Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Η Ομάδα Λόγου συζητά με την συγγραφέα Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη!



    Αυτή την φορά οι ΒιβλιοΑναφορες αναρτούν μια συνέντευξη που διαφέρει από όλες όσες μέχρι τώρα έχουν φιλοξενήσει: Η αγαπημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη απαντά στο ερωτηματολόγιο, όχι των ΒιβλιοΑναφορών αλλά της ''Ομάδας Λόγου'' της Δανειστικής Βιβλιοθήκης του Πολιτιστικού Συλλόγου Εξαμιλών! Για εμάς στην Βιβλιοθήκη η κυρία Τσορώνη είναι από τις αγαπημένες μας και ξεχωριστές συγγραφείς ενώ τα βιβλία της, τα οποία κοσμούν τα ράφια της Δανειστικής μας Βιβλιοθήκης, έχουν αγαπηθεί και επιλεχθεί για ανάγνωση από όλο και περισσότερους αναγνώστες!
      Έχοντας για φόντο την μαγεία των Χριστουγέννων, διαβάζοντας την ακόλουθη συνέντευξη, για την οποία εγώ καθώς και η Ρούλα Δρίτσουλα, η Κατερίνα Τσουκάτου και η Αφροδίτη Δρίτσουλα, ευχαριστούμε θερμά τη συγγραφέα που, παρόλο τις χριστουγεννιάτικες υποχρεώσεις της, διέθεσε τον πολύτιμο χρόνο της, ώστε να πραγματοποιηθεί, θα έρθετε λίγο πιο κοντά στο έργο και την προσωπικότητά της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη
Διαβάστε την λοιπόν!


Δ.Κ: Στον «Αϊ-Βασίλη με ουρά», το κλασικό παραμύθι «Τα 3 γουρουνάκια» σας έδωσε το έναυσμα, ώστε να περάσετε στους μικρούς σας αναγνώστες ένα σπουδαίο μήνυμα, αυτό της Προσφοράς. Με ποιο άλλο κλασικό παραμύθι θα θέλατε να ασχοληθείτε σε κάποια από τα επόμενα βιβλία σας ώστε να περάσετε ένα νέο μήνυμα; Και ποιο μήνυμα θα ήταν αυτό;

Μόλις τελείωσα μια ιστορία βασισμένη σε έναν μύθο του Αισώπου που, ωστόσο, δε μου επιτρέπεται να αποκαλύψω τον τίτλο. Έχω διαφοροποιήσει έτσι την υπόθεση, ώστε αβίαστα να βγαίνει το μήνυμα ότι, όταν υπάρχουν δύο ακραίες θέσεις, η αλήθεια βρίσκεται πάντοτε στη μέση.  Ο αναγνώστης θα αντιληφθεί και άλλες προεκτάσεις που δίνω εγώ, αλλά καλύτερα να περιμένουμε στα τέλη της άνοιξης την κυκλοφορία του βιβλίου.

Α.Δ: Τα παιδικά βιβλία σας έχουν συνήθως ήρωες ζωάκια! Θεωρείτε ότι τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε στα παιδιά γίνονται πιο κατανοητά μέσω των ζώων και γι' αυτό τα χρησιμοποιείτε;

Οι ήρωες στα περισσότερα από τα εβδομήντα βιβλία που έχω γράψει είναι, πράγματι, ζώα. Και αυτό οφείλεται σε συνειδητή επιλογή, όχι μόνο γιατί τα ζώα αρέσουν στα μικρά, αλλά και επειδή εκτιμώ πως μέσα από τα καμώματα και τα σουσούμια τετράποδων και φτερωτών φίλων μας μπορώ, σε ανώδυνα για τα παιδιά περιβάλλοντα, να προβάλω αρκετές από τις πανανθρώπινες αξίες, τις αδυναμίες ή το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής, αλλά και σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα.

Α.Δ: Αλήθεια με τι κριτήρια επιλέγετε κάθε φορά το ζωάκι ήρωά σας; Προσπαθείτε να κάνετε τα "παρεξηγημένα "ζωάκια, όπως ο λύκος στο τελευταίο σας βιβλίο, πιο αγαπητά;

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Το δικό μου top βιβλίων για το 2017!

         Η χρονιά φεύγει σιγά σιγά, κι όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, μια ανασκόπηση επιβάλλεται. Ως βιβλιοφιλικό blog, η ανασκόπηση μου δεν θα μπορούσε να μην εστιάσει στις αναγνωστικές μου και μόνο(!) επιλογές για το 2017! Άλλωστε μέσα στη χρονιά, το βιβλίο, για άλλη μια φορά, είχε την  δική του ξεχωριστή θέση στην ζωή μου -αν και για να είμαι ειλικρινής θα ήθελα να του αφιερώσω κι άλλο χρόνο- μιας και μαζί του κατάφερα να αισθανθώ, να βιώσω,να ταξιδέψω νοερά σε μέρη και εποχές εγκλωβισμένες στο παρελθόν! 
      Έτσι η λίστα με τα top αναγνώσματά μου για το 2017 είναι εδώ και είναι η ακόλουθη: 


1. Ιστορικό Μυθιστόρημα: Ιδιαίτερη αδυναμία! Τρεις υπέροχες επιλογές: «Πορφυρό ποτάμι» της Σόφης Θεοδωρίδου, «Οι δρόμοι της καταιγίδας #1 Θυσία» της Άννας Γαλανού και το «Κάποτε στη Σαλονίκη» της Μεταξίας Κράλλη

2. Η γραφή της Πασχαλίας Τραυλού γι’άλλη μια φορά με ταξίδεψε με δύο εξαιρετικά βιβλία γι’ αυτή την χρονιά: «Κλειδωμένο συρτάρι» και το «Ήθελα μόνο ένα αντίο»

3. «Οι Μαγεμένες» της Μαίρης Κόντζογλου και το «Όταν έφυγαν τ’άγάλματα» της Αγγελικής Δαρλάση (εφηβική λογοτεχνία) στις σελίδες των οποίων τα αγάλματα, η πολιτιστική μας κληρονομιά και η Ιστορία πρωταγωνιστούν και συγκινούν! 

4. «Σάσενκα» του Simon Montefiore και «Το αγόρι με την ριγέ πιτζάμα» του John Boyne και τα δυο μου πέρασαν το ζοφερό κλίμα των απολυταρχικών καθεστώτων καθώς και του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. 

5.  «Λίγες και μία νύχτες» του αγαπημένου λογοτέχνη Ισίδωρου Ζουργού! Για άλλη μια φορά με ταξίδεψε στην Λογοτεχνία!

6. Η αστυνομική σειρά βιβλίων του Larsson: «Το κορίτσι με το τατουάζ»Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά και Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας . Δεν είμαι fan της αστυνομικής λογοτεχνίας κι όμως με καθήλωσαν! Λάτρεψα την ηρωίδα τους!  

7. Και το παιδικό, κι όχι μόνο(!), βιβλίο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου «Το Γιατί των παιδιών φέρνει την Ελπίδα»
****



     Αυτή είναι για εμένα η λίστα με τα καλύτερα βιβλία, από το σύνολο όσων έχω διαβάσει, για το 2017! Η δικιά σας ποια είναι; 

     Καλές γιορτές σ’ όλους! Το 2018 να φέρει στον κόσμο ειρήνη και ευημερία. Και σε όλους εμάς τους βιβλιόφιλους πολλά, πολλά βιβλία!

Σημείωση: Πατώντας στο τίτλο μεταφέρεστε στον αντίστοιχο σχολιασμό μου.


Καλή Χρονιά!


Δήμητρα Κωλέτη

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Γιορτινές ΒιβλιοΑναφορές!

      Ο Δεκέμβρης με τα Χριστούγεννα, τα λαμπιόνια και την ζεστή του ατμόσφαιρα είναι εδώ!  Μ’ ένα βιβλίο στο χέρι νομίζω πως η εικόνα αυτή είναι πλήρης και ιδανικότερη όλων. Όταν δε αυτό το βιβλίο είναι παιδικό και το αφηγείστε στα παιδιά και στα ανίψια σας -όπως εγώ!- που κουρνιάζουν στην αγκαλιά σας ε(!) τότε τα Χριστούγεννα και η εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας γι’ αυτά αποκτούν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας! 


     Καθίστε λοιπόν κοντά στο φωτισμένο δέντρο, πάρτε στην αγκαλιά σας τα μικρά στολίδια της ψυχής σας και διαβάστε τους το: Αϊ-Βασίλης με ουρά. 

     Ο λύκος και τα τρία γουρουνάκια του γνωστού λαϊκού παραμυθιού πρωταγωνιστούν στις σελίδες του νέου βιβλίου της αγαπημένης συγγραφέως παιδικών βιβλίων Γιολάντας Τσορώνη και ανατρέπουν τα όσα ξέρουμε για τον ρόλο του λύκου στα παραμύθια δίνοντάς μας μηνύματα για την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και την ΠΡΟΣΦΟΡΑ.
     Ο λύκος παραμονή Πρωτοχρονιάς είναι άρρωστος. Βήχει. Βήχει πολύ. Γυρνώντας από τον γιατρό πίνει το φάρμακό του καθώς θέλει να γίνει γρήγορα καλά μιας και φοβάται πως ο δυνατός του βήχας μπορεί να τρομάξει τον Αι-Βασίλη και να μην τον επισκεφθεί. Λίγο πριν φτάσει όμως στην φωλιά του επιδίδεται στην αγαπημένη του ασχολία: φυσά τα σπιτάκια των γουρουνιών. Τα πρώτα δύο γι’ άλλη μια φορά πέφτουν. Τα δύο γουρουνάκια τρέχουν στον αδερφό τους με το πέτρινο σπιτάκι. Το συγκεκριμένο όμως γουρουνάκι είναι άρρωστο κι αυτό... Ο λύκος πλησιάζει. Κοιτά από το παράθυρο και του τρέχουν τα σάλια από την πείνα αντικρίζοντας μαζεμένα τα τρία ζουμερά γουρουνάκια. Ξαφνικά όμως ακούει τον βήχα του άρρωστου γουρουνιού και σαν άλλος Άγιος Βασίλης κατεβαίνει από την καμινάδα.
       Θα φέρει άραγε δώρα; Η τον πανικό όπως πάντα;

     Απολαμβάνω πάντα τα βιβλία της κας Τσορώνη! Το ίδιο έγινε και με τον Αϊ-Βασίλης με ουρά. Η εικονογράφηση ήταν εξαιρετική! Απέδωσε άψογα το κείμενο.


Η αναζήτηση-Νίκος Θέμελης


     «Η αναζήτηση» του Νίκου Θέμελη είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα και σ’ αυτό μας παρουσιάζεται η πορεία του κεντρικού ήρωα, του Νίκου, που τοποθετείται χρονικά στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου με τον ελληνισμό της Σμύρνης να πρωταγωνιστεί. Η ζωή του δίνεται μέσα από τις αφηγήσεις έξι διαφορετικών ανθρώπων, οι οποίες και δημιουργούν κομμάτι κομμάτι εντέλει το παζλ της ζωής του Νικολή-εφέντη. Αν και κάποιες αφηγήσεις τράβηξαν σε μάκρος κάνοντας την σύνδεση με τον ήρωα και την προηγούμενη αφήγηση να απέχει κατά πολύ, βρήκα εν τούτοις ιδιαίτερο και πρωτότυπο συγγραφικό τέχνασμα το να περνά η πορεία του ήρωα μέσα από το πρίσμα έξι διαφορετικών ανθρώπων. Οι αφηγήσεις των έξι αφηγητών (όλες πρωτοπρόσωπες), με την δική τους ξεχωριστή πορεία και αναζήτηση συνθέτουν ένα κείμενο που στην ουσία δεν έχει μόνο έναν ήρωα αλλά πολλούς περισσότερους. Η γλώσσα του κειμένου ήταν εξαιρετική, με περιγραφές που με έκαναν να κάνω εικόνα τα γραφόμενα του συγγραφέα και με ύφος που θύμιζε κάτι από πεζογράφο μιας περασμένης όμορφης εποχής.

     Η πρώτη αφήγηση ξεκινά με τον ίδιο τον Νίκο που μας μιλά για την παιδική του ηλικία και την ζωή του στα Ζαγόρια της Ηπείρου, εκεί δηλαδή που ο Νίκος μεγαλώνει απότομα μετά το φευγιό του πατέρα του και αναζητά την αλήθεια για τον κόσμο των μεγάλων. Εκεί που παίρνει την απόφαση να βγει στην στράτα και να αναζητήσει τις απαντήσεις μέσα από την δική του πορεία, η οποία ξεκινά στα δεκαεφτά του όπουβ μπαρκάρει κι αρχίσει το σεργιάνι στον κόσμο. Μα και στην ψυχή του.
     Στην συνέχεια την σκυτάλη της αφήγησης παίρνει ο Αρχιμάστορας, ο οποίος είχε συναντήσει τον Νίκο στα Ζαγόρια μιας και είχε χτίσει το πατρικό σπίτι της οικογένειας. Ο Αρχιμάστορας λοιπόν συναντά τον Νίκο μετά λίγα χρόνια αφότου μπάρκαρε τυχαία στην Μυτιλήνη που αναπτύσσεται εκείνη την περίοδο. Επαύλεις, εξοχικά, δημόσια κτήρια, χαμάμ και πέτρινα ελαιοτριβεία χτίζονται και αποτυπώνουν την ανάπτυξη και τον πλούτο του νησιού. Σ’ αυτό το νησί ο Νίκος θα δουλέψει μαζί με τον Αρχιμάστορα, θα γνωρίσει τον επόμενο αφηγητή, τον Βάιο, και θα αρχίσει να παρουσιάζει μέσα από τις πράξεις του τις όμορφες πτυχές που έχει ο χαρακτήρας του. Στο συγκεκριμένο κεφάλαιο η ενέργεια του να θάψει, μαζί με τους φίλους του, την πολιτιστική κληρονομία που απειλούνταν από την άγνοια και την απληστία των σύγχρονών του με συγκίνησε και μου θύμισε το χρέος που έχουμε απέναντι σ’ αυτήν.

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Σοφία Βόικου!

     Η αγαπημένη συγγραφέας Σοφία Βόικου  απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και, μέσα από τις απαντήσεις της, μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, την «Πόλη που δακρύζει», το νέο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
     Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
     Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη  κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Σοφίας Βόικου!

1. Από τις 19 Οκτωβρίου το νέο σας βιβλίο, «Η πόλη που δακρύζει» απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Βενετία… μία πόλη ατμοσφαιρική γεμάτη μυστήριο… ένα βιβλιοπωλείο διαφορετικό από τα συνηθισμένα, το βιβλιοπωλείο του σινιόρε Φραντσέσκο. Εκεί, δεν επιλέγεις βιβλίο με βάση το όνομα του συγγραφέα, το εξώφυλλο ή την υπόθεση αλλά με βάση το άρωμα που αναδίδει το κάθε βιβλίο. Υπάρχουν βιβλία που  μυρίζουν προδοσία, βιβλία που μυρίζουν ξεγνοιασιά, βιβλία που μυρίζουν ευτυχία… κι ένα οχτάχρονο κορίτσι… η μικρή Ιρένε που έχει χάσει τους γονείς της, δεν ξέρει να διαβάζει ωστόσο βοηθάει τους πελάτες να επιλέξουν το βιβλίο που τους ταιριάζει… και μια αμαρτία του παρελθόντος που πέφτει βαριά στους ώμους των ηρώων..

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου; 

Ένα υπέροχο βιβλιοπωλείο σε ένα απόμερο κανάλι της Βενετίας.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του;

Η πρωταγωνίστρια, η μικρή Ιρένε… ένα οχτάχρονο κορίτσι που μεγαλώνει με τον ιδιότροπο παππού της κι έχει ένα μοναδικό τρόπο για να μεταδίδει στους άλλους την παιδική της ανεμελιά και ξεγνοιασιά… Σ’αυτό το βιβλίο, δεν νομίζω πως με ταλαιπώρησε κάποιος ήρωας, γεννήθηκαν όλοι τόσο αβίαστα, με τις αδυναμίες, τα πάθη και τις ενοχές τους. Αν έκλαψα με κάποιον; Μάλλον με τον σινιόρε Φραντσέσκο… όποιος διαβάσει το βιβλίο θα καταλάβει για ποιο λόγο…

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που η ιστορία των ηρώων σας και οι ίδιοι σας οι ήρωες θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Το ΓΙΑΤΙ των παιδιών φέρνει την ελπίδα-Βαγγέλης Ηλιόπουλος

Λένε πως κάθε τι έχει την δική του μοναδική ζωή.  Ανάμεσα σ’ αυτά φυσικά είναι και οι λέξεις! Μία όμως λέξη, από το σύνολο που απαρτίζουν το λεξιλόγιο του ανθρώπου, έχει την πιο παράξενη ζωή όλων! Ποια είναι αυτή η λέξη; Μα φυσικά το ΓΙΑΤΙ. Μέσα στην μικρή της έκταση χωρά τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες και τελικά ΌΟΛΟ τον καημό των ανθρώπων.  
Και η ιστορία της ξεκινά κάπως έτσι! Κάποτε σ’έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο, οι άνθρωποι που έγραφαν τα λεξικά συγκέντρωναν τις λέξεις και τις σημασίες τους σε μικρά χαρτάκια, ανάμεσα σ’ αυτές ήταν βέβαια και η λέξη ΓΙΑΤΙ. Επειδή όμως αυτή η λέξη ήταν από εκείνες που δεν γοήτευαν τον εκδότη τους, το χαρτάκι με τη λέξη ΓΙΑΤΙ παρέμεινε για χρόνια στο περιθώριο. 
Ένα αυγουστιάτικο όμως βράδυ, όταν η σελίδα με την μικρή αυτή λεξούλα βρέθηκε κοντά στο ανοιχτό παράθυρο του γραφείου, άρπαξε την ευκαιρία, και με την βοήθεια του ανέμου πέταξε ελεύθερη πάνω από την πόλη. Όπως την παρατηρούσε εκείνο που της έκανε εντύπωση ήταν ένα κτίριο με κάγκελα στα παράθυρα και συρματόπλεγμα στο φράκτη. Τότε άρχισε σιγά σιγά να κατεβαίνει και να πλησιάζει τα παιδιά που έπαιζαν στην αυλή του κτιρίου. Ένα από αυτά τα παιδιά έπιασε το χαρτί με τη λέξη ΓΙΑΤΙ και κρατώντας το στην αγκαλιά του άρχισε να το ρωτά: «Γιατί...; Γιατί ο κόσμος να είναι άδικος; Γιατί να υπάρχει φτώχεια...; Γιατί όλοι στην Γη δεν είναι ίσοι;» Ύστερα το παιδί άρχισε να ζωγραφίζει στις άκρες του χαρτιού κρόσσια μετατρέποντας το σε μαγικό χαλί, ένα μαγικό χαλί που είχε την αποστολή να ταξιδέψει σ’ όλη τη Γη μεταφέροντας τα δικά του ΓΙΑΤΙ
Έτσι ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι του “Γιατί”. Πέταξε πάνω από πόλεις και χωριά, διέσχισε θάλασσες, βουνά και ερήμους. Συνάντησε παιδιά σε εμπόλεμες περιοχές που βίωναν την φρίκη του πολέμου και τις απώλειές του αλλά και παιδιά σε χώρες που η ειρήνη βασίλευε και που, αν και τους πρόσφερε απλόχερα τις ανέσεις της, εκείνα βίωναν την μοναξιά... Και τα γιατί πλήθαιναν. Κι άλλαζαν στα χέρια των παιδιών σχήμα. Το μαγικό χαλί έγινε καραβάκι, έγινε σαΐτα, έγινε χαρταετός! Κι όλο ταξίδευε! Κι όλο άκουγε τα παραπονεμένα και αθώα ΓΙΑΤΙ των παιδιών.  
Όταν άκουσε και το τελευταίο ΓΙΑΤΙ από το στόμα ενός πονεμένου παιδιού, το ΓΙΑΤΙ λυπημένο πέταξε ψηλά μην αντέχοντας άλλο την θλίψη που συνάντησε στο ταξίδι του! Πέταξε ψηλά στον ουρανό. Δεν ήθελε να βρίσκεται πλέον στη Γη. Τα παραπονεμένα ερωτήματα των παιδιών τον είχαν γεμίσει θλίψη και δεν μπορούσε να δώσει απαντήσεις στις ανθρώπινες απορίες τους. 
Πέταξε λοιπόν ψηλά... Κι έφτασε; Η απορία του για το που είχε φτάσει λύθηκε όταν του απάντησε το πιο λαμπερό αστέρι του ουρανού: «Είσαι στον ουρανό. Εκεί που οι ευχές γεννούν την  ελπίδα!». Τότε και μόνο τότε κατάλαβε τι είναι αυτό που έχουν ανάγκη τα παιδιά αλλά και ο κάθε άνθρωπος για να συνεχίσει...

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες-Ιούλιος Βερν


''Το ταξίδι ξεκινά…
Ο Φιλέας προχωρά...
Οι χώρες περιμένουνε μπροστά...
Και το στοίχημα...''

Το ταξίδι ξεκινά…



       Ο Φιλέας Φόγκ, είναι ένας ιδιόρρυθμος αριστοκράτης, που ζει μια ζωή μυστηριώδη, μοναχική και απόλυτα προγραμματισμένη στην κάθε της λεπτομέρεια. Στο μυαλό του στριφογυρίζουν οι πιο φαεινές ιδέες, η φαεινότερη όμως απ’ αυτές γεννιέται και αρχίζει να υλοποιείται στις 2 Οκτωβρίου του 1872, όταν δηλαδή στοιχηματίζει, με τους φίλους του όλη του την περιουσία, πως μπορεί να κάνει τον γύρου του κόσμο μέσα σε 80 ημέρες. Οι φίλοι του στην Μεταρρυθμιστική Λέσχη του Λονδίνου αμφισβητούν τα λεγόμενά του καθώς είναι βέβαιοι πως το εγχείρημα του δεν μπορεί παρά να αποτύχει. Εκείνος με απόλυτη σιγουριά ετοιμάζει τα απαραίτητα του ταξιδιού και μαζί με τον υπηρέτη του τον Πασπαρτού, τον οποίο μάλιστα τον είχε προσλάβει μόλις λίγες ώρες νωρίτερα, ξεκινά τον γύρο του κόσμου με αφετηρία το σιδηρόδρομο του Λονδίνου, όπου το τρένο των 8:45 τον μεταφέρει στο Μπρίντεζι της Ιταλίας, εκεί δηλαδή που θα πάρει το πλοίο με το οποίο θα περάσει τα νερά της νοτιοανατολικής Μεσογείου και θα τον βοηθήσει να διαπλεύσει τελικά την διώρυγα του Σουέζ. 


Ο Φιλέας προχωρά...
Οι χώρες στέκονται μπροστά...

       Αφήνοντας το κανάλι πίσω του θα διαγράψει μια διαδρομή, στην οποία χώρες, ήπειροι, πολιτισμοί, τρένα, υπερωκεάνια, άμαξες, ελέφαντες, έλκηθρα και καθετί που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μεταφορικό μέσο, θα προσπαθήσουν να τον φέρουν όλο και πιο κοντά στο τέρμα αυτού του ταξιδιού μέσα στο χρονικό όριο του στοιχήματος. Μοναδικός του εχθρός τα φυσικά φαινόμενα, ο χρόνος που όλο κυλά, οι γκάφες του Πασπαρτού που τον βγάζουν κάποιες φορές έκτος προγράμματος καθώς και οι τρικλοποδιές που βάζει ο ντετέκτιβ Φιξ, ο οποία εν αγνοία του Φιλέα, έχει πάρει στο κατόπι τον ήρωά μας μιας και τον θεωρεί ύποπτο κλοπής μιας μεγάλης ληστείας σε τράπεζα του Λονδίνου. Και ενώ οι ημέρες περνούν, και η μια χώρα διαδέχεται την άλλη, η 21η Δεκεμβρίου, η ορισμένη δηλαδή μέρα επιστροφής του Φιλέα στο Λονδίνο, όλο και πλησιάζει... και το στοίχημα; Άραγε θα κερδηθεί;

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

Τρελό μου αμαξίδιο-Μερκούριος Αυτζής

     «Τρελό μου αμαξίδιο» αποκαλεί η Νανά το αναπηρικό της καροτσάκι, το όχημα που δεν μεταφέρει απλώς την μικρή μας ηρωίδα αλλά νιώθει, συναισθάνεται και όπως μας αποκαλύπτει και το ίδιο, μιας κι αυτό μας αφηγείται την γλυκιά ιστορία του βιβλίου, έχει ως σκοπό του να κάνει την Νανά να χαίρεται την ζωή και να χαμογελά πάντα. 
     Ο Σούζας, το όνομα του αμαξιδίου, και η Νανά περνούν πολύ όμορφα μαζί: πηγαίνουν στο σχολείο, συναντούν τους φίλους της, παρακολουθούν τα μαθήματα γαλλικών και πιάνου, γελούν, διασκεδάζουν, κάνουν σούζες. επισκέπτονται όποιο μέρος θέλουν... Ουπς! ΛΑΘΟΣ! Και βέβαια ΛΑΘΟΣ! Επισκέπτονται ΜΟΝΟ τα μέρη που είναι προσβάσιμα και ασφαλή για τα ΑΜΕΑ. Κι αυτά δεν είναι παρά μόνο ελάχιστα... Ο Σούζας που έχει ψυχή, νιώθει και αισθάνεται, θυμώνει όταν αντιλαμβάνεται πως ράμπες απουσιάζουν από δημόσια κτήρια, πεζοδρόμια λειτουργούν ως παρκινγκ... Και τότε, σαν άλλος Ίκαρος, φορά φτερά και με κινητήριο δύναμη την φαντασία της Νανάς ξεπερνούν τα εμπόδια και πάνε όπου θέλουν...! Προσπερνούν τους βιαστικούς και απρόσεχτους οδηγούς! Φτάνουν στην πιο απομακρυσμένη παραλία! Ταξιδεύουν...!
      Ο Σούζας κάποια στιγμή θα μεταφέρει τη Νανά στην καρδιά και μιας διαδήλωσης, εκεί που τα ΑΜΕΑ διεκδικούν μια κοινωνία που να μεριμνά για τις ανάγκες τους... Ενώ μετά από ένα απρόσμενο ατύχημα που τους χωρίζει για λίγο, θα κάνει την Νανά, παρόλα τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, να σηκώσει την σημαία της αισιοδοξίας. Γιατί είναι παιδί! Κι ένα παιδί πάντα είναι αισιόδοξο!!

     Ένα γλυκό, ευαίσθητο, συγκινητικό, αισιόδοξο και διδακτικό βιβλίο που μας περιδιαβαίνει στον κόσμο των ΑΜΕΑ. Έναν κόσμο που, ούσα ΑΜΕΑ, είναι πρακτικά δύσκολος και με πολλά προβλήματα κυρίως στην προσβασιμότητα σε χώρους και μέρη δημόσια...
     Διαβάστε το στα παιδιά σας! Είμαι σίγουρη πως θα ενεργοποιήσει τους αισθητήρες της υπευθυνότητας τους, κάτι που ίσως στο μέλλον όντες ενεργοί πολίτες, τους βάλει στην διαδικασία να φτιάξουν τις κοινωνίες δίνοντας στα ΑΜΕΑ ελευθερία κινήσεων!
        Εξαιρετική και η εικονογράφηση! Πλημμύριζε συναισθήματα!  

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Τρελό μου αμαξίδιο
Συγγραφέας: Μερκούριος Αυτζής
Εικονογράφηση: Ελίζα Ββούρη 
Θεματική κατηγορία : Ανθρώπινες σχέσεις, Κοινωνικό
Σειρά : Βατόμουρο (7-8 ετών)
Ημ. Έκδοσης : 03/04/2014
Σελίδες : 48

Δήμητρα Κωλέτη

Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

Το μυστικό του συζύγου-Liane Moriarty

     «Το μυστικό του συζύγου» της Liane Moriarty είναι ένα βιβλίο που μου κέντρισε το ενδιαφέρον από την πρώτη κιόλας σελίδα του καθώς το ερώτημα για το ποιο είναι τελικά το μυστικό του συζύγου, της μίας εκ των τριών κυριών που πρωταγωνιστούν και συνθέτουν την υπόθεση του μυθιστορήματος, με κράτησε αδιάκοπα στην ανάγνωσή του. Το μυστικό, που αποκαλύφθηκε κάπου στην μέση του κειμένου, αν και ήταν τελικά προβλέψιμο και οφθαλμοφανές εν τούτοις μου δημιούργησε μια νέα σκέψη-ερώτημα που ενίσχυσε -σε ένα σημείο που θα μπορούσε να χαθεί- το ενδιαφέρον μου για την εξέλιξη της πλοκής: πως διαχειρίζεται ένα άτομο μια τέτοια αποκάλυψη; Ποια πρέπει να είναι η στάση του μπροστά σε μια τέτοια αλήθεια; Ποιο θα υπερισχύσει το θυμικό ή η λογική του τελικά; 
     
      Στη δική μας περίπτωση η Σεσίλια, σύζυγος και μητέρα τριών κοριτσιών, που ζει στο Σύδνεϋ έχοντας ένα δυναμικό χαρακτήρα και μια απόλυτα προγραμματισμένη από την ίδια ζωή, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με μια αποκάλυψη που κλονίζει συθέμελα την ψυχή της, την εμπιστοσύνη στον σύζυγό της Τζον-Πολ και που απειλεί να καταστρέψει την οικογενειακή γαλήνη. Όλα ξεκινούν μια Μεγάλη Δευτέρα, όταν η Σεσίλια βρίσκει στην σοφίτα του σπιτιού της ένα γράμμα, συντάκτης του οποίου δεν είναι άλλος από τον άντρας της με παραλήπτη την ίδια και έχοντας γραμμένη στο φάκελο την φράση: ΝΑ ΑΝΟΙΧΤΕΙ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΟΥ. Η Σεσίλια μετά από πολλές αμφιταλαντεύσεις ανοίγει το γράμμα και σαρώνεται από την αποκάλυψη, μια αποκάλυψη που θα την οδηγήσει στον δικό της Γολγοθά... και ίσως στην δική της Ανάσταση-Λύτρωση... 

     Σε ένα άλλο κοντινό σημείο της πόλης μια μάνα θρηνεί εδώ και είκοσι οχτώ χρόνια τον άδικο χαμό της κόρης της. Θρηνεί. Αναζητά τον ένοχο. Και κατηγορεί τον Κόνορ, τον άνθρωπο που είδε για τελευταία φορά ζωντανή την κόρη της. Και τον τιμωρεί... 

      Και η Τες θα βρεθεί κάπου ανάμεσα σ’ όλους αυτούς τους ήρωες κουβαλώντας τα δικά της οικογενειακά-συζυγικά προβλήματα ... Κουβαλώντας τα δικά της πλέον μυστικά...

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Μαίρη Μαγουλά!

   Η αγαπημένη συγγραφέας Μαίρη Μαγουλά απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και, μέσα από τις απαντήσεις της, μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, «Το πιο μακρύ ταξίδι», το νέο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.
     Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
      Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη  κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Μαίρης Μαγουλά!

1. Από τις 19 Οκτωβρίου το δεύτερο βιβλίο σας, «Το πιο μακρύ ταξίδι» απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.                                                                                                          
Σας ευχαριστώ για τις ευχές κι εύχομαι σε όλους υγεία, δύναμη και υπομονή. Είμαστε στην Αθήνα τη δεκαετία του ΄50, στα δαιδαλώδη στενά της Πλάκας και των Αναφιώτικων και πιστεύω ότι η τελευταία παράγραφος από το οπισθόφυλλο θα σας δώσει μια χαρακτηριστική εικόνα του περιεχομένου αυτού του μυθιστορήματος. Υπό τους ήχους της λατέρνας που σκορπά τις μελαγχολικές μελωδίες της, νοσταλγοί κι ονειροπόλοι, τελευταίοι προσκυνητές μιας παλιάς πόλης που δεν υπάρχει πια και μιας εποχής που χάθηκε ανεπιστρεπτί, οι ήρωες συναντιούνται, ακουμπούν  ο ένας τον άλλον και με οδηγό το όνειρο κάνουν το πιο μακρύ ταξίδι τους στην αγάπη.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;                                                                                                               
Κατά τη διάρκεια ενός ανοιξιάτικου περίπατου στην Πλάκα παρατηρούσα γοητευμένη τους δρόμους- ο καθένας με τη δική του ιστορία- τις ιστορικές εκκλησιές, τις ανοιχτόκαρδες ταβέρνες και τα σπίτια. Ένιωσα τη μηχανή του χρόνου να με μεταφέρει σε μια άλλη εποχή. Περπατώντας στα λιθόστρωτα στενά με θέα τα μνημεία ήταν σα να περνούσα ανάμεσα στους αιώνες και σκέφτηκα πως αυτή η περιοχή, στους διάφορους κύκλους της ιστορίας ήταν πάντα μια ζωντανή γειτονιά. Η ματιά μου καρφώθηκε σ’ ένα εγκαταλειμμένο τριώροφο της Τριπόδων, σ’ ένα γκρεμισμένο δίπατο της Ραγκαβά σ’ ένα αρχοντικό της Θουκιδίδου και αναρωτήθηκα ποιους ανθρώπους να στέγαζαν κάποτε αυτά τα σπίτια. Αυτό ήταν και το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό μου την υπόθεση αυτού του βιβλίου.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του;                                                                                                          
Ήμουν ολότελα δοσμένη στον κάθε ήρωα όταν η σκέψη και η καρδιά οδηγούσε το χέρι μου να  αποτυπώσει στο χαρτί τη διαδρομή του μέσα στην πλοκή. Όλοι αγαπημένοι μου, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιον θα έλεγα τον Ανέστη που πέρασε ολόκληρη τη ζωή του προσκολλημένος σε μια εμμονή. Αυτός που με ταλαιπώρησε και συγχρόνως με έκανε να κλάψω ήταν ο επαίτης και η τραγική ιστορία του.

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί ήρωες του νέου βιβλίου σας, θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';     

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Δεκατρία μπαλώματα-Πηνελόπη Κουρτζή

     Δεκατρία μπαλώματα χρειάστηκε η Νόρα, η κεντρική ηρωίδα του νέου βιβλίου της Πηνελόπης Κουρτζή, για να αντέξει τις δυσκολίες της ζωής και να σταθεί όρθια μέσα σε μια εποχή όπου τα ιστορικά στοιχεία καθώς και το στίγμα της νόθας έπαιξαν τον δικό τους ρόλο στην πορεία αυτού του τρυφερού, ανθρώπινου και παράλληλα τόσο δυναμικού χαρακτήρα.
     Από νωρίς μαθαίνει πως: Μπάλωμα είναι η επιδιόρθωση ενός πράγματος που χάλασε, αλλά δε θες να το αποχωριστείς ή δε γίνεται να το αποχωριστείς. Το μπάλωμα είναι τέχνη. Είναι χάρισμα∙ να μπορείς να αλλάζεις κάτι που είναι πια παλιό ή ελαττωματικό και να το φτιάχνεις πάλι ώστε να σου αρέσει. Ένα χάρισμα που η Νόρα το ανακαλύπτει ήδη από τα παιδικά της χρόνια και το εφαρμόζει πάνω της με την διαφορά πως εκείνη μπαλώνει λέξεις και  συμπεριφορές που την πληγώνουν και την πονούν. 
     Μπαλώνει λοιπόν η Νόρα. Και το πρώτο της μπάλωμα δεν είναι άλλο από το ίδιο της το όνομα, όπου και επιβάλει με την ακούραστη επιμονή της να την φωνάζουν Νόρα και όχι Ελεονόρα, που είναι το βαφτιστικό της. το γράμμα ρ αντικατέστησε στα αυτιά της το μισητό θ και η λέξη νόθα που την ακολουθούσε από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης της και την πλήγωνε βαθιά έχανε όλο και πιο πολύ την ισχύ της, καθώς κάθε φορά που κάποιος σιγομουρμούριζε την αισχρή αυτή λέξη, εκείνη άκουγε το όνομά της που τόσο πολύ τελικά της άρεσε.
     Η Νόρα που γεννιέται από τον παράνομο δεσμό της νεαρής Βενετούλας και του άρχοντα Μιχαήλου Χιωτέλλη στην Μυτιλήνη του 19ου αιώνα, προσπαθεί να βρει τις ισορροπίες και να καταλάβει γιατί δεν μένει στο σπίτι του πατέρας της μαζί με τον αδερφό της, τον Στρατή, γιατί υπάρχουν  δυο οικογένειες, δυο σπίτια. Γιατί νιώθει να την περιφρονεί και να την απορρίπτει ο ίδιος της ο αδερφός...
       Και τα χρόνια περνούν και τα μπαλώματα αυξάνονται...  Όταν θα ορφανεύσει και από τους δυο γονείς της και θα διεκδικήσει αυτά που της ανήκουν και κυρίως το όνομα Χιωτέλλη, οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει θα γεμίσουν το κουτί που φυλάσσει τα μπαλώματα με κάθε λογής μπαλώματα: κόκκινου του απαγορευμένου έρωτα, άλλο που να αντιπροσωπεύει τις ύστατες προσπάθειες για να κερδίσει την αδερφική αγάπη του Στρατή... Μπαλώματα... Μπαλώματα που θα την φέρουν άραγε μπροστά στην πληρότητα της ζωής...;

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Έλση Τσουκαράκη!

     Η συγγραφέας Έλση Τσουκαράκη απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μέσα από τις περιληπτικές απαντήσεις της μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, το νέο της βιβλίο, το «Γαλάζιο Λαθύρινθο», που κυκλοφόρησε στις 5 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
     Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της, ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
     Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Έλσης Τσουκαράκη!

1.Από τις 5 Οκτωβρίου ο «Γαλάζιος Λαβύρινθος». το νέο σας δηλαδή βιβλίο, απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Ευχαριστώ για την ευχή σας!
Ο απροσδόκητος κι αιφνίδιος θάνατος δυο μικρών παιδιών… υφαίνει τον ιστό μιας πολύπλοκης ιστορίας, η οποία βυθίζεται στα άδυτα μυστήρια του μυαλού και στον σκοτεινό λαβύρινθο της ανθρώπινης ψυχής. Ένα εγκεφαλικό παιχνίδι πλοκής με πολύ Έρωτα! … Μυστήριο και Σαίξπηρ!

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Αν κι η υπόθεση αφορά σε σκοτεινό μυστήριο… το πρώτο ερέθισμα … πυροδοτήθηκε συμβολικά στο μυαλό μου με χιουμοριστικό τρόπο … με αφορμή την χαριτωμένη αντιπαλότητα των ζωδίων! 

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί και γιατί;

Επειδή πρόκειται για ιστορία μυστηρίου… φοβάμαι ότι οποιαδήποτε απάντησή μου, θα αποδειχτεί έμμεσα… προδοτική κι αποκαλυπτική για την πλοκή της ιστορίας!

4. Η περίληψη του οπισθόφυλλου με κάνει να συμπεράνω πως η υπόθεση του νέου σας βιβλίου έχει αστυνομική χροιά. Πιστεύετε πως στην Ελλάδα δίνετε, πρώτα από τους εκδότες και μετά από τους ίδιους τους αναγνώστες, στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, τόση προσοχή όση του πρέπει;

Θα ξεχωρίσω κάπως τις έννοιες – ιστορία μυστηρίου και αστυνομική υπόθεση. Στο γαλάζιο λαβύρινθο η απώλεια της ζωής, δεν πυροδοτεί τόσο μια αστυνομική, εξελικτική έρευνα… αλλά ασχολείται περισσότερο με την πολύπλοκη, παρασκηνιακή ψυχολογία που οδηγεί κάποιον άνθρωπο στη διάπραξη ενός εγκλήματος….. ειδικά την αφαίρεση ζωής δυο μικρών παιδιών!  

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Πηνελόπη Κουρτζή!

    Η συγγραφέας Πηνελόπη Κουρτζή απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μέσα από τις περιληπτικές απαντήσεις της μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, τα «Δεκατρία Μπαλώματα»το νέο της δηλαδή βιβλίο, το οποίο και κυκλοφόρησε στις 5 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
     Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της, ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
    Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Πηνελόπης Κουρτζή!

1. Από τις 5 Οκτωβρίου το νέο σας βιβλίο, το «Δεκατρία μπαλώματα» απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο. 

Καταρχάς σας ευχαριστώ πολύ! Η αλήθεια είναι πως ανυπομονούσα για αυτό το βιβλίο γιατί το είχα αγαπήσει ιδιαίτερα! Είναι ένα βιβλίο που πραγματεύεται τα ανθρώπινα συναισθήματα και σε κάποιες στιγμές και τις ακραίες αντιδράσεις στις οποίες αυτά μπορούν να σε οδηγήσουν. Βασισμένο σε αληθινή ιστορία και πραγματικά ιστορικά γεγονότα για ακόμη μια φορά, μας μεταφέρει σε χρόνους παλιούς και σε κοινωνίες που βλέπουμε πια μέσα από ταινίες. Σε όλη τη διάρκεια της συγγραφής ένιωθα πως ζούσα σε μια τέτοια ταινία σαν αυτές τις παλιές που βλέπουμε και μας κάνουν να ταξιδεύουμε.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Ήταν 13 πραγματικά μπαλώματα που βρήκαμε στο πατρικό του συζύγου μου στη Μυτιλήνη και χρονολογούνται από πριν το 1900, τότε που η συνήθεια να μπαλώνουν τα ρούχα στα σπίτια ήταν πολύ διαδεδομένη.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του;

Ο πιο αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι ο Στρατής γιατί όπως θα δείτε περίμενε ολόκληρη την ιστορία για να ξεδιπλώσει την ψυχή του και να ζήσει ουσιαστικά. Αυτός ο χαρακτήρας που με ταλαιπώρησε αρκετά ήταν η ίδια η πρωταγωνίστρια καθώς είχε αποκτήσει πολύ γρήγορα ζωή και με πήγαινε  σε μονοπάτια ανεξερεύνητα που δεν τα είχα φανταστεί όταν δημιουργούσα τον σκελετό του βιβλίου. Και τέλος έκλαψα με τους περισσότερους από αυτούς τους χαρακτήρες γιατί καθένας τους είχε ένα κομμάτι δικό μου μέσα τους που με φόρτιζε συναισθηματικά.

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί ήρωες του νέου βιβλίου σας, θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Λίγες και μία νύχτες-Ισίδωρος Ζουργός

  Στο «Λίγες και μία νύχτες», στο νέο βιβλίο του σπουδαίου λογοτέχνη Ισίδωρου Ζουργού, ο αναγνώστης με σημείο αναφοράς την αγαπημένη πόλη του συγγραφέα, την Θεσσαλονίκη, θα περιδιαβεί απ’ τις απαρχές του 20ου αιώνα έως σχεδόν το λυκαυγές του σ’ αυτή, έχοντας για αφετηρία τις εξιστορήσεις του εξόριστου σουλτάνου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, Αβδούλ Χαμίτ του Β΄, στις οποίες η μικρή Μίρζα και ο εννιάχρονος Λευτέρης γίνονται κοινωνοί της ζωής του σουλτάνου, μιας ζωής γεμάτη πολυτέλεια, ίντριγκες, ευνούχους και πολιτικές αστάθειες....

Το 1909 ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ ανατρέπεται από τους Νεότουρκους και εξορίζεται  στην  Θεσσαλονίκη, όπου και φιλοξενείται στην βίλα Αλλατίνι, στην συνοικία των Εξοχών. Σ’αυτή την βίλα ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου, ο Λευτέρης Ζεύγος, στα εννιά του χρόνια  θα κρυφακούσει τις ιστορίες που θα διηγηθεί ο γέρος σουλτάνος στην μικρή επισκέπτρια του, την εξισλαμισμένη Εβραιοπούλα Μίρζα. Ο Λευτέρης, ο γιος του κηπουρού της βίλας, που μπαινοβγαίνει στο επιβλητικό κτίριο, με λαχτάρα, θα σαγηνευτεί από τις ιστορίες του σουλτάνου και θα νιώσει τα πρώτα σκιρτήματα του Έρωτα στο πρόσωπο της Μίρζα.
Τα χρόνια θα περάσουν... Ο έρωτας του ήρωά μας για την Μίρζα όλο και θα μεγαλώνει. Ο Λευτέρης γίνεται το δεξί χέρι του πατέρα της Μίρζας, του αστού και έμπορα Αλπερέν μπέη, προκειμένου να μπορέσει κάποτε να την διεκδικήσει. Μαζί με τους ήρωες όμως αλλάζει και ο ρους της Ιστορίας: ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος ξεσπά και ο Εθνικός Διχασμός διαλέγει για κέντρο εξελίξεων την Θεσσαλονίκη, που η φονική πυρκαγιά του 1917 καρβουνιάζει, συν τοις άλλοις, δρόμους και κτίρια αλλάζοντας εν μία νυκτί την μορφολογία της πόλης. 
Ο Λευτέρης δεν μένει αλώβητος από τα γεγονότα. Ο Αλπερέν μπέη γνώστης πλέον του αισθήματος της κόρης του με τον βοηθό του, ενεργοποιεί τα μέσα του και ο Λευτέρης ντύνεται με συνοπτικές διαδικασίες το χακί, όπου και οδηγείται στην Ουκρανία για να αντιμετωπίσει μαζί με το Α’ Σώμα Στρατού την μπολσεβίκικη απειλή. Έτσι λοιπόν οι δυο νέοι χάνονται. Θα μεσολαβήσει μια λιποταξία, ένα νέο όνομα, το Παρίσι, η ανέλιξη του ήρωα δίπλα στον έμπορα όπλων Βασίλι Ζαχάρωφ, η Καταστροφή του ’22, ο Β’Παγκόσμιος πόλεμος, το Πογκρόμ του ‘55... Η Ιστορία θα πάρει το πάνω χέρι μεταβάλλοντας τον Λευτέρη Ζεύγο σε Ευγένιο Ζιρντό και μεγαλώνοντας όλο και περισσότερο την απόσταση του ζευγαριού καθώς και τον μεταξύ τους έρωτα...

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα-John Boyne

       «Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα» είναι ένα βιβλίο που μέσα από τα μάτια του μικρού ήρωά του, του Μπρούνο, μας παρουσιάζει με τον πιο αθώο τρόπο την πιο μαύρη τελικά σελίδα της ανθρωπότητας, το Ολοκαύτωμα. Στο μικρό αυτό αναγνωστικό διαμάντι που δικαίως κυκλοφορεί σε 44 χώρες, υπήρξε υποψήφιο για 10 λογοτεχνικά βραβεία και έχει γίνει και ταινία, ο αναγνώστης θα ακολουθήσει τον Μπρούνο σε ένα από τα αγαπημένα του παιχνίδια: την εξερεύνηση. Μια εξερεύνηση που αυτή την φορά θα τον φέρει μπροστά σε ένα συρματόπλεγμα, πίσω από το οποίο η Φιλία και η Φρίκη του Ναζισμού θα συγκρουστούν ανελέητα.

     Ο Μπρούνο είναι ο μικρός γιος της τετραμελής οικογένειας που ζει στο Βερολίνο του 1943. Είναι ένα ανέμελο εννιάχρονο παιδί που έχει τρεις κολλητούς και μια αδερφή που συνέχεια τσακώνεται μαζί της. Όλα δείχνουν πως η οικογενειακή ευτυχία και ρουτίνα δεν έχει επηρεαστεί από τον πόλεμο. 
    Μια επίσκεψη στο πενταώροφο σπίτι τους όμως θα αλλάξει τα μέχρι τότε δεδομένα. Ο Φύρερ, που επισκέπτεται μια νύχτα του 1943 την οικογένεια, ζητά από τον Πατέρα, τον εκλεκτό διοικητή του, να αναλάβει ένα νέο πόστο. Εκείνος δέχεται την διαταγή, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και δεν θέλει άλλωστε, πάνω από όλα εξάλλου το Κόμα και η Πατρίδα, και μετακομίζει μαζί με την οικογένεια στην Πολωνία, όπου και γίνεται ο νέος διοικητής του στρατοπέδου Άουσβιτς. 
     Η ζωή της οικογένειας και κυρίως των παιδιών αλλάζει. Ο Μπρούνο και η αδερφή του χάνουν τους φίλους τους, χάνουν το οικείο περιβάλλον. Το μέρος είναι γκρίζο, απομονωμένο και γεμάτο στρατιώτες. Οι ώρες κυλούν βαρετά και νοσταλγικά για το Βερολίνο και την παλιά ζωή. 
     Όμως ο Μπρούνο έχει μια αγαπημένη ασχολία κι αποφασίζει να την εφαρμόσει και σ’ αυτό το μέρος: την εξερεύνηση. Άλλωστε το κίνητρο τού έχει δοθεί ήδη από την πρώτη μέρα εγκατάστασης τους στο νέο σπίτι. Με το που αντίκρισε την θέα του παραθύρου του δωματίου του η αγάπη του για την εξερεύνηση βγήκε στην επιφάνεια. Ένα συρματόπλεγμα και οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από αυτό περιμένουν να τους ανακαλύψει... 
     Έτσι η εξερεύνηση αρχίζει... στο διάβα της θα βρει ένα νέο φίλο, τον Σμούελ, ένα Εβραιόπουλο που ζει στην άλλη πλευρά του συρματοπλέγματος. Σε εκείνο το σημείο που η επιτήρηση είναι λίγο πιο χαλαρή και το συρματόπλεγμα δεν είναι καλά στερεωμένο στο χώμα τα δυο παιδιά θα προσπαθήσουν να καταλάβουν τον κόσμο, θα ενώσουν τα χέρια τους, θα γίνουν ‘’δίδυμοι’’ και θα πετάξουν μακριά από την παράνοια του Β’Παγκοσμίου πολέμου...

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας-Stieg Larsson

     Ξεκινώντας με «Το κορίτσι με το τατουάζ» ο πρόωρα χαμένος Stieg Larsson μας σύστησε τους ήρωες του, με την Λίσμπεν Σαλάντερ να βοηθά χρησιμοποιώντας τις ικανότητές της στους υπολογιστές στην έρευνα του δημοσιογράφου Μίκαελ Μπλουμκβιστ και να αποκαλύπτουν  ένα  κατά συρροή δολοφόνο. Η προσωπικότητα της ηρωίδας που τόσο με είχε κεντρίσει στο πρώτο βιβλίο, στη συνέχειά του, στο «Κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά», και μέσα από μια νέα έρευνα, η οποία έφερε την Λίσμπεν αντιμέτωπη με τους ιθύνοντες του σκοτεινού κόσμου του τράφικινγκ και την έβαλε στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών ως δολοφόνο τριών ανθρώπων, αναλύεται τόσο από τον συγγραφέα δίνοντάς μας όλες σχεδόν τις απαντήσεις που ξεδιαλύνουν το αίνιγμα της παιδικής και εφηβικής ζωής της ηρωίδας, που συνεχίζει να σαγηνεύει με την ευφυΐα της, την ευαισθησία της σε θέματα καταπάτησης ανθρώπινων δικαιωμάτων και κυρίως του γυναικείου φύλλου καθώς και με το πείσμα της να αποκαταστήσει τις αδικίες που και η ίδια υφίσταται από το κράτος και από μια σέκτα επικίνδυνων ανδρών. Τέλος στο τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς Millennium, στο «Κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας», η αφήγησή του, που θα ξεκινήσει από το σημείο που μας άφησε στο 2ο βιβλίο, μας βάζει στον αγώνα δρόμου που δίνει η Λίσμπεν να ξεπεράσει αρχικά τον βαρύ τραυματισμό της και στην συνέχεια να ξεσκεπάσει μαζί με την βοήθεια πολύτιμων φίλων, όπως αυτή του Μίκαελ, το ρόλο που έπαιξαν πολιτικοί και κρατικοί υπάλληλοι ώστε να διαφυλάξουν, εις βάρος της φυσικά, τις παρανομίες τους....

     ''Η συγγραφική ευφυΐα του Larrson 
στο αποκορύφωμα της!''

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά-Stieg Larsson

Όποιος γοητεύτηκε «Στο κορίτσι με το τατουάζ», από την αινιγματική προσωπικότητα της Λίσμπετ Σαλάντερ, «Στο κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά», σίγουρα θα σαγηνευτεί -εγώ τουλάχιστον αυτό έπαθα!- με την πλοκή που θα συναντήσει στο 2ο βιβλίο της τριλογίας Millennium καθώς οι απαντήσεις που δίνει ο συγγραφέας, μέσα από την νέα περιπέτεια στην οποία εμπλέκεται η ηρωίδα του, θα λύσουν την εξίσωση του μυστηριώδους παρελθόντος της με τρόπο καθηλωτικό.
 «Στο κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά» ο Larsson τοποθετεί τους ήρωές του σε μια νέα σκακιέρα μυστηρίου και ανατροπών, εκεί δηλαδή που η χάκερ Λίσμπετ και ο δημοσιογράφος Μίκαελ Μπλουμκβιστ κηρύσσουν, ο καθένας από το δικό του μετερίζι καθώς η Λίσμπετ έχει επιλέξει ήδη από το τέλος του 1ου βιβλίου να απομακρυνθεί από τον Μίκαελ, τον πόλεμο σε όσους εμπλέκονται με το εμπόριο λευκής σαρκός.
Το Millennium λοιπόν, το περιοδικό που δουλεύει ο Μίκαελ, αναλαμβάνει να δημοσιεύσει την έρευνα του δημοσιογράφου Νταγκ Σβένσον και της συντρόφου του, Μία Γιόχανσον. Σ’ αυτή την έρευνα το φαινόμενο του τράφικινγκ στη Σουηδία καταγγέλλεται από την πένα του Larsson και φέρνει τους ήρωες αντιμέτωπους με σκληρούς ανθρώπους που προκειμένου να διασφαλίσουν τα κεκτημένα χρόνων στην παρανομία, σκοτώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη, όποιων νιώσουν πως απειλεί τον μικρόκοσμό τους. Ο Μίκαελ βοηθάει κι αυτός με την σειρά του τον Νταγκ, ώστε να διερευνηθούν-επιβεβαιωθούν και τα τελευταία κομμάτια του ρεπορτάζ που σε λίγες μέρες θα αποτελεί το πρώτο θέμα του Millennium. Κάπου στον κυβερνοχώρο βέβαια(!) ερευνά και η ευαίσθητη σε θέματα κακοποίησης γυναικών Λίσμπετ!
Μετά όμως από μια σειρά κινήσεων, οι άνθρωποι που εμπλέκονται στο τράφικινγκ παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ακολουθούν τρεις δολοφονίες! Και οι τρεις κατά ένα σατανικό τρόπο φωτογραφίζουν ως αυτουργό την Λίσμπετ Σαλάντερ... Τότε όλη η αστυνομία της Σουηδίας κινητοποιείται και βρίσκεται στο κατόπι της... Εκείνη εντείνει την έρευνα της παρεισφρύοντας  σε κρατικά και απόρρητα αρχεία βοηθώντας τον Μίκαελ να βρει τους δολοφόνους, φέρνοντάς τον εν τέλει, μαζί με εμάς, αντιμέτωπο με μια ιστορία που η αφετηρία της βρίσκεται δεκαετίες πίσω και που αγγίζει μαζί με τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της Ευρώπης του ψυχρού πολέμου και την μυστηριώδη ζωή της άψογης σκιαγραφημένης Λίσμπετ Σαλάντερ...

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Σκοτεινό ποτάμι-Dennis Lehane

   Στο «Σκοτεινό ποτάμι» του Dennis Lehane, η δολοφονία της δεκαεννιάχρονης Κέιτ Μάρκους φέρνει σε επαφή, μετά από εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια τους τρεις παιδικούς φίλους που ένα δραματικό περιστατικό στην ηλικία των έντεκα είχε διακόψει αναπάντεχα την φιλία τους. Έτσι όταν η Κέιτ βρίσκεται νεκρή στο πάρκο της γειτονιάς της, ο πατέρας της,ο Τζίμι, ο Σον που είναι αστυνομικός και ο Ντέιβ σμίγουν αναγκαστικά, ώστε ν’ ασχοληθούν, οι δυο απ’ αυτούς, με την εξιχνίαση του εγκλήματος. 
     Ο Τζίμι σοκάρεται με τον άγριο και αναπάντεχο χαμό της κόρης του και ορκίζεται να εκδικηθεί για τον θάνατό της, ο Ντέιβ μπαίνει στο κάδρο των υπόπτων ενώ ο Σον προσπαθεί να ρίξει φως στην υπόθεση. Τα στοιχεία έρχονται στην επιφάνεια το ένα μετά το άλλο με γρήγορο ρυθμό και μας αποκαλύπτουν το χρονικό του εγκλήματος, που όλα δείχνουν πως συνδέεται με το τραυματικό παρελθόν των τριών φίλων μιας και ο χαρακτήρας και η ιδιοσυγκρασία των ηρώων διαμορφώθηκε ύστερα από αυτό το περιστατικό...

     Το «Σκοτεινό ποτάμι» είναι ένα ευκολοδιάβαστο αστυνομικό βιβλίο που τα πρώτα του κεφάλαια με παρακίνησαν στο να συνεχίζω την ανάγνωση του. Από ένα σημείο και μετά όμως το ενδιαφέρον μου μειώθηκε καθώς δεν μ’άρεσε που η αστυνομική έρευνα και οι κινήσεις του ύποπτου-δολοφόνου γίνονταν παράλληλα φωτογραφίζοντας έτσι μόνο έναν ύποπτο-άλλος αναγνώστης μπορεί να το θεωρήσει ως ένα συγγραφικό τέχνασμα που βοηθά στην κορύφωση του φινάλε και στην αποκάλυψη του δολοφόνου. εμένα πάντως εδώ δεν με έπεισε. Το φινάλε του μμμ ήταν και δεν ήταν ανατρεπτικό. Εκείνο όμως που δεν μ’άρεσε καθόλου ήταν η δικαιολογία που ξεστόμισε ο Τζίμι για να διώξει από την ψυχή του τις τύψεις που ίσως του δημιούργησε η τελευταία του πράξη: ήσουν θύμα και θα γινόσουν κι εσύ θύτης. Την θεωρώ λάθος και άδικη αυτή την κουβέντα, όπως άδικο ήταν και το τέλος του Ντέιβ. Άδικη κουβέντα αν σκεφτεί κανείς πόσα θύματα, όποιας μορφής κακοποίησης κι αν υπέστησαν, κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους και να πολεμήσουν τους δαίμονες τους...

Διαβάστε το...

Βαθμολογία 2/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Σκοτεινό ποτάμι
Συγγραφέας: Dennis Lehane
Μετάφραση: Ανδρέας Καλοφωλιάς
Εκδ.: Bell
Ημερ.Εκδ. BELL
Σελ.: 544
Δήμητρα Κωλέτη

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Το κορίτσι με το τατουάζ-Stieg Larsson

      «Το κορίτσι με το τατουάζ», το πρώτο βιβλίο της τριλογίας Millennium του Stieg Larsson, είναι ένα αστυνομικό θρίλερ που καθηλώνει με την πλοκή που οι αντιφατικοί αλλά άρτια δομημένοι ήρωές του ξεδιπλώνουν το νήμα της σελίδα τη σελίδα εγκλωβίζοντάς μας, μ’ έναν τρόπο θα έλεγα εθιστικό, στην ανάγνωση του. Ήδη από τα πρώτα κεφάλαια τα ερωτήματα ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο και το ενδιαφέρον για το τι έγινε στην Χάριετ Βάνιερ που εξαφανίστηκε τριάντα χρόνια πριν, όλο και αυξάνεται.
     Στην πλοκή λοιπόν εστιάστηκε το δικό μου ενδιαφέρον, εκεί που ο δημοσιογράφος-ερευνητής Μίκαελ Μπλούμκβιστ -μη μου ζητήσετε να σας το πω, δεν θα τα καταφέρω. Και που το γράφω, το κάνω με την βοήθεια του βιβλίου που έχω μπροστά μου. Τι ονόματα κι αυτά!- δέχεται την πρόταση του υπερήλικα βιομήχανου Χένρικ Βάνιερ να ερευνήσει την εξαφάνιση της δεκαεξάχρονης τότε ανιψιάς του, Χάριετ Βάνιερ. Ο Χένρικ θέλει λίγο πριν φύγει απ’την ζωή να κάνει μια τελευταία προσπάθεια γύρω απ΄ο την εξαφάνιση της Χάριετ, τα ίχνη της οποίας χάθηκαν το 1966 κατά την διάρκεια ενός φεστιβάλ που γίνονταν στην περιοχή. Κανένας έως τότε δεν κατόρθωσε να απάντησε στο ερώτημα τι έγινε στην έφηβη Χάριετ: απήχθει; δολοφονήθηκε; Ο Χένρικ θέλει να μάθει την αλήθεια άλλωστε τα κορνιζαρισμένα λουλούδια που λαμβάνει από ανώνυμο αποστολέα κάθε χρόνο στα γενέθλια του εδώ και τρεις δεκαετίες του υπενθυμίζουν την Χάριετ και τον κάνουν να πιστεύει πως ο δολοφόνος γνωρίζει την ‘’εμμονή’’ του και τον ειρωνεύεται με τον πιο ανήθικο τρόπο.
      Ο Μίκαελ λοιπόν αναλαμβάνει να ρίξει μια ματιά στην υπόθεση και μετακομίζει στο νησί που οι οικογένειες των Βάνιερ ζουν και τον φέρνουν αντιμέτωπο με μια υπόθεση γεμάτη μυστήριο... Όταν η έρευνα φτάσει σε κομβικό σημείο ο Μίκαελ θα ζητήσει από ένα γραφείο της Σουηδίας που ειδικεύεται στην ασφάλεια και την έρευνα την βοήθειά του. Το γραφείο θα του προτείνει την Λίσμπετ Σάλαντερ.

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Στης καρυδιάς τον ίσκιο-Γιώτα Φώτου

     Καλογραμμένο, με γρήγορη ροή, περιγραφές χωρίς φλυαρίες, και ήρωες γεμάτους πάθη, σκέψεις και ενέργειες που μας μεταφέρουν τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν την σκοτεινή εποχή του Β’Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής, των Εμφυλιακών και Μετεμφυλιακών χρόνων στην πατρίδα μας, είναι κάποια από τα χαρακτηρίστηκα στοιχεία του νέου βιβλίου της Γιώτας Φώτου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο «Στης καρυδιάς τον ίσκιο».
     Κι όλα αυτά έχοντας για σημείο αναφοράς, όπως προϊδεάζει και ο τίτλος, την υπεραιωνόβια καρυδιά, κάτω απ’τον βαρύ ίσκιο της οποίας τα πρόσωπα δύο οικογενειών δέχονται την Μοίρα τους και πορεύονται σε μονοπάτια που το Κακό συγκρούεται με την Αθωότητα και ο Έρωτας με την στεγνή Λογική...
   Το κείμενο ξεκινά με την Θάλεια, που μας μιλά, με πρωτοπρόσωπη αφήγηση, για τα γεγονότα που σημάδεψαν την παιδική της ηλικία και την οικογένειά της, την οικογένεια του Θύμιου και της Άννας Λυμπέρη.
     21 Ιουλίου 1940, ημερομηνία ορόσημο για την Θάλεια. 
     21 Ιουλίου 1940, λίγους μήνες πριν οι Ιταλοί να χτυπήσουν την Ελλάδα, το σπίτι και η ζωή της πεντάχρονης Θάλειας γεμίζουν σκιές. Σκιές που πλακώνουν την οικογένεια και την ψυχή του παιδιού. Σκιές που είναι σαν να προμηνύουν το άσχημο ριζικό που φυλάσσουν οι Μοίρες για τα μέλη της οικογένειας, που οι αναδρομικές αφηγήσεις κάποιων απ’αυτά, όπως της Βαγγελιώς, μας μεταφέρουν κι άλλο πίσω φτάνοντάς μας στα ήθη και στις νοοτροπίες του 1908. 
     Η οικογένεια Λυμπέρη λοιπόν με αφετηρία την 21η Ιουλίου του 1940 θα αφήσει πίσω της τις ευτυχισμένες, αν και δύσκολες από άποψη οικονομικών, στιγμές. Η ανέχεια, ο αγώνας για επιβίωση και οι απώλειες που φέρνει ο πόλεμος θα εντείνουν την δυστυχία που έπεσε στο σπιτικό της με την γέννηση του ασθενικού πέμπτου παιδιού. Η Άννα καταβάλετε από το άδικο αυτό χτύπημα της Μοίρας. Ο Θύμιος δεν προλαβαίνει να της συμπαρασταθεί, η πατρίδα άλλωστε τον καλεί. Η Βαγγελιώ ζει μέσα στις τύψεις... Και η Θάλεια, όσο οι μήνες κυλούν, αφήνει όλο και περισσότερο την παιδική της αθωότητα και ανεμελιά πίσω. 
     Στο απέναντι σπίτι κάτω από τον ίσκιο της ίδιας καρυδιάς η οικογένεια Ταρούση βιώνει κι αυτή την εποχή και προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της. Όταν ο πόλεμος τελειώσει τα μέλη της θα κατορθώσουν να επιζήσουν και θα ελπίσουν για το μέλλον. Ο Εμφύλιος όμως ξεσπά και απειλεί γι’άλλη μια φορά την πατρίδα και τους ήρωές μας. Βράχος ακλόνητος για την οικογένεια Ταρούση θα σταθεί, όπως πάντα, η μάνα της οικογένειας! Οι φροντίδες και οι ενέργειές της στέλνουν τους γιους της μακριά από τα πεδία των εμφύλιων παρατάξεων και τους χαρίζει μια νέα αρχή στη Γη της Επαγγελίας και στο Τορόντο, όπου και μεταναστεύουν.

 ‘’Μετανάστευση: ένα φαινόμενο που όπως τότε έτσι και τώρα χτυπά και αιμορραγεί την Ελλάδα. ‘’