Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Μαίρη Μαγουλά!

   Η αγαπημένη συγγραφέας Μαίρη Μαγουλά απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και, μέσα από τις απαντήσεις της, μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, «Το πιο μακρύ ταξίδι», το νέο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.
     Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
      Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη  κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Μαίρης Μαγουλά!

1. Από τις 19 Οκτωβρίου το δεύτερο βιβλίο σας, «Το πιο μακρύ ταξίδι» απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.                                                                                                          
Σας ευχαριστώ για τις ευχές κι εύχομαι σε όλους υγεία, δύναμη και υπομονή. Είμαστε στην Αθήνα τη δεκαετία του ΄50, στα δαιδαλώδη στενά της Πλάκας και των Αναφιώτικων και πιστεύω ότι η τελευταία παράγραφος από το οπισθόφυλλο θα σας δώσει μια χαρακτηριστική εικόνα του περιεχομένου αυτού του μυθιστορήματος. Υπό τους ήχους της λατέρνας που σκορπά τις μελαγχολικές μελωδίες της, νοσταλγοί κι ονειροπόλοι, τελευταίοι προσκυνητές μιας παλιάς πόλης που δεν υπάρχει πια και μιας εποχής που χάθηκε ανεπιστρεπτί, οι ήρωες συναντιούνται, ακουμπούν  ο ένας τον άλλον και με οδηγό το όνειρο κάνουν το πιο μακρύ ταξίδι τους στην αγάπη.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;                                                                                                               
Κατά τη διάρκεια ενός ανοιξιάτικου περίπατου στην Πλάκα παρατηρούσα γοητευμένη τους δρόμους- ο καθένας με τη δική του ιστορία- τις ιστορικές εκκλησιές, τις ανοιχτόκαρδες ταβέρνες και τα σπίτια. Ένιωσα τη μηχανή του χρόνου να με μεταφέρει σε μια άλλη εποχή. Περπατώντας στα λιθόστρωτα στενά με θέα τα μνημεία ήταν σα να περνούσα ανάμεσα στους αιώνες και σκέφτηκα πως αυτή η περιοχή, στους διάφορους κύκλους της ιστορίας ήταν πάντα μια ζωντανή γειτονιά. Η ματιά μου καρφώθηκε σ’ ένα εγκαταλειμμένο τριώροφο της Τριπόδων, σ’ ένα γκρεμισμένο δίπατο της Ραγκαβά σ’ ένα αρχοντικό της Θουκιδίδου και αναρωτήθηκα ποιους ανθρώπους να στέγαζαν κάποτε αυτά τα σπίτια. Αυτό ήταν και το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό μου την υπόθεση αυτού του βιβλίου.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του;                                                                                                          
Ήμουν ολότελα δοσμένη στον κάθε ήρωα όταν η σκέψη και η καρδιά οδηγούσε το χέρι μου να  αποτυπώσει στο χαρτί τη διαδρομή του μέσα στην πλοκή. Όλοι αγαπημένοι μου, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιον θα έλεγα τον Ανέστη που πέρασε ολόκληρη τη ζωή του προσκολλημένος σε μια εμμονή. Αυτός που με ταλαιπώρησε και συγχρόνως με έκανε να κλάψω ήταν ο επαίτης και η τραγική ιστορία του.

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί ήρωες του νέου βιβλίου σας, θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';     

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Δεκατρία μπαλώματα-Πηνελόπη Κουρτζή

     Δεκατρία μπαλώματα χρειάστηκε η Νόρα, η κεντρική ηρωίδα του νέου βιβλίου της Πηνελόπης Κουρτζή, για να αντέξει τις δυσκολίες της ζωής και να σταθεί όρθια μέσα σε μια εποχή όπου τα ιστορικά στοιχεία καθώς και το στίγμα της νόθας έπαιξαν τον δικό τους ρόλο στην πορεία αυτού του τρυφερού, ανθρώπινου και παράλληλα τόσο δυναμικού χαρακτήρα.
     Από νωρίς μαθαίνει πως: Μπάλωμα είναι η επιδιόρθωση ενός πράγματος που χάλασε, αλλά δε θες να το αποχωριστείς ή δε γίνεται να το αποχωριστείς. Το μπάλωμα είναι τέχνη. Είναι χάρισμα∙ να μπορείς να αλλάζεις κάτι που είναι πια παλιό ή ελαττωματικό και να το φτιάχνεις πάλι ώστε να σου αρέσει. Ένα χάρισμα που η Νόρα το ανακαλύπτει ήδη από τα παιδικά της χρόνια και το εφαρμόζει πάνω της με την διαφορά πως εκείνη μπαλώνει λέξεις και  συμπεριφορές που την πληγώνουν και την πονούν. 
     Μπαλώνει λοιπόν η Νόρα. Και το πρώτο της μπάλωμα δεν είναι άλλο από το ίδιο της το όνομα, όπου και επιβάλει με την ακούραστη επιμονή της να την φωνάζουν Νόρα και όχι Ελεονόρα, που είναι το βαφτιστικό της. το γράμμα ρ αντικατέστησε στα αυτιά της το μισητό θ και η λέξη νόθα που την ακολουθούσε από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης της και την πλήγωνε βαθιά έχανε όλο και πιο πολύ την ισχύ της, καθώς κάθε φορά που κάποιος σιγομουρμούριζε την αισχρή αυτή λέξη, εκείνη άκουγε το όνομά της που τόσο πολύ τελικά της άρεσε.
     Η Νόρα που γεννιέται από τον παράνομο δεσμό της νεαρής Βενετούλας και του άρχοντα Μιχαήλου Χιωτέλλη στην Μυτιλήνη του 19ου αιώνα, προσπαθεί να βρει τις ισορροπίες και να καταλάβει γιατί δεν μένει στο σπίτι του πατέρας της μαζί με τον αδερφό της, τον Στρατή, γιατί υπάρχουν  δυο οικογένειες, δυο σπίτια. Γιατί νιώθει να την περιφρονεί και να την απορρίπτει ο ίδιος της ο αδερφός...
       Και τα χρόνια περνούν και τα μπαλώματα αυξάνονται...  Όταν θα ορφανεύσει και από τους δυο γονείς της και θα διεκδικήσει αυτά που της ανήκουν και κυρίως το όνομα Χιωτέλλη, οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει θα γεμίσουν το κουτί που φυλάσσει τα μπαλώματα με κάθε λογής μπαλώματα: κόκκινου του απαγορευμένου έρωτα, άλλο που να αντιπροσωπεύει τις ύστατες προσπάθειες για να κερδίσει την αδερφική αγάπη του Στρατή... Μπαλώματα... Μπαλώματα που θα την φέρουν άραγε μπροστά στην πληρότητα της ζωής...;

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Έλση Τσουκαράκη!

     Η συγγραφέας Έλση Τσουκαράκη απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μέσα από τις περιληπτικές απαντήσεις της μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, το νέο της βιβλίο, το «Γαλάζιο Λαθύρινθο», που κυκλοφόρησε στις 5 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
     Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της, ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
     Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Έλσης Τσουκαράκη!

1.Από τις 5 Οκτωβρίου ο «Γαλάζιος Λαβύρινθος». το νέο σας δηλαδή βιβλίο, απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Ευχαριστώ για την ευχή σας!
Ο απροσδόκητος κι αιφνίδιος θάνατος δυο μικρών παιδιών… υφαίνει τον ιστό μιας πολύπλοκης ιστορίας, η οποία βυθίζεται στα άδυτα μυστήρια του μυαλού και στον σκοτεινό λαβύρινθο της ανθρώπινης ψυχής. Ένα εγκεφαλικό παιχνίδι πλοκής με πολύ Έρωτα! … Μυστήριο και Σαίξπηρ!

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Αν κι η υπόθεση αφορά σε σκοτεινό μυστήριο… το πρώτο ερέθισμα … πυροδοτήθηκε συμβολικά στο μυαλό μου με χιουμοριστικό τρόπο … με αφορμή την χαριτωμένη αντιπαλότητα των ζωδίων! 

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί και γιατί;

Επειδή πρόκειται για ιστορία μυστηρίου… φοβάμαι ότι οποιαδήποτε απάντησή μου, θα αποδειχτεί έμμεσα… προδοτική κι αποκαλυπτική για την πλοκή της ιστορίας!

4. Η περίληψη του οπισθόφυλλου με κάνει να συμπεράνω πως η υπόθεση του νέου σας βιβλίου έχει αστυνομική χροιά. Πιστεύετε πως στην Ελλάδα δίνετε, πρώτα από τους εκδότες και μετά από τους ίδιους τους αναγνώστες, στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, τόση προσοχή όση του πρέπει;

Θα ξεχωρίσω κάπως τις έννοιες – ιστορία μυστηρίου και αστυνομική υπόθεση. Στο γαλάζιο λαβύρινθο η απώλεια της ζωής, δεν πυροδοτεί τόσο μια αστυνομική, εξελικτική έρευνα… αλλά ασχολείται περισσότερο με την πολύπλοκη, παρασκηνιακή ψυχολογία που οδηγεί κάποιον άνθρωπο στη διάπραξη ενός εγκλήματος….. ειδικά την αφαίρεση ζωής δυο μικρών παιδιών!  

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Πηνελόπη Κουρτζή!

    Η συγγραφέας Πηνελόπη Κουρτζή απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και μέσα από τις περιληπτικές απαντήσεις της μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, τα «Δεκατρία Μπαλώματα»το νέο της δηλαδή βιβλίο, το οποίο και κυκλοφόρησε στις 5 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
     Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της, ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
    Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Πηνελόπης Κουρτζή!

1. Από τις 5 Οκτωβρίου το νέο σας βιβλίο, το «Δεκατρία μπαλώματα» απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο. 

Καταρχάς σας ευχαριστώ πολύ! Η αλήθεια είναι πως ανυπομονούσα για αυτό το βιβλίο γιατί το είχα αγαπήσει ιδιαίτερα! Είναι ένα βιβλίο που πραγματεύεται τα ανθρώπινα συναισθήματα και σε κάποιες στιγμές και τις ακραίες αντιδράσεις στις οποίες αυτά μπορούν να σε οδηγήσουν. Βασισμένο σε αληθινή ιστορία και πραγματικά ιστορικά γεγονότα για ακόμη μια φορά, μας μεταφέρει σε χρόνους παλιούς και σε κοινωνίες που βλέπουμε πια μέσα από ταινίες. Σε όλη τη διάρκεια της συγγραφής ένιωθα πως ζούσα σε μια τέτοια ταινία σαν αυτές τις παλιές που βλέπουμε και μας κάνουν να ταξιδεύουμε.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Ήταν 13 πραγματικά μπαλώματα που βρήκαμε στο πατρικό του συζύγου μου στη Μυτιλήνη και χρονολογούνται από πριν το 1900, τότε που η συνήθεια να μπαλώνουν τα ρούχα στα σπίτια ήταν πολύ διαδεδομένη.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του;

Ο πιο αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι ο Στρατής γιατί όπως θα δείτε περίμενε ολόκληρη την ιστορία για να ξεδιπλώσει την ψυχή του και να ζήσει ουσιαστικά. Αυτός ο χαρακτήρας που με ταλαιπώρησε αρκετά ήταν η ίδια η πρωταγωνίστρια καθώς είχε αποκτήσει πολύ γρήγορα ζωή και με πήγαινε  σε μονοπάτια ανεξερεύνητα που δεν τα είχα φανταστεί όταν δημιουργούσα τον σκελετό του βιβλίου. Και τέλος έκλαψα με τους περισσότερους από αυτούς τους χαρακτήρες γιατί καθένας τους είχε ένα κομμάτι δικό μου μέσα τους που με φόρτιζε συναισθηματικά.

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί ήρωες του νέου βιβλίου σας, θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Λίγες και μία νύχτες-Ισίδωρος Ζουργός

  Στο «Λίγες και μία νύχτες», στο νέο βιβλίο του σπουδαίου λογοτέχνη Ισίδωρου Ζουργού, ο αναγνώστης με σημείο αναφοράς την αγαπημένη πόλη του συγγραφέα, την Θεσσαλονίκη, θα περιδιαβεί απ’ τις απαρχές του 20ου αιώνα έως σχεδόν το λυκαυγές του σ’ αυτή, έχοντας για αφετηρία τις εξιστορήσεις του εξόριστου σουλτάνου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, Αβδούλ Χαμίτ του Β΄, στις οποίες η μικρή Μίρζα και ο εννιάχρονος Λευτέρης γίνονται κοινωνοί της ζωής του σουλτάνου, μιας ζωής γεμάτη πολυτέλεια, ίντριγκες, ευνούχους και πολιτικές αστάθειες....

Το 1909 ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ ανατρέπεται από τους Νεότουρκους και εξορίζεται  στην  Θεσσαλονίκη, όπου και φιλοξενείται στην βίλα Αλλατίνι, στην συνοικία των Εξοχών. Σ’αυτή την βίλα ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου, ο Λευτέρης Ζεύγος, στα εννιά του χρόνια  θα κρυφακούσει τις ιστορίες που θα διηγηθεί ο γέρος σουλτάνος στην μικρή επισκέπτρια του, την εξισλαμισμένη Εβραιοπούλα Μίρζα. Ο Λευτέρης, ο γιος του κηπουρού της βίλας, που μπαινοβγαίνει στο επιβλητικό κτίριο, με λαχτάρα, θα σαγηνευτεί από τις ιστορίες του σουλτάνου και θα νιώσει τα πρώτα σκιρτήματα του Έρωτα στο πρόσωπο της Μίρζα.
Τα χρόνια θα περάσουν... Ο έρωτας του ήρωά μας για την Μίρζα όλο και θα μεγαλώνει. Ο Λευτέρης γίνεται το δεξί χέρι του πατέρα της Μίρζας, του αστού και έμπορα Αλπερέν μπέη, προκειμένου να μπορέσει κάποτε να την διεκδικήσει. Μαζί με τους ήρωες όμως αλλάζει και ο ρους της Ιστορίας: ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος ξεσπά και ο Εθνικός Διχασμός διαλέγει για κέντρο εξελίξεων την Θεσσαλονίκη, που η φονική πυρκαγιά του 1917 καρβουνιάζει, συν τοις άλλοις, δρόμους και κτίρια αλλάζοντας εν μία νυκτί την μορφολογία της πόλης. 
Ο Λευτέρης δεν μένει αλώβητος από τα γεγονότα. Ο Αλπερέν μπέη γνώστης πλέον του αισθήματος της κόρης του με τον βοηθό του, ενεργοποιεί τα μέσα του και ο Λευτέρης ντύνεται με συνοπτικές διαδικασίες το χακί, όπου και οδηγείται στην Ουκρανία για να αντιμετωπίσει μαζί με το Α’ Σώμα Στρατού την μπολσεβίκικη απειλή. Έτσι λοιπόν οι δυο νέοι χάνονται. Θα μεσολαβήσει μια λιποταξία, ένα νέο όνομα, το Παρίσι, η ανέλιξη του ήρωα δίπλα στον έμπορα όπλων Βασίλι Ζαχάρωφ, η Καταστροφή του ’22, ο Β’Παγκόσμιος πόλεμος, το Πογκρόμ του ‘55... Η Ιστορία θα πάρει το πάνω χέρι μεταβάλλοντας τον Λευτέρη Ζεύγο σε Ευγένιο Ζιρντό και μεγαλώνοντας όλο και περισσότερο την απόσταση του ζευγαριού καθώς και τον μεταξύ τους έρωτα...

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα-John Boyne

       «Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα» είναι ένα βιβλίο που μέσα από τα μάτια του μικρού ήρωά του, του Μπρούνο, μας παρουσιάζει με τον πιο αθώο τρόπο την πιο μαύρη τελικά σελίδα της ανθρωπότητας, το Ολοκαύτωμα. Στο μικρό αυτό αναγνωστικό διαμάντι που δικαίως κυκλοφορεί σε 44 χώρες, υπήρξε υποψήφιο για 10 λογοτεχνικά βραβεία και έχει γίνει και ταινία, ο αναγνώστης θα ακολουθήσει τον Μπρούνο σε ένα από τα αγαπημένα του παιχνίδια: την εξερεύνηση. Μια εξερεύνηση που αυτή την φορά θα τον φέρει μπροστά σε ένα συρματόπλεγμα, πίσω από το οποίο η Φιλία και η Φρίκη του Ναζισμού θα συγκρουστούν ανελέητα.

     Ο Μπρούνο είναι ο μικρός γιος της τετραμελής οικογένειας που ζει στο Βερολίνο του 1943. Είναι ένα ανέμελο εννιάχρονο παιδί που έχει τρεις κολλητούς και μια αδερφή που συνέχεια τσακώνεται μαζί της. Όλα δείχνουν πως η οικογενειακή ευτυχία και ρουτίνα δεν έχει επηρεαστεί από τον πόλεμο. 
    Μια επίσκεψη στο πενταώροφο σπίτι τους όμως θα αλλάξει τα μέχρι τότε δεδομένα. Ο Φύρερ, που επισκέπτεται μια νύχτα του 1943 την οικογένεια, ζητά από τον Πατέρα, τον εκλεκτό διοικητή του, να αναλάβει ένα νέο πόστο. Εκείνος δέχεται την διαταγή, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και δεν θέλει άλλωστε, πάνω από όλα εξάλλου το Κόμα και η Πατρίδα, και μετακομίζει μαζί με την οικογένεια στην Πολωνία, όπου και γίνεται ο νέος διοικητής του στρατοπέδου Άουσβιτς. 
     Η ζωή της οικογένειας και κυρίως των παιδιών αλλάζει. Ο Μπρούνο και η αδερφή του χάνουν τους φίλους τους, χάνουν το οικείο περιβάλλον. Το μέρος είναι γκρίζο, απομονωμένο και γεμάτο στρατιώτες. Οι ώρες κυλούν βαρετά και νοσταλγικά για το Βερολίνο και την παλιά ζωή. 
     Όμως ο Μπρούνο έχει μια αγαπημένη ασχολία κι αποφασίζει να την εφαρμόσει και σ’ αυτό το μέρος: την εξερεύνηση. Άλλωστε το κίνητρο τού έχει δοθεί ήδη από την πρώτη μέρα εγκατάστασης τους στο νέο σπίτι. Με το που αντίκρισε την θέα του παραθύρου του δωματίου του η αγάπη του για την εξερεύνηση βγήκε στην επιφάνεια. Ένα συρματόπλεγμα και οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από αυτό περιμένουν να τους ανακαλύψει... 
     Έτσι η εξερεύνηση αρχίζει... στο διάβα της θα βρει ένα νέο φίλο, τον Σμούελ, ένα Εβραιόπουλο που ζει στην άλλη πλευρά του συρματοπλέγματος. Σε εκείνο το σημείο που η επιτήρηση είναι λίγο πιο χαλαρή και το συρματόπλεγμα δεν είναι καλά στερεωμένο στο χώμα τα δυο παιδιά θα προσπαθήσουν να καταλάβουν τον κόσμο, θα ενώσουν τα χέρια τους, θα γίνουν ‘’δίδυμοι’’ και θα πετάξουν μακριά από την παράνοια του Β’Παγκοσμίου πολέμου...

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας-Stieg Larsson

     Ξεκινώντας με «Το κορίτσι με το τατουάζ» ο πρόωρα χαμένος Stieg Larsson μας σύστησε τους ήρωες του, με την Λίσμπεν Σαλάντερ να βοηθά χρησιμοποιώντας τις ικανότητές της στους υπολογιστές στην έρευνα του δημοσιογράφου Μίκαελ Μπλουμκβιστ και να αποκαλύπτουν  ένα  κατά συρροή δολοφόνο. Η προσωπικότητα της ηρωίδας που τόσο με είχε κεντρίσει στο πρώτο βιβλίο, στη συνέχειά του, στο «Κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά», και μέσα από μια νέα έρευνα, η οποία έφερε την Λίσμπεν αντιμέτωπη με τους ιθύνοντες του σκοτεινού κόσμου του τράφικινγκ και την έβαλε στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών ως δολοφόνο τριών ανθρώπων, αναλύεται τόσο από τον συγγραφέα δίνοντάς μας όλες σχεδόν τις απαντήσεις που ξεδιαλύνουν το αίνιγμα της παιδικής και εφηβικής ζωής της ηρωίδας, που συνεχίζει να σαγηνεύει με την ευφυΐα της, την ευαισθησία της σε θέματα καταπάτησης ανθρώπινων δικαιωμάτων και κυρίως του γυναικείου φύλλου καθώς και με το πείσμα της να αποκαταστήσει τις αδικίες που και η ίδια υφίσταται από το κράτος και από μια σέκτα επικίνδυνων ανδρών. Τέλος στο τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς Millennium, στο «Κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας», η αφήγησή του, που θα ξεκινήσει από το σημείο που μας άφησε στο 2ο βιβλίο, μας βάζει στον αγώνα δρόμου που δίνει η Λίσμπεν να ξεπεράσει αρχικά τον βαρύ τραυματισμό της και στην συνέχεια να ξεσκεπάσει μαζί με την βοήθεια πολύτιμων φίλων, όπως αυτή του Μίκαελ, το ρόλο που έπαιξαν πολιτικοί και κρατικοί υπάλληλοι ώστε να διαφυλάξουν, εις βάρος της φυσικά, τις παρανομίες τους....

     ''Η συγγραφική ευφυΐα του Larrson 
στο αποκορύφωμα της!''

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά-Stieg Larsson

Όποιος γοητεύτηκε «Στο κορίτσι με το τατουάζ», από την αινιγματική προσωπικότητα της Λίσμπετ Σαλάντερ, «Στο κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά», σίγουρα θα σαγηνευτεί -εγώ τουλάχιστον αυτό έπαθα!- με την πλοκή που θα συναντήσει στο 2ο βιβλίο της τριλογίας Millennium καθώς οι απαντήσεις που δίνει ο συγγραφέας, μέσα από την νέα περιπέτεια στην οποία εμπλέκεται η ηρωίδα του, θα λύσουν την εξίσωση του μυστηριώδους παρελθόντος της με τρόπο καθηλωτικό.
 «Στο κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά» ο Larsson τοποθετεί τους ήρωές του σε μια νέα σκακιέρα μυστηρίου και ανατροπών, εκεί δηλαδή που η χάκερ Λίσμπετ και ο δημοσιογράφος Μίκαελ Μπλουμκβιστ κηρύσσουν, ο καθένας από το δικό του μετερίζι καθώς η Λίσμπετ έχει επιλέξει ήδη από το τέλος του 1ου βιβλίου να απομακρυνθεί από τον Μίκαελ, τον πόλεμο σε όσους εμπλέκονται με το εμπόριο λευκής σαρκός.
Το Millennium λοιπόν, το περιοδικό που δουλεύει ο Μίκαελ, αναλαμβάνει να δημοσιεύσει την έρευνα του δημοσιογράφου Νταγκ Σβένσον και της συντρόφου του, Μία Γιόχανσον. Σ’ αυτή την έρευνα το φαινόμενο του τράφικινγκ στη Σουηδία καταγγέλλεται από την πένα του Larsson και φέρνει τους ήρωες αντιμέτωπους με σκληρούς ανθρώπους που προκειμένου να διασφαλίσουν τα κεκτημένα χρόνων στην παρανομία, σκοτώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη, όποιων νιώσουν πως απειλεί τον μικρόκοσμό τους. Ο Μίκαελ βοηθάει κι αυτός με την σειρά του τον Νταγκ, ώστε να διερευνηθούν-επιβεβαιωθούν και τα τελευταία κομμάτια του ρεπορτάζ που σε λίγες μέρες θα αποτελεί το πρώτο θέμα του Millennium. Κάπου στον κυβερνοχώρο βέβαια(!) ερευνά και η ευαίσθητη σε θέματα κακοποίησης γυναικών Λίσμπετ!
Μετά όμως από μια σειρά κινήσεων, οι άνθρωποι που εμπλέκονται στο τράφικινγκ παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ακολουθούν τρεις δολοφονίες! Και οι τρεις κατά ένα σατανικό τρόπο φωτογραφίζουν ως αυτουργό την Λίσμπετ Σαλάντερ... Τότε όλη η αστυνομία της Σουηδίας κινητοποιείται και βρίσκεται στο κατόπι της... Εκείνη εντείνει την έρευνα της παρεισφρύοντας  σε κρατικά και απόρρητα αρχεία βοηθώντας τον Μίκαελ να βρει τους δολοφόνους, φέρνοντάς τον εν τέλει, μαζί με εμάς, αντιμέτωπο με μια ιστορία που η αφετηρία της βρίσκεται δεκαετίες πίσω και που αγγίζει μαζί με τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της Ευρώπης του ψυχρού πολέμου και την μυστηριώδη ζωή της άψογης σκιαγραφημένης Λίσμπετ Σαλάντερ...

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Σκοτεινό ποτάμι-Dennis Lehane

   Στο «Σκοτεινό ποτάμι» του Dennis Lehane, η δολοφονία της δεκαεννιάχρονης Κέιτ Μάρκους φέρνει σε επαφή, μετά από εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια τους τρεις παιδικούς φίλους που ένα δραματικό περιστατικό στην ηλικία των έντεκα είχε διακόψει αναπάντεχα την φιλία τους. Έτσι όταν η Κέιτ βρίσκεται νεκρή στο πάρκο της γειτονιάς της, ο πατέρας της,ο Τζίμι, ο Σον που είναι αστυνομικός και ο Ντέιβ σμίγουν αναγκαστικά, ώστε ν’ ασχοληθούν, οι δυο απ’ αυτούς, με την εξιχνίαση του εγκλήματος. 
     Ο Τζίμι σοκάρεται με τον άγριο και αναπάντεχο χαμό της κόρης του και ορκίζεται να εκδικηθεί για τον θάνατό της, ο Ντέιβ μπαίνει στο κάδρο των υπόπτων ενώ ο Σον προσπαθεί να ρίξει φως στην υπόθεση. Τα στοιχεία έρχονται στην επιφάνεια το ένα μετά το άλλο με γρήγορο ρυθμό και μας αποκαλύπτουν το χρονικό του εγκλήματος, που όλα δείχνουν πως συνδέεται με το τραυματικό παρελθόν των τριών φίλων μιας και ο χαρακτήρας και η ιδιοσυγκρασία των ηρώων διαμορφώθηκε ύστερα από αυτό το περιστατικό...

     Το «Σκοτεινό ποτάμι» είναι ένα ευκολοδιάβαστο αστυνομικό βιβλίο που τα πρώτα του κεφάλαια με παρακίνησαν στο να συνεχίζω την ανάγνωση του. Από ένα σημείο και μετά όμως το ενδιαφέρον μου μειώθηκε καθώς δεν μ’άρεσε που η αστυνομική έρευνα και οι κινήσεις του ύποπτου-δολοφόνου γίνονταν παράλληλα φωτογραφίζοντας έτσι μόνο έναν ύποπτο-άλλος αναγνώστης μπορεί να το θεωρήσει ως ένα συγγραφικό τέχνασμα που βοηθά στην κορύφωση του φινάλε και στην αποκάλυψη του δολοφόνου. εμένα πάντως εδώ δεν με έπεισε. Το φινάλε του μμμ ήταν και δεν ήταν ανατρεπτικό. Εκείνο όμως που δεν μ’άρεσε καθόλου ήταν η δικαιολογία που ξεστόμισε ο Τζίμι για να διώξει από την ψυχή του τις τύψεις που ίσως του δημιούργησε η τελευταία του πράξη: ήσουν θύμα και θα γινόσουν κι εσύ θύτης. Την θεωρώ λάθος και άδικη αυτή την κουβέντα, όπως άδικο ήταν και το τέλος του Ντέιβ. Άδικη κουβέντα αν σκεφτεί κανείς πόσα θύματα, όποιας μορφής κακοποίησης κι αν υπέστησαν, κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους και να πολεμήσουν τους δαίμονες τους...

Διαβάστε το...

Βαθμολογία 2/5

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Σκοτεινό ποτάμι
Συγγραφέας: Dennis Lehane
Μετάφραση: Ανδρέας Καλοφωλιάς
Εκδ.: Bell
Ημερ.Εκδ. BELL
Σελ.: 544
Δήμητρα Κωλέτη

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Το κορίτσι με το τατουάζ-Stieg Larsson

      «Το κορίτσι με το τατουάζ», το πρώτο βιβλίο της τριλογίας Millennium του Stieg Larsson, είναι ένα αστυνομικό θρίλερ που καθηλώνει με την πλοκή που οι αντιφατικοί αλλά άρτια δομημένοι ήρωές του ξεδιπλώνουν το νήμα της σελίδα τη σελίδα εγκλωβίζοντάς μας, μ’ έναν τρόπο θα έλεγα εθιστικό, στην ανάγνωση του. Ήδη από τα πρώτα κεφάλαια τα ερωτήματα ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο και το ενδιαφέρον για το τι έγινε στην Χάριετ Βάνιερ που εξαφανίστηκε τριάντα χρόνια πριν, όλο και αυξάνεται.
     Στην πλοκή λοιπόν εστιάστηκε το δικό μου ενδιαφέρον, εκεί που ο δημοσιογράφος-ερευνητής Μίκαελ Μπλούμκβιστ -μη μου ζητήσετε να σας το πω, δεν θα τα καταφέρω. Και που το γράφω, το κάνω με την βοήθεια του βιβλίου που έχω μπροστά μου. Τι ονόματα κι αυτά!- δέχεται την πρόταση του υπερήλικα βιομήχανου Χένρικ Βάνιερ να ερευνήσει την εξαφάνιση της δεκαεξάχρονης τότε ανιψιάς του, Χάριετ Βάνιερ. Ο Χένρικ θέλει λίγο πριν φύγει απ’την ζωή να κάνει μια τελευταία προσπάθεια γύρω απ΄ο την εξαφάνιση της Χάριετ, τα ίχνη της οποίας χάθηκαν το 1966 κατά την διάρκεια ενός φεστιβάλ που γίνονταν στην περιοχή. Κανένας έως τότε δεν κατόρθωσε να απάντησε στο ερώτημα τι έγινε στην έφηβη Χάριετ: απήχθει; δολοφονήθηκε; Ο Χένρικ θέλει να μάθει την αλήθεια άλλωστε τα κορνιζαρισμένα λουλούδια που λαμβάνει από ανώνυμο αποστολέα κάθε χρόνο στα γενέθλια του εδώ και τρεις δεκαετίες του υπενθυμίζουν την Χάριετ και τον κάνουν να πιστεύει πως ο δολοφόνος γνωρίζει την ‘’εμμονή’’ του και τον ειρωνεύεται με τον πιο ανήθικο τρόπο.
      Ο Μίκαελ λοιπόν αναλαμβάνει να ρίξει μια ματιά στην υπόθεση και μετακομίζει στο νησί που οι οικογένειες των Βάνιερ ζουν και τον φέρνουν αντιμέτωπο με μια υπόθεση γεμάτη μυστήριο... Όταν η έρευνα φτάσει σε κομβικό σημείο ο Μίκαελ θα ζητήσει από ένα γραφείο της Σουηδίας που ειδικεύεται στην ασφάλεια και την έρευνα την βοήθειά του. Το γραφείο θα του προτείνει την Λίσμπετ Σάλαντερ.

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Στης καρυδιάς τον ίσκιο-Γιώτα Φώτου

     Καλογραμμένο, με γρήγορη ροή, περιγραφές χωρίς φλυαρίες, και ήρωες γεμάτους πάθη, σκέψεις και ενέργειες που μας μεταφέρουν τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν την σκοτεινή εποχή του Β’Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής, των Εμφυλιακών και Μετεμφυλιακών χρόνων στην πατρίδα μας, είναι κάποια από τα χαρακτηρίστηκα στοιχεία του νέου βιβλίου της Γιώτας Φώτου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο «Στης καρυδιάς τον ίσκιο».
     Κι όλα αυτά έχοντας για σημείο αναφοράς, όπως προϊδεάζει και ο τίτλος, την υπεραιωνόβια καρυδιά, κάτω απ’τον βαρύ ίσκιο της οποίας τα πρόσωπα δύο οικογενειών δέχονται την Μοίρα τους και πορεύονται σε μονοπάτια που το Κακό συγκρούεται με την Αθωότητα και ο Έρωτας με την στεγνή Λογική...
   Το κείμενο ξεκινά με την Θάλεια, που μας μιλά, με πρωτοπρόσωπη αφήγηση, για τα γεγονότα που σημάδεψαν την παιδική της ηλικία και την οικογένειά της, την οικογένεια του Θύμιου και της Άννας Λυμπέρη.
     21 Ιουλίου 1940, ημερομηνία ορόσημο για την Θάλεια. 
     21 Ιουλίου 1940, λίγους μήνες πριν οι Ιταλοί να χτυπήσουν την Ελλάδα, το σπίτι και η ζωή της πεντάχρονης Θάλειας γεμίζουν σκιές. Σκιές που πλακώνουν την οικογένεια και την ψυχή του παιδιού. Σκιές που είναι σαν να προμηνύουν το άσχημο ριζικό που φυλάσσουν οι Μοίρες για τα μέλη της οικογένειας, που οι αναδρομικές αφηγήσεις κάποιων απ’αυτά, όπως της Βαγγελιώς, μας μεταφέρουν κι άλλο πίσω φτάνοντάς μας στα ήθη και στις νοοτροπίες του 1908. 
     Η οικογένεια Λυμπέρη λοιπόν με αφετηρία την 21η Ιουλίου του 1940 θα αφήσει πίσω της τις ευτυχισμένες, αν και δύσκολες από άποψη οικονομικών, στιγμές. Η ανέχεια, ο αγώνας για επιβίωση και οι απώλειες που φέρνει ο πόλεμος θα εντείνουν την δυστυχία που έπεσε στο σπιτικό της με την γέννηση του ασθενικού πέμπτου παιδιού. Η Άννα καταβάλετε από το άδικο αυτό χτύπημα της Μοίρας. Ο Θύμιος δεν προλαβαίνει να της συμπαρασταθεί, η πατρίδα άλλωστε τον καλεί. Η Βαγγελιώ ζει μέσα στις τύψεις... Και η Θάλεια, όσο οι μήνες κυλούν, αφήνει όλο και περισσότερο την παιδική της αθωότητα και ανεμελιά πίσω. 
     Στο απέναντι σπίτι κάτω από τον ίσκιο της ίδιας καρυδιάς η οικογένεια Ταρούση βιώνει κι αυτή την εποχή και προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της. Όταν ο πόλεμος τελειώσει τα μέλη της θα κατορθώσουν να επιζήσουν και θα ελπίσουν για το μέλλον. Ο Εμφύλιος όμως ξεσπά και απειλεί γι’άλλη μια φορά την πατρίδα και τους ήρωές μας. Βράχος ακλόνητος για την οικογένεια Ταρούση θα σταθεί, όπως πάντα, η μάνα της οικογένειας! Οι φροντίδες και οι ενέργειές της στέλνουν τους γιους της μακριά από τα πεδία των εμφύλιων παρατάξεων και τους χαρίζει μια νέα αρχή στη Γη της Επαγγελίας και στο Τορόντο, όπου και μεταναστεύουν.

 ‘’Μετανάστευση: ένα φαινόμενο που όπως τότε έτσι και τώρα χτυπά και αιμορραγεί την Ελλάδα. ‘’

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Όταν ο ήλιος...-Ζωρζ Σαρή

     Κλασική Λογοτεχνία! Μέσα από αυτή ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με εποχές αλλοτινές, εποχές που μπορεί το κλίμα και οι άνθρωποί του να παρασύρθηκαν από τον ρου του χρόνου και να εγκλωβίστηκαν στο μακρινό παρελθόν εντούτοις η ιδιοσυγκρασία, τα μηνύματα και η ουσία τους κατόρθωσαν να ξεπεράσουν το φάσμα του και ν’ αγγίζουν τη λογική μα κυρίως το συναίσθημα του εκάστοτε αναγνώστη! 

‘’Εποχές λοιπόν και μηνύματα ξεπηδούν από τα κείμενα που ο χρόνος και οι αναγνώστες τα συγκαταλέγουν στα κλασικά αναγνώσματα.‘’

     Ένα από αυτά και το υπέροχο βιβλίο της Ζωρζ Σαρή «Όταν ο ήλιος...»! 

     Στις σελίδες του «Όταν ο ήλιος...», του τρίτου δηλαδή κατά σειρά εφηβικού μυθιστόρημα της πολυγραφότατης συγγραφέως, οι έφηβοι αναγνώστες έρχονται μπροστά στην ουσία του Αγώνα για την Ελευθερία και την επιβίωση, βιώνοντας μαζί με τους συνομήλικους ήρωές του το κλίμα της κατεχόμενης Ελλάδας. 
     Η κεντρική του ηρωίδα, η έφηβη Ζωή, θα τους πάρει από το χέρι και θα τους ξεναγήσει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα την Αθήνα του 1940, τότε δηλαδή που ο Β’Παγκόσμιος Πόλεμος απλώνει τα πλοκάμια του και στην, μικρή σε έκταση αλλά μεγάλη σε ψυχή και ιδανικά, πατρίδα μας.
     Η δεκαεξάχρονη Ζωή, η μικρότερη κόρη της οικογένειας Αϊβαλιώτη, θα ζήσει μαζί με την παρέα της και την οικογένειά της τις ελπιδοφόρες και ένδοξες νίκες του ελληνικού στρατού. Το Έπος του '40 θα την βγάλει στους δρόμους για να πανηγυρίσει μαζί με τους υπόλοιπους Αθηναίους την επικράτηση των Ελλήνων έναντι στους Ιταλούς και τον φασισμό που εκπροσωπούν. 
      Όταν όμως ο φίλος τους ο Περικλής, που πολεμά στα βουνά, πάρει ολιγοήμερη άδεια και βρεθεί στην παρέα της Ζωής, τότε οι σκέψεις και τα γεγονότα που θα τους παραθέσει, θα τους κάνουν να δουν και το άλλο πρόσωπο του πολέμου. Μέσα από τα λόγια του η Ζωή και οι φίλοι της θα καταλάβουν πως ο πόλεμος δεν είναι ένα παιχνιδάκι... πως οι νίκες και οι ήττες κρύβουν πόνο και απώλειες... πως όταν τα βομβαρδιστικά χτυπούν ένα σπίτι, όπου κι αν βρίσκεται αυτό το σπίτι, χάνονται ζωές... 
     Στα επόμενα κεφάλαια ο ενθουσιασμό των πρώτων μηνών θα χαθεί μαζί με τον πόλεμο. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα. Οι κακουχίες, η πείνα, ο πληθωρισμός πλήττουν τον λαό. Απέναντι σ’όλα αυτά η Αντίσταση, τα νιάτα, η αισιοδοξία και τα όνειρα των παιδιών, μια κόκκινη μπογιά και ένα πινέλο που δίνει φωνή στους τοίχους, φωνή που κραυγάζει για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Τη ΖΩΗ! Και τον ΉΛΙΟ! Ναι και τον Ήλιο(!), που όπως γράφει η Ζωρζ Σαρή: Μόνο εκείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θα ‘χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο...

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

ΒιβλιοΑναφορές Παραμυθένιες!

Ο Γεώργιος Δροσίνης λέει: 
Σαν το σιτάρι σέρνεται στον κόσμο η αλήθεια
κι απ’ τον καθάριο σπόρο της φυτρώνουν παραμύθια!
Καλότυχος όποιος μπορεί τα στάχυα να θερίσει
και το σιτάρι απ’ τ’ άχυρο καλά να ξεχωρίσει.
Για τον μικρό τον κόπο του μεγάλο κέρδος μένει:
Όλη η αλήθεια που θα βρει στα ψέματα κρυμμένη!

           Αυτό δεν είναι άλλωστε τα παραμύθια! Αλήθειες της ζωής κρυμμένες καλά μέσα σε ιστορίες και ήρωες πλασμένους από την φαντασία των δημιουργών τους. Αλήθειες που οι αναγνώστες καλούνται να αφαιρέσουν, με την λογική τους, την χρυσόσκονη, που τις καλύπτει το έντεχνο χέρι του εκάστοτε παραμυθογράφου...

        Μια τέτοια αλήθεια θα ανακαλύψει ο μικρός αναγνώστης διαβάζοντας την «Σταχομαζώχτρα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Και ποια είναι αυτή; Πως ο άνθρωπος δεν πρέπει να απελπίζεται ποτέ! Δεν πρέπει να σκύβει το κεφάλι μπρος στις δυσκολίες  και να παραδίνεται αμαχητί σε όσα του φράζουν τα σχέδια του. 
    Τι κι αν ο αγώνας για την επιβίωση τότε, που η ιστορία της Σταχομαζώχτρας ξεδιπλώθηκε στο διήγημα, ήταν δύσκολος κι επίπονος -μήπως τώρα δεν είναι; Μήπως πάντα δεν είναι;- η προσπάθεια είναι τελικά αυτή που μετρά. Και που ξέρεις ίσως κάποτε ο Θεός, η Μοίρα να στην ανταμείψουν. Και θα στην ανταμείψουν!
         Μέσα από την προσπάθεια της θείας Αχτίτσας, της Σταχομαζώχτρας, να μεγαλώσει τα ορφανά εγγόνια της και να τους προσφέρει τον άρτο τον επιούσιο, θα ανακαλύψει και θα θαυμάσει ο κοινωνός της ιστορίας την περηφάνια, την ανιδιοτελή αγάπη και την στωικότητα που κουβαλά στις πλάτες της η κάθε γυναίκα, της όποιας εποχής, για χάρει της ανατροφής των απογόνων της.

     Άλλες αλήθειες θα βρει και στο παραμύθι του Γεώργιου Δροσίνη «Ο τραγουδιστής και η χορεύτρια», στο οποίο ο συγγραφέας μέσα από τις επιλογές του βασιλιά Μέρμηγκα και τις επιθυμίες του Τζίτζικα και της Αράχνης που θα τους τις πραγματοποιήσει, θα μας αποδείξει εντέχνως πως όλα στην ζωή χρειάζονται: η δουλειά, η σοβαρότητα μα και η ψυχαγωγία και η ανεμελιά. Καθώς όπως διαπιστώνει και λέει στο τέλος ο βασιλιάς Μέρμηγκας: Καλή η δουλειά κι ευλογημένη, μα θέλει η ζωή και λίγη διασκέδαση.

‘’ Ανακαλύψτε τις αλήθειες της ζωής 
μέσα από την ανάγνωση 
ενός παραμυθιού! ‘’

     Όλα χρειάζονται λοιπόν! Όλα! Όλα εκτός από τις εμμονές... Μια ακόμα αλήθεια στο επόμενο παραμύθι του Γεώργιου Δροσίνη με τίτλο «Ο κούκος του ρολογιού», το οποίο φιλοξενείται μαζί με τα: Ο τραγουδιστής και η χορεύτρια, Τα τρία χαρίσματα της κόρης και το Η ευχή της μάνας στο βιβλίο ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ των εκδόσεων ΑΓΚΥΡΑ
       Η γάτα της ιστορίας μας θέλει όσο τίποτε άλλο να φάει τον κούκο του ρολογιού, αυτή της η εμμονή της αποσπά την προσοχή απ’όλα όσα μπορούν να της γεμίσουν την κοιλιά της. Τα ποντίκια πληθαίνουν κι αυτή εκεί, επιμένει να φάει τον κούκο του ρολογιού. 
       Όταν τον πιάσει στα δόντια της μόνο τότε θα διαπιστώσει μαζί με τον αναγνώστη, πως οι εμμονές είναι πλάνες και πως όπως κι αυτή έτσι και οι άνθρωποι χάνουν εξαιτίας αυτών την ουσία της ζωής...

     Όλα χρειάζονται! Μα πάνω απ’όλα η Αγάπη! Η ανιδιοτελής Αγάπη! Μια μεγάλη αλήθεια που στο παραμύθι «Τα τρία χαρίσματα τη κόρης» αποτυπώνεται με τον πλέον τρανταχτό τρόπο!
     Όταν οι Μοίρες επισκέφτηκαν την νεογέννητη κόρη τρία χαρίσματα της έδωσαν: όταν χαμογελά τριαντάφυλλα να πέφτουν από το στόμα της, όταν κλαίει μαργαριτάρια να πέφτουν από τα μάτια της και πριν κλείσει τα δεκαοχτώ να πάρει βασιλόπουλο και να γίνει βασιλοπούλα. 
          Χαμόγελο-τριαντάφυλλα (φτώχεια) ή δάκρυ-μαργαριτάρια (πλούτη);
      Δίλημμα. Κι όμως για την μάνα, που μόνη και φτωχικά μεγαλώνει την κόρη, κανένα δίλημμα! Το χαμόγελο και η ευτυχία του παιδιού της είναι πάνω απ’όλα τα πλούτη του κόσμου καθώς όπως λέει και η ίδια: Προτιμούσα να ζω φτωχικά από την χαρά της κόρης μου παρά να ζήσω πλούσια από την λύπη της...

        ‘’ Διαβάστε τα στα παιδιά σας και δώστε τους την δυνατότητα να ανακαλύψουν τις αλήθειες της ζωής μέσα από ένα παραμύθι! ‘’

****


Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Η Σταχομαζώχτρα
Συγγραφέας: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Εκδ.: Παπαδόπουλος
Σελ.: 28





Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Τέσσερα Παραμύθια 
Συγγραφέας: Γεώργιος Δροσίνης
Εκδ.: Άγκυρα
Σελ.: 46













Δήμητρα Κωλέτη

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Οι νύμφες της Εροιβιάς-Βασιλική Τσούνη

     Με φόντο τα νερά της λίμνης των Ιωαννίνων, Οι νύμφες της Βασιλικής Τσούνης ξεπηδούν από τις σελίδες του νέου της βιβλίου και μας διηγούνται τις δικές τους ζωές, ζωές στις οποίες η Μοίρα, τα ιστορικά γεγονότα του Β’ Παγκόσμιου πολέμου και η λίμνη της Εροιβιάς στέκουν πάνω από τις επιλογές και τα βήματα τους κάνοντας τη πορεία τους στην ζωή δύσβατη, ερεβώδης...

     Η ιστορία αρχίζει το 1943 στο εβραϊκό γκέτο των Ιωαννίνων, εκεί δηλαδή που ο Εβραίος Εντιν και η όμορφη Γιαννιώτισσα Λενιώ ζουν τον παράφορο μα και απαγορευμένο έρωτά τους. Η Ιστορία, ο Χίτλερ και η αντισημιτική του παράνοια καθώς και ο ερωτευμένος με την Λενιώ Αντώνης, ο οποίος θα κάνει τα πάντα για να την κατακτήσει, στέκονται απέναντί τους στήνοντας παγίδες, στις οποίες ο Έρωτας, ο Εντίν και η προσωπικότητα της Λενιώς αλλά και των απογόνων της θα πέσουν μέσα στα σκοτάδια τους. 
     Η Λενιώ προκειμένου να σώσει τον Εντίν από τα στρατόπεδα συγκεντρώσεων πείθετε από τα λόγια του Αντώνη. Όταν διαπιστώνει πως όλα όσα της έταξε ήταν ένα τεράστιο και καλοστημένο ψέμα, είναι πλέον αργά για τον Έρωτα και τον Εντίν της που χάνεται οριστικά από την ζωή της. Έτσι εκείνη αναγκάζεται, εγκλωβισμένη από την Μοίρα, να παντρευτεί τον Αντώνη και να χτίσει μαζί του την οικογένειά της. Όμως η Λενιώ έχει αλλάξει. Η ανατροπή της ζωής της, η απώλεια του Εντίν και όσα αυτός αντιπροσώπευε την σκληραίνουν, της αλλοιώνουν την ψυχή... Όλα την θίγουν και την θυμώνουν. Περισσότερο όμως από όλους τα θηλυκά, που τα στερεότυπα της εποχής δεν τους επιτρέπουν να πάρουν στα χέρια τους την ζωή τους... που παραμένουν δέσμια των επιθυμιών του άντρα που τα ορίζει από την πρώτη κιόλας στιγμή της ύπαρξής τους...  Όπως η ίδια. Όπως η κόρη της, η Θεοδώρα.
     Η Θεοδώρα... που γίνεται εν ρύμη της το κόκκινο πανί για την Λενιώ, μιας και την θεωρεί κι αυτή υπεύθυνη για την ανατροπή της ζωής της... Η Θεοδώρα... που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου αντιμετωπίζεται απ’ όλους, εκτός από τον πατέρα της, σαν δουλικό, ενώ η ίδια της η μάνα τής στερεί ακόμα και το χάδι... Η Θεοδώρα... που παντρεύεται τον Κωνσταντή, φέρνει στον κόσμο την Δάφνη και η Μοίρα την οδηγεί εν τέλει να ζήσει στο σπίτι που ο έρωτας της Λενιώς και του Εντίν άνθιζε είκοσι χρόνια πριν. Εκεί που τα μυστικά φώλιασαν στους τοίχους και απειλούν και επηρεάζουν γι’άλλη μια φορά τις ζωές της Λενιώς, της Θεοδώρας και της Δάφνης, της μάνας, της κόρης και της εγγονής, των Νυμφών της Εροιβιάς...

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Γιώτα Φώτου!

    Η συγγραφέας Γιώτα Φώτου απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και, μέσα από τις περιληπτικές απαντήσεις της, μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, το νέο της βιβλίο, το «Στης καρυδιάς τον ίσκιο», που κυκλοφόρησε στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
   Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της, ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
     Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Γιώτας Φώτου!

1. Από τις 8 Ιουνίου το νέο σας βιβλίο, το «Στης καρυδιάς τον ίσκιο» απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Είναι μια κοινωνική ιστορία με ιστορικές αναφορές που διαδραματίζεται στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα. Μέσα από τη ζωή ενός ζευγαριού και των οικογενειών τους έρχονται στο προσκήνιο όσα δύσκολα συνέβαιναν στην Ελλάδα εκείνη την εποχή. 

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου; 

Παρά το γεγονός ότι η μυθιστορία αναφέρεται στο παρελθόν η αφορμή για να γραφεί ήταν όσα συμβαίνουν γύρω μας τα τελευταία χρόνια. Το πρώτο ερέθισμα το πήρα σε ένα ταξίδι μου στην Κω πριν τρία χρόνια όταν είδα κάποιους πρόσφυγες να κάθονται κατάχαμα μπρος στο κτίριο μιας δημόσιας υπηρεσίας. Μου φάνηκε ότι πάνω τους υπήρχαν κάποιες περίεργες σκιές. Όχι, το βιβλίο δεν αναφέρεται στους Σύρους. Η σκέψη μου περπάτησε από τότε. Οι σημερινοί πρόσφυγες με πήγαν στους Μικρασιάτες πρόσφυγες κι ύστερα στους μετανάστες έλληνες του προηγούμενου αιώνα, τη ζωή τους στη νέα πατρίδα, τα αίτια που όρισαν την πορεία τους. Είμαι σίγουρη ότι ο ίσκιος της ζωής εκείνων των ανθρώπων ήταν εξίσου βαρύς. Κύκλους κάνει η ιστορία δυστυχώς. 

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; Και ποιος σας έκανε να κλάψετε μαζί του;

Αγαπημένος ήρωας είναι η Άννα. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά που θα ήθελα να έχουν όσοι βρίσκονται γύρω μου. Δύσκολος χαρακτήρας αποδείχτηκε ο Δημοσθένης. Με τη Θάλεια ταυτίστηκα κι επιπλέον είδα στο πρόσωπό της όσα παλιά και ακόμα σήμερα σημάδεψαν και σημαδεύουν γενιές, έβγαλαν άτομα από την πορεία τους. Έκλαψα μαζί της, υπέφερα  πραγματικά.

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που η ιστορία των ηρώων σας και οι ίδιοι σας οι ήρωες θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Οι Μαγεμένες-Las Incantadas

     «Οι Μαγεμένες-Las Incantadas»: ένα βιβλίο για την πολιτιστική μας κληρονομιά που η ανάγνωσή του ξυπνά το αίσθημα του σεβασμού γι’ αυτή και της ευθύνης που πρέπει να έχουμε για την προστασία και την ασφάλεια της.
     Ένα ιστορικό βιβλίο, στο οποίο οι κλεμμένες αρχαιότητες θρηνούν τον βίαιο ξεριζωμό τους από την πατρίδα... ουρλιάζουν για τον επαναπατρισμό τους...

     Η πένα της αγαπημένης Μαίρης Κόντζογλου μας φέρνει μπροστά σε ένα άγνωστο ιστορικό γεγονός, στη αρπάγη από τον Γάλλο παλαιογράφο Εμμανουήλ Μιλλέρ των Μαγεμένων.

     Για να γίνουν όμως τα πράγματα κατανοητά ας μιλήσουμε πρώτα για τις Μαγεμένες
Οι Μαγεμένες ήταν οχτώ ανάγλυφες μυθολογικές μορφές που διακοσμούσαν μια κορινθιακή κιονοστοιχία που βρίσκονταν στην εβραϊκή συνοικία Ρόγκος στη Θεσσαλονίκη. Χρονολογείται στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ ή στις αρχές του 3ου και οι μορφές που απεικονίζονταν ήταν οι εξής: ο θεός Διόνυσος δίπλα σε έναν πάνθηρα, η Αύρα με το αιθέριο πέπλο της, μια Μαινάδα να παίζει με το διπλό φλάουτό της, η Αριάδνη στεφανωμένη με φύλλα κληματαριάς, ο Γανυμήδης μαζί με τον Δία μεταμορφωμένο σε αετό, η Λήδα με τον κάτασπρο κύκνο της και ένας από τους Διόσκουρους. Το 1864 ο Εμμανουήλ Μιλλέρ παρά τη γενική αντίδραση του πληθυσμού της πόλης, αποξήλωσε το μνημείο, τεμαχίζοντάς το βίαια και το μετέφερε με την συγκατάθεση της Οθωμανικής διοίκησης στη Γαλλία και στο Μουσείο του Λούβρου όπου και εκτίθεται έως και σήμερα.

     Κι αφού τα ιστορικά στοιχεία της αρπαγής μας γνωστοποίησαν το άγνωστο σε πολλούς ιστορικό αυτό γεγονός, η παράθεση ενός όμορφου μύθου με τον οποίο ‘’δικαιολογείται’’ η ονομασία του μνημείου μαζί με τα προφητικά λόγια του εξόριστου Όθωνα το 1862: Φοβάμαι και για τους θησαυρούς αυτής της χώρας... Οι λαοί της Δύσης... ομοιάζουν με άτεκνους γονείς που απάγουν ένα παιδί για να έχουν κι εκείνοι. Οι συμπατριώτες μας απάγουν την κληρονομιά της Ελλάδας γιατί δεν έχουν δική τους ιστορία!(σελ.25-26) μας ανοίγουν εν τέλει το δρόμο για το ταξίδι, στο οποίο οι Μαγεμένες θα μας συνοδεύσουν από την πρώτη έως την τελευταία αράδα του εξαιρετικού αυτού βιβλίου στην Ιστορία της Σαλονίκ και του τόπου μας.

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Ήθελα μόνο ένα αντίο-Πασχαλία Τραυλού


Ήθελα μόνο ένα αντίο: το βιβλίο της Πασχαλίας Τραυλού, στο οποίο η Σμύρνη και η ανεκπλήρωτη αγάπη της Σμυρνιάς ηρωίδας του, της Ισμήνης, με τον Τούρκου Οσμάν, στοιχειώνουν τις ζωές των ηρώων παρασύροντάς μας σε μια ιστορία που οι απώλειες, το συναίσθημα, η τραγικότητα των προσώπων και των τόπων φωτίζονται από την πένα της συγγραφέως, με τρόπο τόσο λυρικό που ο αναγνώστης καθηλώνεται από την πρώτη κιόλας αράδα του κειμένου.

     Ισμήνη και Οσμάν, δυο πρόσωπα που οι κόσμοι τους, σύμφωνα με την κρίση των τρίτων, απέχουν πολύ ο ένας από τον άλλο. Εκείνη Χριστιανή, κόρη εύπορου υφασματέμπορα που ζει στο αρχοντικό της στο τέρμα του ελληνικού μαχαλά. Κι εκείνος γιος μιας φτωχής τούρκικης οικογένειας, που ζει με τη χήρα μάνα του στην αρχή του τούρκικου μαχαλά. Τα σπίτια τους συνορεύουν με τα παράθυρα των δωματίων τους να είναι αντικριστά. Κάθε φορά που το παράθυρο της νεαρής Ισμήνης ανοίγει κι αντικρίζει το γλυκό πρόσωπο του Οσμάν, ο έρωτάς της για εκείνον επιβεβαιώνεται όλο και περισσότερο... Κάθε φορά που ο Οσμάν βύθιζε το βλέμμα του στα πράσινα μάτια της γειτονοπούλας, η αγάπη που τον ένωνε μαζί της δένονταν ακόμα πιο σφικτά... 
     Το 1916 ο πλατωνικός τους έρωτας θα γίνει αντιληπτός από τον πατέρα της Ισμήνης και οι σχέσεις των δυο οικογενειών θα χάσουν το φιλικό τους χαρακτήρα. Ο Οσμάν θα φύγει για την Πόλη ώστε να σπουδάσει, ώστε να γίνει αντάξιος της Ισμήνης, που όσο περνούν τα χρόνια της απουσίας του, ο ερωτά της για τον Οσμάν της όλο και μεγαλώνει...
    Τρία χρόνια μετά, η πολιτική του Κεμάλ γεμίζει τα αμελέ ταμπουρού, οδηγεί σε συλλήψεις και στους πρώτους ξεριζωμούς. Ο πατέρας της Ισμήνης συλλαμβάνετε για να μεταφερθεί στα τάγματα εργασίας και την στιγμή της σύλληψής του, ο Οσμάν σώζει την Ισμήνη από τα βέβηλα χέρια του κεμαλικού στρατιώτη σκοτώνοντάς τον ενώ η μητέρα της εκτελείται μπροστά στα έκπληκτα μάτια της κόρης της, που από την μια στιγμή στην άλλη μένει μόνη στον κόσμο. Η Ισμήνη τότε πηγαίνει ως ψυχοκόρη στο σπίτι του θείου της και ως το Σεπτέμβρη του 1922 ζει μακριά από την Σμύρνη και τον Οσμάν...
     Όμως ο Σεπτέμβρης του ’22 πλησιάζει και μαζί του η συνάντηση με το κισμέτ! Με τον έρωτα! Με την Ιστορία...

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Ο φυσητής των ονείρων-Bernard Villiot

     Στις σελίδες του παιδικού βιβλίου «Ο φυσητής των ονείρων» οι μικροί -και γιατί όχι και οι μεγάλοι- αναγνώστες θα μάθουν μέσα από τη μαγευτική, ρομαντική και ατμοσφαιρική ιστορία του ήρωά της, του Ζορζί, για την δύναμη που φέρουν τα αγνά όνειρα, η αθωότητα της ψυχής και οι στόχοι στην ζωή του κάθε παιδιού, του κάθε ανθρώπου.

     Ο Ζορζί ζει στο νησί του Μουράνο της Βενετίας. Οι κάτοικοι του μεσογειακού αυτού νησιού αναπτύσσουν και επιβιώνουν από την τέχνη και το εμπόριο αντίστοιχα του φυσητού γυαλιού. Ορφανός κι από τους δυο γονείς, μεγαλώνει με το όνειρο να γίνει κι αυτός με την σειρά του ένας επιτυχημένος μάστορας φυσητού γυαλιού. Μαθητεύει στο πλευρό του ισχυρού μάστορα και επιχειρηματία Πιέτρο Σπαλιάτο και νύχτα και μέρα κάνει όνειρα που περιλαμβάνουν τα δικά του δημιουργήματα φυσητού γυαλιού. 
     Στα δεκαπέντε του όμως ένας μικροτραυματισμός θα είναι αυτός που θα κάνει τον μάστορα Σπαλιάτο να τον πετάξει έξω από το εργαστήρι κι όλους τους κατοίκους του νησιού να τον κοροϊδεύουν και να τον περιγελούν. 
     Η καθημερινότητα για τον Ζορζί αλλάζει... τα όνειρα όμως όχι. Κάθε βράδυ ξεγλιστρά στα εργαστήρια και εξασκείτε κρυφά στην τέχνη που τόσο αγαπά... Ένα βράδυ όμως το φτωχό αγόρι που τον πλησιάζει, ο Τζάκομο, τον κάνει να δημιουργήσει με το φυσοκάλαμό του μια μπάλα ονείρου! Από τότε και κάθε βράδυ ο Ζορζί φυσά μπάλες ονείρου! Όλα τα παιδιά της Βενετίας ζητούν μπάλες ονείρου! Κι εκείνος που ξέρει τι σημαίνει για ένα παιδί το όνειρο, φτιάχνει για χάρη τους τα πιο όμορφα, πολύχρωμα κι παραμυθένια όνειρα, όνειρα φτιαγμένα από τον «Φυσητή των ονείρων», που μέσα από τα όνειρα των παιδιών κατάφερε τελικά να πραγματοποιήσει και το δικό του όνειρο..! 

     Η εικονογράφηση του ήταν εξαιρετική! Χρώματα και εικόνες που σε ταξιδεύουν σε μια ατμοσφαιρική Βενετία!
     Διαβάστε το...! Μου θύμισε κάτι από τα καλά παλιά παραμύθια...!

Βαθμολογία 5/5



Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Ο φυσητής του ονείρου
Συγγραφέας: Bernard Villiot
Εικονογράφος: Tribault Prugne
Εκδ.:Λιβάνης
Ημερ.Εκδ.: 2017
Σελ.: 40
Ηλικία: 6-12
Δήμητρα Κωλέτη

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Συζητώντας με την συγγραφέα Πασχαλία Τραυλού!

    Η αγαπημένη συγγραφέας Πασχαλία Τραυλού απαντά στο ερωτηματολόγιο των ΒιβλιοΑναφορών και, μέσα από τις περιληπτικές απαντήσεις της, μας παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, το «Φιλί στα μάτια», το νέο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ.
     Την ευχαριστώ θερμά που ξέκλεψε κάποιες στιγμές από τον πολύτιμο χρόνο της, ώστε να πραγματοποιηθεί η παρούσα συνέντευξη, η οποία φυσικά για το blog και για εμένα προσωπικά είναι μέγιστη τιμή!
     Διαβάστε λοιπόν την συνέντευξη  κι ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο και στην προσωπικότητα της συγγραφέως Πασχαλίας Τραυλού!

1. Από τις 10 Μαΐου το νέο σας βιβλίο, το «Φιλί στα μάτια» απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Το «Φιλί στα μάτια» είναι ένα βιβλίο που απέχει πολύ από μια απλή ερωτική ιστορία. Το ερωτικό στοιχείο δρα προσχηματικά ώστε να διαμορφωθούν οι συγγραφικές συνθήκες για να θιγούν κοινωνικά και ψυχολογικά φαινόμενα όπως η άσκηση βία στις γυναίκες και οι πολλαπλές εκφάνσεις αυτής. Ενώ οι δύο κεντρικοί ήρωες, η Μάχη και ο Άλκης βιώνουν την παραφορά της ερωτικής έλξης, μια ένοχη σιωπή αποτελεί την αιτία για την οποία η αγάπη τους παραμένει ανεκπλήρωτη και η εγκληματική δράση κάποιων ανθρώπων (Ζωζώ, Ζαννής, Ζιζί) παραμένει ατιμώρητη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τρία μυστικά παγιδεύουν για χρόνια μια πλειάδα ανθρώπων σε διλήμματα και ενοχές τα οποία, όταν αποκαλύπτονται, οδηγούν κάποιους στην κάθαρση, κάποιους στην απόγνωση και την αναζήτηση διεξόδου μέσω της τέχνης και κάποιους στην απόφαση να πάρουν το νόμο στα χέρια τους. Το βιβλίο εκτυλίσσεται σε δύο ενότητες, από το 1922 έως σήμερα και η δράση του λαμβάνει χώρα στην Άνδρο, την Αθήνα και τη Γαλλία.

2. Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Θεωρώ ιδιαίτερης σημασiας για τη ζωή μου και την συγγραφική μου ταυτότητα το θέμα των μεταπτυχιακών σπουδών μου πάνω σε ζητήματα φύλου και την επαφή μου με μια εμπνευσμένη καθηγήτρια του πανεπιστημίου Αιγαίου την κ. Μαρία Γκασούκα. Από το 2013 που ολοκλήρωσα αυτές τις σπουδές ήμουν βέβαιη πως υπήρχε «εγκλωβισμένο» μέσα μου το θέμα που εξελίχτηκε στο Φιλί στα μάτια.

3. Ποιος από τους ήρωες του νέου σας βιβλίου είναι ο αγαπημένος σας; Ποιος σας ταλαιπώρησε να τον αποτυπώσετε στο χαρτί; 

Όσο ασχολούμαι με τη γραφή τόσο διαπιστώνω ότι οι «κακοί» ήρωες με γοητεύουν περισσότερο όπως και εκείνοι που παρουσιάζουν έντονες συναισθηματικές αποχρώσεις και δεν είναι απόλυτα καλοί ή κακοί. Στο συγκεκριμένο βιβλίο αγαπώ ιδιαίτερα τη Σμυρνια μου Μαριγώ της οποίας η σιωπή έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής μου, την γριά αλλά τσαούσα και δυναμική Ιουλία, συνταξιούχο δασκάλα και ακτιβίστρια και τον Ιβάν, την πιο ανατρεπτική προσωπκότητα του βιβλίου που αποδεικνύει πώς ένας άνθρωπος αν το θελήσει μπορεί να βγει απ’ τα προσωπικά του σκότη.

4. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που η ιστορία των ηρώων σας και οι ίδιοι σας οι ήρωες θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';