Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας- Tim Marshall

     Αν τα παιδιά σας έχουν αδυναμία στη Γεωγραφία ε! καιρός είναι να τα αιχμαλωτίσετε μ' αυτή! Ο τρόπος; Απλός! Επιλέξτε το Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας- 12 μεγάλοι χάρτες για να ανακαλύψετε την ιστορία και τον πολιτισμό του κόσμου του Tim Marshall που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα σε μετάφραση Τατιάνα Γαλάτου.

     Στις σελίδες του οι μικροί αναγνώστες -θα πρότεινα από μαθητές της Ε' τάξης και πάνω μιας και σ' αυτές τις τάξεις έρχονται ουσιαστικά σε επαφή με το μάθημα της Γεωγραφίας- θα αιχμαλωτιστούν στην ανάγνωση καθώς οι πολύχρωμοι χάρτες και οι πληροφορίες που τους συνοδεύουν θα τους τραβήξουν το ενδιαφέρον ενώ ταυτόχρονα θα τους κάνουν να κατανοήσουν πως η Ιστορία συνδέεται άμεσα με το ανάγλυφο της Γης. Η πολιτική πορεία, οι πόροι, η γεωμορφολογία και οι πολιτισμοί της Αμερικής, της Κίνας, της Ευρώπη, της Αφρικής, της Ρωσίας περικλείονται στις 80 σελίδες του, με τους χάρτες να ζωντανεύουν τις πληροφορίες και να φέρνουν όλο και πιο κοντά τους μικρούς αναγνώστες στην Ιστορία του Κόσμου μας κατανοώντας παράλληλα πολλές απο τις αποφάσεις των ηγετών και την εξέλιξη των χωρών τους.
     Γιατί η ΗΠΑ είναι υπερδύναμη; Γιατί η Ευρώπη έγινε το κέντρο δύο Παγκόσμιων Πολέμων; Και η Ρωσία γιατί θέλει το λιμάνι της Κριμαίας και στις μέρες μας κάνει πόλεμο με την Ουκρανία; Οι απαντήσεις στο Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας!

    Με το να το επιλέξετε λοιπόν για τα παιδιά σας θα τα φέρετε πιο κοντά στην Ιστορία, τον Πολιτισμό και τη Γεωγραφία του κόσμου μας! Μη φοβηθείτε πως θα το βαρεθούν ή θα τους κουράσει, είναι ευκολοδιάβαστο, πολυτροπικό, ενημερωτικό με ενδιαφέρουσες πληροφορίες και ζωηρό με τους υπέροχους εικονογραφημένους χάρτες να παίζουν σπουδαίο ρόλο στην κατανόηση και μεταδοτικότητα των πληροφοριών.

📌Να σας δώσω και εγώ μια πληροφορία: Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν Οι Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας για ενήλικες!
Extra πληροφορία: Πίσω από το βιβλίο της φωτογραφίας ο ανιψιός μου! Πραγματικά αιχμαλωτίστηκε από την ανάγνωση!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας
12 μεγάλοι χάρτες για να ανακαλύψετε την ιστορία και τον πολιτισμό του κόσμου

Συγγραφέας: Tim Marshall

Εικονογράφηση: Grace Easton & Jessica Smith

Μετάφραση: Τατιάνα Γαλάτου

Βραβείο- Διάκριση: Χρυσή Λίστα 2021 στην κατηγορία Γνώσεων

Εκδ.: Διόπτρα

Ημ. Εκδ.: 26 Φεβρουαρίου 2020

Σελ.: 80

🌏🌎🌍🌏🌎🌍🌏🌎🌍

Τα Φλαφ της ευτυχίας- Μαρίνα Γιώτη

      Καλοκαιράκι και αν όχι τέτοια εποχή τότε ποια είναι καταλληλότερη για διάβασμα ενός βιβλίου με τα μικρά σας δίπλα! Ανεμελιά, ξεκούραση και άφθονος χρόνος για πολλά πολλά βιβλία!

Ένα από αυτά και η πρότασή μου: Τα Φλαφ της ευτυχίας της Μαρίνας Γιώτη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα!

     Φλαφ; Τι είναι Φλαφ; Ο τίτλος από μόνος του τραβά το ενδιαφέρον του μικρού αναγνώστη με την απορία το τι είναι τα Φλαφ να το συνοδεύει ως τις πρώτες σελίδες του παραμυθιού, εκεί δηλαδή που η συγγραφέας μας συστήνει τα Φλαφ ξετυλίγοντας την όμορφη και γεμάτη μηνύματα ιστορία της.

    Ο ΟΧ-Ι ζει σ' ένα μικρό πλανήτη στην άκρη του γαλαξία μας με τον ουρανό του να φωτίζεται από τα πιο λαμπερά ουράνια σώματα, τα χνουδωτά Φλαφ που όποιος τα άγγιζε θα γινόταν ευτυχισμένος. Ο ΟΧ-Ι θαύμαζε τα Φλαφ και ονειρευόταν να πιάσει ένα... Μια μέρα ένα λαμπερό κατακίτρινο Φλαφ έπεσε από τον ουρανό και ο ΟΧ-Ι το πήρε αγκαλιά, η ευχή του μόλις είχε πραγματοποιηθεί με τον ΟΧ-Ι να είναι ο πιο ευτυχισμένος του πλανήτη του, του σύμπαντος ολόκληρου. Όπου πήγαινε είχε μαζί του το Φλαφ του... όσο όμως ο καιρός περνούσε ο ΟΧ-Ι όλο και έχανε το ενδιαφέρον του για αυτό και πλέον θαύμαζε και αποζητούσε τα υπόλοιπα Φλαφ, όλα αυτά τα Φλαφ που δεν είχε...

     Ώσπου μια μέρα ένα κορίτσι η ΝΑ-Ι του έδωσε να καταλάβει πως η ευτυχία βρίσκεται δίπλα του και θα έπρεπε να είναι ευγνώμων για όλα όσα έχει... άλλωστε

 ''Δεν είναι η ευτυχία που μας κάνει ευγνώμονες,

 αλλά η ευγνωμοσύνη που μας κάνει ευτυχισμένους''

 Daivid Steindl-Rast.

     Η ιστορία της Μαρίνας Γιώτη θα μεταλαμπαδεύσει στους μικρούς μα και στους μεγάλους αναγνώστες πως η ευτυχία μας που τόσο αναζητούμε βρίσκεται στα μικρά πράγματα της καθημερινότητάς μας που δυστυχώς τα αγνοούμε ανίκανοι να διακρίνουμε την αξία τους με εμάς να αναλωνόμαστε στο κυνήγι των άπιαστων και κενών συναισθημάτων και ουσίας πραγμάτων. Η ευγνωμοσύνη μας προς σ' αυτά θα φέρουν την ευτυχία καθώς το ευχαριστώ είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ευτυχία και την ικανοποίηση της ψυχής μας!

Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο- Πασχαλία Τραυλού

     Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο, ένα βιβλίο της Πασχαλίας Τραυλού που η κοινωνική ιστορία του καθηλώνει, συγκινεί και εμπεριέχει πολλά μηνύματα για την ισότητα των φύλλων, τον αυτοσεβασμό και την θέση της γυναίκας στην κοινωνία.
     Η συγγραφέας όπως αναφέρει στο εισαγωγικό της σημείωμα χρησιμοποιεί για πρώτη φορά πρωτοπρόσωπη αφήγηση με την ηρωίδα της, τη Ζαχαρώ, να μας εξομολογείται τη ζωή της ξεκινώντας από το 1933 και φτάνοντας ως το 2020. Έτσι εν μέσω καραντίνας η ενενηντάχρονη Ζαχαρώ με λόγο ειλικρινή, πικάντικο και αθυρόστομο, θα έλεγα, λαϊκό και ταυτόχρονα τόσο βαθιά ουσιαστικό διηγείται στη νεαρή νοικάρισσά της την ζωή της, μια ζωή γεμάτη πόνο, ανατροπές, αίμα, έρωτα, πάθος, προδοσία και απώλειες.
     Από μικρό παιδί έρχεται αντιμέτωπη με την ενδοοικογενειακή βία, την απειλή της κακοποίησης, τον θάνατο και την υποβάθμιση σε μια κοινωνία που η γυναίκα είναι κτήμα του κύρη της, πατέρα στα μικράτα της συζύγου μετέπειτα, χωρίς λόγο για την ίδια της τη ζωή και τις επιλογές που διαμορφώνουν την πορεία της: Ο Θεός, η μοίρα… Κουραφέξαλα. Μονάχοι μας κανονίζουμε τις ζωές μας. Μονάχοι μας διαλέγουμε που θα σκύψουμε το κεφάλι, πότε θα πέσουμε στα γόνατα και που θα κάμουμε τους νταήδες.
     Ο βίαιος πατέρας της θα είναι το πρώτο αρσενικό που θα στιγματίσει την παιδική της ηλικία και θα βάλει το λίθο της προσωπικής της ιστορίας. Μέθυσος, κτητικός, κυνικός, σάτηρος... την οδηγεί στα χέρια ενός άντρα που τα ήθη και οι προκαταλήψεις της κλειστής τους κοινωνίας κυριαρχούν και εγκλωβίζουν την Ζαχαρώ μα και την κάθε γυναίκα της εποχής που δέχεται με απάθεια τη μοίρα που η ανδροκρατούμενη κοινωνία ορίζει, σε ένα γάμο παρωδία. Μυστικά, ψέματα, καταπίεση και παιδοφιλία συνθέτουν το σκηνικό του.
     Όλα αυτά μέχρι να σηκώσει το ανάστημά της και να ακολουθήσει μονοπάτια που οι συνθήκες μα και οι επιλογές της την κάνουν να τα διαβεί αλλάζοντας τη ρότα της ζωής της, μονοπάτια που την απομακρύνουν απ’ το χωριό της, απ’ την ‘’ασφάλεια’’ της συζυγικής εστίας, απ΄ την πραγματική της αγάπη μα κυρίως απ’ την μονάκριβη κόρη της. Μονοπάτια που έχουν το δικό τους αντίτιμο...
      Η Αθήνα την καλωσορίζει και εκείνη βουτά στη ζωή και μεταμορφώνεται: Γνώρισα τους χίλιους εαυτούς της. Τη Ζαχαρώ με τα κόκκινα, που βγήκε αφύλαχτη στη ζωή και την κατασπαράξανε λύκοι και κυνηγοί. Την Τρελοζαχαρώ, που τίναξε στον αέρα τη ζωή της σαν τη στάχτη του Σαντέ της για έναν έρωτα. Τη Ζαχαρώ την κόρη, που πικραινόταν όταν ξέχασε η μητέρα της το όνομά της. Τη Ζαχαρώ τη μάνα, που μύριζε το ζιπουνάκι της κόρης της για να μπορεί να αντέχει την απουσία της. Τη Ζαχαρώ τη δανεική σ’ όποιον άντρα τής έδινε το αντίτιμο του κορμιού της. Τη Ζαχαρώ την τρομαγμένη κάθε φορά που κατέβαινε η πετούγια της κάμαράς της στο μισοσκόταδο.

Κόκκινη μεταξωτή κορδέλα- Lucy Adlington

     Άουσβιτς 1943... και η σύζυγος του διοικητή του στρατοπέδου, η Χέντβιχ Ες, στήνει ένα εργαστήριο ραπτικής, ώστε να ράβουν τα συνολάκια τους οι γυναίκες των αξιωματικών και οι γυναίκες Φρουροί του στρατοπέδου. Τι κι αν σ’ αυτό το στρατόπεδο εκατομμύρια ψυχές θανατώνονται στη γκιλοτίνα της παράνοιας του Γ’ Ράιχ; Τι κι αν σκελετωμένες μορφές φορώντας τις ριγέ στολές τους ακροβατούν ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο; Για τους Ναζί η ζωή συνεχίζεται ανεπηρέαστη τόσο που, ακόμα και μέσα στο σφαγείο του Άουσβιτς, ο καλλωπισμός τους είναι ανώτερος και με αξία μεγαλύτερη από αυτή των ανθρώπων που έχουν βάλει στη λίστα του θανάτου: Εβραίων, πολιτικών αντιφρονούντων, ομοφυλόφιλων, ατόμων με αναπηρία.

     Στηριζόμενη σ’ αυτό το ιστορικό γεγονός, η Lucy Adlington πλάθει τη μυθοπλασία του νεανικού βιβλίου της «Κόκκινη μεταξωτή κορδέλα».
     Μέσα σ’αυτό το εργαστήρι λοιπόν, βάζει την ηρωίδα της, την Έλλα, η οποία και σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση μας μιλά για τον αγώνα επιβίωσης της στο σκληρό και απάνθρωπο Άουσβιτς. Η Έλλα είναι μια μικρή έφηβη Εβραϊκής καταγωγής, η οποία και συλλαμβάνεται και στέλνεται στο στρατόπεδο το 1944. Είναι ένα δυναμικό κορίτσι και χάρης αυτού του στοιχείου του χαρακτήρα της διεκδικεί μια θέση στο εργαστήρι Υψηλής Ραπτικής, όπως ονομάζεται το παράπηγμα. Και την κερδίζει αυτή τη θέση καθώς εκτός από δυναμισμό διαθέτει και ταλέντο στην κοπτοραπτική. Άλλωστε είχε την καλύτερη δασκάλα, την γιαγιά της, που την εντρύφησε στην τέχνη και της εμφύσησε την αγάπη για τα υφάσματα και την μετατροπή τους σε καλαίσθητα ρούχα. 

       Εκεί θα γνωρίσει τη Ρόουζ. Η Ρόουζ είναι πολιτική κρατούμενος, κόρη συγγραφέων, ευαίσθητη και ονειροπόλα. Πλάθει ιστορίες και χάνεται μέσα σ’ αυτές και είναι αυτές οι ιστορίες που την κρατούν όρθια στο ζόφο του στρατοπέδου. Η Ρόουζ είναι το ακριβώς αντίθετο από την Έλλα που την χαρακτηρίζει, εκτός από τον δυναμισμό που προανέφερα, ο ρεαλισμός και η αποφασιστικότητα. Τα δυο κορίτσια γίνονται φίλες και η μία στηρίζει την άλλη, η μία αλληλοσυμπληρώνεται από την άλλη. Η Έλλα, μέσω των διασυνδέσεων της, βρίσκει για τη Ρόουζ τρόφιμα και φάρμακα, όταν τα χρειάζεται, και η Ρόουζ της δίνει την ελπίδα για να αντέξει, ώστε να κάνει το όνειρο της πραγματικότητα με την λήξη του πολέμου :

Το Κάτι τι;-Μαρίνα Γιώτη

      Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Μελισσάκια στα θρανία» της Μαρίνας Γιώτη είναι εδώ και τιτλοφορείται με τον αινιγματικό τίτλο «Το κάτι τι;»! Η Μελίνα, ο Μίλτος και τα υπόλοιπα μελισσάκια της μελισσούπολης του πρώτου βιβλίου «Δώσε λύση στο μελίσσι» μας προσφέρουν, κι εδώ, μια ενδιαφέρουσα ιστορία στην οποία μας μιλούν για το άγνωστο, το πως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το φόβο και τον πανικό που τυχόν νιώθουμε για καθετί πρωτόγνωρο που συναντούμε καθώς και για τον σεβασμό που οφείλουμε να δείχνουμε στις απόψεις που έχουν οι άλλοι. 

     Η συγγραφέας συνεχίζει να δίνει πληροφορίες για τη ζωή της μέλισσας. Με μια τέτοια λοιπόν πληροφορία ξεκινά η ιστορία του κειμένου: είμαστε στο χειμώνα και για να προστατεύσουν οι μέλισσες την Βασίλισσά τους φτιάχνουν μια μελισσόσφαιρα στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η Βασίλισσα όπου σε θερμοκρασία 32ο C θα παραμείνει ασφαλής μέχρι να έρθει η Άνοιξη. Είναι ο μαγικός τρόπος της φύσης ώστε να ανταπεξέλθουν οι μέλισσες στον αφιλόξενο γι’ αυτές Χειμώνα. 

     Χειμώνας λοιπόν. Τα μελισσάκια παραμένουν στην κυψέλη. Η τροφή όμως που συνέλεγαν τον προηγούμενο καιρό αποδείχθηκε τελικά πως ήταν λίγη κι έτσι τα μελισσάκια αρχίζουν και πεινούν...

     Μια μέρα ξαφνικά, το καπάκι της κυψέλης ανοίγει και ένα άγνωστο ΚΑΤΙ αφήνει στο κέντρο της ένα αινιγματικό ΤΙ. Τα μελισσάκια τρομοκρατούνται και οι απόψεις για το τι ήταν αυτό που άφησε ο άγνωστος εισβολέας αρχίζουν και πέφτουν βροχή.

     Το μελίσσι, που δεν ήθελε και πολύ, χωρίζετε σε τρεις ομάδες: σ’ αυτή που πιστεύει πως το ΤΙ ήρθε για να τους καταστρέψει, σ’ αυτή που θεωρεί πως ήρθε για να τους βοηθήσει και σ’ αυτή που πιστεύει πως με τον ερχομό του θέλει να τους μάθει κάτι. Τα μελισσάκια οχυρώνονται πίσω από αυτές τις τρεις επικρατούσες απόψεις και με πείσμα προσπαθούν να επιβληθούν η μία ομάδα στην άλλη. Όποιος δεν υιοθετεί την άποψή της αυτομάτως γίνεται εχθρός της... Και τώρα; Τι;

Δώσε λύση στο μελίσσι-Μαρίνα Γιώτη

     «Δώσε λύση στο μελίσσι», στο μελίσσι του Μίλτου και της Μελίνας, δύο μικρών, έξυπνων και εργατικών μελισσών. Το μελίσσι τους, μέχρι πρότινος, δούλευε ρολόι, όλα και όλοι ήταν στη θέση τους: η Βασίλισσα και  οι Κηφήνες στην αναπαραγωγή, οι Φρουροί στη φύλαξη της κυψέλης, οι Παραμάνες στη φύλαξη και φροντίδα των νεογέννητων μελισσών και οι εργάτριες στη συλλογή γύρης, στη παραγωγή του μελιού και γενικότερα στο χτίσιμο και στην καθαριότητα του μελισσιού.

      Όμως μια μέρα, η ισορροπία της κυψέλης διαταράχθηκε. Η Βασίλισσα πέθανε ξαφνικά και η πολύβουη φωλιά έμεινε ακέφαλη. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο κανονισμός που έλεγε πως τον θρόνο αναλαμβάνει συγκεκριμένο μελισσάκι, αυτό δηλαδή που έχει την ικανότητα να αναπαράγει, καταπατήθηκε με τους Κηφήνες να εκμεταλλεύονται τη στιγμή και να ζητούν να γίνουν εκλογές ώστε μέσω αυτών να βρουν το νέο αρχηγό. 

     Πρωτόγνωρα πράγματα! Μέχρι τότε η Βασίλισσα γεννιόταν! Κι απ’την άλλη γιατί να μη γινόταν αρχηγός και κάποιο μελισσάκι που άνηκε στις άλλες κατηγορίες μελισσών; 

     Εκλογές λοιπόν! Υποψήφιοι; Αμέτρητοι... Κι όλοι τάζουν δια των εκπροσώπων τους πράγματα που δελεάζουν-παραπλανούν(;) τους ψηφοφόρους (τι μας θυμίζει άραγε;)... 

     Οι Φρουροί τάζουν, μέσω του Φώντα, ασφάλεια και προστασία από τους εχθρούς που βρίσκονται έξω από την κυψέλη και την απειλούν, οι Παραμάνες, μέσω της Ράνιας, τροφή και φροντίδα κάθε μέρα για όλους, οι Κηφήνες, μέσω του Φρίξου, τεμπελιά και αραλίκι και οι Εργάτριες τι άλλο εκτός από δουλειά και δίκαιο μοίρασμα του μελιού που παράγουν. 

     Ο εκλογικός πυρετός είναι υψηλός και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όλες οι μέλισσες να παραμελούν τις δουλειές τους καθώς ασχολούνται με την υποστήριξη του δικού τους υποψήφιου και τον αγώνα για εκλογή του. Διχόνοια λοιπόν, τσακωμοί, και υποτίμηση του ρόλου και της προσφοράς της κάθε μέλισσας κουβαλούσαν τα φτερά των μελισσών εκείνη την περίοδο...

     Κι  όταν ‘γιναν οι εκλογές, το αποτέλεσμα αυτών οδηγεί τον μικρό αναγνώστη, και ειδικά μέσω της έξυπνης λύσης που έπεται και έδωσαν ο Μίλτος και η Μελίνα, στη διαπίστωση πως: «Τα ονόματα δεν έχουν σημασία... Κάθε δουλειά ήταν σημαντική. Αν κάποιος δεν έκανε αυτό που του είχε ανατεθεί, η κυψέλη θα κατέρρεε»...

Η ραπτομηχανή-Natalie Fergia

     Ραπτομηχανή: για κάποιους, ανάμνηση των παιδικών τους χρόνων...
     Μαύρη, σιδερένια με χρυσά γράμματα να τη στολίζουν και με έναν μοχλό στα δεξιά, που χέρια επιδέξια έστριβαν δίνοντας στα μασούρια με όλων των λογιών τα χρώματα και στις μυτερές βελόνες κίνηση πάνω σε άμορφα υφάσματα με τα γαζιά να δίνουν εν τέλει σχήμα δημιουργώντας ρούχα για πρόσωπα αγαπημένα, ρούχα που φτιάχτηκαν με αγάπη και ζέσταναν σώμα και ψυχή. 

     Ποιος δεν έχει για ανάμνηση μια γιαγιά, μια θεία που, με μια τέτοια ραπτομηχανή, πάνω σε ένα τραπέζι, γέμιζε το χώρο με το μεταλλικό γουργουρητό της όταν τα χέρια της εκάστοτε αγαπημένης ράφτρας έδιναν ζωή στη σιδερένια αυτή συσκευή; Εγώ έχω! 

     Βλέποντας λοιπόν το εξώφυλλο της «Ραπτομηχανής» της Natalie Fergia πήγα πίσω νοερά και θυμήθηκα εκείνο το γουργουρητό που συνόδευε κάποια απογεύματα της παιδικής μου ηλικίας καθώς και εκείνες τις γυναίκες (τις δυο γιαγιάδες μου) που η μηχανή κατείχε περίοπτη θέση στο νοικοκυριό και στην ζωή τους. 

     Η ραπτομηχανή της Natalie Fergia κατασκευάστηκε το 1911 στη Σκωτία εν μέσω μιας μεγάλης απεργίας στο εργοστάσιο της Singer. Στον τελευταίο έλεγχο της, η Τζιν, η ηρωίδα του κειμένου, τοποθετεί με επιδέξιο τρόπο στη μασουρίστρα ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα. Είναι η τελευταία της μέρα στη δουλειά καθώς η συμμετοχή της στην απεργία έχει σαν συνέπεια την απόλυσή της. Μ’ αυτό το μήνυμα αποχαιρετά τη μέχρι τώρα ζωή της και φεύγει με το μνηστήρα της, τον Ντόναλτ όπου και εγκαθίστανται στο Εδιμβούργο. Η κοινή τους ζωή μόλις ξεκινά.

     Η ραπτομηχανή και το μήνυμά της ξεκινούν, κι αυτά, το ταξίδι τους. Αλλάζουν χέρια και εποχές με τον πόλεμο, τον έρωτα, τις απώλειες, τα πάθη, την προσφορά, την άδολη αγάπη καθώς και τα οικογενειακά μυστικά να συντροφεύουν τους κατόχους της για έναν και πλέον αιώνα. Ο Φρέντυ, ο απόγονος της πρώτης ιδιοκτήτριας της μηχανής, κληρονομεί το 2016 το διαμέρισμα του παππού του και αποφασίζει να πουλήσει όλη την οικοσκευή. Για εκείνον όλα έχουν μια τιμή και όλα πουλιούνται.

Στον βυθό κάνει... φαγούρα- Αυγή Βάγια

     Το καλοκαίρι είναι εδώ και το νέο βιβλίο της Αυγής Βάγιας, «Στον βυθό κάνει... φαγούρα», φιλοξενεί στις χρωματιστές, ζωηρές, βγαλμένες σαν από ακουαρέλα σελίδες του, μια όμορφη, ιδιαίτερη, δροσερή και με άρωμα καλοκαιριού ιστορία. Μια ιστορία στην οποία η φιλία, η συνεργασία, η μεταμέλεια μα και ... η πονηριά ταράσσουν το βυθό και προκαλούν  ‘’φαγούρα’’, προβληματισμό, γέλιο, μπουρμπουλήθρες και ανακούφιση στον μικρό αναγνώστη που θα θελήσει να βουτήξει σ’ αυτή. 

Τώρα, ποια είναι η ιστορία του; 

Ε, ας την πούμε με έναν πιο ποιητικό -θα έλεγα- τρόπο!

Στης Μεσογείου τα νερά

μια μέρα ξαφνικά

η θάλασσα η χρωματιστή

άλλαξε μορφή.

Τα ψάρια ‘χασαν τη χαρά

και το αλάτι το πολυυυύ

τους κόλλησε στο κορμί.

Τότε Φαγούρα ξέσπασε τρομερή,

με τα ψάρια να παραληρούν,

να ξύνονται παντού

και για βοήθεια να εκλιπαρούν.

                             Χταπόδια πονηρά 

                         εκμεταλλεύτηκαν τη συμφορά

                              κι άρχισαν να ξύνουν δυνατά

                        με τα πλοκάμια τα χοντρά 

                      ζητώντας ανταλλάγματα πολλά.

Η γέφυρα των μυστικών-Jennifer Donnelly

     «Η γέφυρα των μυστικών» της Jennifer Donnelly είναι ένα απολαυστικό βιβλίο εποχής  γεμάτο ανατροπές, μυστήριο και ήρωες που οδηγούν τον αναγνώστη εντέχνως και με τρόπο άκρως ενδιαφέρον στη λύση της αστυνομικής υπόθεσης που φιλοξενείται στις 560 σελίδες του.        Η συγγραφέας της αγαπημένης τριλογίας ΤΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΙ, με τις λιτές και όμορφες περιγραφές της μας μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του 19ου αιώνα, με τις ανισότητες στο κοινωνικό και οικονομικό πεδίο να πρωταγωνιστούν και να διαμορφώνουν την εξέλιξη της υπόθεσης που διακατέχεται, μεταξύ άλλων, από ατμόσφαιρα μα και ρομαντισμό.

     Η Τζο, κόρη αριστοκρατικής οικογένειας, είναι δεκαεφτά χρονών και μέσα στον επόμενο χρόνο θα παντρευτεί έναν πλούσιο αριστοκράτη που της έχουν επιλέξει και που αρμόζει στην τάξη της να έχει για σύζυγο. Τι κι αν η επιθυμία της είναι άλλη; Τι κι αν θέλει να γίνει δημοσιογράφος; Το πρωτότοκο της κοινωνικής της τάξης άλλα ορίζει κι εκείνη οφείλει να το τηρήσει. 

      Όμως η ζωή της δέχεται την πρώτη ανατροπή, ο πατέρας της, Τσάρλς Μόντφορτ, ένας από τους πλουσιοτέρους άντρες της  Νέας Υόρκης, βρίσκεται στο γραφείο του σπιτιού του νεκρός, με το όπλο του να εκπυρσοκροτείται την στιγμή που το καθάριζε. Συναντήσεις και λόγια που τυχαία φτάνουν στα αυτιά της της γεννούν ερωτήματα. Ήταν όντως ατύχημα ο θάνατος του πατέρα της; Τα ερωτήματα θέλουν απαντήσεις. Κι έτσι η Τζο αρχίζει να ερευνά τα αίτια του θανάτου του Τσαρλς. 

     Κατά την διάρκεια της έρευνας θα συναντήσει τον Έντι, ένα νεαρό δημοσιογράφο, όπου θα γίνουν δίδυμο και θα αντιμετωπίσουν όλες τις προκλήσεις. Στοιχείο το στοιχείο θα ‘ρθει κοντά σε μια ιστορία που αγαπημένα πρόσωπα θα χάσουν την θέση στην καρδιά της καθώς αμαρτίες του παρελθόντος και του παρόντος θα την σοκάρουν. Όσο η έρευνα θα προχωρά η Τζο θα ανακαλύπτει και την άλλη όψη της Νέας Υόρκης: φτώχεια, εγκληματικότητα, πορτοφολάδες, πορνεία.

      Κι όσο τα βλέπει και τα  βιώνει όλα αυτά τόσο θα απομακρύνεται απ’ την παλιά ασφαλή ζωή της, τόσο θα έρχεται πιο κοντά στη λύση του μυστηρίου,  στον έρωτα και στην ελευθερία...

      Ένα βιβλίο που, αν και αντιλήφθηκα σχετικά γρήγορα για το ποιος ήταν ο εγκέφαλος όλων, μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον με την εξαιρετική πλοκή του. Η ροή του είναι γρήγορη, οι διάλογοι πιστικοί, οι ήρωες απτοί με αγαπημένες για εμένα την Τζο και την Φέι. η ιστορία της δεύτερης είναι εξίσου δυνατή και παίζει καταλυτικό ρόλο στην πλοκή. Στα πρόσωπά των δύο κοριτσιών συγκεντρώνονται οι κοινωνικές αντιθέσεις της Νέας Υόρκης του 19ου αιώνα με την επιθυμία του ατόμου για ελευθερία να είναι παρούσα, μια αντίθεση που μ' άρεσε πάρα πολύ...

      «Η γέφυρα των μυστικών» της Jennifer Donnelly κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα! 

       Διαβάστε το! Θα σας κρατήσει υπέροχη συντροφιά!

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: «Η γέφυρα των μυστικών» 

Συγγραφέας: Jennifer Donnelly

Μετάφραση: Μαρία Ρόζα Τραϊκόγλου

Εκδ.:  Διόπρα

Ημερ.Εκδ.: 20/022019

Σελ.: 560

Δήμητρα Κωλέτη

Ο ανεπιθύμητος νεκρός-Γιώργος Πράτανος

 Ο δημοσιογράφος Γιώργος Πράτανος στον Ανεπιθύμητο νεκρό σκιαγραφεί τις στιγμές από το θάνατο του σπουδαίου λογοτέχνη Νίκου Καζαντζάκη στο Φράμπουργκ της Γερμανίας έως και τον συγκινητικό αποχαιρετισμό των Κρητών στον προμαχώνα Μαρτινέγκο, με το παρασκήνιο της ταφής να προσυπογράφει τον τίτλο του βιβλίου καθώς ο Νίκος Καζαντζάκης θεωρήθηκε ‘’ανεπιθύμητος’’ ακόμα κι ως νεκρός για την Εκκλησία, το κράτος και για κάποιες ακραίες θρησκευτικές ομάδες που τον πολέμησαν έως και την ύστατη στιγμή.

     Η αφήγηση ξεκινά το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου του 1957 όταν ο σπουδαίος Νίκος Καζαντζάκης μετά από επιπλοκές στην υγεία του αφήνει την τελευταία του πνοή έχοντας στο πλευρό του την σύζυγό του Ελένη Καζαντζάκη. Ένας νέος ανήφορος μόλις ξεκινά. Η χήρα του Καζαντζάκη και οι φίλοι του έκτος από τον πόνο της απώλειας καλούνται να διαχειριστούν και να ξεπεράσουν τα εμπόδια που οι πολέμιοι του Καζαντζάκη ακόμα και τώρα όντας νεκρός συνεχίζουν να στήνουν. 

     Η σορός μεταφέρεται οδικώς στην Ελλάδα και έχει τελικό προορισμό τον τόπο ταφής της, το Ηράκλειο της Κρήτης, κι ενώ συνοριοφύλακες αφήνουν να περάσει η νεκροφόρα χωρίς έλεγχο αποδίδοντας μ’ αυτή την κίνηση φόρο τιμής στον σπουδαίο λογοτέχνη, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόφιλος φοβούμενος τις αντιδράσεις φανατικών θρησκόληπτων καθώς και ακροδεξιών στοιχείων κρατά κλειστές τις πόρτες των ναών της πρωτεύουσας εμποδίζοντας να τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα και απαγορεύει στους ιερείς να ψάλουν την εξόδιο ακολουθία. Το φέρετρο διανυχτερεύει στο νεκροθάλαμο του Α’ Νεκροταφείου Αθηνών και το πρωί με πτήση που ναυλώνει ο Ωνάσης πετά για το Ηράκλειο, τον τόπο που γεννήθηκε ο Καζαντζάκης και που τα χώματα του περιμένουν την επιστροφή του...

     Σ’ αυτό το αεροπλάνο θα επιβιβαστεί και ο δημοσιογράφος Φρέντυ Γερμανός που παρά το νεαρό της ηλικίας του ο εκδότης της του, του ανέθεσε την δημοσιογραφική κάλυψη της κηδείας. Έτσι μέσα από την δημοσιογραφική ματιά του και την επιτόπια έρευνα του οι αναγνώστες θα βιώσουν τις τελευταίες στιγμές του Καζαντζάκη, του μεγάλου λογοτέχνη που οι μηχανορραφίες των πολέμιών του του στέρησαν το Νόμπελ Λογοτεχνίας κατηγορώντας τον για αθεΐα και διαφθορέα των νέων με την Εκκλησία να φτάνει πολύ κοντά στον αφορισμό του χωρίς ωστόσο να τα καταφέρνει.     

Μυρωδιά από σανίδι-Κώστας Κρομμύδας

     Ατμοσφαιρικό, συγκινητικό, γεμάτο έρωτα και πάθη είναι το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα, το «Μυρωδιά από σανίδι», στο οποίο οι ήρωες του ξετυλίγουν ιστορίες εμπνευσμένες από τους μεγάλους έρωτες σπουδαίων θεατρανθρώπων διηγώντας μας μια ιστορία λυρική με φόντο το θεατρικό σανίδι, τα καμαρίνια, τις κουίντες, τα παρασκήνια του μα και την Αθήνα μιας άλλης νοσταλγικής εποχής.

     Ο συγγραφέας επιλέγει να αφηγηθεί την ιστορία σε τρεις χρονικές περιόδους:

1940...

     Ο Νικόλας Δούκας και η Λυδία Ρανιέρη συναντιούνται τυχαία την μέρα που οι Γερμανοί πατούν την Αθήνα. Εκείνη κρατώντας μια ελληνική σημαία τρέχει οργισμένη με το ποδήλατό της στους δρόμους της πόλης για να συναντήσει τους κατακτητές και να διαμαρτυρηθεί με τον δικό της τρόπο στους Βάρβαρους που ήρθαν. Ο Νικόλας που βρίσκεται στην ταράτσα και παρακολουθεί την είσοδο των εισβολέων όταν αντικρίζει το ποδήλατο με την νεαρή να κινείται προς τον θάνατο σπεύδει ώστε να το σταματήσει. Η Μοίρα θα τους φέρει σε επαφή για πρώτη φορά! 

‘’Κάθε νύχτα στο σανίδι οι ρόλοι παίρνουν σάρκα και οστά. Κάθε νύχτα στα παρασκήνια ο Έρωτας συναντά τους δυο νέους και Τους αποκαλύπτεται...’’

     Ο καιρός κυλά και οι δύο, πλέον ηθοποιοί, θα συναντηθούν για δεύτερη φορά, πάνω στην σκηνή με τους ίδιους να πρωταγωνιστούν στο σεξπηρικό έργο «Δωδέκατη νύχτα»». Η σχέση τους είναι γεγονός! Κάθε νύχτα στο σανίδι οι ρόλοι παίρνουν σάρκα και οστά. Κάθε νύχτα στα παρασκήνια ο Έρωτας συναντά τους δυο νέους και Τους αποκαλύπτεται...

       Η Λυδία και ο Νικόλας γίνονται ζευγάρι στην ζωή και στο σανίδι, τραβούν τα φώτα της δημοσιότητας με την σπουδαία δουλειά τους μα και με την παραμυθένια ζωή τους. Ο κόσμος αποθεώνει το ταλέντο τους και γεμίζει κάθε βράδυ το θέατρο όπου πρωταγωνιστούν. Όταν κλείνει η αυλαία ο θυελλώδης έρωτάς τους φέρνει άλλοτε γαλήνιες στιγμές, άλλοτε παθιασμένες κι άλλοτε στιγμές που ο εγωισμός παίρνει το πάνω χέρι. Μια τέτοια στιγμή θα φέρει και την λήξη του γάμου τους κάποια χρόνια αργότερα... 

1990...

     Για τα πραγματικά αίτια του χωρισμού μαζί με άλλες άγνωστες στο ευρύ κοινό λεπτομέρειες για την ζωή του ζευγαριού όπως και για την τρυφερή ένωση τους λίγο πριν ο θάνατος αρπάξει τη Λυδία, θα μιλήσει ο Νικόλας δεκαετίες αργότερα στην δημοσιογράφο Μάρω Δούκα...

2018...

 ...η οποία και θα τις φέρει στο φως της δημοσιότητας ολοκληρώνοντας το μωσαϊκό της τρυφερής, παθιασμένης και γεμάτης αγάπη σχέσης, μιας σχέσης που η «Μυρωδιά (της) από σανίδι» σαγηνεύει τον αναγνώστη...

Οι δρόμοι της καταιγίδας #1 ΘΥΣΙΑ - Άννα Γαλανού

     Στη «Θυσία» της Άννας Γαλανού, στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας της με τίτλο «Οι δρόμοι της καταιγίδας», οι αναγνώστες ξεναγούνται στον 16ο αιώνα και στην ενετοκρατούμενη Κρήτη. Η Ρούσα, η κεντρική ηρωίδα του εξαιρετικού ιστορικού αυτού μυθιστορήματος, μέσα απ’ την περιπετειώδη ιστορία της μας μεταφέρει στον Χάνδακα των Ενετών, στον σκληρό κόσμο των πειρατών που κουρσεύουν τις ακτές της Μεσογείου, στην Θράκη των Οθωμανών και στην Πόλη, σε τόπους δηλαδή που η θυσία της θα συνδεθεί σιγά σιγά και θα πραγματοποιηθεί εν τέλει με τον πλέον καθηλωτικό τρόπο.

     Η Ρούσα, η κόρη του άρχοντα Μανουήλ Βενιέρη, μεγαλώνει στον Χάνδακα του 1551. Όλα, μέχρι εκείνη την χρονική στιγμή, κυλούσαν ήρεμα στην ζωή της καθώς απολάμβανε την άνετη ζωή που της προσέφερε ο κύρης της: ευμάρεια, αγάπη και ασφάλεια από τους γονείς, φροντίδα από την Ερασμία, την νενέ της, καθώς και μόρφωση και συμβουλές από την αξιοσέβαστη μοναχή Θεονύμφη. Η φτώχεια, η σκληράδα των Ενετών προς σ’όσους δεν αποδέχονται την κυριαρχία τους και επαναστατούν αλλά και η βαρβαρότητα των πειρατών που δρουν στις ακτές της Μεσογείου δεν είχαν θέση στον προστατευμένο κόσμο της αρχοντοπούλας Ρούσας Βενιέρη. 

     Το 1551 όμως η ζωή της θα αλλάξει άρδην. Οι κινήσεις του κύρης της που ετοίμαζε επανάσταση κατά της άδικης ενετικής διοίκησης προδίδονται και ο ίδιος συλλαμβάνετε και καταδικάζετε σε θάνατο με την κατηγορία του προδότη. Τότε η Ρούσα και η μητέρα της Φαίδρα θα βρεθούν ανάμεσα σε ένα δίλλημα: να αποκηρύξουν τον σύζυγο και πατέρα αντίστοιχα ώστε να συνεχίσουν τις ζωές τους στην Κρήτη ή αν αρνηθούν να ακολουθήσουν τον δρόμο της εξορίας; Η μητέρα της ακολουθεί τον άντρα της στον θάνατο και η Ρούσα χωρίς δεύτερη σκέψη μπαίνει στην στράτα της εξορίας, άλλωστε δεν την κρατά τίποτα στην Κρήτη. Λίγο πριν μπει στην γαλέρα που θα την εξορίσει στο άγονο νησί της Άνδρου η μοναχή Θεόνυμφη θα της μιλήσει για τους κινδύνους του έξω κόσμου και θα την προμηθεύσει με υλικά που θα την βοηθήσουν στην μεταμφίεση της. Το όμορφο ροδαλό και αλαβάστρινο πρόσωπο της δεν πρέπει να γίνει αντιληπτό από κανέναν. Οι πομάδες θα γίνουν ένα με την εμφάνισή της και θα είναι αυτές που θα την σώσουν από τα χειρότερα.   

     Όταν θα στοιβάζεται στο σκοτεινό και γεμάτο απ’τις μυρωδιές του θανάτου αμπάρι, η Ρούσα θα ορκιστεί πως κάποτε θα επιστρέψει στην πατρίδα της και θα εκδικηθεί τον προδότη του πατέρα της αγνοώντας πως αυτό το ενετικό σκαρί την οδηγεί στα χέρια των πειρατών, στα σκλαβοπάζαρα της Πόλης, στο ρόλο της δούλας στο καραβανσαράι του Ρουστέμ πασά στην οθωμανοκρατούμενη Θράκη... στη νέα της ζωή με τον Σεκίρ...

Α μπε μπα μπλομ-M.J.Arlidge

        Α μπε μπα μπλομ και το παιχνίδι ξεκινά. μόνο που αυτό το παιχνίδι διαφέρει κατά πολύ από το παιχνίδι των παιδικών μας χρόνων. εδώ πρωταγωνιστεί ένα ζευγάρι απαχθέντων ατόμων, ένα όπλο με μία μόνο σφαίρα και η επιλογή που η κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος τούς θέτει: θα  σκοτώσεις για την ελευθερία σου ή θα σκοτωθείς για την ελευθερία του άλλου; 

       Η επιθεωρήτρια Έλεν Γκρέις και η ομάδα της, όταν το πρώτο θύμα αυτού του καλοσχεδιασμένου και σατανικού σχεδίου αφήνεται ελεύθερο, καλείται να ανακαλύψει τον εγκέφαλο της παρανοϊκής αυτής ιστορίας. Η Έλεν, που είναι μια εσωστρεφής γυναίκα αλλά άψογη επαγγελματίας, πέφτει με τα μούτρα σ’αυτή την αινιγματική υπόθεση ώστε να ανακαλύψει την γυναίκα που βάζει στα τσακισμένα από την πείνα  και φυλακισμένα θύματά της το όπλο στα χέρια τους ζητώντας τους να επιλέξουν ανάμεσα στην ελευθερία ή στον θάνατο τους, στην ανθρωπιά ή στο αίσθημα της αυτοσυντήρησής τους..... Το δίλλημα μεγάλο! Θα επιλέξουν να είναι θύματα ή βγαίνοντας από το κολαστήριο τους δολοφόνοι; Ποιο θα υπερνικήσει;

   Όσο όμως τα θύματα απαγωγής, οι νεκροί και οι επιζώντες αυξάνονται τόσο η Έλεν πείθεται πως όλη αυτή η υπόθεση αγγίζει και απευθύνεται τελικά και στην ίδια. Τα στοιχεία που ένα ένα συλλέγει μας δίνουν, από την μία, το παζλ της δύσκολη παιδικής ηλικίας της και μας οδηγούν, από την άλλη, στην λύση και στην εξιχνίαση του μυστηρίου....

     Ένα αστυνομικό-ψυχολογικό θρίλερ που με καθήλωσε. Συχνά έπιανα τον εαυτό μου να αναρωτιέται ποια θα ήταν η δική μου αντίδραση και επιλογή αν βρισκόμουν στην θέση των θυμάτων. Το σκηνικό που ο M.J.A Arlidge τοποθετεί τους ήρωες του είναι ανατριχιαστικά παραστατικό. Η πλοκή ήταν πλούσια και ανατρεπτική κάτι που μου κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο. Οι ήρωες είχαν δουλευτεί πάρα πολύ καλά, δεν ήταν επιφανειακά δοσμένοι. ένιωθες και καταλάβαινες την ψυχοσύνθεσή τους. Ο δολοφόνος δεν δόθηκε έτσι εύκολα παρόλο που άρχισα να εικάζω από κάποια σημεία και μετά ποιος μπορεί να ήταν -και τελικά ήταν αυτός!

       Το «Α μπε μπα μπλομ» είναι ένα καλογραμμένο ευκολοδιάβαστο αστυνομικό θρίλερ που με κράτησε στην ανάγνωσή του από την πρώτη έως την τελευταία του σελίδα!

        Διαβάστε το....!

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Α μπε μπα μπλομ
Συγγραφέας: M.J. Arlidge
Μετάφραση: Σοφία Τάπα
Εκδ.: Διόπτρα
Σελ.: 389

Δήμητρα Κωλέτη

Το γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ-Kathryn Hughes

     «Το γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, είναι ένα καλογραμμένο κοινωνικό-αισθηματικό βιβλίο που το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον μέχρι και την τελευταία του σελίδα. 

    Η ιστορία του ξεκινά με την τρυφερή ερώτηση της εγγονής προς την γιαγιά της: Πως γνωριστήκατε ο παππούς κι εσύ;, η οποία και δίνει το έναυσμα να ξετυλιχθεί σιγά σιγά το κουβάρι του παρελθόντος. 

     Έτσι, μετά από αυτή την ερώτηση, θα μεταφερθούμε στο 1973 και στην ιστορία της Τίνα Κρεγκ. Η Τίνα, είναι μια εικοσιτετράχρονη παντρεμένη γυναίκα που δέχεται παθητικά την βίαιη συμπεριφορά του αλκοολικού συζύγου της. Ο γάμος της είναι γεμάτος βία, αγωνία και εξευτελισμό. Για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στα έξοδα του νοικοκυριού η Τίνα εργάζεται σε ένα λογιστικό γραφείο και τα Σαββατοκύριακα δίνει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες της στο φιλανθρωπικό κατάστημα της γειτονιάς της κάτι που την γεμίζει ψυχικά. Σε αυτό το κατάστημα θα ανακαλύψει τυχαία στην τσέπη ενός σακακιού, που προσέφερε κάποιος για δωρεά, ένα σφραγισμένο γράμμα, ένα γράμμα που λείπει η σφραγίδα αποστολής και που όλα δείχνουν πως δεν στάλθηκε ποτέ.

    Διαβάζοντάς το θα διαπιστώσει πως πρόκειται για μια επιστολή στην οποία ο συντάκτης της ζητά συγγνώμη από την αγαπημένη του και την διαβεβαιώνει πως θα αναλάβει όλες τις ευθύνες που του αναλογούν.... Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του, η Τίνα νιώθει την ανάγκη να βρει την παραλήπτρια του και να της δώσει επιτέλους το γράμμα. ένα γράμμα που όπως νιώθει η μη ανάγνωσή του έπαιξε μοιραίο ρόλο στην ζωή του συντάκτη και του παραλήπτη του... 

     Ξεκινά να ερευνά κι ενώ φτάνει σε ένα καλό σημείο, η ζωή της θα ανατραπεί για άλλη μια φορά... Ο πόνος της απώλεια θα την παγώσει... Όταν θα καταφέρει να σταθεί στα πόδια της θα φτάσει στην παραλήπτρια του γράμματος και θα μας προσφέρει ένα τρυφερό φινάλε....

Οι καταρράκτες των ρόδων-Kimberley Freeman

         Το συγγραφικό μοτίβο που από ότι φαίνεται έχει υιοθετήσει η Kimberley Freeman -και καλά κάνει μιας και το χειρίζεται άψογα!- το συνάντησα και Στους καταρράκτες των ρόδων, στο τρίτο δηλαδή βιβλίο της, το οποίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα: δυο ερωτικές ιστορίες με κοινωνικές όμως προεκτάσεις, με την παρελθοντική ιστορία να έρχεται στο φως μέσω επιστολών, η οποία και συνδέεται τελικά με την ιστορία του παρόντος.

    Έτσι λοιπόν έχουμε δυο ηρωίδες οι ιστορίες των οποίων εκτυλίσσονται με διαφορά σχεδόν ενενήντα χρόνων. Κοινό σημείο αναφοράς: ο τόπος, η μητρική καταπίεση αλλά κυρίως ο έρωτας.

        Η Λόρεν το 2014 ανεβαίνει στα Γαλάζια Όρη της Αυστραλίας. Βρίσκει δουλειά ως σερβιτόρα σε ένα καφέ και προσπαθεί να κάνει μια νέα αρχή στη ζωή της αφήνοντας πίσω της την καταπιεστική μητέρα της και το αποστειρωμένο κλίμα που είχαν επιβάλει οι γονείς της λόγω της σοβαρής και χρόνιας ασθένειας που αντιμετώπιζε ο αείμνηστος αδερφός της. Εκεί θα συναντήσει τον Τόμας, τον αρχιτέκτονα που έχει αναλάβει την αναπαλαίωση του πολυτελούς ξενοδοχείου Οι καταρράκτες των ρόδων, το οποίο και παραμένει για δεκαετίες κλειστό, και θα αναγνωρίσει στο πρόσωπο του για πρώτη φορά στα τριάντα της χρόνια τα σημάδια του έρωτα. Και ενώ ο έρωτας τους προχωρά με αργό αλλά σταθερό βήμα, οι συγκυρίες και η περιέργεια της θα την οδηγήσουν μια βροχερή νύχτα στην δυτική πτέρυγα του ξενοδοχείου και μέσα από μια μικρή ερεύνα θα φέρει στο φως τα πρώτα κομμάτια από το πάζλ της ερωτικής ιστορίας της άλλης μας ηρωίδας, της Βάιολετ. Η Λορεν λοιπόν θα γνωρίσει την Βάιολετ και μέσα από αυτήν θα την γνωρίσουμε και εμείς...

         Η Βάιολετ το 1926 πιάνει δουλειά στο πολυτελές θέρετρο. Ανάμεσα στους πελάτες βρίσκεται και ο Σαμ. Ο Σαμ, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, αν και βουτά στους δικούς του επικίνδυνους καταρράκτες, θα σαγηνεύσει την Βάιολετ και θα ζήσει μαζί της τελικά μια ερωτική περιπέτεια κόντρα στις προκαταλήψεις, στις κοινωνικές ανισότητες και στις σωματικές και ψυχικές αδυναμίες του ίδιου. Τον χειμώνα της ίδιας χρονιάς το ξενοδοχείο, που θα μείνει για πρώτη φορά ανοικτό και την χειμερινή περίοδο, θα φιλοξενήσει μέσα στους διαδρόμους του, στα πολυτελή δωμάτια του και στους κοιτώνες του προσωπικού τον έρωτα, τον εθισμός και τις τραγικές αποφάσεις των ηρώων, οι οποίες και θα ενταθούν από το βουκολικό-τρομακτικό χιονισμένο τοπίο….

Το ρόδο της Τοσκανης-Alexandra Belinda

      «Το ρόδο της Τοσκάνης» είναι ένα βιβλίο εποχής στο οποίο ο έρωτας, ο ρομαντισμός, το μυστήριο και η Ιστορία συνδυάζονται άψογα από την Alexandra Belinda δημιουργώντας ένα κείμενο που καθηλώνει τον αναγνώστη από την πρώτη κιόλας σελίδα του.

      Η ιστορία ξεκινά στην Φλωρεντία του 1914 και, παίρνοντάς μας από το χέρι, μάς περιδιαβαίνει στην φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι, στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, στην αντίσταση των παρτιζάνων καθώς και στην βίλα Σκαρφιότι, το μέρος δηλαδή που για τριάντα χρόνια κράτησε καλά κρυμμένο το μυστικό της καταγωγής της Ρόζας Μπελόκι, της κεντρικής ηρωίδας του βιβλίου.

     Τον Δεκέμβριο του 1914 ένα βρέφος εγκαταλείπεται από έναν άγνωστο στο μοναστήρι Σάντο Σπιρίτο στην Φλωρεντία. Η καταγωγή του αποτελεί μυστήριο καθώς το μόνο που υπήρχε επάνω του ήταν ένα κλειδί-φυλακτό^.  δεν το συνόδευε ούτε ένα όνομα, ούτε μια ιστορία….  Οι μοναχές, και ιδιαίτερα η αδερφή Μανταλένα, θα περιθάλψουν την Ρόζα, όπως την ονόμασαν, και θα της προσφέρουν απλόχερα ασφάλεια, μόρφωση και κυρίως αγάπη. Η Ρόζα, που αγαπά τις γλώσσες και την μουσική, θα παραμείνει στο μοναστήρι έως και τα δεκαπέντε της, ως και την στιγμή δηλαδή που θα επιλέγει από τον μαρκήσιο Σκαρφιότι για κουβερνάντα της κόρης του Κλημεντίνης

     Τότε η Ρόζα θα αφήσει για πρώτη φορά την ασφάλεια του μοναστηριού και θα βρεθεί αντιμέτωπη με την ζωή…. την ζωή που της φυλάσσει στιγμές δύσκολες, αινιγματικές, βίαιες, ανθρώπινες και γεμάτες έρωτα και σαγήνη... Από την πρώτη στιγμή που θα αντικρίσει την βίλα Σκαρφιότι νιώθει πως αυτό το οίκημα έχει παίξει στο παρελθόν αλλά κυρίως πως θα παίξει στο μέλλον σημαντικό ρόλο στην ζωή της. Και πράγματι έτσι θα γίνει μιας και σ’ αυτό το επιβλητικό και μυστηριώδες κτήριο ο φασισμός, η φυλάκιση, η βία, ο ναζισμός, η παράνοια του πολέμου, ο έρωτας, η θυσία και η αλήθεια θα είναι εκεί για να οδηγήσουν την Ρόζα Μπελόκι και τους αναγνώστες στην πολυπόθητη λύτρωση των τελευταίων σελίδων….

     «Το ρόδο της Τοσκάνης» με έκανε ακόμα και τις στιγμές που βρισκόταν κλειστό στο κομοδίνο μου να το σκέφτομαι και να θέλω να τρέξω να το ανοίξω και να συναντήσω ξανά τους άρτιους ήρωές του και την ενδιαφέρουσα και αινιγματική υπόθεσή του. Αυτό και μόνο αποδεικνύει, για εμένα, πως πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο!

Το τανγκό των Χριστουγέννων-Γιάννης Ξανθούλης

     24 Δεκεμβρίου 1970….

Μέσα στα προστάγματα των ανωτέρων του ο φαντάρος Λάζαρος Λαζάρου δέχεται μια απρόσμενη διαταγή, μια διαταγή που θα τον στιγματίσει και θα τον ακολουθεί σ’ όλη του την ζωή…. Ο απρόσιτος, μονόχνοτος και κλειστός υπολοχαγός του στρατοπέδου Βάτη στον νομό Έβρου, ο Στέφανος Καραμανίδης, τον διατάζει να του μάθει μέσα σε δυο νύχτες τανγκό, τον χορό δηλαδή που θα του επιτρέψει να έρθει πιο κοντά με την σύζυγο του διοικητή του, τη Ζωή Λόγγου, με την οποία και είναι βαθιά ερωτευμένος. Ως φαντάρος εκτελεί την διαταγή του ανωτέρου του κι έτσι οι πρόβες αρχίζουν εκείνη ακριβώς την στιγμή…

     25 Δεκεμβρίου 1970…

Δεύτερο βράδυ διδασκαλίας και ο Λάζαρος μετά από πολύωρες πρόβες καταρρέει εξαντλημένος μιας και η πνευμονία που έχει εισβάλει στον οργανισμό του παίρνει το πάνω χέρι. Μεταφέρεται αναίσθητος στο νοσοκομείο και δεν μαθαίνει, παρά μόνο τριάντα χρόνια αργότερα, αν τα μαθήματά του έπιασαν τελικά τόπο.

     25 Δεκεμβρίου 2002….

Και φτάνει η στιγμή που μαθαίνει….. και φτάνει η στιγμή που δικαιώνεται…. 

     
    «Το τανγκό των Χριστουγέννων» του Γιάννη Ξανθούλη είναι ένα όμορφο καλογραμμένο και ιδιαίτερο μυθιστόρημα στο οποίο ο έρωτας, το πάθος, ο μυσταγωγικός ρυθμός του τανγκό και η μελαγχολία της στρατιωτικής θητείας για έναν ευαίσθητο άνθρωπο όπως ήταν ο Λάζαρος αλλά κυρίως η μελαγχολία των Χριστουγέννων πρωταγωνιστεί και καθηλώνει. Η γραφή του Ξανθούλη είναι όμορφη, με εύστοχες παρομοιώσεις, χιουμοριστική εκεί που χρειάζεται και ατμοσφαιρική από την πρώτη κιόλας φράση του. 

     Διαβάστε το… πρόκειται για ένα βιβλίο ατμοσφαιρικό που διαβάζεται γρήγορα και που θα σας κρατήσει μια καλή συντροφιά ειδικά τις μέρες των γιορτών! 

Εξαιρετικό…..! 

     Δείτε και την ταινία είναι εξαιρετική. Eχω την αίσθηση πως δεν άγγιξε απλώς το βιβλίο αλλά πως ίσως και να το ξεπέρασε! Ίσως.....

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Το τανγκό των Χριστουγέννων

Συγγραφέας: Γιάννης Ξανθούλης

Εκδ.: Διόπτρα 

Ημερ.Εκδ.: 11/11/2015 

Σελ.: 150

                  

Δήμητρα Κωλέτη

Άγριο κυκλάμινο-Kimberley Freeman

    «Ο λόφος με τα αγριολούλουδα» είναι το βιβλίο με το οποίο ήρθα σε επαφή με την συγγραφέα Kimberley Freeman. Στην ΒιβλιοΑναφορά μου για το εν λόγω βιβλίο είχα γράψει μεταξύ άλλων ότι: Σε αρκετά βιβλία που αναπτύσσουν την υπόθεσή τους σε δυο διαφορετικές εποχές, έχω παρατηρήσει πως η μία από τις δυο ιστορίες παραγκωνίζεται από την άλλη. Έχω την εντύπωση δηλαδή πως δίνεται έμφαση στην μια εκ των δυο ιστοριών με την πλειοψηφία η έμφαση αυτή να δίνεται στην ιστορία που οι ήρωες τοποθετούνται σε παρελθοντικό χρόνο. Εδώ, κάτι τέτοιο, δεν γίνεται. Και η ιστορία του παρελθόντος και η σύγχρονη δένουν αρμονικά μεταξύ τους και διαθέτουν την ίδια, θα έλεγα, δυναμική. 

     Και ενώ στον Λόφο οι δυο ιστορίες του είχαν την ίδια δυναμική και το ίδιο ενδιαφέρον, στο «Άγριο κυκλάμινο», το δεύτερο δηλαδή βιβλίο της συγγραφέως που πέφτει στα χέρια μου, δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Πιστεύω δηλαδή πως από τις δυο ερωτικές-συναισθηματικές ιστορίες που παρουσιάζονται στις σελίδες του, αυτή που τοποθετείτε στον 19ο αιώνα είναι πολύ πιο όμορφα δοσμένη, με ανατροπές και περιγραφές που καθηλώνουν και συγκινούν, από αυτή που τοποθετείται στον 21ο, την οποία και την βρήκα άνευρη, αδιάφορη και προχειρογραμμένη.

    Το 1891 η Τίλι φτάνει στο Μόρτον Μπέι της Αυστραλίας, στο νησί δηλαδή που στεγάζονται οι κρατικές φυλακές, ώστε να γίνει η γκουβερνάντα της δεκατριάχρονης κόρης του διευθυντή των φυλακών, της Έλενορ. Η Τίλι, που κουβαλά στις αποσκευές της μυστικά του παρελθόντος που την στοιχειώνουν και την γεμίζουν τύψεις, δένεται με την ευφυέστατη μαθήτρια της και αναπτύσσει μαζί της μια στοργική και ουσιώδη σχέση. Αυτή η σχέση, μαζί με τα προσωπικά βιώματα και τα συναισθήματα που κυριεύουν την προεφηβική της ζωή, η Έλενορ, που αγαπά τις γλώσσες και την γραφή, την καταγράφει με παραστατικό τρόπο στο προσωπικό της ημερολόγιο.... 

    Κάποιες σελίδες από αυτό το ημερολόγιο η Νίνα, η δισέγγονη της Έλενορ , θα τις ανακαλύψει σε διάφορες κρυψώνες στο σπίτι του νησιού, εκεί δηλαδή που έχει καταφύγει και εκείνη προκειμένου να ανακτήσει την χαμένη της έμπνευση ούσα συγγραφέας best seller αλλά και για να αντιμετωπίσει τα προσωπικά της αδιέξοδα, και θα τις διαβάσει με μεγάλη αγωνία. Κατά την ανάγνωσή τους θα στηθεί μπροστά μας η ζωή της Τίλι, μια ζωή στην οποία τα μυστικά, οι προδοσίες, ο έρωτας και η επιθυμία των γυναικών του βιβλίου να ορίζουν τις ζωές τους συμφώνα με τα δικά τους θέλω και όχι με τα πρέπει της κοινωνίας θα πρωταγωνιστήσουν και θα μας παρασύρουν με τη σειρά τους σε ένα ταξίδι που συγκινεί και καθηλώνει ….

Το μυστικό του Λεβάντε-Στέφανος Λίβος

….Δεν άλλαξε ποτέ ο κόσμος. Ίδιος ήταν πάντα. Ποτέ καλύτερος, ποτέ χειρότερος. Ένας κύκλος αέναος και αμετάβλητος. Μόνο που κάποιοι έσπαγαν τον δικό τους κύκλο ψάχνοντας για τον έρωτα. Αυτό ήταν πάντα το μόνο μυστικό. Να κάνεις την υπέρβαση για να βρεις τον έρωτα. Τον έρωτα που σαν χαμένος θησαυρός σε περιμένει σ’ένα κρυμμένο σεντούκι. Σαν το ανοίξεις δε θα βρεις ούτε χρυσά νομίσματα, ούτε σμαραγδένια βραχιόλια.

Δυο μάτια θα βρεις.

Δυο μάτια που θα σε κοιτάξουν πριν κλείσεις τα δικά σου μάτια και θα σου πουν: «Άξιζε η ζωή».

       Σ’ αυτή την παράγραφο κρύβεται, κατά την γνώμη μου, το νόημα του υπέροχου, συγκινητικού και άρτιου βιβλίου του Στέφανου Λίβου, «Το μυστικό του Λεβάντε». 

     Η ιστορία του βιβλίου ξεκινά με τον χαμό του ογδοντάχρονου Παντελή, η σωρός του οποίου θα επιστρέψει, μετά από σχεδόν εξήντα χρόνια, στην Ζάκυνθο, στα πάτρια δηλαδή εδάφη, όπου και θα ταφεί στο νεκροταφείο του χωριού του. Ο εγγονός του, Παντελής και αυτός, μετά την ταφή, θα ανακαλύψει στο πατρικό του παππού του ένα μικρό σεντούκι μέσα στο οποίο ο παππούς του φύλασσε τον δικό του θησαυρό, τη δική του ιστορία…. Ο Παντελής ο νεότερος ανοίγοντας αυτό το κουτί θα βυθιστεί, μαζί με εμάς, στην προσωπική και οικογενειακή ιστορία του παππού του, που τόσο επιμελώς έκρυβε όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και στην Ιστορία του νησιού ξεκινώντας από την Ενετοκρατία με τους κόντηδες και τους ποπολάρους και φτάνοντας έως την Κατοχική και Εμφιλιακή εποχή της. 

      Ο Παντελής, λοιπόν, κατάφερε σε εποχές που ο φασισμός και ο ναζισμός άπλωναν τον δηλητηριώδη ιστό τους στην Ελλάδα και στο νησί του να σπάσει, όπως λέει το προαναφερθέν απόσπασμα, τον δικό του αέναο κύκλο και να αναζητήσει τον έρωτα. Η εβραιοπούλα Βιολέτα θα είναι αυτή που στο πρόσωπό της τελικά ο Παντελής θα βρει τον έρωτα που ζητά, θα βρει τον δικό του θησαυρό….. Ο έρωτας τους κόντρα στις προκαταλήψεις και τις απαγορεύσεις θα ανθίσει αγνοώντας, όμως, πως η Ιστορία, η αυστηρότητα του πατέρα της Βιολέτας, οι διαφορετικές θρησκείες που ασπάζονται καθώς και μια άδικη δολοφονία στέκονται κάπου στην γωνιά περιμένοντας να βάλουν τρικλοποδιά στα όνειρά τους…. Τι και πότε από όλα αυτά θα αλλοιώσει την κοινή τους ζωή θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας… το μόνο που θα πω είναι πως ναι!, τελικά κάποτε οι ήρωες μας θα κοιταχτούν στα μάτια και θα διαπιστώσουν πως, παρά τον ζόφο της, τελικά «Άξιζε η ζωή»…. 

     «Το μυστικό του Λεβάντε» είναι ένα υπέροχο ατμοσφαιρικό, λυρικό ιστορικό βιβλίο στο οποίο οι άψογα σκιαγραφημένοι ήρωες και η υπόθεση τους με πήραν από το χέρι και με ταξίδεψαν στην Ιστορία της Ελλάδας και της Ζακύνθου του 19ου και 20ου αιώνα αβίαστα. Η γραφή του Στέφανου Λίβου ήταν λυρική με όμορφες και ρεαλιστικές περιγραφές, εκεί που έπρεπε και όσες έπρεπε, οι οποίες με έβαζαν και εμένα στο σκηνικό ζώντας έτσι τον παλμό των γεγονότων που περιγράφονταν. Η ροή ήταν γρήγορη, χωρίς να κάνει κάπου την λεγόμενη κοιλιά ενώ η σύνδεση των εποχών ήταν έντεχνη και επιτυχής.

Ο λόφος με τα αγριολούλουδα-Kimberley Freeman

       «Ο λόφος με τα αγριολούλουδα» της Kimberley Freeman είναι ένα καλογραμμένο, συγκινητικό, ανθρώπινο και ευαίσθητο βιβλίο! Παρά τον όγκο του, το διάβασα σε σύντομο χρονικό διάστημα καθώς η ενδιαφέρουσα υπόθεσή του, οι καλοσχηματισμένοι ήρωές του και η ανατρεπτική, θα έλεγα, πλοκή του δεν μου επέτρεψαν να το αφήσω από τα χέρια ούτε στιγμή.
     Η υπόθεση του βιβλίου τοποθετείται από την συγγραφέα χρονικά σε δυο περιόδους, στο 1929, όπου αναφέρεται η ιστορία της Μπέιτι, και στο 2009, όπου η εγγονή της, η Έμα, μας αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την δική της ιστορία.
       Η Έμα, η αγαπημένη εγγονή της Μπέιτι, μετά το ατύχημα που της στέρησε την συνέχεια της καριέρας της στο μπαλέτο, αφήνει το Λονδίνο και επιστρέφει στο πατρικό της στην Αυστραλία. Εκεί η απρόσμενη κληρονομιά που δέχεται θα την οδηγήσει στην φάρμα που κάποτε διαχειριζόταν η γιαγιά της, στην φάρμα που το παρελθόν και τα οικογενειακά μυστικά φυλάσσονται καταχωνιασμένα εδώ και δεκαετίες περιμένοντας να βγουν στην επιφάνεια…. Η Έμα που έχει σκοπό να πουλήσει την φάρμα, το λόφο δηλαδή με τα αγριολούλουδα, μόλις φτάνει στο οίκημα επιδίδεται στον καθαρισμό του. Η γιαγιά της, βλέπετε, είχε την μανία να κρατά και να αποθηκεύει τα πάντα στο σπίτι της φάρμας. Κούτες, κούτες, κούτες…. Και μέσα σ’ αυτές τις κούτες βρίσκεται αποθηκευμένο και όλο το παρελθόν της Μπέιτι, όλα τα μυστικά και όλα τα συναισθήματα που κουβαλούσε καλά κρυμμένα μέσα της. Ανοίγοντας λοιπόν μία μία τις κούτες γυρίζει, μέσα από τα γράμματα της γιαγιάς της και τις κιτρινισμένες πλέον φωτογραφίες, στο 1929, εκεί δηλαδή που η Μπέιτι μένει έγκυος από τον Χένρι, τον παντρεμένο εραστή της, και διωγμένη από τους συντηρητικούς γονείς της αναγκάζεται να εγκαταλείψει μαζί με τον Χένρι την Γλασκόβη προκειμένου να φέρει στον κόσμο το παιδί τους. Στην Αυστραλία, στον νέο τόπο διαμονής, το ζευγάρι θα ζήσει φτωχικά, μιας και ο Χένρι δεν ξεχνά την παλιά του συνήθεια, αυτή της χαρτοπαιξίας, και με πολλές πολλές συγκρούσεις. Η Μπέιτι όμως αποφασίζει να σταθεί στα πόδια της και να διεκδικήσει, για χάρη της κόρης της Λούσι, μια ζωή αξιοπρεπής και χωρίς βία. Εγκαταλείπει τον Χένρι και με πολύ κόπο αλλά και τύχη αποκτά την φάρμα με τον λόφο των αγριολούλουδων….. Σ’ αυτή την φάρμα θα παλέψει με την επιβίωση, με τις κοινωνικές προκαταλήψεις της δεκαετίας του ’30 αλλά κυρίως με τον πόνο που θα νιώσει, όταν ο Χένρι και η νόμιμη σύζυγος του Μόλι θα προβούν στην σταδιακή και μεθοδευμένη απομάκρυνση της κόρης της Λούσι από το πλευρό της…. Σ’ αυτή την φάρμα όμως θα γνωρίσει και τον απόλυτο, μοναδικό έρωτα…. Ο Τσάρλι, ο Αβοριγίνας επιστάτη της, θα την γεμίσει με την αγάπη του, μια αγάπη που θα την ακολουθήσει στα επόμενα δύσκολα μονοπάτια της ζωής της, θα την ακολουθήσει έως το τέλος της….