Καλωσορίζοντας το "Στεφάνι από ασπάλαθο" της Σόφης Θεοδωρίδου!

Μια εβδομάδα πριν την κυκλοφορία του νέου βιβλίου της συγγραφέως με το χαμηλό προφίλ και την πένα που με ταξιδεύει κάθε φορά εντέχνως στην σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας και στα συναισθήματα, της αγαπημένης μου Σόφης Θεοδωρίδου, δεν θα μπορούσα να μην αναρτήσω στις ΒιβλιοΑναφορές το δικό μου καλωσόρισμα για το νέο της πόνημα. Το «Στεφάνι από ασπάλαθο» θα κυκλοφορήσει στις 5 Μαρτίου και θα αποτελέσει το έκτο της μυθιστόρημα και το πέμπτο που η υπόθεσή του πατά σε ιστορική περίοδο μιας και το «Πες μου αν με θυμάσαι» είναι κοινωνικού περιεχομένου. 
     Από το οπισθόφυλλο φαίνεται πως η συγγραφέας καταπιάνεται με τις μελανότερες σελίδες της Ιστορίας μας ξεκινώντας μ' αυτές που αναφέρονται στη μεταξική Ελλάδα (1939), στην Κατοχή και στον Εμφύλιο και καταλήγοντας σ' αυτές που σκιαγραφούν την μετεμφυλιακή δεκαετία του ’50.  Είμαι σίγουρη πως θα απολαύσουμε μέσα από τις σελίδες του το ταξίδι που θα μας οδηγήσει στην πραγματική λογοτεχνία εκεί δηλαδή που τα δίχτυα της πληροφόρησης θα μπλεχτούν αριστοτεχνικά με τα αισθήματα. Για ‘μένα η κα Θεοδωρίδου είναι από τους συγγραφείς, μαζί με πολλούς άλλους φυσικά, που εκπροσωπεί επάξια τη Σύγχρονη Ελληνική Λογοτεχνία για αυτό άλλωστε και την ακολουθώ πάντα συγγραφικά! Δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ ενώ έχω την αίσθηση πως πάντα στα έργα της δίνει ένα κομμάτι από την ψυχή της. 

Καλωσορίζω λοιπόν το «Στεφάνι από ασπάλαθο»! Εύχομαι να βρει την θέση που του αξίζει στην καρδιά των αναγνωστών!! Καλοτάξιδο.....

Στεφάνι από ασπάλαθο

Υπόθεση οπισθόφυλλου:

Μια όμορφη καλοκαιρινή μέρα του 1939, η Κασσιανή κρυφοκοιτάζει πίσω απ’ την κουρτίνα της κάμαράς της το άγνωστο παλικάρι που σιγοπίνει τον καφέ του στην αυλή των γειτόνων τους, δίχως να υποψιάζεται ότι είναι ο άντρας που θα σφραγίσει τη ζωή της. Η δεκαπεντάχρονη κοπέλα ασφυκτιά στην επαρχία, στη σκιά του αυστηρού ιεροκήρυκα πατέρα της. Ο δεκαοχτάχρονος Λυκούργος, απ’ την άλλη, οραματίζεται το μέλλον του στο πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας.

Τους δυο νέους θα ενώσει ένα εφηβικό φιλί και μια βάρβαρη τιμωρία. Θα τους χωρίσουν οι δικές του επιλογές κι η Ιστορία. Στα χρόνια που τους περιμένουν η Κασσιανή θα υποχρεωθεί να επωμιστεί βάρη που δεν της έπρεπαν.

Αντιμέτωπη μ’ ένα κράτος εχθρικό και μια κοινωνία ματωμένη, θα αισθανθεί συχνά ότι σταυρώνεται για λάθη εκείνου κι ότι το στεφάνι που κάποτε της φόρεσε είναι φτιαγμένο απ’ τον αγκαθωτό ασπάλαθο, που χρησιμοποιούν στον τόπο της για φράχτη ή για προσάναμμα. Στο κλειστοφοβικό σύμπαν του νέου κόσμου της θ’ αναγκαστεί ν’ απαρνηθεί ακόμη κι αυτή τη γυναικεία της υπόσταση, μέχρι τη μέρα που θα διαπιστώσει πως κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο.

Μια επαρχιακή πόλη απ’ τη μεταξική Ελλάδα μέχρι τη μετεμφυλιακή της δεκαετίας του ’50. Ένα ζευγάρι παρασυρμένο απ’ τις μπόρες των καιρών. Ένα στεφάνι φτιαγμένο από ασπάλαθο.

Οι ΒιβλιοΑναφορές των προηγούμενων έργων της συγγραφέως: (πατώντας στον τίτλο μεταφέρεστε στον αντίστοιχο σχολιασμό)

1ο Βιβλίο: Η νύφη φορούσε μαύρα

2ο Βιβλίο: Πες μου αν με θυμάσαι

Καλωσορίζοντας την «Σμύρνα» του Νίκου Γούλια!

        Μια μέρα πριν την κυκλοφορία του τρίτου και τελευταίου βιβλίου της υπέροχης τριλογία του Νίκου Γούλια με κεντρικό τίτλο «Στα χρόνια της ομίχλης», σας παραθέτω τις ΒιβλιοΑναφορές των δυο προηγούμενων βιβλίο: Ιάσμη και Χατισέ.

     Σας παροτρύνω, αν δεν το έχετε κάνει ήδη, να τα διαβάσετε σύντομα καθώς μέσα από τις σελίδες αυτών ταξιδεύουμε στην Χίο της σφαγής του '22, στην Βενετία των καλλιτεχνών, στην τέχνη της θάλασσας και των καραβοκύριδων, στον ρομαντισμό των δυο ερωτικών ιστοριών, της Ιάσμης με τον Νικόλα και της Χατισέ με τον Πάολο καθώς και στην Λογοτεχνία που μας χαρίζει απλόχερα η πένα του αγαπημένου συγγραφέα. Η γραφή του και η πολύπλευρη αφήγηση, που συναντάμε στις σελίδες των βιβλίων, χτίζουν δυο υπέροχα κείμενα που αποπνέουν αρχοντιά και ευαισθησία. Η συγγραφική του δεινότητα μας εντάσσει στις υποθέσεις από την πρώτη κιόλας σελίδα ενώ παράλληλα ενεργοποιεί όλες μας τις αισθήσεις, κάνοντάς μας έτσι να νιώθουμε τα συναισθήματα των ηρώων, να ακούμε τα κύματα που σκίζουν τα καράβια του καπετάν Ισίδωρου και του ανιψιού του, Νικόλα, να οσφριζόμαστε το ιώδιο της θάλασσας, να βλέπουμε τις έντονες εικόνες που περιγράφει. Καλωσορίζουμε λοιπόν αύριο 20 Νοεμβρίου την Σμύρνα! Της εύχομαι να είναι καλοτάξιδη και να βρει την θέση που της αξίζει στα ράφια των βιβλιοθηκών και κυρίως στις καρδιές των αναγνωστών!!

ΒιβλιοΑναφορά του:

1ου Βιβλίου:

     «Στα χρόνια της ομίχλης: Ιάσμη»

      Περιμένοντας να φύγει η πυκνή ομίχλη που έχει σκεπάσει το λιμάνι, εμποδίζοντας τον απόπλου της Φανερωμένης, ο καπετάν Σίδερος, έχοντας συντροφιά τον ανιψιό του Νικόλα και τον καπετάν Γιάννη, κατακλύζεται από οδυνηρές αλλά και νοσταλγικές θύμησες του παρελθόντος. Πέντε χρονών παιδί κωπηλατεί στα φουρτουνιασμένα νερά του Αιγαίου προσπαθώντας να σπρώξει το μικρό καΐκι που μεταφέρει τις ζωές του ίδιου και των δυο μικρότερων αδερφών του, της Μαρκέλλας και της Ελένκω, μακριά από την Σφαγή της Χίου το 1822. Παραδομένοι στα λυσσασμένα κύματα περισυλλέγονται από τον καπετάν Γιάννη ο οποίος και τους μεταφέρει στην Σύρο, που εκεί μαζί με την αδερφή Δομινίκη στήνουν μια ιδιότυπη αλλά όμορφη οικογένεια για σχεδόν δυο χρόνια. Μόλις ο κουρνιαχτός της σφαγής καταλαγιάζει επιστρέφουν στη Χίο όπου και η ζωή τους συνεχίζεται….Όταν η ομίχλη διαλύεται παίρνει μαζί της τις αναμνήσεις του καπετάν Σίδερου και ο Νικόλας σαλπάρει μαζί του στα νερά που θα τον μαγέψουν, που θα τον μεστώσουν και που θα τον μεταφέρουν το 1850 στην Απάνω Σύρο αγκυροβολώντας στο απάνεμο λιμάνι-αγκαλιά της Ιάσμης. Ο Νικόλας και η Ιάσμη θα ζήσουν τον έρωτά τους δημιουργώντας έναν κόσμο μόνο γι’ αυτούς τυλιγμένο μέσα στην μυρωδιά του γιασεμιού και της αλμύρας του κυκλαδίτικου νησιού. Η Ιάσμη όμως χάνεται και ο Νικόλας επιστρέφει στην Χίο έχοντας αφήσει πίσω του την ανέμελη πλευρά του, ζώντας πλέον μέσα στην μελαγχολία του πένθους του. Και η ζωή περνά παρασύροντας μαζί της τα χρόνια...Ο Νικόλας παντρεύεται, αποκτά παιδιά και εγγόνια έχοντας πάντα όμως στην καρδιά και στην ψυχή του τον καημό της Ιάσμης, την πέτρα, «την πέτρα...., ατόφια την είχε βαστηγμένη. Δεν είχε αφήσει μήτε τους ανέμους των καιρών μήτε και των ανθρώπων τη σμύριδα με την τριβή να του τη στρογγυλέψουν, να γίνει κι αυτή όμοια με τα λειασμένα βότσαλα του γιαλού, να περπατούν απάνω τους ο ένας και ο άλλος. Την κράτησε άγρια, κοφτερή και αιχμηρή , κι ας πλήγωνε κι αυτόν τον ίδιο»……

      Ένα υπέροχο βιβλίο!! Με την γλαφυρή,γεμάτη παρομοιώσεις και μεταφορές γραφή του κου Ν. Γούλια, μια γραφή που αποπνέει αρχοντιά, ο αναγνώστης ζει έντονα τις περιπέτειες, τους έρωτες και τις έγνοιες των ηρώων του βιβλίου. Το «Στα χρόνια της ομίχλης: Ιάσμη» είναι ένα όμορφο, ατμοσφαιρικό βιβλίο που μας ταξιδεύει στα λιμάνια της Ερμούπολης, της Χίου και της Σμύρνης του 19ου αιώνα, που μας χαρίζει την ευωδιά της μαστίχας της χιώτικης, του γιασεμιού και της θάλασσας, και που μας ορθώνει τους ήρωες του μπροστά μας κάνοντάς τους πρόσωπα οικεία και αγαπημένα.

Βαθμολογία 5/5

******

2ου Βιβλίου:

     «Στα χρόνια της ομίχλης: Χατισέ»

      Το 2ο βιβλίο του Ν. Γούλια, το «Στα χρόνια της ομίχλης: Χατισέ» είναι ένα βιβλίο που πραγματικά με ενθουσίασε. Με μέσο την γλαφυρή και ατμοσφαιρική του γραφή, ο συγγραφέας, ταξιδεύει αβίαστα τον αναγνώστη σε μέρη όπως η Βενετία, η Σμύρνη, η Σύρος και η Χίος καθώς και σε χρόνους τόσο μακρινούς μα γεμάτους με έρωτα, πάθη, σφαγές, μυστήριο και ομίχλη. Διαβάζοντας το ζεις τις ιστορίες των ηρώων σε ένα σκηνικό που σε μαγεύει και σε παρασύρει στο να θαυμάσεις μαζί με τον Ζοζέφ και την Πηνελόπη την αντανάκλαση του φωτός πάνω στις φίνες πορσελάνες τους, να φτιάξεις με τον μικρό Στέφανο στο γουδί τα χρώματα του ζωγράφου, να μυρίσεις το γιασεμί που έχει τυλίξει το ατελιέ του τουρκομαχαλά και να βιώσεις τον καλλιτεχνικό οίστρο του Πάολο έχοντας ως μούσα του, την απαράμιλλου ομορφιάς, Χατισέ. Όπως η ομίχλη, φεύγοντας σιγά σιγά και νωχελικά, αποκαλύπτει το τοπίο που κάλυπτε κάτω από το πέπλο της έτσι και εδώ τα πρόσωπα και οι ιστορίες τους ορθώνονται μπροστά μας φέρνοντας μας στην επιφάνεια τις αινιγματικές τους ζωές σελίδα τη σελίδα με τρόπο μυσταγωγικό. Πρόσωπα από την «Ιάσμη» -το 1ο βιβλίο της τριλογίας- ,αν και θεωρείς πως ότι είχε να ειπωθεί γι’ αυτά ειπώθηκε ήδη και ότι ίσως δεν έχουν θέση στην «Χατισέ», κάνουν την εμφάνιση τους ξανά καθώς ο συγγραφέας μας δίνει άλλο ένα κομμάτι τους, το οποίο και βοηθά στην άρτια πλοκή των δυο βιβλίων συνδέοντας τα εντέχνως. Έτσι λοιπόν συναντάμε πάλι την αδερφή Δομινίκη, ως κοπέλα αυτή την φορά, όπου μας αποκαλύπτονται οι συνθήκες που την έκαναν να ακολουθήσει την ζωή της μοναχής, την Ιάσμη που μας φανερώνεται η αινιγματική της καταγωγή καθώς και την Ροδόκλεια,την γιαγιά του καπετάν Νικόλα όπου μας δίνονται απαντήσεις για την μυστηριώδη απουσία της μετά την σφαγή της Χίου.

       Ο Πάολο, ο Στέφανο,η Μαριώ και ο Λιωνής μας βοηθούν στην ''εξιχνίαση'' των ζωών της Ιάσμης και της Χατισέ, δυο γυναικών που μαγεύουν με την αύρα τους, δυο γυναικών που αν και ζουν σε άλλους τόπους και σε άλλες εποχές το νήμα της ζωής της μιας είναι άρρηκτα δεμένο μ’ αυτό της άλλης…..

      Ένα υπέροχο βιβλίο! Εντυπωσιάστηκα για άλλη μια φορά από την γραφή του κυρίου Γούλια! Εικόνες, αρώματα και ήχοι ξεπήδησαν ανεμπόδιστα από τις σελίδες του. Η πλοκή του για εμένα ήταν ανατρεπτική και απρόβλεπτη, με μεγαλύτερη όλων (ανατροπή), αυτή της τελευταίας σελίδας όπου ο πασάς συλλαβίζει το γραικικό όνομα της Χατισέ (όσοι το έχουν διαβάσει καταλαβαίνουν τι εννοώ). Δεν υπήρχε σημείο που να μάντεψα σωστά την εξέλιξή του και αυτό σίγουρα είναι ένα ακόμα συν του βιβλίου. Οι ιστορίες και τα πρόσωπα του 1ου βιβλίου κλείδωσαν αριστουργηματικά μ’ αυτές και μ’ αυτά του 2ου! Αναρωτιέμαι ποιο νήμα θα τραβήξει ο συγγραφέας για να ξετυλίξει την ιστορία του 3ου βιβλίου που θα ακολουθήσει και πως αυτή θα συνυφανθεί με τις ιστορίες και τα γεγονότα των δυο προηγούμενων; Ανυπομονώ για την συνέχεια του λοιπόν!!

Δυο βιβλία που πρέπει να διαβαστούν!

Κάντε το!!Αξίζει!!

Βαθμολογία 5/5

********

3ο Βιβλίο: 

«Στα χρόνια της ομίχλης: Σμύρνα»

Απόσπασμα βιβλίου (παρμένο από το προφίλ του συγγραφέα στο fb μετά την έγκρισή του):

Σμύρνη 1919, ο Ελληνικός στρατός έχει αποβιβαστεί στην Μικρασία… μια εικόνα από τα καταγώγια του λιμανιού τις ώρες που γεννιέται το ρεμπέτικο... και ο Βενιζέλος μεσουρανεί...

«…Ο ήλιος έπεφτε γρήγορα. Το απόβραδο ερχότανε μαλακό στη Σμύρνη ροδίζοντας με τις τελευταίες του ακτίνες τον στενό τσικμά σε όλο του το βάθος έτσι όπως κάθετα τον βρίσκανε απ΄ τη μεριά της Δύσης.

Διστακτικός και σκύβοντας είχε χρειαστεί ο Νίκος να κατέβει τα τρία σκαλιά που χώριζαν το μαγαζί από το ντουσεμέ που ήταν απ΄ έξω για να σταθεί αμήχανος. Εκανε στο πλάι να περάσουν οι άλλοι που παρέες παρέες ερχόντουσαν από πίσω του και μαζί με κάποιους από αυτούς, που χωρίς να το θέλουν τον πήρανε παραμάζωμα, βρέθηκε και εκείνος μέσα.

Μάταια φαινότανε πως είχε σταθεί με την πλάτη στο ντουβάρι κοιτάζοντας σαν χαμένος. Όχι τραπέζι δεν είχε ελεύθερο για να κάτσει μα μήτε καρέκλα ^ όλα ήταν γεμάτα.

Φώτα μπορεί να μην είχε πολλά μα μέσα στο ημίφως όλα τους έμοιαζαν μαγευτικά. Οι χρωματιστές λάμπες που κρεμόντουσαν στο βάθος πάνω από τις πέντε αδειανές καρέκλες και το πορτραίτο του Βενιζέλου, μπογιατισμένες σκορπούσαν τις ανταύγιες στα πρόσωπα, τους τοίχους και σε όσο από το γιαλιστερό λιγδωμένο πάτωμα μπορούσε να φανεί ελεύθερο μέσα σ εκείνο το πλήθος.

Ο μόνος που ξεχώριζε - και δεν ήταν ανάγκη να τον ξέρεις για να καταλάβεις πως ήταν ο μαγαζάτορας – ήταν ο «Παναγής ο κάβουρας». Μ΄ ένα βαρύ τουρμπάνι - που επέμενε πάντα να φορά γύρω από το φέσι του κι ας μην ήτανε Τούρκος, και το κοντό ανοιχτό γιλέκο του που από όποια μεριά κι αν το κοίταζες ήτανε αδύνατο να κρύψει όχι τόσο τις βόλτες που έφερνε το φαρδύ ζωνάρι του γύρω από τη μέση, όσο τους δυό και βάλε πήχεις που κρεμότανε μονόπαντα σχεδόν μέχρι το γόνατο, πραγματικά ξεχώριζε! Αλλά ο Παναγής δεν ξεχώριζε τόσο για όλα εκείνα, ουτε καν για το παρουσιαστικό του, ακόμα ακόμα ούτε και για την ψηλή ψάθινη καρέκλα που είχε δίπλα στο τεζιάκι να κάθεται, όλους να τους κατοπτεύει, όσο από τη συχνή κλίση που έκανε το κεφάλι του ανταποδίδοντας τα καλησπερίσματα και εκείνη την άφωνη κίνηση που κάνανε τα χείλια του προφέροντας από τα σωθικά του ένα ανείπωτο αλλά σαφές και μακρόσυρτο «σπέρααα».

Τα χειροκροτήματα και τα σφυρίγματα που ξεσπάσανε απανωτά βρήκαν τον Νίκο με το τσακμάκι στο χέρι και το τσιγάρο μόλις ακουμπισμένο στα χείλια. Τέσσερις άντρες σοβαροί και αγέλαστοι είχανε βγει από το πλάι και πηγαίνανε προς τις αδειανές καρέκλες κάτω από τα φωτάκια. Γυαλίζανε στο μάτι τα καλογυαλισμένα παπούτσια τους. Σφιχτοί οι κόμποι από τις γραβάτες τους, σφιχτή και η ματιά τους. Οι κατεβασμένες ρεπούμπλικες και οι τραγιάσκες δεν αφήνανε να δεις καθαρά πολλά από τα χαρακτηριστικά τους παρά μόνο τα καλοξυρισμένα μουστάκια τους κάτω από τη μύτη. Τελευταία και σε απόσταση φάνηκε μια γυναίκα με μαύρα κατσαρά μαλλιά και ένα φουστάνι ολόιδιο με το κοκκινάδι της. Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και χωρίς άλλο νόημα, μια μόνο φορά χτυπήσανε τα ντέλια για να ξεκινήσει κι από τους πέντε με μια φωνή.

«Μια μέρα θα το γράψει η ιστορία

που έδιωξε απ’ την Αθήνα τα θηρία…»

όρθιοι πετάχτηκαν απάνω οι περισσότεροι και λες και άκουγαν τον εθνικό ύμνο μαζί τους τον τραγουδούσαν. Ποτήρια τσουγκρίζανε στον αέρα και μπράτσα απλωνόντουσαν από ώμο σε ώμο.

«…Και στην άμυνα εκεί όλοι οι αξιωματικοί

πολεμάει κι ο Βενιζέλος…»

χαλασμός τα χειροκροτήματα. Το μαγαζί έγινε άνω κάτω. Τα γκαρσόνια δεν προλαβαίναν να παίρνουνε τα αδειανά κατρούτσα και να τα ξαναεπιστρέφουν γεμάτα ως απάνω.

«…Της αμύνης τα παιδιά διώξανε το βασιλιά…» 

τα γιούχα και τα σιχτίρ παίρνανε και δίνανε. 

Η Ρόζα με το κατσαρό μαλλί και το τσακίρικο το μάτι έφερνε βόλτες χτυπώντας το ντέφι στον αέρα. Βόλτες έφερνε και η ματιά του Νίκου στο κόκκινο ρούχο που ήτανε κολλημένο απάνω στο κορμί της.

«… της αμύνης το καπέλο έφερε το Βενιζέλο

της αμύνης το σκουφάκι

έφερε το Λευτεράκη…»

Υπόθεση οπισθόφυλλου:

Μετά την ΙΑΣΜΗ και την ΧΑΤΙΣΕ, η ΣΜΥΡΝΑ, το τελευταίο μέρος της τριλογίας ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ, συνεχίζει το ταξίδι στην πρώτη ταραγμένη 25ετία του 20ου αιώνα. 

* Ο Πρώτος μεγάλος πόλεμος έχει τελειώσει. Οι Τούρκοι βρίσκονται με τη μεριά των ηττημένων και οι Ελληνες με τους νικητές.. Το μυθιστόρημα αναπλάθοντας την εποχή θα μας ταξιδέψει από τους μαχαλάδες της Κωνσταντινούπολης, τα πολυτελή κτίρια και ξενοδοχεία του Πέραν μέχρι τα café chantants, τα καμπαρέ και τα καταγώγια της κοσμοπολίτισσας Σμύρνης. Οι μουσικές της εποχής, το ragtime και το can can θα αναμειχτούν με την φωνή του Enrico Caruso, τους αμανέδες, τα πρώτα ρεμπέτικα και τα τραγούδια της εθνικής άμυνας. 

Από τους Βαλκανικούς πολέμους και τον πρώτο διωγμό των Μικρασιατών το ’14 μέχρι την κατοχή της Σμύρνης το ΄19, από τα χαρακώματα του 1ου Παγκόσμιου πολέμου μέχρι την προέλαση του Ελληνικού στρατού σχεδόν έξω από την Αγκυρα, ένας Ελληνας και ένας Τούρκος, ανυποψίαστοι για τους πιθανούς δεσμούς που μπορεί να τους δένουν, θα βρεθούν αντιμέτωποι στην δίνη της Μικρασιατικής εκστρατείας. Εχθροί τελικά ή φίλοι; Και ανάμεσά τους, πότε με τον έναν και πότε με τον άλλον, μια κοκκινομάλλα λεβαντίνα η Σμύρνα… 

* Σμύρνα και Σμύρνη. Μια γυναίκα και μια πολιτεία «Σμύρνα, ετούτη η πόλη εν έχει αφεντικά! Εν είναι κανενός μας! Ετούτη είναι του κόσμου της, γι’ αυτόνε ζει, γι αυτόνε ανασαίνει! Αυτή εν ξεύρει από Έλληνες, Τούρκους Αρμένηδες για Λεβαντίνους» … «Είναι σαν εσένα! Σμύρνη αυτή, Σμύρνα εσύ. Όλους τους έχετε στα πόδια σας κι όλους τους κουλαντρίζετε. Όλοι θέλουνε να σας έχουνε μα αυτό που εν λογαριάζουνε εν πως εσείς εν θέλετε μόνο έναν!... Κοσμοπολίτες Σμύρνα! Αυτό είστενε κι εσύ και τούτη εδώ η πόλη!... Κοσμοπολίτες!»

*******

Βιογραφικό του συγγραφέα:

Ο ΝΙΚΟΣ ΓΟΥΛΙΑΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Το 1980 αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Έργα του, ιδιωτικά και δημόσια, μικρά και μεγάλα, βρίσκονται υλοποιημένα σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο.

Μέχρι σήμερα έχει τιμηθεί με πολλά Πανελλήνια Αρχιτεκτονικά Βραβεία και Διακρίσεις, ενώ έργα του έχουν δημοσιευτεί σε αρχιτεκτονικά περιοδικά και βιβλία.

Βιβλία του συγτραφέα: ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ:ΙΑΣΜΗ, ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ: ΧΑΤΙΣΕ και ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ:ΣΜΥΡΝΑ

Δήμητρα Κωλέτη

Αφιέρωμα στα βιβλία της Καίτης Οικονόμου!

      Ο κύκλος συναντήσεων μου ως αναγνώστρια με την συγγραφέα Καίτη Οικονόμου έκλεισε με το κύκνειο άσμα της «Η καρδιά θυμάται»! Η πρώτη μου αναγνωστική συνάντηση μαζί της έγινε το χειμώνα του 2010 με το βιβλίο «Λευκή ορχιδέα», ένα βιβλίο που με γέμισε με πολλά συναισθήματα και εικόνες, όπως σχεδόν όλα τα βιβλία της, και το οποίο έγινε η αφορμή να αναζητήσω και να διαβάσω όλα τα μέχρι τότε έργα της. Το συναίσθημα, ο έρωτας, το πάθος, η φιλία και οι ειδυλλιακές περιγραφές που συναντούσα στις σελίδες των βιβλίων της με παρέσερναν κάθε φορά σε ένα ταξίδι καθηλωτικό που απέπνεε λύτρωση, ανθρωπιά και αγάπη. Η Καίτη Οικονόμου απεβίωσε τον Ιούνιο του 2014 αφήνοντας πίσω οχτώ πνευματικά έργα, τα εξής: Ο κήπος με της μουριές(2006), Το σκουλαρίκι της τύχης(2007), Μου το είπε ένας άγγελος(2008) Δράκος στο χιόνι (2009) από τις εκδόσεις Ωκεανίδα ενώ τα: Λευκή ορχιδέα(2010), Το φθινόπωρο της μάγισσας(2011), Έρωτας πόλεμος(2012) και Η καρδιά θυμάται(2013) από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Το σίγουρο είναι πως οι καρδιές των αναγνωστών της θα την θυμούνται πάντα για τα ταξίδια του νου και της ψυχής που τους πρόσφερε απλόχερα με μέσω την ευαίσθητη πένα της!

       Το «Η Καρδιά θυμάται» είναι ένα συγκινητικό βιβλίο που μ’ άρεσε αρκετά! Διαβάζεται γρήγορα παρασύροντάς μας στην ιστορία του ζευγαριού που πρωταγωνιστεί, γεμίζοντάς μας απλόχερα συναισθήματα πόνου, θυμού, λύτρωσης και αγάπης. Αν και απουσίαζαν οι περιγραφές, η πλοκή του μου προκάλεσε τέτοιο ενδιαφέρον που δεν μπορούσα να το αφήσω από το χέρια μου εύκολα καθώς ήθελα να δω την εξέλιξη του. Με συγκίνησε πολύ η σκηνή που ο ήρωας μας θυμάται το παιδί του καθώς και αυτή που μαζί με την γυναίκα του θρηνούν αγκαλιασμένοι τις απώλειες του παρελθόντος. Είναι ένα ευχάριστο και συγκινητικό ανάγνωσμα με το οποίο περνάς όμορφα διαβάζοντας το! «Η καρδιά θυμάται» βραβεύτηκε από τα Puplic στην κατηγορία Μεγάλες Συγκινήσεις!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Η Ειρήνη, μια νεαρή και συμπαθητική δασκάλα, απολαμβάνει τον πρωινό της περίπατο σε μια ακρογιαλιά του Ναυπλίου παρέα με τον σκύλο της όταν τα ρουθούνια του εντοπίζουν λίγα μέτρα παραπέρα έναν ναυαγό. Σπεύδει κοντά του προσφέροντας του την βοήθεια της καλώντας το ΕΚΑΒ, το οποίο και τον μεταφέρει στο νοσοκομείο. Όταν ο ναυαγός συνέρχεται και οι γιατροί τον ρωτούν το όνομα του, εκείνος διαπιστώνει μαζί τους πως πάσχει από αμνησία. Η Ειρήνη θα τον στηρίξει και θα τον βοηθήσει να σταθεί στα πόδια του. Μόλις βγει από το νοσοκομείο θα του βρει σπίτι και δουλειά και για δυο μήνες θα ζήσει μαζί του στιγμές γεμάτες έρωτα και πάθους, στιγμές που όπως είπαν οι γιατροί σύντομα θα καλυφθούν από τις αναμνήσεις του παρελθόντος του, οι οποίες και θα καταλάβουν την μνήμη του….. Η Χριστίνα, η γυναίκα του, θα τον αναζητήσει και θα τον βρει και όταν εκείνος την αντικρίσει η καρδιά του θα θυμηθεί πως αυτή η γυναίκα είναι ο μεγάλος, ο απόλυτος έρωτας του. Θα επιστρέψουν στο σπίτι τους στην Αθήνα και εκεί θα προσπαθήσει να ανακαλύψει τη γυναίκα του, το παρελθόν μαζί της, τους λόγους που τους έφεραν στην διάσταση και φυσικά να διορθώσει τα λάθη του κάνοντας μια νέα ουσιαστική αρχή μαζί της, αφήνοντας πίσω τις ταλαιπωρίες που τους βασάνισαν………. γιατί όταν η καρδιά θυμάται ο νους και η λογική υποτάσσονται……

Βαθμολογία 4/5 

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Η καρδιά θυμάται

Συγγραφέας: Καίτη Οικονόμου

Εκδ.: Ψυχογιός 

Σελ.392

Ημερ.Εκδ.:30/05/2013

Λίγα λόγια για τα υπόλοιπα έργα της:

      Η «Λευκή ορχιδέα» εξυμνεί τον αληθινό έρωτα, την βαθιά αγάπη και την ουσιαστική φιλία. Διαβάσοντας το ταξιδεύεις νοερά στην παραλία της Χαλκίδας που φυτρώνει η λευκή ορχιδέα της άμμου καθώς και ο έρωτας της Έλλης και του Μάρκου ενώ νιώθεις τα συναισθήματα των ηρώων και συμπάσχεις στα γεγονότα που επηρέασαν τις ζωές τους. Οι ιστορίες του Νικηφόρου, της Φιλιώς, του Αντώνη, της Έλλης και του Μάρκου δίνονται από την συγγραφέα με τρόπο αρμονικό και ευαίσθητο συνθέτοντας ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματά της, που σε αγγίζουν με τις εικόνες, τις μυρωδιές και τα αισθήματα που ξεπηδούν από τις σελίδες του. Η σκηνή της συναντήσεις της μικρής Άννας με τον Μάρκο στο χιονισμένο δάσος του Πηλίου είναι τόσο έντονη και όμορφα δοσμένη, που αν και έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την ανάγνωση του ακόμα την θυμάμαι. Το βιβλίο μπορεί να θεωρηθεί τριλογία με τα επόμενα δύο καθώς πρόσωπα που αναφέρονται σ’ αυτό, αναλύεται η δική τους προσωπική ιστορία στα: Το φθινόπωρο της μάγισσας και το Έρωτας πόλεμο, τα οποία φυσικά μπορούν να διαβαστούν αυτόνομα μιας και πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες. Ένα πολυπρόσωπο υπέροχο βιβλίο!!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

       Η παρέα τον τεσσάρων φίλων δέχεται έναν απρόσμενο επισκέπτη που θα ταράξει τα ήρεμα νερά της, τον Μάρκο. Η Έλλη και ο Μάρκος θα ερωτευτούν από την πρώτη στιγμή….. ο έρωτας τους θα είναι απόλυτος και ειλικρινής γεμίζοντας τα κορμιά τους ηδονή και τις καρδιές τους αγάπη. Αυτός ο έρωτας όμως θα ‘ρθει αντιμέτωπος με την μοίρα, την προδοσία, τις ύπουλες ενέργειες της μητέρας του Μάρκου καθώς και με την οικονομική καταστροφή που βρίσκεται προ των πυλών του αδερφού της, Νικηφόρου. Οι δρόμοι τους θα χωριστούν αφήνοντας πίσω αλήθειες που της κάλυψε η άμμος της παραλίας τους και μυστικά ανομολόγητα…….

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Λευκή ορχιδέα

Συγγραφέας: Καίτη Οικονόμου

Εκδ.:Ψυχογιός

Ημερ.Εκδ.:2010

Σελ.:584

********

       Στο βιβλίο «Το φθινόπωρο της μάγισσας» παρουσιάζεται η ιστορία της φίλης της Έλλης, της Μυρσίνης, μια ιστορία στην οποία κυριαρχεί για άλλη μια φορά ο έρωτας, το πάθος αλλά και το μυστήριο καθώς, όταν η Μυρσίνη φτάνει στην Μακεδονία, για να διευθετήσει τα κληρονομικά του πατέρα της, έρχεται αντιμέτωπη με έναν άγνωστο εχθρό και τις δολοφονικές του ενέργειες. Ο Στέφανος θα την προστατεύσει εν αγνοία της και θα της ξυπνήσει συναισθήματα που η ίδια αγνοούσε πως έκρυβε στην καρδιά της….. στην γη που γέννησε τον έρωτα των γονιών της, μιας Τσιγγάνας και ενός πλούσιου Μακεδόνα, θα απελευθερωθεί από τις προκαλύψεις του παρελθόντος αποκαθιστώντας έτσι την φήμη του πατέρα της, ζώντας με την σειρά της έναν έρωτα παράφορο…. 

        Οι περιγραφές που συναντάμε στις σελίδες του μας παρασύρουν σε ένα νοερό ταξίδι γεμάτο χρώματα της μακεδονικής γης, όπως ακριβώς προϊδεάζει και το εξαιρετικό εξώφυλλο του!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Το φθινόπωρο της μάγισσας

Συγγραφέας: Καίτη Οικονόμου 

Εκδ.: Ψυχογιός 

Ημερ.Εκδ.:2011 

Σελ.:608 

********

       «Έρωτας πόλεμος» το βιβλίο στο οποίο εξιστορείται ο δυνατός έρωτας της Άννας, της κόρης της Έλλης και του Μάρκου, με τον αυτοκαταστροφικό Φάνη. Ένα βιβλίο με βαθιά νοήματα που με κέρδισε απόλυτα!! Απλά υπέροχο!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Η Άννα ερωτεύεται τον Φάνη αγνοώντας τις προειδοποιήσεις όλων για τον αυτοκαταστροφικό του χαρακτήρα. Του δίνεται ψυχή τε και σώματι όπως και εκείνος. Ο Φάνης όμως έχει πάθη και αδυναμίες που τον κουρελιάζουν και που τον φτάνουν στον πάτο της αξιοπρέπειας, στον πάτο της ίδιας της ζωής του, στο κατώφλι του ίδιου του θανάτου..... Η Άννα όταν ο Φάνης θα βρίσκεται στην δίνη της καταστροφής του θα προσπαθήσει να στήσει την ζωή της χωρίς εκείνον, γνωρίζοντας νέους ανθρώπους, φτιάχνοντας νέες σχέσεις, σχέσεις που καλύπτουν όμως μόνο τις επιδερμικές επιθυμίες της…. Όταν ο Φάνης βγει στην επιφάνεια του βούρκου που τον είχε καταπιεί, η Άννα θα είναι εκεί να του εμπιστευτεί για άλλη μια φορά την καρδιά της και για να γεμίσει την ζωή της από στιγμές μαζί του που τόσο τις έλειψαν τα χρόνια της δοκιμασίας του ………..

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Έρωτας πόλεμος

Συγγραφέας: Καίτη Οικονόμου

Εκδ.:Ψυχογιός

Ημερ.Εκδ.:2012

Σελ.:520

********

       Στο βιβλίο «Ο κήπος με τις μουριές» μ’ άρεσε πολύ η δυναμική της πρωταγωνίστριας. Αν και μικρή ηλικιακά, η Λένα επέλεξε στα δεκαοχτώ της να φέρει στον κόσμο τον καρπό του έρωτά της με τον φίλο και μέντορά της Νίκο, λέγοντας όχι στην λύση της άμβλωσης ακόμα και όταν εκείνος την χώρισε για να ακολουθήσει τα προγραμματισμένα όνειρά του για σπουδές στο εξωτερικό. Εγκαταλείπει τις σπουδές και την ανέμελη ζωή που θα τις προσέφεραν αυτές και ειδικά μετά το θάνατο της μητέρας της ρίχνεται στην βιοπάλη προκειμένου να ζήσει το μωρό της. Όταν ο γιος της θα φτάσει εφτά χρονών το καρδιολογικό πρόβλημα που έχει εκ γενετής θα αναγκάσει από την μία τον Νίκο να επιστρέψει στην Ελλάδα, μετά μάλιστα και την επιτακτική παρέμβαση των γονιών του, οι οποίοι μόλις που έμαθαν την ύπαρξη του εγγονού τους, και από την άλλη την Λένα να ζητήσει την οικονομική του βοήθεια…… 

        Ένα βιβλίο που με συγκίνησε με την ιστορία του και που με έκανε να θαυμάσω τον χαρακτήρα της κεντρικής ηρωίδας!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Ο κήπος με τις μουριές

Συγγραφέας:Καίτη Οικονόμου

Εκδ.:Ωκεανίδα

Ημερ.Εκδ.:2006

Σελ.:471

********

         «Το σκουλαρίκι της τύχης» είναι από τα βιβλία της που δεν με εντυπωσίασε και τόσο. Η θεματολογία του δεν μ‘ άγγιξε, μπορώ να πω ότι πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Εντούτοις θαύμασα κάποιες περιγραφές και σκηνές που θα τις χαρακτήριζα κινηματογραφικές.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

        Η Μαίρη δημιουργεί σχέση με τον Άρη, ένα πλουσιόπαιδο πέντε χρόνια μικρότερο της που την ερωτεύεται παράφορα. Όταν αποφασίζει πως η σχέση αυτή δεν οδηγεί πουθενά, με τις ζήλιες και την κτητικότητα του, τον χωρίζει. Ο Άρης πληγωμένος θα προσπαθήσει να βάλει τέλος στη ζωή του ρίχνοντας το αυτοκίνητό του στον γκρεμό. Αυτή του η ενέργεια θα εξοργίσει τον αδερφό του που θεωρώντας την απόλυτα υπεύθυνη θα την απαγάγει για λίγες ώρες μεταφέροντάς την με το ελικόπτερό του στα βουνά της Κρήτης προκειμένου να της δώσει ένα μικρό μαθηματάκι…. Εκεί όμως ο σκληρός και δυναμικός μεγάλος αδερφός του Άρη, ο Νίκος, θα μπλεχτεί στα δίχτυα του έρωτα ενώ η Μαίρη θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα πρέπει και τα θέλω της……

Βαθμολογία 3/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Το σκουλαρίκι της τύχης

Συγγραφέας: Καίτη Οικονόμου

Εκδ.: Ωκεανίδα

Ημερ.Εκδ.:2007

Σελ.:408

********

       Το «Μου το είπε ένας άγγελος» είναι ένα συμπαθητικό βιβλίο στο οποίο η συγγραφέας μας παρουσιάζει την ιστορία της Μαριάννας, η οποία μετά τον θάνατο του άντρα της, του Δημήτρη που τον αγαπούσε από μικρό παιδί και που γι’ αυτήν ήταν ο μέντορας της στον έρωτα και στην ζωή, από τρομοκρατικό χτύπημα, ζει στο σκοτάδι της απελπισίας. Θα μπορέσει να ξεκινήσει από την αρχή την ζωή της και να δώσει την καρδιά της στον άντρα που είναι διατεθειμένος να την βγάλει από τα σκοτάδια της;

Βαθμολογία 3/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Μου το είπε ένας άγγελος 

Συγγραφέας: Καίτη Οικονόμου

Εκδ.:Ψυχογιός

Ημερ.Εκδ.:2008

Σελ.:472

********

       Το βιβλίο «Δράκος στο χιόνι» είναι ένα από τα βιβλία της που πραγματικά τα είχε όλα. Ειδυλλιακές περιγραφές, εικόνες, συναισθήματα, θεματολογία και ήρωες που με κέρδισαν. Η ροή είναι γρήγορη, χωρίς επαναλήψεις και άσκοπες λεπτομέρειες. Ο χαρακτήρας του κεντρικού ήρωα είναι άψογος και άξιος θαυμασμού καθώς αποπνέει αρχοντιά και περηφάνια.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

       Ο Χρίστος, ο γιος του πλούσιου Κίτσου Ντούσκου και της μικρής υπηρέτριας του, μεγαλώνει στα Γιάννενα κουβαλώντας το στίγμα του νόθου. Η περιφρόνηση που δέχεται από τον ίδιο του τον πατέρα, οι κοινωνικοί ψίθυροι και ο χαμός της μάνας του στα δέκα του τον κάνουν άνθρωπο δυναμικό, περήφανο, βαθιά ευγενή και ευαίσθητο. Διεκδικεί την ζωή και την επαγγελματική καταξίωση στην Αθήνα, όπου με σκληρή δουλειά γίνεται ένας επιτυχημένος δημοσιογράφος. Όταν όμως η Κλαίρη, η γυναίκα του φίλου και αφεντικού του τον κατηγορεί για βιασμό η ζωή του για άλλη μια φορά ανατρέπεται και αναγκάζεται να επιτρέψει στην Ήπειρο για να αντέξει το νέο στίγμα που του προστέθηκε μετά από αυτή την άδικη και ψευδή καταγγελία. Στο χιονισμένο Πάπιγκο ο δράκος της Δρακολίμνης θα γιατρέψει τις πληγές του έχοντας ως γιατρικό την αγάπη, τον έρωτα. την αποκατάσταση των αδικιών και την οικογενειακή θαλπωρή που του προσφέρει η δικηγόρος Δήμητρα….

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Δράκος στο χιόνι

Συγγραφέας:Καίτη Οικονόμου

Εκδ.:Ωκεανίδα

Ημερ.Εκδ.: 2009

Σελ.:504

*******

Η ΚΑΙΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ (1955-2014) εργάστηκε για πολλά χρόνια ως μεταφράστρια δεκάδων έργων παγκοσμίως αναγνωρισμένων συγγραφέων για ενηλίκους και παιδιά, μεταξύ των οποίων και της αγαπημένης σειράς βιβλίων του Χάρι Πότερ. Έγραψε οκτώ μυθιστορήματα, τα οποία αγαπήθηκαν από χιλιάδες αναγνώστες. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα έργα της: ΛΕΥΚΗ ΟΡΧΙΔΕΑ, ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑΣ, ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ και Η ΚΑΡΔΙΑ ΘΥΜΑΤΑΙ. Το τελευταίο, μάλιστα, τιμήθηκε με το «Βραβείο Βιβλίου Public 2014» στην κατηγορία «Μεγάλες Συγκινήσεις». Τα έργα της από τις εκδόσεις Ωκεανίδα: ΤΟ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ, Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΟΥΡΙΕΣ, ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ και ΔΡΑΚΟΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ

Δήμητρα Κωλέτη

Τα βιβλία της αγαπημένης μου συγγραφέας Σόφης Θεοδωρίδου!

     Μιας και πρόκειται να κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες (06/03'14) το νέο βιβλίο της κας Θεοδωρίδου με τίτλο "Το κορίτσι από την Σαμψούντα" παραθέτω συγκεντρωμένες τις απόψεις-κριτικές μου για τα προηγούμενα βιβλία της. Για εμένα η κα Θεοδωρίδου είναι Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ μου συγγραφέας και τα βιβλία της θα τα χαρακτήριζα ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ της εγχώριας Λογοτεχνίας! Την ακολουθώ πάντα και πάντα με αποζημιώνει.  Κάθε βιβλίο της θα με ταξιδέψει, θα μου δημιουργήσει συναισθήματα, θα μου ορθώσει μπροστά μου εικόνες, ήχους και μυρωδιές που θα με τυλίξουν και που θα τα κουβαλώ για πολύ καιρό μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσής τους στο μυαλό και στην καρδιά μου!! Οι Λογοτεχνικές στιγμές που μου χαρίζει είναι πολύτιμες γι'αυτό ανυπομονώ για το λογοτεχνικό μας ραντεβού εντός ολίγων ημερών με "Το κορίτσι από την Σαμψούντα"!  Εύχομαι να είναι καλοτάξιδο!!

Το 1ο Βιβλίο της: 

"Η νύφη φορούσε μαύρα"

       Όλη η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας περνάει μπροστά στα μάτια του αναγνώστη καθώς διαβάζει το "Η νύφη φορούσε μαύρα". Ένα ντόμινο συμφορών και κακουχιών επιδέξια τοποθετημένο από την συγγραφέα :Μικρασιατική Καταστροφή, Κατοχή Εμφύλιος, Χούντα. Ταραγμένα χρόνια που ταλαιπωρούν τους ήρωες και χαλούν τις ζωές και τα όνειρα τους.

      Η Αντριανή πρόσφυγας της Μικρασιατικής καταστροφής καταλήγει σε ένα χωριό της Μακεδονίας μαζί με άλλους ταλαιπωρημένους Μικρασιάτες. Εκεί θα προσπαθήσουν με κόπο αλλά και πολύ ελπίδα να αναστηλώσουν εκτός από τον τόπο που τους έτυχε μετά την σφαγή, και την ίδια τους την ζωή. Η Αντριανή τότε θα δώσει άλλη μια ευκαιρία στον εαυτό της να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Έτσι θα παντρευτεί τον Άρη, έναν νεαρό πρόσφυγα που της εμπνέει εμπιστοσύνη και ασφάλεια και που τον ερωτεύεται και τον αγαπά πραγματικά όπως και εκείνος. Η ευτυχία τους θα ολοκληρωθεί με τον ερχομό του παιδιού τους αλλά θα γκρεμιστεί την στιγμή που θα επιστρέψει η πρώτη γυναίκα του Άρη, την οποία θεωρούσε αγνοούμενη-νεκρή στα γεγονότα του ’22. Η ζωή της ανατρέπεται για άλλη μια φορά καθώς η λογική θα υπερνικήσει τα έντονα συναισθήματα που νιώθει για την Αντριανή ο Άρης, ο οποίος θα αναγκαστεί εν τέλει να επιστρέψει στην πρώην γυναίκα του. Τότε μόνη της με μόνη συντροφιά τα βότανα της θα μεγαλώσει το παιδί της στα ταραγμένα χρόνια του 20ου αιώνα.

        «Η νύφη φορούσε μαύρα» είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασα της κα Θεοδωρίδου και ήταν αυτό που έγινε αφορμή να ακολουθώ πάντα τα λογοτεχνικά της βήματα.
Απλά υπέροχο!!

Βαθμολογία 5/5

******

Το 2ο Βιβλίο της:

"Πες μου αν με θυμάσαι"

        Τι συμβαίνει όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται και οι γονείς έχουν πλέον την ανάγκη των παιδιών τους προκειμένου να συνεχίσουν μια αξιοπρεπή ζωή; Όταν η επιβίωση και η ασφάλεια τους εξαρτάται από τρίτους, καθώς έχουν χάσει πια τον έλεγχο της; Ποιος είναι άραγε ο ρόλος των παιδιών απέναντι στους ανθρώπους που τους έδωσαν το πολυτιμότερο δώρο της ζωής τους, την ίδια τους την ύπαρξη, σ’αυτή την δύσκολη συγκυρία; Η Ιφιγένεια η κεντρική ηρωίδα του «Πες μου αν με θυμάσαι» της κας Σ.Θεοδωρίδου μας δίνει την απάντηση μέσα από την επιλογή της. Όταν ο πατέρας της πεθαίνει μετά την πολύμηνη μάχη του με τον καρκίνο αφήνει πίσω του, έκτος από την απέραντη θλίψη στην ίδια και στις άλλες δυο κόρες του, την Ελισάβετ και την Αλέκα, την χτυπημένη από Αλτσχάιμερ γυναίκα του. Τότε και οι τρεις τους θα θελήσουν να βοηθήσουν την πάλαι ποτέ δοτική μάνα τους όμως η μοίρα και κυρίως η συμπεριφορά του αυταρχικού και βίαιου συζύγου της Αλέκας θα απαγορεύσουν στην ίδια αλλά και στην Ελισάβετ να πάρουν μέρος στην φροντίδα της. Έτσι η Ιφιγένεια αναλαμβάνει εξ’ ολοκλήρου την περιποίηση της μητέρα τους που η ασθένεια της την μετατρέπει σιγά σιγά σε παιδί. Επιλέγει να την πάρει στο σπίτι που ζει ευτυχισμένα με τον άντρα της και απορρίπτει κατηγορηματικά την ιδέα της έγκλισης της σε οίκο ευγηρίας. Η ζωή της όμως και στο προσωπικό επίπεδο θα αλλάξει ριζικά καθώς οι ανέμελες μέρες φαίνεται να έχουν ξεμείνει στο παρελθόν.Η κούραση, οι παρεξηγήσεις και ο εγωισμός θα φέρουν την ρήξη στο ζευγάρι. Η Ιφιγένεια θα θυσιάσει, σαν άλλη τραγική ηρωίδα, τον γάμο της στο βωμό της συνείδησης, της ανιδιοτελής αγάπης και της προσφοράς. Όταν θα ρωτά την μητέρα της λίγο πριν το τέλος του γολγοθά τους «Πες μου αν με θυμάσαι» η απάντηση της θα δικαιώσει τους κόπους και τον αγώνα της. Ο σκοπός όμως αυτής της θυσίας είναι τόσο δυνατός και δίκαιος που η μοίρα με βοηθό την αγάπη θα τα αποκαταστήσει όλα φέρνοντας την απαιτούμενη λύτρωση……

        Ένα υπέροχο κοινωνικό, αληθινό βιβλίο με πολλά μηνύματα για τις σχέσεις παιδιών και γονέων καθώς και συζύγων. Η γραφή της Θεοδωρίδου μας χαρίζει απλόχερα πολλά πολλά συναισθήματα!! Ένα βιβλίο που αγγίζει την καρδιά του αναγνώστη! Αν έπρεπε να επιλέξω ΤΟ αγαπημένο μου της συγγραφέας-πράγμα δύσκολο καθώς όλα τα έργα της για 'μένα είναι κοσμήματα της Λογοτεχνίας!-θα επέλεγα το "Πες μου αν με θυμάσαι"για την ανθρωπιά, την ευαισθησία και τον ρεαλισμό που ξεπηδούν από τις σελίδες του!

Βαθμολογία 5/5

******

Το 3ο Βιβλίο της: 

"Τ'αχνάρια των ξυπόλυτων ποδιών"

        Έχοντας για πρωταγωνιστές δυο άντρες, τον Θεμιστοκλή και τον Άλκη, τον πατέρα και τον γιο αντίστοιχα, οι αναγνώστες, με μέσο την ευαίσθητη και ρεαλιστική πένα της κας Θεοδωρίδου, ακολουθούν «τ’αχνάρια των ξυπόλυτων ποδιών» τους, χνάρια που τον οδηγούν σε συναισθήματα αγάπης, πάθους αλλά και έχθρας καθώς και  σε εποχές ιστορικές, στις οποίες κυριαρχεί η πολιτική αστάθεια, η διχόνοια, η βία και ο ρατσισμός.

      Ο Θεμιστοκλής μετά τον χαμό της γυναίκας του αναγκάζεται να σταθεί στα πόδια του προκειμένου να μεγαλώσει τον γιο του, Άλκη. Φτάνει το 1950 στην Αθήνα πικραμένος από την απώλειά της βρίσκοντας αποκούμπι στην γειτόνισσα της φτωχικής συνοικίας που κατοικεί , η οποία και αναλαμβάνει την περιποίηση του μικρού Άλκη. Η Αθήνα της μετεμφυλιακής εποχής είναι μια πόλη στην οποία επικρατεί η πολιτική αστάθεια όπου οδηγεί σε διαδηλώσεις και απεργίες καθημερινές. Μέσα σε αυτό το κλήμα ο Θέμης φοβούμενος τις επιπτώσεις αυτής της κατάστασης στον ψυχισμό του μικρού παίρνει την απόφαση να προσφέρει μια μητρική φιγούρα στον γιο του, την  οποία και είχε στερηθεί από τις πρώτες ώρες της ζωής του. Μετακομίζουν λοιπόν σε ένα χωριό της Βόρειας Ελλάδας όπου εκεί παντρεύεται την Ελένη, μια μελαγχολική αλλά γλυκιά γυναίκα, η οποία κουβαλά και αυτή την δική της πικρή ιστορία. Ο Θέμης έρχεται αντιμέτωπος με τον ρατσισμό, καθώς αμφισβητείτε η καταγωγή του ενώ ο Άλκης μεγαλώνοντας, με το πάθος, την φιλία καθώς και με τον αληθινό έρωτα προς το πρόσωπο της γλυκιάς Θάλειας. Ο έρωτας τους όμως βρίσκει τροχοπέδη τον αυστηρό πατέρα της, όπου στο τέλος την αναγκάζει να παντρευτεί έναν βίαιο αστυνομικό, υποστηρικτή των Συνταγματαρχών που εκείνη την περίοδο έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα. Με την πτώση της Χούντας, η ανιδιοτελής αγάπη του Θέμη για τον γιο του θα πρωταγωνιστήσει γι’ άλλη μια φορά, καθώς με την αυτοθυσία του, ο Άλκης και η Θάλεια θα ξεπεράσουν το μεγαλύτερο σκόπελο που αντιμετώπισαν ως τώρα, ζώντας πλέον ευτυχισμένοι……

        Είναι υπέροχο βιβλίο με γρήγορη ροή και ζωντανές περιγραφές, τέτοιες που νιώθεις πως τριγυρνάς και εσύ στους τόπους που γεννιούνται και δημιουργούν οι ήρωες του. Το ήθος, η περηφάνια και η αξιοπρέπεια του Θέμη στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, σε κατακλύζουν! Ο έρωτας του Άλκη και της Θάλειας με συγκίνησε πολύ με τη δύναμή του. Η αυτοθυσία του πατέρα με δίδαξε!

Βαθμολογία 5/5

******

Το 4ο Βιβλίο της:

"Η αμαρτία της ομορφιάς"

        Διαβάζοντας ένα λογοτεχνικό βιβλίο αυτό που αποζητώ είναι με τη δύναμη της γραφής να μπορέσω να μεταφερθώ στα μέρη που γεννήθηκαν  και έδρασαν οι ήρωες του, να αισθανθώ τα συναισθήματα που βίωσαν, όπως  την αγάπη, τον θυμό  και την λύτρωση, και  να δω με τα μάτια της φαντασίας μου τις εικόνες που περιγράφονται σ’ αυτό. «Η αμαρτία της ομορφιάς» μου πρόσφερε απλόχερα όλα αυτά τα στοιχεία! Ταξίδεψα νοερά στην Ελλάδα της Κατοχής και του Εμφυλίου, ένιωσα τον παράφορο έρωτα του Θεόφιλου και της Ευγενείας και είδα τις κακουχίες που έφερε ο πόλεμος στις ζωές των ανθρώπων, όπου τσάκισαν τα σώματα μα πάνω από όλα τις ψυχές τους.  Ο έρωτας του ζευγαριού μολύνθηκε από τις θηριωδίες της σύρραξης και τον φθόνο της Ευανθίας που ενίσχυσε την ζήλια του Θεόφιλου, του οποίου η κρεατομηχανή του πολέμου άλεσε εν μέρει τον χαρακτήρα του. Πόλεμος στην Ελλάδα……. πόλεμος και στον γάμο τους με αόρατο εχθρό την ζήλια. Και όπως όλοι οι πόλεμοι έτσι και αυτός είχε τα θύματά του….. Τρία αγγελούδια μένουν μόνα να αντιμετωπίσουν τη ζωή, το αβέβαιο μέλλον που έχει μολυνθεί από το παρελθόν και τους έχει στιγματίσει.  Όμως η αλήθεια των πραγμάτων βρίσκεται πάντα εκεί αγκιστρωμένη στην αιωνιότητα περιμένοντας πότε θα ‘ρθει η στιγμή να βγει στο φως. Και όταν αυτό γίνει τότε έρχεται η λύτρωση, μια λύτρωση που γαληνεύει τις ψυχές των θυμάτων και αυτών που έμειναν πίσω και επωμίστηκαν συνέπειες που δεν τους αναλογούσαν. Ένα βιβλίο κόσμημα! Πολλά συγχαρητήρια στην κα Θεοδωρίδου!

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Δήμητρα Κωλέτη