Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα-John Boyne

       «Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα» είναι ένα βιβλίο που μέσα από τα μάτια του μικρού ήρωά του, του Μπρούνο, μας παρουσιάζει με τον πιο αθώο τρόπο την πιο μαύρη τελικά σελίδα της ανθρωπότητας, το Ολοκαύτωμα. Στο μικρό αυτό αναγνωστικό διαμάντι που δικαίως κυκλοφορεί σε 44 χώρες, υπήρξε υποψήφιο για 10 λογοτεχνικά βραβεία και έχει γίνει και ταινία, ο αναγνώστης θα ακολουθήσει τον Μπρούνο σε ένα από τα αγαπημένα του παιχνίδια: την εξερεύνηση. Μια εξερεύνηση που αυτή την φορά θα τον φέρει μπροστά σε ένα συρματόπλεγμα, πίσω από το οποίο η Φιλία και η Φρίκη του Ναζισμού θα συγκρουστούν ανελέητα.

     Ο Μπρούνο είναι ο μικρός γιος της τετραμελής οικογένειας που ζει στο Βερολίνο του 1943. Είναι ένα ανέμελο εννιάχρονο παιδί που έχει τρεις κολλητούς και μια αδερφή που συνέχεια τσακώνεται μαζί της. Όλα δείχνουν πως η οικογενειακή ευτυχία και ρουτίνα δεν έχει επηρεαστεί από τον πόλεμο. 

    Μια επίσκεψη στο πενταώροφο σπίτι τους όμως θα αλλάξει τα μέχρι τότε δεδομένα. Ο Φύρερ, που επισκέπτεται μια νύχτα του 1943 την οικογένεια, ζητά από τον Πατέρα, τον εκλεκτό διοικητή του, να αναλάβει ένα νέο πόστο. Εκείνος δέχεται την διαταγή, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και δεν θέλει άλλωστε, πάνω από όλα εξάλλου το Κόμα και η Πατρίδα, και μετακομίζει μαζί με την οικογένεια στην Πολωνία, όπου και γίνεται ο νέος διοικητής του στρατοπέδου Άουσβιτς. 

     Η ζωή της οικογένειας και κυρίως των παιδιών αλλάζει. Ο Μπρούνο και η αδερφή του χάνουν τους φίλους τους, χάνουν το οικείο περιβάλλον. Το μέρος είναι γκρίζο, απομονωμένο και γεμάτο στρατιώτες. Οι ώρες κυλούν βαρετά και νοσταλγικά για το Βερολίνο και την παλιά ζωή. 

     Όμως ο Μπρούνο έχει μια αγαπημένη ασχολία κι αποφασίζει να την εφαρμόσει και σ’ αυτό το μέρος: την εξερεύνηση. Άλλωστε το κίνητρο τού έχει δοθεί ήδη από την πρώτη μέρα εγκατάστασης τους στο νέο σπίτι. Με το που αντίκρισε την θέα του παραθύρου του δωματίου του η αγάπη του για την εξερεύνηση βγήκε στην επιφάνεια. Ένα συρματόπλεγμα και οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από αυτό περιμένουν να τους ανακαλύψει... 

     Έτσι η εξερεύνηση αρχίζει... στο διάβα της θα βρει ένα νέο φίλο, τον Σμούελ, ένα Εβραιόπουλο που ζει στην άλλη πλευρά του συρματοπλέγματος. Σε εκείνο το σημείο που η επιτήρηση είναι λίγο πιο χαλαρή και το συρματόπλεγμα δεν είναι καλά στερεωμένο στο χώμα τα δυο παιδιά θα προσπαθήσουν να καταλάβουν τον κόσμο, θα ενώσουν τα χέρια τους, θα γίνουν ‘’δίδυμοι’’ και θα πετάξουν μακριά από την παράνοια του Β’Παγκοσμίου πολέμου...

Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας-Stieg Larsson

     Ξεκινώντας με «Το κορίτσι με το τατουάζ» ο πρόωρα χαμένος Stieg Larsson μας σύστησε τους ήρωες του, με την Λίσμπεν Σαλάντερ να βοηθά χρησιμοποιώντας τις ικανότητές της στους υπολογιστές στην έρευνα του δημοσιογράφου Μίκαελ Μπλουμκβιστ και να αποκαλύπτουν  ένα  κατά συρροή δολοφόνο. Η προσωπικότητα της ηρωίδας που τόσο με είχε κεντρίσει στο πρώτο βιβλίο, στη συνέχειά του, στο «Κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά», και μέσα από μια νέα έρευνα, η οποία έφερε την Λίσμπεν αντιμέτωπη με τους ιθύνοντες του σκοτεινού κόσμου του τράφικινγκ και την έβαλε στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών ως δολοφόνο τριών ανθρώπων, αναλύεται τόσο από τον συγγραφέα δίνοντάς μας όλες σχεδόν τις απαντήσεις που ξεδιαλύνουν το αίνιγμα της παιδικής και εφηβικής ζωής της ηρωίδας, που συνεχίζει να σαγηνεύει με την ευφυΐα της, την ευαισθησία της σε θέματα καταπάτησης ανθρώπινων δικαιωμάτων και κυρίως του γυναικείου φύλλου καθώς και με το πείσμα της να αποκαταστήσει τις αδικίες που και η ίδια υφίσταται από το κράτος και από μια σέκτα επικίνδυνων ανδρών. Τέλος στο τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς Millennium, στο «Κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας», η αφήγησή του, που θα ξεκινήσει από το σημείο που μας άφησε στο 2ο βιβλίο, μας βάζει στον αγώνα δρόμου που δίνει η Λίσμπεν να ξεπεράσει αρχικά τον βαρύ τραυματισμό της και στην συνέχεια να ξεσκεπάσει μαζί με την βοήθεια πολύτιμων φίλων, όπως αυτή του Μίκαελ, το ρόλο που έπαιξαν πολιτικοί και κρατικοί υπάλληλοι ώστε να διαφυλάξουν, εις βάρος της φυσικά, τις παρανομίες τους....

     ''Η συγγραφική ευφυΐα του Larrson 

στο αποκορύφωμα της!''

Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά-Stieg Larsson

Όποιος γοητεύτηκε «Στο κορίτσι με το τατουάζ», από την αινιγματική προσωπικότητα της Λίσμπετ Σαλάντερ, «Στο κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά», σίγουρα θα σαγηνευτεί -εγώ τουλάχιστον αυτό έπαθα!- με την πλοκή που θα συναντήσει στο 2ο βιβλίο της τριλογίας Millennium καθώς οι απαντήσεις που δίνει ο συγγραφέας, μέσα από την νέα περιπέτεια στην οποία εμπλέκεται η ηρωίδα του, θα λύσουν την εξίσωση του μυστηριώδους παρελθόντος της με τρόπο καθηλωτικό.

 «Στο κορίτσι που έπαιζε με την φωτιά» ο Larsson τοποθετεί τους ήρωές του σε μια νέα σκακιέρα μυστηρίου και ανατροπών, εκεί δηλαδή που η χάκερ Λίσμπετ και ο δημοσιογράφος Μίκαελ Μπλουμκβιστ κηρύσσουν, ο καθένας από το δικό του μετερίζι καθώς η Λίσμπετ έχει επιλέξει ήδη από το τέλος του 1^ου βιβλίου να απομακρυνθεί από τον Μίκαελ, τον πόλεμο σε όσους εμπλέκονται με το εμπόριο λευκής σαρκός.

Το Millennium λοιπόν, το περιοδικό που δουλεύει ο Μίκαελ, αναλαμβάνει να δημοσιεύσει την έρευνα του δημοσιογράφου Νταγκ Σβένσον και της συντρόφου του, Μία Γιόχανσον. Σ’ αυτή την έρευνα το φαινόμενο του τράφικινγκ στη Σουηδία καταγγέλλεται από την πένα του Larsson και φέρνει τους ήρωες αντιμέτωπους με σκληρούς ανθρώπους που προκειμένου να διασφαλίσουν τα κεκτημένα χρόνων στην παρανομία, σκοτώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη, όποιων νιώσουν πως απειλεί τον μικρόκοσμό τους. Ο Μίκαελ βοηθάει κι αυτός με την σειρά του τον Νταγκ, ώστε να διερευνηθούν-επιβεβαιωθούν και τα τελευταία κομμάτια του ρεπορτάζ που σε λίγες μέρες θα αποτελεί το πρώτο θέμα του Millennium. Κάπου στον κυβερνοχώρο βέβαια(!) ερευνά και η ευαίσθητη σε θέματα κακοποίησης γυναικών Λίσμπετ!

Μετά όμως από μια σειρά κινήσεων, οι άνθρωποι που εμπλέκονται στο τράφικινγκ παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ακολουθούν τρεις δολοφονίες! Και οι τρεις κατά ένα σατανικό τρόπο φωτογραφίζουν ως αυτουργό την Λίσμπετ Σαλάντερ... Τότε όλη η αστυνομία της Σουηδίας κινητοποιείται και βρίσκεται στο κατόπι της... Εκείνη εντείνει την έρευνα της παρεισφρύοντας  σε κρατικά και απόρρητα αρχεία βοηθώντας τον Μίκαελ να βρει τους δολοφόνους, φέρνοντάς τον εν τέλει, μαζί με εμάς, αντιμέτωπο με μια ιστορία που η αφετηρία της βρίσκεται δεκαετίες πίσω και που αγγίζει μαζί με τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της Ευρώπης του ψυχρού πολέμου και την μυστηριώδη ζωή της άψογης σκιαγραφημένης Λίσμπετ Σαλάντερ...

Σκοτεινό ποτάμι-Dennis Lehane

   Στο «Σκοτεινό ποτάμι» του Dennis Lehane, η δολοφονία της δεκαεννιάχρονης Κέιτ Μάρκους φέρνει σε επαφή, μετά από εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια τους τρεις παιδικούς φίλους που ένα δραματικό περιστατικό στην ηλικία των έντεκα είχε διακόψει αναπάντεχα την φιλία τους. Έτσι όταν η Κέιτ βρίσκεται νεκρή στο πάρκο της γειτονιάς της, ο πατέρας της,ο Τζίμι, ο Σον που είναι αστυνομικός και ο Ντέιβ σμίγουν αναγκαστικά, ώστε ν’ ασχοληθούν, οι δυο απ’ αυτούς, με την εξιχνίαση του εγκλήματος. 

     Ο Τζίμι σοκάρεται με τον άγριο και αναπάντεχο χαμό της κόρης του και ορκίζεται να εκδικηθεί για τον θάνατό της, ο Ντέιβ μπαίνει στο κάδρο των υπόπτων ενώ ο Σον προσπαθεί να ρίξει φως στην υπόθεση. Τα στοιχεία έρχονται στην επιφάνεια το ένα μετά το άλλο με γρήγορο ρυθμό και μας αποκαλύπτουν το χρονικό του εγκλήματος, που όλα δείχνουν πως συνδέεται με το τραυματικό παρελθόν των τριών φίλων μιας και ο χαρακτήρας και η ιδιοσυγκρασία των ηρώων διαμορφώθηκε ύστερα από αυτό το περιστατικό...

     Το «Σκοτεινό ποτάμι» είναι ένα ευκολοδιάβαστο αστυνομικό βιβλίο που τα πρώτα του κεφάλαια με παρακίνησαν στο να συνεχίζω την ανάγνωση του. Από ένα σημείο και μετά όμως το ενδιαφέρον μου μειώθηκε καθώς δεν μ’άρεσε που η αστυνομική έρευνα και οι κινήσεις του ύποπτου-δολοφόνου γίνονταν παράλληλα φωτογραφίζοντας έτσι μόνο έναν ύποπτο-άλλος αναγνώστης μπορεί να το θεωρήσει ως ένα συγγραφικό τέχνασμα που βοηθά στην κορύφωση του φινάλε και στην αποκάλυψη του δολοφόνου. εμένα πάντως εδώ δεν με έπεισε. Το φινάλε του μμμ ήταν και δεν ήταν ανατρεπτικό. Εκείνο όμως που δεν μ’άρεσε καθόλου ήταν η δικαιολογία που ξεστόμισε ο Τζίμι για να διώξει από την ψυχή του τις τύψεις που ίσως του δημιούργησε η τελευταία του πράξη: ήσουν θύμα και θα γινόσουν κι εσύ θύτης. Την θεωρώ λάθος και άδικη αυτή την κουβέντα, όπως άδικο ήταν και το τέλος του Ντέιβ. Άδικη κουβέντα αν σκεφτεί κανείς πόσα θύματα, όποιας μορφής κακοποίησης κι αν υπέστησαν, κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους και να πολεμήσουν τους δαίμονες τους...

Διαβάστε το...

Βαθμολογία 2/5

Βιογραφία συγγραφέα

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Σκοτεινό ποτάμι

Συγγραφέας: Dennis Lehane

Μετάφραση: Ανδρέας Καλοφωλιάς

Εκδ.: Bell

Ημερ.Εκδ. BELL

Σελ.: 544

Δήμητρα Κωλέτη

Το κορίτσι με το τατουάζ-Stieg Larsson

      «Το κορίτσι με το τατουάζ», το πρώτο βιβλίο της τριλογίας Millennium του Stieg Larsson, είναι ένα αστυνομικό θρίλερ που καθηλώνει με την πλοκή που οι αντιφατικοί αλλά άρτια δομημένοι ήρωές του ξεδιπλώνουν το νήμα της σελίδα τη σελίδα εγκλωβίζοντάς μας, μ’ έναν τρόπο θα έλεγα εθιστικό, στην ανάγνωση του. Ήδη από τα πρώτα κεφάλαια τα ερωτήματα ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο και το ενδιαφέρον για το τι έγινε στην Χάριετ Βάνιερ που εξαφανίστηκε τριάντα χρόνια πριν, όλο και αυξάνεται.
     Στην πλοκή λοιπόν εστιάστηκε το δικό μου ενδιαφέρον, εκεί που ο δημοσιογράφος-ερευνητής Μίκαελ Μπλούμκβιστ -μη μου ζητήσετε να σας το πω, δεν θα τα καταφέρω. Και που το γράφω, το κάνω με την βοήθεια του βιβλίου που έχω μπροστά μου. Τι ονόματα κι αυτά!- δέχεται την πρόταση του υπερήλικα βιομήχανου Χένρικ Βάνιερ να ερευνήσει την εξαφάνιση της δεκαεξάχρονης τότε ανιψιάς του, Χάριετ Βάνιερ. Ο Χένρικ θέλει λίγο πριν φύγει απ’την ζωή να κάνει μια τελευταία προσπάθεια γύρω απ΄ο την εξαφάνιση της Χάριετ, τα ίχνη της οποίας χάθηκαν το 1966 κατά την διάρκεια ενός φεστιβάλ που γίνονταν στην περιοχή. Κανένας έως τότε δεν κατόρθωσε να απάντησε στο ερώτημα τι έγινε στην έφηβη Χάριετ: απήχθει; δολοφονήθηκε; Ο Χένρικ θέλει να μάθει την αλήθεια άλλωστε τα κορνιζαρισμένα λουλούδια που λαμβάνει από ανώνυμο αποστολέα κάθε χρόνο στα γενέθλια του εδώ και τρεις δεκαετίες του υπενθυμίζουν την Χάριετ και τον κάνουν να πιστεύει πως ο δολοφόνος γνωρίζει την ‘’εμμονή’’ του και τον ειρωνεύεται με τον πιο ανήθικο τρόπο.
      Ο Μίκαελ λοιπόν αναλαμβάνει να ρίξει μια ματιά στην υπόθεση και μετακομίζει στο νησί που οι οικογένειες των Βάνιερ ζουν και τον φέρνουν αντιμέτωπο με μια υπόθεση γεμάτη μυστήριο... Όταν η έρευνα φτάσει σε κομβικό σημείο ο Μίκαελ θα ζητήσει από ένα γραφείο της Σουηδίας που ειδικεύεται στην ασφάλεια και την έρευνα την βοήθειά του. Το γραφείο θα του προτείνει την Λίσμπετ Σάλαντερ.

Στης καρυδιάς τον ίσκιο-Γιώτα Φώτου

     Καλογραμμένο, με γρήγορη ροή, περιγραφές χωρίς φλυαρίες, και ήρωες γεμάτους πάθη, σκέψεις και ενέργειες που μας μεταφέρουν τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν την σκοτεινή εποχή του Β’Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής, των Εμφυλιακών και Μετεμφυλιακών χρόνων στην πατρίδα μας, είναι κάποια από τα χαρακτηρίστηκα στοιχεία του νέου βιβλίου της Γιώτας Φώτου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο «Στης καρυδιάς τον ίσκιο».

     Κι όλα αυτά έχοντας για σημείο αναφοράς, όπως προϊδεάζει και ο τίτλος, την υπεραιωνόβια καρυδιά, κάτω απ’τον βαρύ ίσκιο της οποίας τα πρόσωπα δύο οικογενειών δέχονται την Μοίρα τους και πορεύονται σε μονοπάτια που το Κακό συγκρούεται με την Αθωότητα και ο Έρωτας με την στεγνή Λογική...

   Το κείμενο ξεκινά με την Θάλεια, που μας μιλά, με πρωτοπρόσωπη αφήγηση, για τα γεγονότα που σημάδεψαν την παιδική της ηλικία και την οικογένειά της, την οικογένεια του Θύμιου και της Άννας Λυμπέρη.

     21 Ιουλίου 1940, ημερομηνία ορόσημο για την Θάλεια. 

     21 Ιουλίου 1940, λίγους μήνες πριν οι Ιταλοί να χτυπήσουν την Ελλάδα, το σπίτι και η ζωή της πεντάχρονης Θάλειας γεμίζουν σκιές. Σκιές που πλακώνουν την οικογένεια και την ψυχή του παιδιού. Σκιές που είναι σαν να προμηνύουν το άσχημο ριζικό που φυλάσσουν οι Μοίρες για τα μέλη της οικογένειας, που οι αναδρομικές αφηγήσεις κάποιων απ’αυτά, όπως της Βαγγελιώς, μας μεταφέρουν κι άλλο πίσω φτάνοντάς μας στα ήθη και στις νοοτροπίες του 1908. 

     Η οικογένεια Λυμπέρη λοιπόν με αφετηρία την 21η Ιουλίου του 1940 θα αφήσει πίσω της τις ευτυχισμένες, αν και δύσκολες από άποψη οικονομικών, στιγμές. Η ανέχεια, ο αγώνας για επιβίωση και οι απώλειες που φέρνει ο πόλεμος θα εντείνουν την δυστυχία που έπεσε στο σπιτικό της με την γέννηση του ασθενικού πέμπτου παιδιού. Η Άννα καταβάλετε από το άδικο αυτό χτύπημα της Μοίρας. Ο Θύμιος δεν προλαβαίνει να της συμπαρασταθεί, η πατρίδα άλλωστε τον καλεί. Η Βαγγελιώ ζει μέσα στις τύψεις... Και η Θάλεια, όσο οι μήνες κυλούν, αφήνει όλο και περισσότερο την παιδική της αθωότητα και ανεμελιά πίσω. 

     Στο απέναντι σπίτι κάτω από τον ίσκιο της ίδιας καρυδιάς η οικογένεια Ταρούση βιώνει κι αυτή την εποχή και προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της. Όταν ο πόλεμος τελειώσει τα μέλη της θα κατορθώσουν να επιζήσουν και θα ελπίσουν για το μέλλον. Ο Εμφύλιος όμως ξεσπά και απειλεί γι’άλλη μια φορά την πατρίδα και τους ήρωές μας. Βράχος ακλόνητος για την οικογένεια Ταρούση θα σταθεί, όπως πάντα, η μάνα της οικογένειας! Οι φροντίδες και οι ενέργειές της στέλνουν τους γιους της μακριά από τα πεδία των εμφύλιων παρατάξεων και τους χαρίζει μια νέα αρχή στη Γη της Επαγγελίας και στο Τορόντο, όπου και μεταναστεύουν.

 ‘’Μετανάστευση: ένα φαινόμενο που όπως τότε έτσι και τώρα χτυπά και αιμορραγεί την Ελλάδα. ‘’

Όταν ο ήλιος...-Ζωρζ Σαρή

     Κλασική Λογοτεχνία! Μέσα από αυτή ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με εποχές αλλοτινές, εποχές που μπορεί το κλίμα και οι άνθρωποί του να παρασύρθηκαν από τον ρου του χρόνου και να εγκλωβίστηκαν στο μακρινό παρελθόν εντούτοις η ιδιοσυγκρασία, τα μηνύματα και η ουσία τους κατόρθωσαν να ξεπεράσουν το φάσμα του και ν’ αγγίζουν τη λογική μα κυρίως το συναίσθημα του εκάστοτε αναγνώστη! 

‘’Εποχές λοιπόν και μηνύματα ξεπηδούν από τα κείμενα που ο χρόνος και οι αναγνώστες τα συγκαταλέγουν στα κλασικά αναγνώσματα.‘’

     Ένα από αυτά και το υπέροχο βιβλίο της Ζωρζ Σαρή «Όταν ο ήλιος...»! 

     Στις σελίδες του «Όταν ο ήλιος...», του τρίτου δηλαδή κατά σειρά εφηβικού μυθιστόρημα της πολυγραφότατης συγγραφέως, οι έφηβοι αναγνώστες έρχονται μπροστά στην ουσία του Αγώνα για την Ελευθερία και την επιβίωση, βιώνοντας μαζί με τους συνομήλικους ήρωές του το κλίμα της κατεχόμενης Ελλάδας. 

     Η κεντρική του ηρωίδα, η έφηβη Ζωή, θα τους πάρει από το χέρι και θα τους ξεναγήσει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα την Αθήνα του 1940, τότε δηλαδή που ο Β’Παγκόσμιος Πόλεμος απλώνει τα πλοκάμια του και στην, μικρή σε έκταση αλλά μεγάλη σε ψυχή και ιδανικά, πατρίδα μας.

     Η δεκαεξάχρονη Ζωή, η μικρότερη κόρη της οικογένειας Αϊβαλιώτη, θα ζήσει μαζί με την παρέα της και την οικογένειά της τις ελπιδοφόρες και ένδοξες νίκες του ελληνικού στρατού. Το Έπος του '40 θα την βγάλει στους δρόμους για να πανηγυρίσει μαζί με τους υπόλοιπους Αθηναίους την επικράτηση των Ελλήνων έναντι στους Ιταλούς και τον φασισμό που εκπροσωπούν. 

      Όταν όμως ο φίλος τους ο Περικλής, που πολεμά στα βουνά, πάρει ολιγοήμερη άδεια και βρεθεί στην παρέα της Ζωής, τότε οι σκέψεις και τα γεγονότα που θα τους παραθέσει, θα τους κάνουν να δουν και το άλλο πρόσωπο του πολέμου. Μέσα από τα λόγια του η Ζωή και οι φίλοι της θα καταλάβουν πως ο πόλεμος δεν είναι ένα παιχνιδάκι... πως οι νίκες και οι ήττες κρύβουν πόνο και απώλειες... πως όταν τα βομβαρδιστικά χτυπούν ένα σπίτι, όπου κι αν βρίσκεται αυτό το σπίτι, χάνονται ζωές... 

     Στα επόμενα κεφάλαια ο ενθουσιασμό των πρώτων μηνών θα χαθεί μαζί με τον πόλεμο. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα. Οι κακουχίες, η πείνα, ο πληθωρισμός πλήττουν τον λαό. Απέναντι σ’όλα αυτά η Αντίσταση, τα νιάτα, η αισιοδοξία και τα όνειρα των παιδιών, μια κόκκινη μπογιά και ένα πινέλο που δίνει φωνή στους τοίχους, φωνή που κραυγάζει για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Τη ΖΩΗ! Και τον ΉΛΙΟ! Ναι και τον Ήλιο(!), που όπως γράφει η Ζωρζ Σαρή: Μόνο εκείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θα ‘χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο...