπείρο όπου οι λήσταρχοι και οι συμμορίες που οργάνωναν έχοντας κίνητρο τα λύτρα και τον πλουτισμό, μεταξύ των άλλων παρανομιών τους, απήγαγαν εύπορους, η απαγωγή των οποίων δε είχε πάντα αίσιο τέλος, η προσπάθεια δημιουργίας Βλάχικου Πριγκιπάτου, ο Διχασμός, η Μικρασιατική εκστρατεία και η Ανταλλαγή των πληθυσμών.