Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιάννης Καλπούζος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιάννης Καλπούζος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 1 Ιουνίου 2023

Καλντερίμι,99 χρόνια Σαλονίκη- Γιάννης Καλπούζος

     Το Καλντερίμι-99 χρόνια στη Σαλονίκη του Γιάννη Καλπούζου είναι ένα ταξίδι στη Σαλονίκη του 19ου και 20ου αιώνα με την τέχνη του λόγου να φωτίζει λυρικά τις αλλαγές της νύμφης του Θερμαϊκού τόσο σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο όσο και στην ίδια την μορφή της. Ένας αιώνας εξιστόρησης και μέσα σ’ αυτά τα χρόνια η πόλη σμιλεύεται αλλάζει πρόσωπο, διαμορφώνεται όπως ακριβώς και οι ήρωες του αγαπημένου λογοτέχνη που παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια συνεχίζουν να ονειρεύονται, να παθιάζονται, να διαμορφώνονται με τους ακοίμητους σπόρους να χτίζουν το χαρακτήρα, να ορίζουν τα βήματά τους άλλωστε: Όλα ξεκινούν και πορεύονται σύμφωνα με όποιον ακοίμητο σπόρο φυτεύεις μέσα σου ή στον φυτεύουν. Ετούτος βαστά τα γκέμια σου και σ’ οδηγεί. Ανάβει τον πολυέλαιο της θρησκείας, το φως της πατρίδας, την πυρκαγιά του έρωτα… (σελ.558)
     Ο συγγραφέας ξεκινά την αφήγηση τοποθετώντας τον κεντρικό ήρωά του, τον Παράσκο στη Σαλονίκη του 1908 τη στιγμή όπου ανακαλύπτει πως η κόρη του Ροδάμνη έχει πέσει θύμα απαγωγής από βουλγαρική ομάδα. ο Μακεδονικός Αγώνας βρίσκεται στο αποκορύφωμά του και όλα είναι ρευστά. Τι έγινε η Ροδάμνη; Γιατί την απήγαγαν; Και ο γιος του, ο Κλεάνθης, τι ρόλο έπαιξε σ’αυτή; Τα ερωτήματα θα συνοδεύουν τον αναγνώστη καθ’ όλη την αναδρομική αφήγηση που ακολουθεί, στην οποία τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του Παράσκου θα μας αποκαλύψουν λεπτομέρειες της ζωής του και θα μας συστήσουν τον Αντύπα, τον πατέρα του ήρωα, που ο χαρακτήρας και τα σοφά του λόγια μας κερδίζουν λέξη τη λέξη.

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2020

Ἐρᾶν,Βυζαντινά αμαρτήματα-Γιάννης Καλπούζος

     Η αγαπημένη μου συνήθεια ως αναγνώστρια είναι, όταν πιάνω ένα βιβλίο στα χέρια μου, να ανακαλύπτω, όσο πιο γρήγορα γίνεται, τη σχέση- σύνδεση του τίτλου με το κείμενο. Έχω παρατηρήσει πως κάποια λέξη, φράση ή και συμπέρασμα που υπάρχει μέσα στο κείμενο χρησιμοποιείται συνήθως από τον συγγραφέα και ως τίτλος του βιβλίου του. 
     Βλέποντας λοιπόν τον πρωτότυπο, ομολογουμένως, τίτλο του νέου μυθιστορήματος του αγαπημένου συγγραφέα Γιάννη Καλπούζου, «Ἐρν -Βυζαντινά αμαρτήματα», η περιέργεια μου για την επιλογή του ήταν, όπως καταλαβαίνετε!, πολύ μεγάλη. Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση διαπίστωσα, με έκπληξη, πως καμία λέξη, φράση ή συμπέρασμα δεν έπαιξε, όπως περίμενα, τον συνδετικό κρίκο τίτλου-κειμένου καθώς ο τίτλος τελικά αποδείχθηκε πως περιέκλειε έντεχνα τους δύο βασικούς άξονες στους οποίους κινήθηκε η αφήγηση.

     «Ἐρν -Βυζαντινά αμαρτήματα» 

Ἐρν: να ερωτεύεσαι, να αγαπάςτο απαρέμφατο του ρήματος εράω-ῶ χρησιμοποιείται από τον συγγραφέα για να υποδηλώσει πως στο νέο του πόνημα καταπιάνεται με μια ιστορία αγάπης ενώ ο υπότιτλος «Βυζαντινά αμαρτήματα» για να προσδιοριστεί η χρονική εποχή στην οποία την τοποθετεί με την πρωτεύουσα του Βυζαντίου, την Κωνσταντινούπολη, την Εικονομαχία, τις ίντριγκες και τις κοινονικοπολιτικές αμαρτίες της να πλάθουν τους ήρωες και να τους οδηγούν στη στράτα της πολυκύμαντης ζωής τους. 
     Η αφήγηση ξεκινά με μια πολύ έντονη σκηνή που εκτός από το να μας προκαλέσει πολλά συναισθήματα, μας προσδιορίζει και την χρονική περίοδο στην οποία τοποθετείται η μυθοπλασία καθώς η Βυζαντινή Αυτοκρατορία καλύπτει Ιστορία από τον 4ο μ.Χ αιώνα έως και τον 15ο με την Άλωση της Πόλης. Στην εν λόγω λοιπόν σκηνή βρισκόμαστε στο 766μ.Χ, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Ε’ ακολουθεί την πολιτική του πατέρα του Λέων του Γ’, ο οποίος στράφηκε κατά των εικόνων και του μοναχισμού. Η Λυγινή και ο Υάκινθος, οι δύο εκ των τριών ηρώων, διώκονται όντας μοναχοί. Λοιδορούνται, χλευάζονται και διαπομπεύονται μαζί με άλλους μοναχούς ως ξυλολάτρες ενώ συγχρόνως αποτελούν θέαμα για τους θεατές του Ιπποδρόμου που βρίσκονται στις ασφυκτικά γεμάτες κερκίδες του. Στο τέλος του ‘’θεάματος’’ οι δύο ήρωες βρίσκονται με έναν ανορθόδοξο τρόπο παντρεμένοι. Οι ζωές τους αλλάζουν άρδην. «Και τώρα τι;» αναρωτιέται ο Υάκινθος που η μέχρι πρότινος ζωή του συνδεόταν με τον μοναχισμό και μόνο και που ξαφνικά βρέθηκε παντρεμένος με την άγνωστη Λυγινή, την Λυγινή που όπως αναφωνεί: «... Λαχταρώ να ζήσω». Λαχταρά να γευτεί τον έρωτα. 
     Το ιδιόμορφο ζευγάρι θα περάσει δύσκολα. Μόνοι, μακριά από τα μοναστήρια, χωρίς πόρους και στήριξη. 
     Λίγους μήνες μετά οι συνθήκες θα τους οδηγήσουν στην Αθήνα, στην πόλη που η Λυγινή θα συναντήσει «εκ του οράν το εράν», στο πρόσωπο του Ροδανού, του τρίτου κεντρικού ήρωα της ιστορίας μας. 
    Ο Ροδανός και η Λυγινή θα γευτούν τον έρωτα και την αγάπη. Η Λυγινή θα τον λατρέψει και θα κάνει τα πάντα για να είναι μαζί του. Ο Ροδανός όμως κουβαλά μυστικά και αμαρτήματα... 

Δευτέρα 30 Απριλίου 2018

Γινάτι. Ο σοφός της λίμνης-Γιάννης Καλπούζος

     Με φόντο την επιβλητική λίμνη των Ιωαννίνων, το γινάτι του πάθους, του έρωτα, της ζήλιας, το κακό μα και το καλό γινάτι, όπως εύστοχα διαχωρίζει και προσδιορίζει ο σιορ Δονάτος, ο ένας εκ των βασικών ηρώων του Γιάννη Καλπούζου, παίρνει το πάνω χέρι στις ζωές των ηρώων σεργιανίζοντάς μας έτσι σε μια μυθοπλασία γεμάτη έρωτα, ποιητική χροιά, χιούμορ –αυτό το ιδιαίτερο χιούμορ που συναντάμε στην πένα του συγγραφέα! Ένα χιούμορ που κρύβει μια φιλοσοφημένη στάση για την ζωή- μίσος, ραδιουργίες, ενέργειες που το θυμικό κυριαρχεί, όπως η εκδίκηση, μα κυρίως μας σεργιανά στην Ιστορία και στα ηθογραφικά στοιχεία των Ιωαννίνων του 20ου αιώνα. 

     Ο Ζώτος το 1917 μετά από ένα φονικό, μια αυτοχειρία, την σπίλωση του ονόματος της μητέρας του καθώς και υπό τον φόβο βεντέτας φεύγει από το χωριό του και μετακομίζει στην πόλη των Ιωαννίνων, όπου εκείνη την εποχή βρίσκεται υπό ιταλική κατοχή. Στα Γιάννενα θα γνωρίσει την φιλία στα πρόσωπα του Βιργίλη, του Γκίνη και του σιορ Δονάτου, οι ορμήνιες του οποίου θα γίνουν για τον Ζώτο μα κι για εμάς μαθήματα ζωής, την μοχθηρία του εμπειρικού γιατρού Μάργαζη και του πανούργου παπα-Λέρα καθώς και την εκδικητικότητα της εμμονικής (αν και στο τέλος δικαιολογείται ο χαρακτήρας και κάποιες από τις πράξεις της) Σαραλίν.  Το μεγαλύτερο όμως συναπάντημά του θα είναι με τον έρωτα, ένα συναίσθημα που κατακλύζει το είναι του όταν αντικρίζει την Τουρκογιαννιώτισσα Χαβαή. 
     Όσο τα χρόνια θα περνούν, η κρυφή αλληλογραφία που θα αναπτύξουν, οι καντάδες και τα τυχαία, για τους τρίτους συναπαντήματα, όλο και θα θεριεύουν τον έρωτα του για εκείνη. Μαζί μ’αυτόν όμως θεριεύουν και τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα των Ιωαννίνων και της Ελλάδας: η ληστοκρατία στην Ήπείρο όπου οι λήσταρχοι και οι συμμορίες που οργάνωναν έχοντας κίνητρο τα λύτρα και τον πλουτισμό, μεταξύ των άλλων παρανομιών τους, απήγαγαν εύπορους, η απαγωγή των οποίων δε είχε πάντα αίσιο τέλος, η προσπάθεια δημιουργίας Βλάχικου Πριγκιπάτου, ο Διχασμός, η Μικρασιατική εκστρατεία και η Ανταλλαγή των πληθυσμών. 

Παρασκευή 6 Μαΐου 2016

Συζητώντας με τον συγγραφέα Γιάννη Καλπούζο!

     Ο σπουδαίος λογοτέχνης Γιάννης Καλπούζος τιμά το blog και εμένα προσωπικά με την παραχώρηση της παρούσας συνέντευξη για την οποία και τον ευχαριστώ θερμότατα που διέθεσε τον πολύτιμο χρόνο του ώστε να πραγματοποιηθεί. 
       Η πρώτη μου συγγραφική επαφή με την πένα του ήταν το 2013 με την «Ουρανόπετρα». Από τότε αναζήτησα και διάβασα όλα τα βιβλία του που είχαν εκδοθεί μέχρι εκείνη την στιγμή, μιας και η πένα του με μαγνήτισε από τις πρώτες αράδες του βιβλίου. Στο πρόσφατο βιβλίο του, το «Σέρρα: η ψυχή του Πόντου», η συνύφανση της Ιστορίας του Πόντου με τη μυθοπλασία, μαζί φυσικά με την λυρική γραφή και τους στοχασμούς του συγγραφέα για τις αρετές της ζωής, συνέθεσαν ένα αριστούργημα της σύγχρονης ελληνικής Λογοτεχνίας, το οποίο και σας προτείνω να το διαβάσετε χωρίς δεύτερη σκέψη! 
     Μέχρι όμως να έρθετε σε επαφή, όσοι δεν το έχετε κάνει ήδη, με την ιστορία του Φιλονίκη, της Φιλάνθης και της Ταλίν αλλά κυρίως με την Ιστορία του Πόντου, διαβάστε την συνέντευξη του Γιάννη Καλπούζου και ελάτε λίγο πιο κοντά στο έργο του συγγραφέα!

1. Από τις 7 Απριλίου το νέο σας βιβλίο, το «Σέρρα: Η ψυχή του Πόντου», απέκτησε μια θέση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων! Αφού σας ευχηθώ ολόψυχα να είναι καλοτάξιδο, θα σας ζητήσω να μας το παρουσιάσετε με τον δικό σας μοναδικό τρόπο.

Το μυθιστόρημα ξεκινά στην Τραπεζούντα τον Ιούνιο του 1915. Ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος μαίνεται, οι περισσότεροι άντρες του Ελληνισμού του Πόντου από 18 έως 45 χρόνων στενάζουν στα τάγματα εργασίας (Αμελέ Ταμπουρού), απ' όπου ελάχιστοι βγαίνουν ζωντανοί, ενώ οι χωροφύλακες καταδιώκουν τους φυγόστρατους και τους συγγενείς τους.
Ενόψει του εκτοπισμού και των σφαγών των Αρμενίων μια δεκαπεντάχρονη, που μοιάζει να τη ζωγράφισε με τα χέρια του ο ίδιος ο Θεός, καταφεύγει στο σπίτι ενός αγνώστου. Πολλά χιλιόμετρα μακρύτερα, στην Ορντού, ένα κορίτσι εύπορης ελληνικής οικογένειας ετοιμάζεται για τον γάμο της και πασχίζει να οραματιστεί το μέλλον μ' έναν άντρα τον οποίο ελάχιστα γνωρίζει.
Ο Γαληνός Φιλονίδης, ο κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος, διχάζεται ανάμεσα στις δυο γυναίκες και δοκιμάζονται οι ηθικές αρχές του. Είναι απόφοιτος του Φροντιστηρίου, του λαμπρότερου εκπαιδευτικού ιδρύματος του Πόντου, και φιλόλογος, σπουδαγμένος στην Αθήνα. Γνωρίζει πέντε γλώσσες, είναι πολύ θρήσκος και έχει το χάρισμα να μη διακρίνονται στο πρόσωπό του τα συναισθήματά του (λύπη, ταραχή, θυμός, φόβος), ενώ κόντρα στον ήρεμο χαρακτήρα του ασχολείται ερασιτεχνικά με την πυγμαχία.
Οι Οθωμανοί εκτελούν όποιον κρύβει Αρμενίους, ένας θηριώδης χωροφύλακας βρίσκεται συνεχώς στα ίχνη της δεκαπεντάχρονης Αρμενοπούλας κι ένας Ρωμιός καταδότης του παρέχει πληροφορίες.
Ο Γαληνός θα επωμιστεί όσα του επιφυλάσσει η μοίρα και όσα επιφέρουν οι επιλογές του μέσα από συνεχείς ανατροπές και απρόβλεπτες καταστάσεις, όπου μεταξύ άλλων εμπλέκονται Ρώσοι και Τούρκοι κατάσκοποι. Συγχρόνως θα παρασυρθεί στη δίνη των μεγάλων ιστορικών γεγονότων από το 1915 και εντεύθεν, όπως και οι λοιποί συμπρωταγωνιστές. Ωστόσο, σε μικρότερα ή μεγαλύτερα διαστήματα και ανάλογα με την περιοχή η ζωή κυλά σε ομαλούς ρυθμούς, επιτρέποντας στον έρωτα να ανθίσει και να διαφεντέψει με τον δικό του τρόπο τον μικρόκοσμο των ηρώων, μα και να φανούν τα βιοποριστικά προβλήματα και η καθημερινότητα σε κάθε της μορφή.
Ωστόσο, το απρόσμενο καραδοκεί σε κάθε βήμα, οι συγκινητικές στιγμές εναλλάσσονται με την αγωνία, τον φόβο και το άγνωστο, η αλληλεγγύη με τη διχόνοια και την αναλγησία και τα τραγικά συμβάντα με τη δύναμη των ανθρώπων να προσαρμόζονται και να συνεχίζουν τη ζωή.
Για τον Γαληνό Φιλονίδη θα έρθει η στιγμή που η αγριότητα θα τον συνθλίψει, θα ορθωθεί εντός του το μίσος και θα θέσει ως στόχο ζωής να εκδικηθεί εκείνον που του προκάλεσε τον μέγα πόνο.
Στο υπόστρωμα αλλά και στο προσκήνιο της μυθοπλασίας ιχνογραφούνται συνήθειες, συμπεριφορές, νοοτροπίες και έθιμα των Ελλήνων του Πόντου. Εξιστορούνται οι σφαγές των Αρμενίων, η διετής κατάκτηση της Τραπεζούντας από τους Ρώσους, το ποντιακό αντάρτικο κίνημα, οι προσπάθειες για τη δημιουργία της Ελληνικής Δημοκρατίας του Πόντου από το Βατούμ μέχρι τη Σινώπη, οι εκτοπισμοί με τις εξαντλητικές πορείες μέσα στο χιόνι, το κρύο και τη βροχή, οι βιασμοί, οι ληστείες, οι αρρώστιες και η πείνα που οδήγησε χιλιάδες στον θάνατο και χιλιάδες άλλους στη ζητιανιά κι εν γένει οι κατατρεγμοί των Ποντίων. Κοντολογίς όσα διέπραξαν στις δύο χρονικές περιόδους της γενοκτονίας οι Νεότουρκοι και στη συνέχεια οι Κεμαλιστές. Αναπαριστάνεται και η καθημερινή ζωή στις πρώτες δεκαετίες εφαρμογής του κομουνιστικού συστήματος στη Σοβιετική Ένωση, όπου κατέφυγε σημαντικό μέρος των προσφύγων του Πόντου, ενώ εντάσσονται στη μυθιστορία οι διώξεις των Ελλήνων επί Στάλιν, τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στη Σιβηρία, οι στέπες του Καζακστάν, με τους αφόρητους καύσωνες το καλοκαίρι και το σφοδρό ψύχος τον χειμώνα, και πολλά άλλα.
Κάθε κεφάλαιο του βιβλίου αρχίζει με ένα απόφθεγμα του μυστηριώδους αφηγητή, το οποίο συμπυκνώνει το νόημα όσων πρόκειται να ακολουθήσουν, καθώς και τη στοχαστική πτυχή του μυθιστορήματος, των μηνυμάτων που εμπεριέχει και πολλά από τα θέματα που πραγματεύεται.
Όλα όσα συμβαίνουν στις σελίδες του μυθιστορήματος φαντάζουν φλόγες και κινήσεις του χορού σέρρα, του χορού της φωτιάς ή πυρρίχιου, απ' όπου προέρχεται και ο τίτλος του, κι όλα απηχούν στην ψυχή του κόσμου, στις ψυχές όλων μας, στο πολυσχιδές ταξίδι που γράφει η ζωή, αλλά και στο ταξίδι που γράφεται για τη ζωή.

2.  Ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα που έπλασε στο μυαλό σας την υπόθεση του νέου σας βιβλίου;

Η παρότρυνση της αδελφής μου το 2012 να μιλήσω με ορισμένους Ποντίους πρόσφυγες στο χωριό Βίγλα της Άρτας, όπου εγκαταστάθηκαν το 1959 ερχόμενοι από τη Σοβιετική Ένωση.

3. Διαβάζοντας ένα βιβλίο ψάχνω πάντα κάτω από τις λέξεις τα μηνύματα που ίσως θέλει ο συγγραφέας να μεταφέρει στους αναγνώστες του. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα μήνυμα που οι κεντρικοί ήρωες του νέου βιβλίου σας, θέλουν οπωσδήποτε εμείς οι αναγνώστες να το ''παραλάβουμε'';

Τα μηνύματα είναι δεκάδες κι όλα άκρως σημαντικά. Επιλέγω, λοιπόν, τούτο: Κοιτάς μπροστά όταν δεν ξεχνάς από πού έρχεσαι.

4. Ποιος από τους ήρωες του βιβλίου σας είναι ο αγαπημένος σας; Και ποιος σας ''ταλαιπώρησε'', είτε ψυχολογικά, αφού απείχε πολύ από τον δικό σας ψυχισμό, είτε τεχνικά, να τον αποτυπώσετε στο χαρτί;

Δεν ξεχωρίζω τους ήρωές μου. Τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της γραφής. Υποδύομαι τον ρόλο του καθενός και είτε το θέλω είτε όχι είναι πλάσματα που τα γέννησε η φαντασία μου. Ασχέτως εάν κατόπιν αυτονομήθηκαν και μου υποδείκνυαν ποιον δρόμο επιθυμούν να τραβήξουν με βάση τον χαρακτήρα τους, τα ήθη και της συνθήκες της εποχής. Οι κακοί χαρακτήρες με ταλαιπώρησαν πιο πολύ. Ο Χαμζά Χαφίζ και ο Ρούρικ. Είναι βασανιστικό να μπαίνεις στην ψυχή του κακού και να πασχίζεις να λειτουργείς πειστικά και με αληθοφάνεια, σαν να είσαι εσύ ο ίδιος. Να γίνεσαι ο κακός και την επόμενη στιγμή να στρέφεσαι εναντίον του.

5. Πόση και τι είδους έρευνα κάνατε πριν την συγγραφή του νέου σας βιβλίου;

Ξεκίνησα, όπως προανέφερα, το 2012 και συνέχισα να συγκεντρώνω σποραδικά προσωπικές μαρτυρίες. Από το 2014 άρχισα επισταμένη έρευνα μέσω μιας τεράστιας βιβλιογραφίας, για τη μελέτη της οποίας, μαζί με τη συγγραφή, χρειάστηκα δύο χρόνια. Ανέτρεξα σε ό,τι μπορούσε να μου δώσει στοιχεία για την εποχή που εξελίσσεται το μυθιστόρημα, αλλά και για παλαιότερα χρόνια προκειμένου να κατανοήσω τον ελληνισμό του Πόντου και το πολυφυλετικό περιβάλλον της εκάστοτε περιοχής όπου κινούνται οι ήρωές μου. Ιστορικά βιβλία, περιηγητών, εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία αρχιτεκτονικής, λαογραφίας, ιατρικής, γεωγραφίας, πολιτικά, ενδυμασιών, τραγούδια, φωτογραφίες, ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς.

Σάββατο 30 Απριλίου 2016

σέρρα: Η ψυχή του Πόντου-Γιάννης Καλπούζος

     «σέρρα: Η ψυχή του Πόντου», το νέο βιβλίο του λογοτέχνη Γιάννη Καλπούζου που, μεταξύ άλλων, η Ιστορία τα διδάγματα και η συγκίνηση που περικλείεται στις 630 σελίδες του πρωταγωνιστούν και καθηλώνουν τον κάθε αναγνώστη! Και όχι μόνο αυτό(!), αλλά τον κάνουν τμήμα της ιστορίας των πρωταγωνιστών, του Γαληνού, της Φιλάνθης και της Ταλίν, αλλά κυρίως της αιματοβαμμένης Τραπεζούντας και του Πόντουτον κάνουν να αποτελέσει και ο ίδιος μέρος του μωσαϊκού της εποχής που τόσο περίτεχνα η πένα του ξεχωριστού Γιάννη Καλπούζου συνθέτει και μας παρουσιάζει στο αριστουργηματικό αυτό βιβλίο.
       Η πρώτη ψηφίδα που τοποθετεί ο άξιος εκπρόσωπος του ιστορικού μυθιστορήματος απεικονίζει την αναγκαστική μετακίνηση των Αρμενίων από την Τραπεζούντα κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου το 1915. Τότε η Ταλίν, η δεκαπεντάχρονη Αρμένισσα, θα προστρέξει μετά από την αποτυχημένη προσπάθεια της μητέρας της Σάρα να την παραδώσει στην Μητρόπολη ώστε να την προστατεύσει από τις κακουχίες του εκτοπισμού και τις ορέξεις του Τούρκου χωροφύλακα Χαμζά Χαφίζ, στο αρχοντικού του Γαληνού Φιλονίκη, του εργοδότη της μητέρας της. Ο Γαληνός μόλις αντικρίζει το βλέμμα της που βυθίζεται στο δικό του ωσάν το πρόσφορο στο κρασί της μεταλαβιάς φλέγεται αμέσως το κορμί και η ψυχή του από ένα πρωτόγνωρο για αυτόν συναίσθημα: τον έρωτα. Όσο σφοδρή όμως και αν είναι η επίθεση Του στην καρδιά και το σώμα του ήρωα μας, ο Γαληνός, που είναι ένας νέος με αρχές και ιδανικά, δίνει εν τέλει τον πρώτο λόγο στην λογική και όχι στο συναίσθημα αποφασίζοντας τελικά να τηρήσει την υπόσχεση που είχε δώσει στην αρραβωνιαστικιά του την Φιλάνθη, η οποία και περιμένει καρτερικά και με μεγάλη αγωνία για το τι θα της επιφυλάξει το μέλλον με τον Γαληνό, έναν άνθρωπο που ελάχιστα γνωρίζει, να παντρευτούν τον χειμώνα του 1915. 
       Στους επόμενους μήνες, στα επόμενα χρόνια το μωσαϊκό της ζωής τους θα χρωματιστεί με τα χρώματα της Ιστορίας: Ρώσοι κατακτητές, Οθωμανοί κατακτητές, το όραμα της Ποντιακής Δημοκρατίας, αντάρτικο, Κεμαλιστές, τάγματα εργασίας, εκτοπισμοί, επαναπατρισμοί, εξορίες, Σταλινισμός, γκούλαγκ, ανατροπές…. καθώς και μ' αυτά που απεικονίζουν την γνήσια αγάπη….

    Κλείνοντας το βιβλίο πήρα μαζί μου τόσες εικόνες όπως τον χορό σέρρα-πυρρίχιο που χόρεψαν οι αντάρτες, ο αδελφός του Γαληνού, ο Νικηφόρος και ο πάππους Φάνης, όπου το κάθε βήμα τους κουβαλούσε λεβεντιά περηφάνια ενώ παράλληλα προοικονομούσε τα βάσανα, τους αγώνες και το αίμα που έχυνε και θα συνέχιζε να χύνει το ελληνικό στοιχείο του Πόντου στο βωμό των ιμπεριαλιστικών στόχων των αφεντάδων του κόσμου -την συγκεκριμένη σκηνή την διάβασα τρεις φορές. και τις τρεις φορές ένιωσα την ίδια συγκίνηση. ένιωσα πως ήμουν κάπου εκεί και κροτάλιζα μαζί με τους θεατές τα λιθάρια, τα πιάτα και ό,τι άλλο παρήγαγε τον ήχο που μαζί με την λύρα και τα υπόλοιπα μουσικά όργανα συνόδευαν τους χορευτές του μυσταγωγικού αυτού χορού!- , τον συγκινητικό αποχαιρετισμό του Γαληνού και της Ταλίν, τις πορείες των εκτοπισμένων στις οποίες ο Θάνατος έπαιζε τον κύριο ρόλο στο δράμα των πεζοπόρων, τις άθλιες συνθήκες που βρήκαν στους τόπους της αναγκαστικής τους μετακίνησης με την φτώχεια, την πείνα και τον ξεπεσμό να κυριαρχεί, τις βιαιοπραγίες των Νεότουρκων καθώς και αυτές που αναφέρονται στα κολαστήρια των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας στα αφιλόξενα μέρη της Σιβηρίας. 
      Στις 630 σελίδες του η γνήσια λογοτεχνική πένα του Γιάννη Καλπούζου, οι ήρωες και τα συναισθήματα που αυτοί μου γέννησαν, η ανατρεπτική πλοκή, με μεγαλύτερη όλων τον ίδιο τον αφηγητή(!), τα διδάγματα και οι στοχασμοί για τις αρετές της ζωής που εμπνευσμένα ο συγγραφέας ανοίγει με ένα από αυτούς το κάθε κεφάλαιο του κειμένου, η ποιητική-λυρική γραφή με τις περιγραφές και τις παρομοιώσεις που αγγίζουν αλλά κυρίως η Ιστορία του αιματοβαμμένου Πόντου με έκαναν να γίνω κοινωνός του βιβλίου βιώνοντας την κάθε λέξη του.
     Το «σέρρα: Η ψυχή του Πόντου» είναι αναμφίβολα ένα Ευαγγέλιο της Ιστορία του Πόντου, ένα Ευαγγέλιο της Ιστορίας μας! Ένα Ευαγγέλιο στο οποίο οι Ιούδες που μιλούν για Εθνοκάθαρση και όχι Γενοκτονία των Ποντίων αποκαλύπτονται μπρος στην δύναμη της ιστορικής αλήθειας.
        Διαβάστε το…! Επιβάλλεται να το διαβάσετε!

      Συγχαρητήρια στον συγγραφέα και ένα μεγάλο ευχαριστώ για το ξεχωριστό ταξίδι που μου χάρισε η πένα του!




Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Σέρρα:η ψυχή του Πόντου
Συγγραφέας: Γιάννης Καλπούζος
Εκδ.: Ψυχογιός
Ημερ.Εκδ.: 07/04/2016 
Σελ.:640





Η αγαπημένη μου σκηνή:

«Αργά, κοφτά, ξεκίνησε η μουσική και κατόπιν όλο να ταχύνεται ο ρυθμός, να ξαναπέφτει, και πάλι ογλήγορος. Ταίριαζαν οι βηματισμοί τους με το άγριο των βουνών, το άγριο της ζωής τους και με τα πολεμικά τεχνάσματα που παρίστανε ο αρχαίος Πυρρίχιος χορός. Επίθεση, άμυνα, παραφύλαξη, απειλή, οπισθοχώρηση, ελιγμό, κάλυψη, όλα τα περιέκλειε ο χορός τους. Όμως δεν ήταν μόνο τούτα. Έσφιγγαν τα χέρια τους, καθώς δένουν τα κλωνάρια στον κορμό, σ’ ένα αντάμωμα συντρόφων, ζωντανών και αποθαμένων. Κι έσκαβαν με τις μπότες τη γης, θαρρείς κράζοντάς της ότι την πατούν και συγχρόνως σάμπως ν’ αφουγκράζονται όσους τους φώναζαν από κάτω, γενιές και γενιές πρωτύτερες.
Χόρευαν κι έδειχναν να υπερίπτανται του κόσμου. Να κάθεται ο Θεός μέσα στον άνθρωπο κι ο άνθρωπος ν’ αρπάζεται απ’ τον Θεό. Το φέγγος και η σκοτεινιά να εναλλάσσονται στα πρόσωπά τους, φωτοσκότεινοι, ίδιο το στάλαμα της ζωής. Να ζυμώνεται το κορμί, να τσακίζει, να λύνεται και να ξαναδένεται. Ν’ αναπαύεται η ψυχή κάπου στα σύγνεφα, να λυτρώνεται κι ευθύς να τρομάζει. Τη μια να τους τραβά το χώμα, την άλλη να υψώνονται όπως ο Ανταίος. Να πυρακτώνεται ο νους και να βογκά ο τόπος απ’ τους γδούπους, να τρέμει απ’ την παλικαριά και την αποκοτιά τους. Να χτυπούν τα γόνατα καταγής και πάλι να στυλώνονται ορθοί. Να κατέχουν ότι παρέκει καρτερά ο θάνατος και να τον περιγελούν.
Αντάρα και καταχνιά να θολώνει το βλέμμα τους, μα και να σκιρτά στα λοξοκοιτάγματά τους γλυκάδα αντρίκεια. Ν’ αποζητούν στων γυναικών τα μάτια το λίγωμα, το παίνεμα, της σάρκας και της καρδιάς το φούντωμα. Δαιμονική δύναμη, αφιονισμένη, φαινόταν να ρίχνεται καταπάνω τους ή να εφορμά από μέσα τους. Έβγαζαν και κραυγές άναρθρες απ’ τα στόματά τους και πότε πότε φώναζαν «Όι!» «Όι!», σαν να νογούσαν ότι δεν τους βοηθά η γλώσσα να τα παραστήσουν όλα τούτα με λόγια κι επιστράτευαν το κορμί να τα συλλαβίσει.
Ξεσήκωσαν τον κόσμο με τον λεβέντικο χορό τους, όμως κανείς δε δέθηκε μαζί τους. Έτσι απαιτούσε το έθιμο αλλά κι από σεβασμό μην ταράξουν το ξεπέταγμα και το βύθισμα, την αναλαμπή και το νύχτωμά τους. Πήραν μονάχα οι θεατές να κροταλίζουν λιθάρια, ξύλινα κι τσίγκινα πιάτα και κουτάλια, θαρρείς και γνώριζαν τις συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων.»


Δήμητρα Κωλέτη

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2014

Παντομίμα φαντασμάτων-Γιάννης Καλπούζος

      Έχοντας ακούσει τόσες επαινετικές κριτικές για την «Παντομίμα φαντασμάτων» του Γιάννη Καλπούζου και δεδομένου πως ο συγγραφέας είναι ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς ανυπομονούσα να πέσει στα χέρια μου το εν λόγω βιβλίο -κάτι που με δυσκόλεψε πολύ μιας και είναι εξαντλημένο από τον εκδότη. Όταν αυτό έγινε πραγματικά απόλαυσα για άλλη μια φορά το ευφυές κείμενο με τις ζωντανές περιγραφές, την πρωτότυπη υπόθεση και τα βαθιά μηνύματα που περνά ο συγγραφέας για τους ανθρώπους και τα ζοφερά ένστικτά τους. Η πολύμορφη αφήγηση που επέλεξε ο Γ. Καλπούζος με εντυπωσίασε και με έκανε να θαυμάσω την συγγραφική του δεινότητα, μιας και μου πρόσφερε ένα κείμενο άκρως ενδιαφέρον και καθόλου κουραστικό. Ξεχώρισα ως αφηγητή τον Σκύλο και την Βαγγελιώ, τους βρήκα συγκινητικούς και γεμάτους αισθήματα αλτρουισμού, αγάπης και δοτικότητας ,ενώ τις σκηνές της κατολίσθησης και των γεγονότων στην κοιλάδα των Κεραυνών θα τις χαρακτήριζα ως κινηματογραφικές. Ένα βιβλίο στο οποίο παρουσιάζεται η δύναμη που έχει το συναίσθημα του φόβου, ο οποίος φέρνει στην επιφάνεια, μέσω των πράξεων μας, την πραγματική ψυχοσύνθεση του ανθρώπου καθώς όπως αναφέρεται στην παράγραφο που για ‘μένα κρύβει το νόημα του κειμένου «….δεν υπάρχουν όρια. Η ηθική, οι αρχές, οι κανόνες, η τάξη, η γνώση, η καλλιέργεια είναι πουλιά που πετάνε όταν μας επισκέπτεται η αγριότητα. Όταν η εξουσία του μίσους και του φόβου κάνουν την εμφάνισή τους.». Ένα βιβλίο που σε γεμίζει αγωνία, σκηνές ρεαλιστικές-απτές, συναισθήματα αγανάκτησης, θυμού αλλά και λύτρωσης.
       Το βιβλίο θα επανακυκλοφορήσει τον Ιανουάριο, όπως διάβασα σε ένα σχόλιο σε μια ομάδα στο fb, από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τον τίτλο ΣΑΟΣ:Παντομίμα φαντασμάτων, επομένως όποιος θέλει να το διαβάσει ας κάνει λίγους μήνες ακόμα υπομονή. Αξίζει η αναμονή όπως φυσικά και πολλά συγχαρητήρια στον συγγραφέα!
Διαβάστε το!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

       Ο σεισμός των 8,3 Ρίχτερ που πλήττει το νησί θα βουλιάξει σταδιακά το ίδιο αλλά και τους 16.000 κατοίκους στην απελπισία, την ανασφάλεια, τον πανικό και τον φόβο. Μετά την δόνηση τα ηφαίστεια που βρίσκονται στις κοντινές μικρονησίδες ενεργοποιούνται ενώ παλιρροϊκά κύματα πλημμυρίζουν τις παράκτιες περιοχές. Και ενώ οι ώρες περνούν το μέγεθος της καταστροφής γίνεται ολοφάνερο καθώς αντί τα νερά να οπισθοχωρήσουν εκείνα όλο και εισχωρούν στην ενδοχώρα μετατρέποντάς την σιγά σιγά σε μέρος του πελάγου. Ο πληθυσμός αναγκάζεται να εγκαταλείψει τις εστίες του και να μετακινηθεί στα ορεινά του νησιού προκειμένου να προστατευθεί από την μανία της φύσης.
      Οι αρχές ακολουθώντας τις οδηγίες της κεντρικής διοίκησης με μεγάλο κόπο και αλτρουισμό θα ηγηθούν της μεταφοράς τόσων ψυχών στο ψηλότερο σημείο του νησιού, όπου αν η ομίχλη, η οποία έχει καλύψει την ατμόσφαιρα, διαλυθεί η αερομεταφορά που θα πραγματοποιηθεί θα τους απογειώσει από το μέρος που θυμίζει την Κόλαση του Δάντη. Στο δρόμο προς την σωτηρία θα ‘ρθουν αντιμέτωποι εκτός από τον φόβο, το ένστικτο της επιβίωσης και την ανασφάλεια, με τα ζοφερά ένστικτα που ήρθαν στο φως της επιφάνειας του αστυνόμου Τσόλη και της ακολουθίας του, που σπέρνουν τρόμο και προκαλούν αποτροπιασμό, με τον βιαστή-δολοφόνο που σοκάρει τους πληγέντες και με την βεβαιότητα πως σε κάτι τέτοιες στιγμές η ψυχή του ανθρώπου μάς αποκαλύπτεται προβάλλοντας μας ολοκάθαρα το καλό ή το κακό, τους λύκους ή τα πρόβατα ψυχής που φώλιαζαν μέσα της, και που έθρεψαν και θέριεψαν αντίστοιχα τα αυγά, του σκοταδιού και της αγριότητας, της ηθικής και της ευγένειας…...

Βαθμολογία 5/5
Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Παντομίμα φαντασμάτων
Συγγραφέας:Γιάννης Καλπούζος
Εκδ.: Άγκυρα
Ημερ.Εκδ.:2005
Σελ.:506


Δήμητρα Κωλέτη

Κυριακή 13 Απριλίου 2014

Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου - Γιάννης Καλπούζος

    Μόλις τελείωσα το καινούργιο βιβλίο του αγαπημένου συγγραφέα Γ. Καλπούζου «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» και πραγματικά γι’ άλλη μια φορά με εντυπωσίασε η περίτεχνη και πολύμορφη γραφή του, η πλοκή αλλά και τα νοήματα που κρύβονταν εντέχνως κάτω από τις λέξεις. Πρωτότυπο και διαφορετικό από τα προηγούμενά του, εξίσου όμως σαγηνευτικό και ενδιαφέρον! Θα έλεγα επιπροσθέτως πως πρόκειται για ένα ευφυές βιβλίο μιας και μέσα από τον έρωτα της Θάλειας και του Άνδη ο συγγραφέας μας επισημαίνει την σχέση της Ιστορίας και των ανθρώπων της και πώς αυτή επηρεάζει τις ζωές όχι μόνο αυτών που την έζησαν στον παρόντα χρόνο αλλά και των ακόλουθων γενεών.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Ο Άνδης πνεύμα ελεύθερο, ζωηρός και σκανταλιάρης ερωτεύεται την κλειστή, τρομοκρατημένη και μελαγχολική Θάλεια στην Άρτα της δεκαετίας του ‘70. Ο αυστηρός πατέρας της, η καταπιεσμένη μάνα της και οι ιστορίες του παρελθόντος εμποδίζουν την γνωστοποίηση του έρωτά τους, που όλο και μεγαλώνει με το πέρασμα των χρόνων, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Οι απειλές της Αυγούλας, της μητέρας της Θάλειας οδηγούν το ζευγάρι σε δρόμους παράλληλους...... Αθήνα, δικαστικό σώμα, καριέρα, ενδοοικογενειακή βία και εκφοβισμοί ο κόσμο της……. Αθήνα, Εξάρχια, αντιεξουσιαστές, ερωμένες, βιοπάλη και εσωτερική αναζήτηση ο κόσμος του…. Μετά από έξι χρόνια χωρισμού και έχοντας στα χέρια τους μια νεκροκεφαλή λύνουν το μυστήριο που φέρει αυτή και ανακαλύπτουν την ιστορία της, η οποία συνδέεται με την ιστορία των οικογενειών τους καθώς και της Ελλάδας του Εμφυλίου, επιτρέποντάς τους εν τέλει να ζήσουν τον έρωτά τους απαλλαγμένοι από τα μυστήρια του 'χθες……….Όπως η Ελλάδα έτσι και εκείνοι κοιτούν -πρέπει να κοιτούν!- το μέλλον τους, όχι απαγκιστρωμένοι από το παρελθόν σίγουρα όμως απαλλαγμένοι από τα φαντάσματα του προκειμένου να ευτυχήσουν-ευημερήσουν.....!

      Με το «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» γέλασα με τις φάρσες του Άνδη και το χιούμορ του, συγκινήθηκα με την ιστορία του Ερμεία, ταξίδεψα με τον λυρισμό που εξέφραζαν οι ήρωες την αγάπη τους και περπάτησα στην Ιστορία της Ελλάδας από τον Εμφύλιο έως την Μεταπολίτευση. Ένα όμορφο, ιστορικό ερωτικό βιβλίο με αστυνομικά στοιχεία που σε κερδίζει ήδη από τις πρώτες του σελίδες. Ο παραλληλισμός των ηρώων με τις παρατάξεις και τα ιστορικά στοιχεία στο κλείσιμο του βιβλίου με εντυπωσίασε!Διαβάστε το!
Εύχομαι να είναι ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ!!

Βαθμολογία 5/5

 Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου
Συγγραφέας: Γ.Καλπούζος
Εκδ.:Ψυχογιός
Ημερ.κδ.:03/04/2014
Σελ.:432
Δήμητρα Κωλέτη

Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014

Άγιοι και δαίμονες: Εις ταν Πόλιν-Γιάννης Καλπούζος

      Με αφετηρία την πυρκαγιά του 1808 ο Τζανής, ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου «Άγιοι και δαίμονες, εις ταν Πόλιν» του Γ.Καλπούζου, ξεκινά την συγγραφή του βιβλίου της ζωής του. Με αφηγητή τον ίδιο καθώς και τις μαρτυρίες του συγγενικού και φιλικού του περιβάλλοντος, συναρμολογείται σελίδα τη σελίδα το πάζλ στο οποίο αποτυπώνεται η ιστορία του ίδιου και της Πόλης των αρωμάτων, των παθών, των αγίων και των δαιμόνων του 19ου αιώνα. Από το 1808 έως το 1831 ζούμε μαζί του τις ζοφερές μέρες κατά τις οποίες η πανούκλα θέριζε χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, νιώθουμε την θλίψη του για τον χαμό της μητέρας του από την επιδημία, τον παρατηρούμε καθώς ασχολείται με την παραγωγή των μύρων, σεργιανάμε έχοντας στην παρέα μας τον φίλο του, τον Ανθία, στους καφενέδες των στενοσόκακων και στα χαμάμ της Πόλης, παρακολουθούμε την ορκωμοσία του κατά την είσοδό του στην επαναστατική ομάδα του Φοίνικα αρχικά και στην Φιλική Εταιρία στην συνέχεια, συναντάμε τους κρυπτοχριστιανούς της Κερασούντας και οσφριζόμαστε τον φόβο που αιωρείται στην φυλακή Μπάνιον, οπου καταλήγει μετά την καταδίκη του σε πολυετή φυλάκιση για συνέργεια σε φόνο. Με την βοήθεια των φίλων του και του Μποκρουζέ, μιας βαθιάς φιλοσοφημένης προσωπικότητας, δραπετεύει από το κολαστήριο αυτό και συνεχίζει τη ζωή του στην Πόλη όπου εκείνη την περίοδο σχεδιάζει τις επαναστατικές της κινήσεις η Φιλική Εταιρία, εν όψει του ξεσηκωμού στο Μοριά. Παίρνει και ο ίδιος μέρος μαζί με τον εξισλαμισμένο αδερφό του Λεωνή σ’ αυτές τις ενέργειές, οι οποίες εν τέλει δεν πραγματοποιούνται εξαιτίας των προδοτικών στάσεων που επικράτησαν. Η επανάσταση όμως στο Μοριά τον Μάρτιο του 1821 και η αποκάλυψη του σχεδίου για τον ξεσηκωμό των Ρωμιών στην Πόλη γεννούν τα αντίποινα. Αποκεφαλισμοί, βιασμοί, τρομοκρατία και χιλιάδες πτώματα που επιπλέουν στον Κεράτιο κόλπο είναι αυτά που αφήνει πίσω του ο Τζανής όταν φεύγει από την Πόλη για να συνεχίσει τον αγώνα του στην Χίο του 1822, ζώντας την καταστροφή της, και ύστερα στο πλευρό του Παπαφλέσσα στην ηρωική μάχη του στο Μανιάκι το 1825.

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014

Ιμαρέτ: Στη σκιά του ρολογιού - Γιάννης Καλπούζος

      Το βιβλίο «Ιμαρέτ, στη σκιά του ρολογιού» του κου Καλπούζου είναι ένα υπέροχο, ατμοσφαιρικό, καλογραμμένο, ιστορικό βιβλίο. Με τόσα ιστορικά στοιχεία, όσα για να εξυπηρετείτε η μυθιστορηματική του πλοκή , χωρίς φυσικά να κουράζουν τον αναγνώστη και να αλλοιώνουν την ροή του, ο συγγραφέας μας παρουσιάζει την ιστορία της Τουρκοκρατούμενης Άρτας μέσα από τα μάτια των ηρώων-αφηγητών του, με τρόπο καθηλωτικό.

        Ο Λιόντος και ο Νετζίπ, οι δυο κεντρικοί ήρωες, γεννιούνται την ίδια νύχτα του 1854, μια νύχτα που εκτός από τον χαρμόσυνο ερχομό των δυο νέων ζωών, στιγματίζεται από την βίαιη φυγή του πατέρα του Λιόντου, ο οποίος πέφτει νεκρός από την σφαίρα του αινιγματικού δολοφόνου του. Τα δυο παιδιά γίνονται ομογάλακτα, καθώς η μητέρα του Ρωμιόπουλου δεν δύναται να τον θηλάσει λόγο του τραγικού συμβάντος, έτσι το γάλα της ανά Σαφιγέ, της μητέρας του Νετζίπ, που τους θρέφει τους πρώτους μήνες τις ζωής τους, ενισχύει, εκτός των άλλων, την φιλία τους, μια φιλία που τα δεσμά της αντέχουν και ξεπερνούν τις όποιες διαφορές που μπορεί να δημιουργούν οι διαφορετικές θρησκείες και εθνικότητες τους. Καθώς μεγαλώνουν σεργιανάμε μαζί τους στους Τουρκομαχαλάδες και στα Ρωμιοπάζαρα της Άρτας, βιώνουμε τα έθιμα των Ελλήνων, των Τούρκων και των Εβραίων, των τριών φυλών που κατοικούν την τουρκοκρατούμενη πόλη άλλοτε αρμονικά και άλλοτε όχι, και γελάμε με τις σκανταλιές τους, οι περισσότερες απ’ τις οποίες, αν όχι όλες, έχουν ως κύριο στόχο τον αθυρόστομο γείτονα τους Φάσγανο. Ως ενήλικες έρχονται αντιμέτωποι με τον απαγορευμένο έρωτα, τα οικονομικά αδιέξοδα και τον φανατισμό του Ντογάν, ο οποίος υπονομεύει την φιλία του μικρότερού του αδερφού, Νετζίπ με τον Έλληνα, Λιόντο.
        Η φιλία τους όμως αντέχει, αντέχει ακόμα και όταν η ιδέα της ένωσης της Ηπείρου με την υπόλοιπη Ελλάδα ωριμάζει και εν τελεί πραγματοποιείται το 1881,μια ημερομηνία που αποτελεί ορόσημο για την πόλη αλλά και για τους δυο ήρωες μας. Ο Νετζιπ μη μπορώντας να αντέξει την αλλοίωση του πληθυσμού και της καινούργιας φυσιογνωμίας της πατρίδας του, φεύγει με την οικογένειά του για την Κωνσταντινούπολη έχοντας στην καρδιά και στο μυαλό του, εκτός από τις αναμνήσεις με το αδέρφι, όπως αποκαλεί τον Λιόντο,τους νεκρούς της οικογένειάς του, τον παππού Ισμαήλ, τον Γιασάρ, την Σαφιγέ, την Νιλγκιούν και φυσικά τον πρώτο του μεγάλο έρωτα, την Καλίλα, ενώ ο Λιόντος, απαλλαγμένος πλέον από τα οικονομικά χρέη του παρελθόντος και έχοντας ανακαλύψει μετά από είκοσι οχτώ χρόνια τον δολοφόνο του πατέρα του, κατευθύνεται προς την Αθήνα και στην αγκαλιά της αγαπημένη του Μαρίας. Οι δυο φίλοι στο τέλος χωρίζουν, έχοντας όμως ζήσει μια δυνατή φιλία, που αν και πέρασε μέσα από επαναστάσεις, φανατισμούς και εποχές πότε ταραγμένες και πότε όχι εντούτοις άντεξε και δίδαξε με την δύναμή της πως τελικά «όλοι είμαστε παιδιά στο ιμαρέτ του Θεού».......

      Ένα δυνατό ιστορικό βιβλίο που με έκανε να πληροφορηθώ την ιστορία της Άρτας με τους μεγαλοτσιφλικάδες της και τους κολίγους, να συγκινηθώ με την δύναμη της φιλίας των δυο κεντρικών ηρώων, να αδημονώ μέχρι να αποκαλυφθεί ο δολοφόνος του πατέρα του ήρωά μας και να θαυμάσω τον σαγηνευτικό χορό της Καλίλας. Η σκηνή της αποκάλυψης από τον Αντώναρο ήταν το λιγότερο κινηματογραφική, καθώς και ο αποχωρισμός των φίλων έντονα συναισθηματική. Η φυσιογνωμία του παππού Ισμαήλ μόνο ως εμβληματική μπορεί να χαρακτηριστεί.
Εκτός από το «Ιμαρέτ» έχω διαβάσει και την "Ουρανόπετρα" του κου Καλπούζου και στα δύο βιβλία θαύμασα την έρευνα της Ιστορίας μας, που δείχνε να έχει γίνει από τον ίδιο προκειμένου να ολοκληρωθεί η συγγραφή τους! Για ‘μένα ο κος Καλπούζος συγκαταλέγεται πλέον στους συγγραφείς –και είναι πολύ λίγοι για την ακρίβεια μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού- που επιλέγω τα βιβλία τους με κλειστά μάτια, μιας και η γραφή όπως και η θεματολογία τους ικανοποιούν τις αναγνωστικές μου ανάγκες.
Υπέροχο βιβλίο! Ό,τι και να πω θα 'ναι λίγο.

Βαθμολογία 5/5
Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Ιμαρέτ: Στη σκιά του ρολογιού
Συγγραφέας:Γιάννης Καλπούζος
Εκδ.:Μεταίχμιο
Ημερ. Εκδ.:11/2008
Σελ.:554

Δήμητρα Κωλέτη

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Ουρανόπετρα-Γιάννης Καλπούζος

        Ολοκληρώνοντας το κατέληξα πως είναι ένα πολύ καλό ιστορικό βιβλίο. Ο συγγραφέας εντέχνως μας παρουσιάζει την ιστορία της Κύπρου από τον 16ο αιώνα έως και τον 20ο΄ μέσα από την πορεία ζωής του Γερόλεμου και του προγονού του Αδάμου. Ιστορικά γεγονότα, η Ενετοκρατία, η πολιορκία και η κατάληψη του νησιού από τους Οθωμανούς, ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897, συνδέονται αρμονικά με την μυθοπλασία. Ο Αδάμος προσπαθώντας να ενώσει τα κομμάτια του φυλακτού του Γερόλεμου, της Ουρανόπετρας έρχεται αντιμέτωπος με τον φθόνο, τον έρωτα, τα πάθη, την ανέχεια, την παρανομία και τον ηρωισμό. Όταν ενώνεται μετά από τέσσερις αιώνες το φυλακτό-χάρτης ο Αδάμος αναφωνεί και μας διδάσκει πως ο μεγαλύτερος θησαυρός όλων είναι η προσωπική μας ευτυχία. Το μόνο αρνητικό που βρήκα σ’ αυτό το βιβλίο είναι οι πολλές λεπτομέρειες και τα πάρα πολλά ηθογραφικά στοιχειά τα οποία με κούρασαν και με δυσκόλεψαν στην ανάγνωσή του μιας και η ροή αλλοιωνόταν σε κάποια σημεία, κατά την γνώμη μου αν παραλείπονταν κάποια από αυτά θα ήταν υπέροχο. Η έρευνα που δείχνει να έχει γίνει είναι αξιοθαύμαστη. Μπράβο στον συγγραφέα!

Βαθμολογία 4/5
Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία βιβλίου:
Τίτλος: Ουρανόπετρα
Συγγραφέας:Γιάννης Καλπούζος
Εκδ.:Μεταίχμιο
Ημερ. Έκδοσης:04/03/2013
Σελ.:592


Δήμητρα Κωλέτη