Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά-Stieg Larsson

Όποιος γοητεύτηκε «Στο κορίτσι με το τατουάζ», από την αινιγματική προσωπικότητα της Λίσμπετ Σαλάντερ, «Στο κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά», σίγουρα θα σαγηνευτεί -εγώ τουλάχιστον αυτό έπαθα!- με την πλοκή που θα συναντήσει στο 2ο βιβλίο της τριλογίας Millennium καθώς οι απαντήσεις που δίνει ο συγγραφέας, μέσα από την νέα περιπέτεια στην οποία εμπλέκεται η ηρωίδα του, θα λύσουν την εξίσωση του μυστηριώδους παρελθόντος της με τρόπο καθηλωτικό.

 «Στο κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά» ο Larsson τοποθετεί τους ήρωές του σε μια νέα σκακιέρα μυστηρίου και ανατροπών, εκεί δηλαδή που η χάκερ Λίσμπετ και ο δημοσιογράφος Μίκαελ Μπλουμκβιστ κηρύσσουν, ο καθένας από το δικό του μετερίζι καθώς η Λίσμπετ έχει επιλέξει ήδη από το τέλος του 1^ου βιβλίου να απομακρυνθεί από τον Μίκαελ, τον πόλεμο σε όσους εμπλέκονται με το εμπόριο λευκής σαρκός.

Το Millennium λοιπόν, το περιοδικό που δουλεύει ο Μίκαελ, αναλαμβάνει να δημοσιεύσει την έρευνα του δημοσιογράφου Νταγκ Σβένσον και της συντρόφου του, Μία Γιόχανσον. Σ’ αυτή την έρευνα το φαινόμενο του τράφικινγκ στη Σουηδία καταγγέλλεται από την πένα του Larsson και φέρνει τους ήρωες αντιμέτωπους με σκληρούς ανθρώπους που προκειμένου να διασφαλίσουν τα κεκτημένα χρόνων στην παρανομία, σκοτώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη, όποιων νιώσουν πως απειλεί τον μικρόκοσμό τους. Ο Μίκαελ βοηθάει κι αυτός με την σειρά του τον Νταγκ, ώστε να διερευνηθούν-επιβεβαιωθούν και τα τελευταία κομμάτια του ρεπορτάζ που σε λίγες μέρες θα αποτελεί το πρώτο θέμα του Millennium. Κάπου στον κυβερνοχώρο βέβαια(!) ερευνά και η ευαίσθητη σε θέματα κακοποίησης γυναικών Λίσμπετ!

Μετά όμως από μια σειρά κινήσεων, οι άνθρωποι που εμπλέκονται στο τράφικινγκ παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ακολουθούν τρεις δολοφονίες! Και οι τρεις κατά ένα σατανικό τρόπο φωτογραφίζουν ως αυτουργό την Λίσμπετ Σαλάντερ... Τότε όλη η αστυνομία της Σουηδίας κινητοποιείται και βρίσκεται στο κατόπι της... Εκείνη εντείνει την έρευνα της παρεισφρύοντας  σε κρατικά και απόρρητα αρχεία βοηθώντας τον Μίκαελ να βρει τους δολοφόνους, φέρνοντάς τον εν τέλει, μαζί με εμάς, αντιμέτωπο με μια ιστορία που η αφετηρία της βρίσκεται δεκαετίες πίσω και που αγγίζει μαζί με τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της Ευρώπης του ψυχρού πολέμου και την μυστηριώδη ζωή της άψογης σκιαγραφημένης Λίσμπετ Σαλάντερ...

Σκοτεινό ποτάμι-Dennis Lehane

   Στο «Σκοτεινό ποτάμι» του Dennis Lehane, η δολοφονία της δεκαεννιάχρονης Κέιτ Μάρκους φέρνει σε επαφή, μετά από εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια τους τρεις παιδικούς φίλους που ένα δραματικό περιστατικό στην ηλικία των έντεκα είχε διακόψει αναπάντεχα την φιλία τους. Έτσι όταν η Κέιτ βρίσκεται νεκρή στο πάρκο της γειτονιάς της, ο πατέρας της,ο Τζίμι, ο Σον που είναι αστυνομικός και ο Ντέιβ σμίγουν αναγκαστικά, ώστε ν’ ασχοληθούν, οι δυο απ’ αυτούς, με την εξιχνίαση του εγκλήματος. 

     Ο Τζίμι σοκάρεται με τον άγριο και αναπάντεχο χαμό της κόρης του και ορκίζεται να εκδικηθεί για τον θάνατό της, ο Ντέιβ μπαίνει στο κάδρο των υπόπτων ενώ ο Σον προσπαθεί να ρίξει φως στην υπόθεση. Τα στοιχεία έρχονται στην επιφάνεια το ένα μετά το άλλο με γρήγορο ρυθμό και μας αποκαλύπτουν το χρονικό του εγκλήματος, που όλα δείχνουν πως συνδέεται με το τραυματικό παρελθόν των τριών φίλων μιας και ο χαρακτήρας και η ιδιοσυγκρασία των ηρώων διαμορφώθηκε ύστερα από αυτό το περιστατικό...

     Το «Σκοτεινό ποτάμι» είναι ένα ευκολοδιάβαστο αστυνομικό βιβλίο που τα πρώτα του κεφάλαια με παρακίνησαν στο να συνεχίζω την ανάγνωση του. Από ένα σημείο και μετά όμως το ενδιαφέρον μου μειώθηκε καθώς δεν μ’άρεσε που η αστυνομική έρευνα και οι κινήσεις του ύποπτου-δολοφόνου γίνονταν παράλληλα φωτογραφίζοντας έτσι μόνο έναν ύποπτο-άλλος αναγνώστης μπορεί να το θεωρήσει ως ένα συγγραφικό τέχνασμα που βοηθά στην κορύφωση του φινάλε και στην αποκάλυψη του δολοφόνου. εμένα πάντως εδώ δεν με έπεισε. Το φινάλε του μμμ ήταν και δεν ήταν ανατρεπτικό. Εκείνο όμως που δεν μ’άρεσε καθόλου ήταν η δικαιολογία που ξεστόμισε ο Τζίμι για να διώξει από την ψυχή του τις τύψεις που ίσως του δημιούργησε η τελευταία του πράξη: ήσουν θύμα και θα γινόσουν κι εσύ θύτης. Την θεωρώ λάθος και άδικη αυτή την κουβέντα, όπως άδικο ήταν και το τέλος του Ντέιβ. Άδικη κουβέντα αν σκεφτεί κανείς πόσα θύματα, όποιας μορφής κακοποίησης κι αν υπέστησαν, κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους και να πολεμήσουν τους δαίμονες τους...

Διαβάστε το...

Βαθμολογία 2/5

Βιογραφία συγγραφέα

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Σκοτεινό ποτάμι

Συγγραφέας: Dennis Lehane

Μετάφραση: Ανδρέας Καλοφωλιάς

Εκδ.: Bell

Ημερ.Εκδ. BELL

Σελ.: 544

Δήμητρα Κωλέτη

Το κορίτσι με το τατουάζ-Stieg Larsson

      «Το κορίτσι με το τατουάζ», το πρώτο βιβλίο της τριλογίας Millennium του Stieg Larsson, είναι ένα αστυνομικό θρίλερ που καθηλώνει με την πλοκή που οι αντιφατικοί αλλά άρτια δομημένοι ήρωές του ξεδιπλώνουν το νήμα της σελίδα τη σελίδα εγκλωβίζοντάς μας, μ’ έναν τρόπο θα έλεγα εθιστικό, στην ανάγνωση του. Ήδη από τα πρώτα κεφάλαια τα ερωτήματα ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο και το ενδιαφέρον για το τι έγινε στην Χάριετ Βάνιερ που εξαφανίστηκε τριάντα χρόνια πριν, όλο και αυξάνεται.
     Στην πλοκή λοιπόν εστιάστηκε το δικό μου ενδιαφέρον, εκεί που ο δημοσιογράφος-ερευνητής Μίκαελ Μπλούμκβιστ -μη μου ζητήσετε να σας το πω, δεν θα τα καταφέρω. Και που το γράφω, το κάνω με την βοήθεια του βιβλίου που έχω μπροστά μου. Τι ονόματα κι αυτά!- δέχεται την πρόταση του υπερήλικα βιομήχανου Χένρικ Βάνιερ να ερευνήσει την εξαφάνιση της δεκαεξάχρονης τότε ανιψιάς του, Χάριετ Βάνιερ. Ο Χένρικ θέλει λίγο πριν φύγει απ’την ζωή να κάνει μια τελευταία προσπάθεια γύρω απ΄ο την εξαφάνιση της Χάριετ, τα ίχνη της οποίας χάθηκαν το 1966 κατά την διάρκεια ενός φεστιβάλ που γίνονταν στην περιοχή. Κανένας έως τότε δεν κατόρθωσε να απάντησε στο ερώτημα τι έγινε στην έφηβη Χάριετ: απήχθει; δολοφονήθηκε; Ο Χένρικ θέλει να μάθει την αλήθεια άλλωστε τα κορνιζαρισμένα λουλούδια που λαμβάνει από ανώνυμο αποστολέα κάθε χρόνο στα γενέθλια του εδώ και τρεις δεκαετίες του υπενθυμίζουν την Χάριετ και τον κάνουν να πιστεύει πως ο δολοφόνος γνωρίζει την ‘’εμμονή’’ του και τον ειρωνεύεται με τον πιο ανήθικο τρόπο.
      Ο Μίκαελ λοιπόν αναλαμβάνει να ρίξει μια ματιά στην υπόθεση και μετακομίζει στο νησί που οι οικογένειες των Βάνιερ ζουν και τον φέρνουν αντιμέτωπο με μια υπόθεση γεμάτη μυστήριο... Όταν η έρευνα φτάσει σε κομβικό σημείο ο Μίκαελ θα ζητήσει από ένα γραφείο της Σουηδίας που ειδικεύεται στην ασφάλεια και την έρευνα την βοήθειά του. Το γραφείο θα του προτείνει την Λίσμπετ Σάλαντερ.

Στης καρυδιάς τον ίσκιο-Γιώτα Φώτου

     Καλογραμμένο, με γρήγορη ροή, περιγραφές χωρίς φλυαρίες, και ήρωες γεμάτους πάθη, σκέψεις και ενέργειες που μας μεταφέρουν τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν την σκοτεινή εποχή του Β’Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής, των Εμφυλιακών και Μετεμφυλιακών χρόνων στην πατρίδα μας, είναι κάποια από τα χαρακτηρίστηκα στοιχεία του νέου βιβλίου της Γιώτας Φώτου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο «Στης καρυδιάς τον ίσκιο».

     Κι όλα αυτά έχοντας για σημείο αναφοράς, όπως προϊδεάζει και ο τίτλος, την υπεραιωνόβια καρυδιά, κάτω απ’τον βαρύ ίσκιο της οποίας τα πρόσωπα δύο οικογενειών δέχονται την Μοίρα τους και πορεύονται σε μονοπάτια που το Κακό συγκρούεται με την Αθωότητα και ο Έρωτας με την στεγνή Λογική...

   Το κείμενο ξεκινά με την Θάλεια, που μας μιλά, με πρωτοπρόσωπη αφήγηση, για τα γεγονότα που σημάδεψαν την παιδική της ηλικία και την οικογένειά της, την οικογένεια του Θύμιου και της Άννας Λυμπέρη.

     21 Ιουλίου 1940, ημερομηνία ορόσημο για την Θάλεια. 

     21 Ιουλίου 1940, λίγους μήνες πριν οι Ιταλοί να χτυπήσουν την Ελλάδα, το σπίτι και η ζωή της πεντάχρονης Θάλειας γεμίζουν σκιές. Σκιές που πλακώνουν την οικογένεια και την ψυχή του παιδιού. Σκιές που είναι σαν να προμηνύουν το άσχημο ριζικό που φυλάσσουν οι Μοίρες για τα μέλη της οικογένειας, που οι αναδρομικές αφηγήσεις κάποιων απ’αυτά, όπως της Βαγγελιώς, μας μεταφέρουν κι άλλο πίσω φτάνοντάς μας στα ήθη και στις νοοτροπίες του 1908. 

     Η οικογένεια Λυμπέρη λοιπόν με αφετηρία την 21η Ιουλίου του 1940 θα αφήσει πίσω της τις ευτυχισμένες, αν και δύσκολες από άποψη οικονομικών, στιγμές. Η ανέχεια, ο αγώνας για επιβίωση και οι απώλειες που φέρνει ο πόλεμος θα εντείνουν την δυστυχία που έπεσε στο σπιτικό της με την γέννηση του ασθενικού πέμπτου παιδιού. Η Άννα καταβάλετε από το άδικο αυτό χτύπημα της Μοίρας. Ο Θύμιος δεν προλαβαίνει να της συμπαρασταθεί, η πατρίδα άλλωστε τον καλεί. Η Βαγγελιώ ζει μέσα στις τύψεις... Και η Θάλεια, όσο οι μήνες κυλούν, αφήνει όλο και περισσότερο την παιδική της αθωότητα και ανεμελιά πίσω. 

     Στο απέναντι σπίτι κάτω από τον ίσκιο της ίδιας καρυδιάς η οικογένεια Ταρούση βιώνει κι αυτή την εποχή και προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της. Όταν ο πόλεμος τελειώσει τα μέλη της θα κατορθώσουν να επιζήσουν και θα ελπίσουν για το μέλλον. Ο Εμφύλιος όμως ξεσπά και απειλεί γι’άλλη μια φορά την πατρίδα και τους ήρωές μας. Βράχος ακλόνητος για την οικογένεια Ταρούση θα σταθεί, όπως πάντα, η μάνα της οικογένειας! Οι φροντίδες και οι ενέργειές της στέλνουν τους γιους της μακριά από τα πεδία των εμφύλιων παρατάξεων και τους χαρίζει μια νέα αρχή στη Γη της Επαγγελίας και στο Τορόντο, όπου και μεταναστεύουν.

 ‘’Μετανάστευση: ένα φαινόμενο που όπως τότε έτσι και τώρα χτυπά και αιμορραγεί την Ελλάδα. ‘’

Όταν ο ήλιος...-Ζωρζ Σαρή

     Κλασική Λογοτεχνία! Μέσα από αυτή ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με εποχές αλλοτινές, εποχές που μπορεί το κλίμα και οι άνθρωποί του να παρασύρθηκαν από τον ρου του χρόνου και να εγκλωβίστηκαν στο μακρινό παρελθόν εντούτοις η ιδιοσυγκρασία, τα μηνύματα και η ουσία τους κατόρθωσαν να ξεπεράσουν το φάσμα του και ν’ αγγίζουν τη λογική μα κυρίως το συναίσθημα του εκάστοτε αναγνώστη! 

‘’Εποχές λοιπόν και μηνύματα ξεπηδούν από τα κείμενα που ο χρόνος και οι αναγνώστες τα συγκαταλέγουν στα κλασικά αναγνώσματα.‘’

     Ένα από αυτά και το υπέροχο βιβλίο της Ζωρζ Σαρή «Όταν ο ήλιος...»! 

     Στις σελίδες του «Όταν ο ήλιος...», του τρίτου δηλαδή κατά σειρά εφηβικού μυθιστόρημα της πολυγραφότατης συγγραφέως, οι έφηβοι αναγνώστες έρχονται μπροστά στην ουσία του Αγώνα για την Ελευθερία και την επιβίωση, βιώνοντας μαζί με τους συνομήλικους ήρωές του το κλίμα της κατεχόμενης Ελλάδας. 

     Η κεντρική του ηρωίδα, η έφηβη Ζωή, θα τους πάρει από το χέρι και θα τους ξεναγήσει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα την Αθήνα του 1940, τότε δηλαδή που ο Β’Παγκόσμιος Πόλεμος απλώνει τα πλοκάμια του και στην, μικρή σε έκταση αλλά μεγάλη σε ψυχή και ιδανικά, πατρίδα μας.

     Η δεκαεξάχρονη Ζωή, η μικρότερη κόρη της οικογένειας Αϊβαλιώτη, θα ζήσει μαζί με την παρέα της και την οικογένειά της τις ελπιδοφόρες και ένδοξες νίκες του ελληνικού στρατού. Το Έπος του '40 θα την βγάλει στους δρόμους για να πανηγυρίσει μαζί με τους υπόλοιπους Αθηναίους την επικράτηση των Ελλήνων έναντι στους Ιταλούς και τον φασισμό που εκπροσωπούν. 

      Όταν όμως ο φίλος τους ο Περικλής, που πολεμά στα βουνά, πάρει ολιγοήμερη άδεια και βρεθεί στην παρέα της Ζωής, τότε οι σκέψεις και τα γεγονότα που θα τους παραθέσει, θα τους κάνουν να δουν και το άλλο πρόσωπο του πολέμου. Μέσα από τα λόγια του η Ζωή και οι φίλοι της θα καταλάβουν πως ο πόλεμος δεν είναι ένα παιχνιδάκι... πως οι νίκες και οι ήττες κρύβουν πόνο και απώλειες... πως όταν τα βομβαρδιστικά χτυπούν ένα σπίτι, όπου κι αν βρίσκεται αυτό το σπίτι, χάνονται ζωές... 

     Στα επόμενα κεφάλαια ο ενθουσιασμό των πρώτων μηνών θα χαθεί μαζί με τον πόλεμο. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα. Οι κακουχίες, η πείνα, ο πληθωρισμός πλήττουν τον λαό. Απέναντι σ’όλα αυτά η Αντίσταση, τα νιάτα, η αισιοδοξία και τα όνειρα των παιδιών, μια κόκκινη μπογιά και ένα πινέλο που δίνει φωνή στους τοίχους, φωνή που κραυγάζει για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Τη ΖΩΗ! Και τον ΉΛΙΟ! Ναι και τον Ήλιο(!), που όπως γράφει η Ζωρζ Σαρή: Μόνο εκείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θα ‘χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο...

ΒιβλιοΑναφορές Παραμυθένιες!

Ο Γεώργιος Δροσίνης λέει: 

Σαν το σιτάρι σέρνεται στον κόσμο η αλήθεια

κι απ’ τον καθάριο σπόρο της φυτρώνουν παραμύθια!

Καλότυχος όποιος μπορεί τα στάχυα να θερίσει

και το σιτάρι απ’ τ’ άχυρο καλά να ξεχωρίσει.

Για τον μικρό τον κόπο του μεγάλο κέρδος μένει:

Όλη η αλήθεια που θα βρει στα ψέματα κρυμμένη!

           Αυτό δεν είναι άλλωστε τα παραμύθια! Αλήθειες της ζωής κρυμμένες καλά μέσα σε ιστορίες και ήρωες πλασμένους από την φαντασία των δημιουργών τους. Αλήθειες που οι αναγνώστες καλούνται να αφαιρέσουν, με την λογική τους, την χρυσόσκονη, που τις καλύπτει το έντεχνο χέρι του εκάστοτε παραμυθογράφου...

        Μια τέτοια αλήθεια θα ανακαλύψει ο μικρός αναγνώστης διαβάζοντας την «Σταχομαζώχτρα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Και ποια είναι αυτή; Πως ο άνθρωπος δεν πρέπει να απελπίζεται ποτέ! Δεν πρέπει να σκύβει το κεφάλι μπρος στις δυσκολίες  και να παραδίνεται αμαχητί σε όσα του φράζουν τα σχέδια του. 

    Τι κι αν ο αγώνας για την επιβίωση τότε, που η ιστορία της Σταχομαζώχτρας ξεδιπλώθηκε στο διήγημα, ήταν δύσκολος κι επίπονος -μήπως τώρα δεν είναι; Μήπως πάντα δεν είναι;- η προσπάθεια είναι τελικά αυτή που μετρά. Και που ξέρεις ίσως κάποτε ο Θεός, η Μοίρα να στην ανταμείψουν. Και θα στην ανταμείψουν!

         Μέσα από την προσπάθεια της θείας Αχτίτσας, της Σταχομαζώχτρας, να μεγαλώσει τα ορφανά εγγόνια της και να τους προσφέρει τον άρτο τον επιούσιο, θα ανακαλύψει και θα θαυμάσει ο κοινωνός της ιστορίας την περηφάνια, την ανιδιοτελή αγάπη και την στωικότητα που κουβαλά στις πλάτες της η κάθε γυναίκα, της όποιας εποχής, για χάρει της ανατροφής των απογόνων της.

     Άλλες αλήθειες θα βρει και στο παραμύθι του Γεώργιου Δροσίνη «Ο τραγουδιστής και η χορεύτρια», στο οποίο ο συγγραφέας μέσα από τις επιλογές του βασιλιά Μέρμηγκα και τις επιθυμίες του Τζίτζικα και της Αράχνης που θα τους τις πραγματοποιήσει, θα μας αποδείξει εντέχνως πως όλα στην ζωή χρειάζονται: η δουλειά, η σοβαρότητα μα και η ψυχαγωγία και η ανεμελιά. Καθώς όπως διαπιστώνει και λέει στο τέλος ο βασιλιάς Μέρμηγκας: Καλή η δουλειά κι ευλογημένη, μα θέλει η ζωή και λίγη διασκέδαση.

‘’ Ανακαλύψτε τις αλήθειες της ζωής 

μέσα από την ανάγνωση 

ενός παραμυθιού! ‘’

     Όλα χρειάζονται λοιπόν! Όλα! Όλα εκτός από τις εμμονές... Μια ακόμα αλήθεια στο επόμενο παραμύθι του Γεώργιου Δροσίνη με τίτλο «Ο κούκος του ρολογιού», το οποίο φιλοξενείται μαζί με τα: Ο τραγουδιστής και η χορεύτρια, Τα τρία χαρίσματα της κόρης και το Η ευχή της μάνας στο βιβλίο ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ των εκδόσεων ΑΓΚΥΡΑ. 

       Η γάτα της ιστορίας μας θέλει όσο τίποτε άλλο να φάει τον κούκο του ρολογιού, αυτή της η εμμονή της αποσπά την προσοχή απ’όλα όσα μπορούν να της γεμίσουν την κοιλιά της. Τα ποντίκια πληθαίνουν κι αυτή εκεί, επιμένει να φάει τον κούκο του ρολογιού. 

       Όταν τον πιάσει στα δόντια της μόνο τότε θα διαπιστώσει μαζί με τον αναγνώστη, πως οι εμμονές είναι πλάνες και πως όπως κι αυτή έτσι και οι άνθρωποι χάνουν εξαιτίας αυτών την ουσία της ζωής...

     Όλα χρειάζονται! Μα πάνω απ’όλα η Αγάπη! Η ανιδιοτελής Αγάπη! Μια μεγάλη αλήθεια που στο παραμύθι «Τα τρία χαρίσματα τη κόρης» αποτυπώνεται με τον πλέον τρανταχτό τρόπο!

     Όταν οι Μοίρες επισκέφτηκαν την νεογέννητη κόρη τρία χαρίσματα της έδωσαν: όταν χαμογελά τριαντάφυλλα να πέφτουν από το στόμα της, όταν κλαίει μαργαριτάρια να πέφτουν από τα μάτια της και πριν κλείσει τα δεκαοχτώ να πάρει βασιλόπουλο και να γίνει βασιλοπούλα. 

          Χαμόγελο-τριαντάφυλλα (φτώχεια) ή δάκρυ-μαργαριτάρια (πλούτη);

      Δίλημμα. Κι όμως για την μάνα, που μόνη και φτωχικά μεγαλώνει την κόρη, κανένα δίλημμα! Το χαμόγελο και η ευτυχία του παιδιού της είναι πάνω απ’όλα τα πλούτη του κόσμου καθώς όπως λέει και η ίδια: Προτιμούσα να ζω φτωχικά από την χαρά της κόρης μου παρά να ζήσω πλούσια από την λύπη της...

        ‘’ Διαβάστε τα στα παιδιά σας και δώστε τους την δυνατότητα να ανακαλύψουν τις αλήθειες της ζωής μέσα από ένα παραμύθι! ‘’

****

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Η Σταχομαζώχτρα
Συγγραφέας: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Εκδ.: Παπαδόπουλος
Σελ.: 28

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Τέσσερα Παραμύθια 

Συγγραφέας: Γεώργιος Δροσίνης

Εκδ.: Άγκυρα

Σελ.: 46

Δήμητρα Κωλέτη

Οι νύμφες της Εροιβιάς-Βασιλική Τσούνη

     Με φόντο τα νερά της λίμνης των Ιωαννίνων, Οι νύμφες της Βασιλικής Τσούνης ξεπηδούν από τις σελίδες του νέου της βιβλίου και μας διηγούνται τις δικές τους ζωές, ζωές στις οποίες η Μοίρα, τα ιστορικά γεγονότα του Β’ Παγκόσμιου πολέμου και η λίμνη της Εροιβιάς στέκουν πάνω από τις επιλογές και τα βήματα τους κάνοντας τη πορεία τους στην ζωή δύσβατη, ερεβώδης...

     Η ιστορία αρχίζει το 1943 στο εβραϊκό γκέτο των Ιωαννίνων, εκεί δηλαδή που ο Εβραίος Εντιν και η όμορφη Γιαννιώτισσα Λενιώ ζουν τον παράφορο μα και απαγορευμένο έρωτά τους. Η Ιστορία, ο Χίτλερ και η αντισημιτική του παράνοια καθώς και ο ερωτευμένος με την Λενιώ Αντώνης, ο οποίος θα κάνει τα πάντα για να την κατακτήσει, στέκονται απέναντί τους στήνοντας παγίδες, στις οποίες ο Έρωτας, ο Εντίν και η προσωπικότητα της Λενιώς αλλά και των απογόνων της θα πέσουν μέσα στα σκοτάδια τους. 

     Η Λενιώ προκειμένου να σώσει τον Εντίν από τα στρατόπεδα συγκεντρώσεων πείθετε από τα λόγια του Αντώνη. Όταν διαπιστώνει πως όλα όσα της έταξε ήταν ένα τεράστιο και καλοστημένο ψέμα, είναι πλέον αργά για τον Έρωτα και τον Εντίν της που χάνεται οριστικά από την ζωή της. Έτσι εκείνη αναγκάζεται, εγκλωβισμένη από την Μοίρα, να παντρευτεί τον Αντώνη και να χτίσει μαζί του την οικογένειά της. Όμως η Λενιώ έχει αλλάξει. Η ανατροπή της ζωής της, η απώλεια του Εντίν και όσα αυτός αντιπροσώπευε την σκληραίνουν, της αλλοιώνουν την ψυχή... Όλα την θίγουν και την θυμώνουν. Περισσότερο όμως από όλους τα θηλυκά, που τα στερεότυπα της εποχής δεν τους επιτρέπουν να πάρουν στα χέρια τους την ζωή τους... που παραμένουν δέσμια των επιθυμιών του άντρα που τα ορίζει από την πρώτη κιόλας στιγμή της ύπαρξής τους...  Όπως η ίδια. Όπως η κόρη της, η Θεοδώρα.

     Η Θεοδώρα... που γίνεται εν ρύμη της το κόκκινο πανί για την Λενιώ, μιας και την θεωρεί κι αυτή υπεύθυνη για την ανατροπή της ζωής της... Η Θεοδώρα... που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου αντιμετωπίζεται απ’ όλους, εκτός από τον πατέρα της, σαν δουλικό, ενώ η ίδια της η μάνα τής στερεί ακόμα και το χάδι... Η Θεοδώρα... που παντρεύεται τον Κωνσταντή, φέρνει στον κόσμο την Δάφνη και η Μοίρα την οδηγεί εν τέλει να ζήσει στο σπίτι που ο έρωτας της Λενιώς και του Εντίν άνθιζε είκοσι χρόνια πριν. Εκεί που τα μυστικά φώλιασαν στους τοίχους και απειλούν και επηρεάζουν γι’άλλη μια φορά τις ζωές της Λενιώς, της Θεοδώρας και της Δάφνης, της μάνας, της κόρης και της εγγονής, των Νυμφών της Εροιβιάς...