Ιμαρέτ: Στη σκιά του ρολογιού - Γιάννης Καλπούζος

      Το βιβλίο «Ιμαρέτ, στη σκιά του ρολογιού» του κου Καλπούζου είναι ένα υπέροχο, ατμοσφαιρικό, καλογραμμένο, ιστορικό βιβλίο. Με τόσα ιστορικά στοιχεία, όσα για να εξυπηρετείτε η μυθιστορηματική του πλοκή , χωρίς φυσικά να κουράζουν τον αναγνώστη και να αλλοιώνουν την ροή του, ο συγγραφέας μας παρουσιάζει την ιστορία της Τουρκοκρατούμενης Άρτας μέσα από τα μάτια των ηρώων-αφηγητών του, με τρόπο καθηλωτικό.

        Ο Λιόντος και ο Νετζίπ, οι δυο κεντρικοί ήρωες, γεννιούνται την ίδια νύχτα του 1854, μια νύχτα που εκτός από τον χαρμόσυνο ερχομό των δυο νέων ζωών, στιγματίζεται από την βίαιη φυγή του πατέρα του Λιόντου, ο οποίος πέφτει νεκρός από την σφαίρα του αινιγματικού δολοφόνου του. Τα δυο παιδιά γίνονται ομογάλακτα, καθώς η μητέρα του Ρωμιόπουλου δεν δύναται να τον θηλάσει λόγο του τραγικού συμβάντος, έτσι το γάλα της ανά Σαφιγέ, της μητέρας του Νετζίπ, που τους θρέφει τους πρώτους μήνες τις ζωής τους, ενισχύει, εκτός των άλλων, την φιλία τους, μια φιλία που τα δεσμά της αντέχουν και ξεπερνούν τις όποιες διαφορές που μπορεί να δημιουργούν οι διαφορετικές θρησκείες και εθνικότητες τους. Καθώς μεγαλώνουν σεργιανάμε μαζί τους στους Τουρκομαχαλάδες και στα Ρωμιοπάζαρα της Άρτας, βιώνουμε τα έθιμα των Ελλήνων, των Τούρκων και των Εβραίων, των τριών φυλών που κατοικούν την τουρκοκρατούμενη πόλη άλλοτε αρμονικά και άλλοτε όχι, και γελάμε με τις σκανταλιές τους, οι περισσότερες απ’ τις οποίες, αν όχι όλες, έχουν ως κύριο στόχο τον αθυρόστομο γείτονα τους Φάσγανο. Ως ενήλικες έρχονται αντιμέτωποι με τον απαγορευμένο έρωτα, τα οικονομικά αδιέξοδα και τον φανατισμό του Ντογάν, ο οποίος υπονομεύει την φιλία του μικρότερού του αδερφού, Νετζίπ με τον Έλληνα, Λιόντο.
        Η φιλία τους όμως αντέχει, αντέχει ακόμα και όταν η ιδέα της ένωσης της Ηπείρου με την υπόλοιπη Ελλάδα ωριμάζει και εν τελεί πραγματοποιείται το 1881,μια ημερομηνία που αποτελεί ορόσημο για την πόλη αλλά και για τους δυο ήρωες μας. Ο Νετζιπ μη μπορώντας να αντέξει την αλλοίωση του πληθυσμού και της καινούργιας φυσιογνωμίας της πατρίδας του, φεύγει με την οικογένειά του για την Κωνσταντινούπολη έχοντας στην καρδιά και στο μυαλό του, εκτός από τις αναμνήσεις με το αδέρφι, όπως αποκαλεί τον Λιόντο,τους νεκρούς της οικογένειάς του, τον παππού Ισμαήλ, τον Γιασάρ, την Σαφιγέ, την Νιλγκιούν και φυσικά τον πρώτο του μεγάλο έρωτα, την Καλίλα, ενώ ο Λιόντος, απαλλαγμένος πλέον από τα οικονομικά χρέη του παρελθόντος και έχοντας ανακαλύψει μετά από είκοσι οχτώ χρόνια τον δολοφόνο του πατέρα του, κατευθύνεται προς την Αθήνα και στην αγκαλιά της αγαπημένη του Μαρίας. Οι δυο φίλοι στο τέλος χωρίζουν, έχοντας όμως ζήσει μια δυνατή φιλία, που αν και πέρασε μέσα από επαναστάσεις, φανατισμούς και εποχές πότε ταραγμένες και πότε όχι εντούτοις άντεξε και δίδαξε με την δύναμή της πως τελικά «όλοι είμαστε παιδιά στο ιμαρέτ του Θεού».......

      Ένα δυνατό ιστορικό βιβλίο που με έκανε να πληροφορηθώ την ιστορία της Άρτας με τους μεγαλοτσιφλικάδες της και τους κολίγους, να συγκινηθώ με την δύναμη της φιλίας των δυο κεντρικών ηρώων, να αδημονώ μέχρι να αποκαλυφθεί ο δολοφόνος του πατέρα του ήρωά μας και να θαυμάσω τον σαγηνευτικό χορό της Καλίλας. Η σκηνή της αποκάλυψης από τον Αντώναρο ήταν το λιγότερο κινηματογραφική, καθώς και ο αποχωρισμός των φίλων έντονα συναισθηματική. Η φυσιογνωμία του παππού Ισμαήλ μόνο ως εμβληματική μπορεί να χαρακτηριστεί.
Εκτός από το «Ιμαρέτ» έχω διαβάσει και την "Ουρανόπετρα" του κου Καλπούζου και στα δύο βιβλία θαύμασα την έρευνα της Ιστορίας μας, που δείχνε να έχει γίνει από τον ίδιο προκειμένου να ολοκληρωθεί η συγγραφή τους! Για ‘μένα ο κος Καλπούζος συγκαταλέγεται πλέον στους συγγραφείς –και είναι πολύ λίγοι για την ακρίβεια μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού- που επιλέγω τα βιβλία τους με κλειστά μάτια, μιας και η γραφή όπως και η θεματολογία τους ικανοποιούν τις αναγνωστικές μου ανάγκες.
Υπέροχο βιβλίο! Ό,τι και να πω θα 'ναι λίγο.

Βαθμολογία 5/5
Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Ιμαρέτ: Στη σκιά του ρολογιού
Συγγραφέας:Γιάννης Καλπούζος
Εκδ.:Μεταίχμιο
Ημερ. Εκδ.:11/2008
Σελ.:554

Δήμητρα Κωλέτη

Σχόλια

  1. Πολύ όμορφος ο σχολιασμός σου Δήμητρά μου! Ο Γιάννης Καλπούζος είναι εξαιρετικός συγγραφέας και υπέροχος άνθρωπος και κάθε βιβλίο του είναι μέγα λογοτεχνικό γεγονός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ'ευχαριστώ πολύ Κλειώ!! Υπέροχο βιβλίο το "Ιμαρέτ", μ' άρεσε πάρα πολύ και η μυθοπλασία αλλά και τα ιστορικά στοιχεία πάνω στα οποία ξετύλιξε του κουβάρι της πλοκής του! Πλέον ανήκει στους αγαπημένους μου συγγραφείς!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι νύμφες της Εροιβιάς-Βασιλική Τσούνη

Όταν ο ήλιος...-Ζωρζ Σαρή

Το τρένο με τα ορφανά - Christina Baker-Kline

Συζητώντας με την συγγραφέα Βασιλική Τσούνη!