Σχεδόν γυναικα- Δημήτρης Βαρβαρήγος

     Το Σχεδόν Γυναίκα του Δημήτρη Βαρβαρήγου είναι ένα μυθιστόρημα στο οποίο το έθιμο της ιερής πορνείας, όπου σύμφωνα με αυτό κάθε κορίτσι του 5ου αιώνα υποχρεούταν να περάσει μια νύχτα στο ιερό άλσος της θεάς Αφροδίτης ασκώντας τον αγοραίο έρωτα ώστε να κερδίσει την εύνοια της θεάς, αποτελεί το ιστορικό πλαίσιο πάνω στο οποίο ξεδιπλώνεται η μυθοπλασία ενώ ταυτόχρονα στις σελίδες του προβάλλεται μια άλλη εποχή, τόσο μακρινή που η αισθητική και η νοοτροπία της δημιουργεί ποικίλα συναισθήματα στον αναγνώστη.

     Η Ινώ, η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, η Σχεδόν Γυναίκα, είναι ένα νεαρό κορίτσι, κόρη του έπαρχου της Κορίνθου, Επίβουλου, ενός φιλοχρήματου, σκληρού και φιλόδοξου πλούσιου της εποχής, που φυσικά έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για την τύχη της κόρης του. Η Ινώ βρίσκεται στο μεταίχμιο της αθωότητας και των πρώτων σκιρτημάτων, έχει ανησυχίες, ερωτήματα, πόθους και μια βαθιά επιθυμία: να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Βρισκόμαστε όμως στον 5ο αιώνα -και πόσους αιώνες μετά μέχρι να αλλάξει η θέση της γυναίκας μέσα στις κοινωνίες; - εκεί που ο πατέρας αποφασίζει τη τύχη της κόρης του.

Λιπεσάνορες: Τα χρόνια του φιδιού - Δημήτρης Βαρβαρήγος

       Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του νέου βιβλίου του Δημήτρη Βαρβαρήγου, «Λιπεσάνορες», η αίσθηση που αποκόμισα από αυτό είναι πως πρόκειται για ένα κείμενο με διαχρονική αξία. Οι αρετές που φωτίζονται από την ώριμη  και λυρική γραφή του συγγραφέα καθώς και η ευφυής ιδέα του, να βάλει δηλαδή 15 πνεύματα γυναικών, σαν άλλα μέλη χορού αρχαίας τραγωδίας, με την διαφορά ότι εδώ ήταν όλες κορυφαίες, να μας διηγηθούν τα αίτια, τις αφορμές και τα γεγονότα του Τρωικού πολέμου με εντυπωσίασαν και με κάνουν να χαρακτηρίσω τις «Λιπεσάνορες» ως ένα αριστουργηματικό Λογοτεχνικό κείμενο που παρασέρνει με την ομορφιά του τον αναγνώστη στα μονοπάτια του Μύθου, της Ιστορίας αλλά κυρίως σ’ αυτά που οδηγούν στην πραγματική Λογοτεχνία!

       Είναι ένα βιβλίο ατμοσφαιρικό και απόλυτα βιωματικό καθώς από το μοιρολόι των 15 αυτών γυναικών αφουγκραζόμαστε, συμμετέχουμε αλλά κυρίως συναισθανόμαστε την απελπισία,  τον πόνο της απώλειας, την δύναμη των αξιών που εκμηδενίστηκαν καθώς και την δίνη που φέρουν οι πόλεμοι, είτε αυτοί διεξάχθηκαν στην αρχαιότητα είτε στην σύγχρονη εποχή.

      Κάθε μία από τις 15 γυναίκες βγαίνει μπροστά και παίρνοντας το νήμα της αφήγησης από το σημείο που το άφησε η προηγούμενη μάς αφηγείται από την δική της ευαίσθητη οπτική γωνία, τον πόλεμο των Δαναών και των Τρώων, στήνοντας έτσι το Ομηρικό έπος της Ηλιάδας εκ νέου, προσφέροντάς μας επικές περιγραφές, μυθικούς έρωτες και συγκίνηση...

    Η περιγραφή της συνάντησης του Έκτορα και της Ανδρομάχης στα τοίχοι της Τροίας ήταν μεγαλειώδης και με συγκίνησε πολύ, η μονομαχία του Έκτορα με τον Αχιλλέα με καθήλωσε ενώ ο θρήνος της Εκάβης με συγκλόνισε.

      Διαβάστε τις «Λιπεσάνορες»,  τις μάνες, τις αδερφές, τις ερωμένες, τις θυγατέρες που με το μοιρολόι ψυχής τους καθηλώνουν, συγκινούν, νουθετούν, συνεπαίρνουν!!!

Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!! Αξίζει να διαβαστεί απ' όλο και περισσότερους!

Πολλά συγχαρητήρια στον συγγραφέα! Του εύχομαι να είναι καλοτάξιδο!! 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Οι δρόμοι αλλάζουν, οι καιροί αλλάζουν, οι τρόποι αλλάζουν, αλλά ο σκοπός είναι ίδιος… Αυτή είναι η μοίρα των θνητών, η μοίρα μας, να αγωνιζόμαστε και να αντιστεκόμαστε… να πολεμάμε και να πέφτουμε, να πέφτουμε και να νικάμε.

Πάντα μπροστά μας, η αρχή μιας νίκης• κι ενός τέλους.

Υπατία-Δημήτρης Βαρβαρήγος

      Η «Υπατία» του Δημήτρη Βαρβαρήγου είναι ένα από τα πιο όμορφα, καλογραμμένα και λυρικά βιβλία ιστορικού περιεχομένου που έχω διαβάσει! Και πώς να μη είναι άλλωστε(!) καθώς η προσωπικότητα της Υπατίας και η εξιστόρηση της ζωής της κερδίζει τον αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας σελίδες. 

      Με γλαφυρό ύφος η πένα του συγγραφέα μας μεταφέρει στην Αλεξάνδρεια του 4ου-5ου αιώνα μ.Χ όπου και μέσα από τα καπηλειά, τα πορνεία, την επισκοπή και το μέγαρο του έπαρχου γινόμαστε κοινωνοί του πλατωνικού της έρωτα με τον άρχοντα της πόλης, Ορέστη, της αφοσίωσης της στις επιστήμες της αστρονομίας και των μαθηματικών, της ευσπλαχνίας της καθώς και της δόλιας και απάνθρωπης δολοφονίας της από τον επίσκοπο Κύριλλο, ύστερα απ'το φθονερό κυνήγι που εξαπέλυσε εναντίον της, γεγονός που μας προκαλεί ντροπή μιας και αυτές οι πράξεις μόνο τον λόγο Του δεν εκπροσωπούσαν. Πρόκειται για ένα μικρό αριστούργημα όπου μας διδάσκει, μας συγκινεί, μας κάνει να νιώθουμε περήφανοι για την πλούσια κληρονομιά μας ενώ παράλληλα μας αγανακτεί για την μισαλλοδοξία και τον σκοταδισμό που επέδειξε ο κλήρος τα χρόνια που επιδίωκε να εδραιώσει την θρησκεία με μέσα άκρως αντίθετα από την διδασκαλεία αυτού που γέννησε τον Χριστιανισμό. του Χριστού.
Συγχαρητήρια στον συγγραφέα για το σπουδαίο έργο του! 
Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα! Διαβάστε το!!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Η Υπατία είναι μια γυναίκα που προκαλεί δέος με τις γνώσεις που κατέχει, την ευσπλαχνία, την δυναμικότητα και την αφοσίωση της στα ιδεώδη της ελληνικής φιλοσοφίας που ασπάζεται και διδάσκει στο πανεπιστήμιο της πόλης και στους δρόμους της. Οι μαθητές της εμπνέονται από τα λόγια της ενώ ο απλός λαός την θαυμάζει για την σοφία και την ομορφιά της.Ο έπαρχος της Αλεξάνδρειας, Ορέστης, χριστιανός στο θρήσκευμα, αναπτύσσει μαζί της δεσμούς φιλίας και πλατωνικού έρωτα, την εποχή που στην Αυτοκρατορία ο Χριστιανισμός έχει αναγνωριστεί από τον Αυτοκράτορα ως επίσημη θρησκεία και ο κλήρος επιδιώκει την εδραίωση του χρησιμοποιώντας αθέμιτα και βίαια μέσα. Αυτός ο δεσμός λοιπόν ενοχλεί τον επίσκοπο Κύριλλο, μιας και θεωρεί πως η νεοπλατωνική φιλόσοφος με τις συμβουλές της εμποδίζει τον έπαρχο να πάρει ανοιχτή θέση υπέρ της χριστιανικής κοινότητας στον αγώνα κατά των Εβραίων και των υπόλοιπων θρησκευτικών στοιχείων που συμπληρώνουν το πληθυσμιακό πάζλ της Αλεξάνδρειας.