Το κελάρι της ντροπής-Χρυσηίδα Δημουλίδου

      «Το κελάρι της ντροπής» της κας Δημουλίδου είναι ένα δυνατό βιβλίο που με συγκλόνισε. Το θέμα του, αυτό της ενδοοικογενειακής βίας, με πόνεσε, με σόκαρε και με αγανάκτησε με την αδικία του. Η έντονη παραστατική και ωμή γραφή γεννά στον αναγνώστη τα ίδια συναισθήματα με αυτά των ηρωίδων-θυμάτων, κάνοντάς τον ένα με την ιστορία τους. Μαζί τους σοκάρεται, θυμώνει και φοβάται με τις πράξεις του πατέρα και την συγκάλυψη αυτών από την μάνα.   Ήδη από τον πρόλογο της συγγραφέας συγκινείται, προβληματίζεται και αφυπνίζεται με το θέμα ταμπού που επιλέγει να αναπτύξει στο νέο της βιβλίο, θέμα που η κοινωνία αποσιωπά πολλές φορές χωρίς δισταγμούς, αδιαφορώντας έτσι για τα θύματα που βιώνουν τέτοιες σαδιστικές καταστάσεις και καθιστώντας την αυτομάτως ηθικό αυτουργό. Οι ανατριχιαστικές σκηνές της κακοποίησης είναι τόσο απτές που δεν γίνεται να σ’ αφήσουν, το λιγότερο, ασυγκίνητο. Αν και παρατήρησα κάποιες επαναλήψεις (θα μπορούσαν να απουσιάζουν 100-50 σελίδες χωρίς να επηρεάσουν την εξέλιξη του)  εντούτοις η πλοκή, το θέμα και οι ηρωίδες του με κέρδισε απόλυτα, χαρακτηρίζοντας τες πταίσματα. Το ολοκλήρωσα σε χρόνο ρεκόρ για τα δικά μου δεδομένα (μόλις 3μέρες) καθώς δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου και όταν αναγκαστικά το έκανα, το είχα συνέχεια στο μυαλό μου και θα το έχω για πολύ καιρό(!), μιας και είναι από τα πιο δυνατά βιβλία που έχω διαβάσει έως τώρα. Το πιο τραγικό είναι πως το θέμα του δυστυχώς δεν ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας. Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε γίνει δέκτες τέτοιων αποκαλύψεων από τα ΜΜΕ στο παρελθόν, στο παρόν και πολύ φοβάμαι και στο μέλλον; -κάτι που φυσικά το απεύχομαι.

        Είναι το πρώτο βιβλίο της κας Δημουλίδου που διαβάζω και πραγματικά εντυπωσιάστηκα! Το συστήνω ανεπιφύλακτα και για τους λόγους που ανέφερα αλλά και για το γεγονός πως η συγγραφέας και ο εκδοτικός οίκος επέλεξαν, προκειμένου να βοηθήσουν ιδρύματα που ασχολούνται με την κακοποίηση των γυναικών, να προσφέρουν ένα ποσοστό από τα κέρδη του σ'αυτά. Μακάρι διαβάζοντας το να πάρουν κουράγιο όσοι δέχονται όποια μορφή βίας αλλά και όσοι αντιλαμβάνονται πως την υφίσταται ο διπλανός τους ώστε να αφυπνιστούν και να την καταγγείλουν………

Συγχαρητήρια στην συγγραφέα! Διαβάστε το!!

Υπατία-Δημήτρης Βαρβαρήγος

      Η «Υπατία» του Δημήτρη Βαρβαρήγου είναι ένα από τα πιο όμορφα, καλογραμμένα και λυρικά βιβλία ιστορικού περιεχομένου που έχω διαβάσει! Και πώς να μη είναι άλλωστε(!) καθώς η προσωπικότητα της Υπατίας και η εξιστόρηση της ζωής της κερδίζει τον αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας σελίδες. 

      Με γλαφυρό ύφος η πένα του συγγραφέα μας μεταφέρει στην Αλεξάνδρεια του 4ου-5ου αιώνα μ.Χ όπου και μέσα από τα καπηλειά, τα πορνεία, την επισκοπή και το μέγαρο του έπαρχου γινόμαστε κοινωνοί του πλατωνικού της έρωτα με τον άρχοντα της πόλης, Ορέστη, της αφοσίωσης της στις επιστήμες της αστρονομίας και των μαθηματικών, της ευσπλαχνίας της καθώς και της δόλιας και απάνθρωπης δολοφονίας της από τον επίσκοπο Κύριλλο, ύστερα απ'το φθονερό κυνήγι που εξαπέλυσε εναντίον της, γεγονός που μας προκαλεί ντροπή μιας και αυτές οι πράξεις μόνο τον λόγο Του δεν εκπροσωπούσαν. Πρόκειται για ένα μικρό αριστούργημα όπου μας διδάσκει, μας συγκινεί, μας κάνει να νιώθουμε περήφανοι για την πλούσια κληρονομιά μας ενώ παράλληλα μας αγανακτεί για την μισαλλοδοξία και τον σκοταδισμό που επέδειξε ο κλήρος τα χρόνια που επιδίωκε να εδραιώσει την θρησκεία με μέσα άκρως αντίθετα από την διδασκαλεία αυτού που γέννησε τον Χριστιανισμό. του Χριστού.
Συγχαρητήρια στον συγγραφέα για το σπουδαίο έργο του! 
Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα! Διαβάστε το!!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Η Υπατία είναι μια γυναίκα που προκαλεί δέος με τις γνώσεις που κατέχει, την ευσπλαχνία, την δυναμικότητα και την αφοσίωση της στα ιδεώδη της ελληνικής φιλοσοφίας που ασπάζεται και διδάσκει στο πανεπιστήμιο της πόλης και στους δρόμους της. Οι μαθητές της εμπνέονται από τα λόγια της ενώ ο απλός λαός την θαυμάζει για την σοφία και την ομορφιά της.Ο έπαρχος της Αλεξάνδρειας, Ορέστης, χριστιανός στο θρήσκευμα, αναπτύσσει μαζί της δεσμούς φιλίας και πλατωνικού έρωτα, την εποχή που στην Αυτοκρατορία ο Χριστιανισμός έχει αναγνωριστεί από τον Αυτοκράτορα ως επίσημη θρησκεία και ο κλήρος επιδιώκει την εδραίωση του χρησιμοποιώντας αθέμιτα και βίαια μέσα. Αυτός ο δεσμός λοιπόν ενοχλεί τον επίσκοπο Κύριλλο, μιας και θεωρεί πως η νεοπλατωνική φιλόσοφος με τις συμβουλές της εμποδίζει τον έπαρχο να πάρει ανοιχτή θέση υπέρ της χριστιανικής κοινότητας στον αγώνα κατά των Εβραίων και των υπόλοιπων θρησκευτικών στοιχείων που συμπληρώνουν το πληθυσμιακό πάζλ της Αλεξάνδρειας.

Ο εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε-J.Jonasson

        «Ο εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε» είναι μια μαύρη κωμωδία που εμένα προσωπικά μ’ άφησε αδιάφορη. Αν και ξεκίνησε με μια ριζοσπαστική ενέργεια, αυτή της εξαφάνισης του αειθαλούς Άλαν Κάρλσον πηδώντας από το παράθυρο του γηροκομείου που τον φιλοξενούσε και μάλιστα την ημέρα που έκλεινε τα εκατοστά χρόνια του, η περιπέτεια στην οποία εμπλέκεται μετά το σάλτο του στους επαρχιακούς δρόμους της Σουηδίας καθώς και η αναδρομή στο περιπετειώδες παρελθόν του που ακολουθούν μου προκάλεσαν ανία.  Η γραφή του γενικά είναι ευκολοδιάβαστη και απλή, σε κάποια σημεία όμως γίνεται παιδιάστικη- κάτι που φυσικά ενοχλεί-ενώ η ροή και η πλοκή του καθόλα κουραστική. Υπήρχε δικαιολογημένη υπερβολή στα γεγονότα και στους χαρακτήρες , μιας και πρόκειται για σατιρικό κείμενο. Τα κεφάλαια που αναφέρονταν στο παρελθόν του ήρωα ήταν υπέρ του δέοντος τραβηγμένα  κάτι που μου προκάλεσε εκνευρισμό και την τάση να το εγκαταλείψω πριν της ώρας του…… Το χιούμορ που συναντάμε στις σελίδες είναι τις περισσότερες φορές ευπρόσδεκτο και ένα από τα δυο στοιχεία μαζί με την απορία για το πώς και πότε θα πέσει στα χέρια των Αρχών ο ήρωας μας, αυτά που με έκαναν να συνεχίσω την ανάγνωσή του. Το φινάλε ήταν εξίσου αδιάφορο όπως και το μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίου, και καθόλου ανατρεπτικό. Κάτω των προσδοκιών μου λοιπόν Ο Εκατοντάχρονος αν λάβει κανείς υπόψιν την διαφήμιση που είχε γίνει για το συγκεκριμένο βιβλίο.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Ο Άλαν Κάρλσον την ώρα που στο σαλόνι του γηροκομείου τον περιμένουν οι τοπικοί άρχοντες, οι υπόλοιποι τρόφιμοι, το νοσηλευτικό προσωπικό και η τούρτα των εκατοστών γενεθλίων του αποφασίζει να πηδήξει από το παράθυρο και να εξαφανιστεί προκειμένου να κάνει…. μια νέα αρχή! Μετά από λίγο περπάτημα φτάνει στον σταθμό λεωφορείων της περιοχής, όπου εκεί συναντά τον Βίδα, ο οποίος του εμπιστεύεται την βαλίτσα του για λίγα λεπτά. Ο Άλαν τότε κλέβει κατά τύχη, κατά λάθος(;) την βαλίτσα και επιβιβάζεται στο πρώτο λεωφορείο που φτάνει στο σταθμό. 

Ναζιράν: Καμένη από οξύ-Celia Mercier

      Ένα σκληρό βιβλίο, στο οποίο μέσα από την μαρτυρία της Ναζιράν (υπαρκτό πρόσωπο όπως και η ιστορία της) μας παρουσιάζεται η βάρβαρη τακτική που λαμβάνει χώρα στο Πακιστάν, αυτή της επίθεσης, για λόγους τιμωρίας και όχι μόνο, με βιτριόλι.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Ο πατέρας της Ναζιράν,ένας άνθρωπός που κοιτά μόνο το κέρδος, στα δεκατέσσερα της την πουλά στον Αντίλ, ο οποίος την παντρεύεται και την μεταφέρει στο χωριό του. Εκεί θα γνωρίσει την βία, τον εξευτελισμό, την σκληρή συμπεριφορά και την υποβίβαση της στο ρόλο της δούλας από την πεθερά της, την Κιράν αλλά και θα γευτεί κάποιες ευτυχισμένες στιγμές διπλά στον Αντίλ. Όταν έρθει στον κόσμο η δεύτερη κόρη της, ο σύζυγος της πεθαίνει από φυματίωση αφήνοντάς την μόνη και έρμαιο μπροστά στις αποφάσεις της πεθεράς της. Η Κιράν, μετά από τρεις μόλις μήνες, θα την εξαναγκάσει να παντρευτεί τον Φαουάντ, τον μεγαλύτερο αδερφό του Αντίλ, προκειμένου η περιουσία να παραμείνει στην κατοχή της οικογένειας. Ο Φαουάντ όμως αποδεικνύεται ένας ψεύτης, βίαιος κι τυχοδιώκτης σύζυγος. Μαζί με την Σιρίν, την άλλη του γυναίκα, θα σχεδιάσουν την δολοφονία της Ναζιράν με σκοπό να κατηγορήσουν τον γείτονά τους, τον Τζαβέντ, και να σφετεριστούν την περιουσία του. Το φονικό όπλο που θα επιλέξουν δεν θα είναι άλλο από το βιτριόλι, μιας και το καυστικό αυτό υγρό βρίσκεται εν αφθονία στην περιοχή καθώς χρησιμοποιείται για το καθάρισμα των σπόρων του βαμβακιού που καλλιεργείται στην πακιστανική ύπαιθρο αλλά και των γεωργικών εργαλείων. Λίγα μόνο γραμμάρια αρκούν για να κάψουν και να παραμορφώσουν το πρόσωπο της Ναζιράν, να την μεταφέρουν στην κόλαση του πόνου, της μελαγχολία και της αυτοκαταστροφής. Η περίθαλψη και η ψυχολογική υποστήριξη όμως που θα δεχτεί από το "Ίδρυμα Επιζώντων από Επιθέσεις με Οξύ" θα την δυναμώσει και θα την μετατρέψει σε μια γυναίκα που θα διεκδικήσει το δικαίωμα να ζει ελεύθερα και χειραφετημένα παίρνοντας μέρος, με αυτήν την εξομολογητικού χαρακτήρα μαρτυρία, στον αγώνα που γίνεται για την εξάλειψη των επιθέσεων με βιτριόλι. Το βιτριόλι αν και κατέστρεψε τα χαρκτηριστικά της δημιουργώντας ένα τέρας, -όπως λέει και η ίδια- εντούτοις έπλασε μια γυναίκα που είναι άξια θαυμασμού και προσοχής, όπως όλες φυσικά οι γυναίκες-θύματα τέτοιων απάνθρωπων-σαδιστικών συμπεριφορών..........

       Το "Ναζιράν: Καμένη από οξύ" είναι ένα σκληρό βιβλίο που πονά τους αναγνώστες από τον τίτλο του κιόλας. Σ'όλες τις σελίδες βλέπεις την βαρβαρότητα, την αδικία και την υποβίβαση της γυναίκας. Ο επίλογος σε κάνει να ελπίζεις και να εύχεσαι πως το φαινόμενο θα εκλείψει σύντομα -μακάρι!- καθώς οι νόμοι για τους θύτες αρχίζουν να αυστηροποιούνται δικαιώνοντας τα θύματα όλο και συχνότερα. Αυτό που με ξένισε ήταν η γραφή, μιας και ήταν πολύ απλή. Βέβαια τι γραφή θα μπορούσε να επιλεγεί εκτός από την συγκεκριμένη(;) καθώς πρόκειται για ένα βιβλίο μαρτυρία-εξομολόγηση ενώ τα γεγονότα που περιγράφονται σ'αυτό είναι τόσο έντονα,ώστε οι λογοτεχνικές αναφορές μπορεί και να ήταν εν τέλει παράταιρες, αν και μια περαιτέρω ανάλυση θα μείωνε τον εκνευρισμό που ένιωσα από τα τόσα γεγονότα που κατέκλυζαν την κάθε σελίδα. Μια λογική δηλαδή απόσταση του ενός από του άλλου συμβάντος και η απαιτούμενη περιγραφή αυτού ήταν αυτό που έλειπε και που ζητούσα από το βιβλίο.
Ένα καλό βιβλίο λοιπόν!

Βαθμολογία 3/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Ναζιράν: Καμένη από οξύ 

Συγγραφέας:Celia Mercier
Μετάφραση:Χριστίνα Μανιά

Εκδ.:Παπαδόπουλος

Ημερ.Εκδ.:Οκτώβρης 2012

Σελ.:236

Δήμητρα Κωλέτη

Δίδυμα φεγγάρια-Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη

      Υπέροχο βιβλίο! Στις σελίδες του υπάρχει γρήγορη ροή, πλοκή που κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο καθώς και μια γραφή γεμάτη συναισθήματα και εικόνες, την γραφή της Ρένας Ρώσση-Ζαΐρη! Ένα βιβλίο που ξεκινά με μια δολοφονία, συνεχίζει με συναισθήματα αγάπης, πάθους, έρωτα καθώς και προδοσίας και ολοκληρώνεται με την λυτρωτική ένωση των δίδυμων φεγγαριών και την ανάσταση της αλήθειας. Η αφήγηση σε α’ πρόσωπο μας βοηθά στο να βιώσουμε μαζί με τους ήρωες τα γεγονότα της ζωής τους και να νιώσουμε τα συναισθήματα που πλημμύρισαν την καρδιά τους, συναισθήματα που άλλοτε έσταξαν μέλι σ’ αυτή και άλλοτε δηλητήριο. Η ιστορία της Αλίκης με συγκίνησε, η σκληρότητα του Παύλου με θύμωσε, η αδικία που υφίστατο ο Ανδρέας (αγαπημένος ήρωας!) απ’ τον ίδιο του τον αδερφό με αγανάκτησε και μου άφησε την πικρή γεύση που φέρει πάντα η αδικία, στο στόμα μου….. Η ανατροπή που συναντάμε στο προτελευταίο κεφάλαιο είναι απρόβλεπτη ενώ η συνάντηση του επιλόγου συγκινητική και σχεδόν κινηματογραφική. Απ’ όσα βιβλία έχω διαβάσει της συγγραφέως για ‘μένα , χωρίς βέβαια να θέλω να αδικήσω τα προηγούμενα της, το «Δίδυμα φεγγάρια» είναι το καλύτερό της βιβλίο καθώς η πλοκή, η ροή, ο χωρισμό των κεφαλαίων, τα συναισθήματα, οι περιγραφές των τόπων που τοποθετούνται οι ήρωες του –πάντα με μαγεύουν οι περιγραφές της!- με κέρδισαν απόλυτα! Νομίζω πως μ’ αυτό το βιβλίο η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη πήγε ένα βήμα παρακάτω συγγραφικά. Της εύχομαι να είναι καλοτάξιδο! 

Διαβάστε το!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

     Στην μακεδονική γη το προσωπικό παραμύθι της Αλίκης και του Ανδρέα παίρνει σάρκα και οστά. Δίπλα στην λίμνη τους το ξωτικό της λίμνης, όπως την αποκαλεί εκείνος, και ο πρίγκιπας με το άσπρο άλογο, όπως τον αποκαλεί η ίδια, ζουν τον απόλυτο έρωτα, γνωρίζουν την αληθινή αγάπη. Η αγάπη αυτή θα γεμίσει κάθε κύτταρο τους και θα τους θρέψει για λίγους μόνο μήνες καθώς το τέλος του παραμυθιού τους θα ‘ρθει γρήγορα και με βίαιο τρόπο.

Η φάρμα των ζώων-George Orwell

      "Η φάρμα των ζώων" του G.Orwell είναι μια αλληγορία στην οποία ο συγγραφέας παρουσιάζει τα αποτελέσματα των επαναστάσεων και συγκεκριμένα της Ρωσικής, η οποία αν και ξεκίνησε με σκοπό να απελευθερώσει τις κατώτερες τάξεις από την δουλεία των ολίγων και να εδραιώσει την Δημοκρατία και όλα τα καλά που φέρει αυτή, όπως ισότητα, ελευθερία λόγου και σκέψης, εν τούτοις με τους χειρισμούς των εμπλεκομένων στην εξουσία, μια εξουσία που τους διέφθειρε σε τέτοιο βαθμό ώστε να προδώσουν τους σκοπούς της επανάστασης τους, επέβαλαν μια νέα τυραννία εξίσου έντονη και αιμοσταγή, αν όχι μεγαλύτερή. Όπως στην Σοβιετική Ένωση έτσι και στην φάρμα των ζώων βρίσκουμε την προπαγάνδα, τις εσωτερικές εκκαθαρίσεις, την διαστρέβλωση της αλήθειας ώστε να διευκολύνεται η Εξουσία καθώς και την ολοφάνερη άποψη πως όταν το θύμα γίνει θύτης τότε μπορεί να ξεπεράσει σε αγριότητα τον πάλαι ποτέ δυνάστη του. Τέλος η φάρμα είναι μια μικρογραφία των Γκούλαγκ (στρατόπεδο συγκεντρώσεων της ΕΣΣΔ), στα οποία οι αντιφρονούντες και όχι μόνο, εξαναγκάζονταν να δουλεύουν ασταμάτητα, εξαθλιώνοντας το σώμα και το πνεύμα, για το καλό της φάρμας-χώρας.

Διαβάστε το! Είναι ένα όμορφο, σατιρικό αλλά πρωτίστως συμβολικό βιβλίο!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Στη φάρμα του κυρίου Τζόουνς τα ζώα της με παρακινητές δυο γουρούνια, τον Χιονή και τον Ναπολέοντα, αποφασίζουν να επαναστατήσουν κατά του απαιτητικού αφέντη τους και να εγκαθιδρύσουν την ελευθερία των ζώων. Όταν τον διώχνουν από την φάρμα, τα γουρούνια αυτοχρίζονται διαχειριστές της και με τρόπο δημοκρατικό οργανώνουν τις δουλειές που είναι απαραίτητες για την συντήρησή της.  Και ενώ στην αρχή την διοικούν με δημοκρατικά μέσα (συνελεύσεις για να παρθούν οι αποφάσεις και ψηφοφορίες), σιγά σιγά ο Ναπολέων έχοντας φθαρεί από την εξουσία επιβάλει στους άλλοτε συντρόφους του, τους δικούς του νόμους, εδραιώνοντας με αυτό τον τρόπο μια νέα τυραννία, η οποία μάλιστα ξεπερνά σε ένταση και βαρβαρότητα αυτή του κυρίου Τζόουνς.

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφίa Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Η φάρμα των ζώων

Συγγραφέας:George Orwell
Μετάφραση:Κατερίνα Χριστοδούλου

Εκδ.:Γράμματα

Ημερ.Εκδ.:Μάρτιος 2006

Σελ.:177

Δήμητρα Κωλέτη

1984: Ο Μεγάλος Αδερφός-George Orwell

      Ένα βιβλίο που καταγγέλλει τα απολυταρχικά καθεστώτα και προφητεύει τον σημερινό κόσμο (κάμερες παντού, δορυφόροι, έλεγχος των πληροφοριών που μεταδίδονται) με τρόπο ανατριχιαστικό αν σκεφτεί κανείς ότι γράφτηκε μόλις το 1948. Ένα βιβλίο που σου κρούει το κώδωνα του κινδύνου για την αλλοίωση της γλωσσάς που φέρει η παγκοσμιοποίηση και για την κατάργηση των ατομικών ελευθεριών που τα κράτη επιβάλλουν άλλοτε εν αγνοία μας και άλλοτε όχι.
     Το "1984: Ο Μεγάλος Αδερφός" προσπάθησα να το διαβάσω πρώτη φορά πριν από εφτά χρόνια όμως δεν είχα κατάφερει να το ολοκληρώσω καθώς ήταν δύσκολο για 'μένα τότε. Ευτυχώς αυτή τη φορά τα κατάφερα και χαίρομαι για αυτό καθώς τα μηνύματα ήταν πολλά και επίκαιρα. Το συστήνω σε όλους όσους τους ενδιαφέρει και θέλουν ένα βιβλίο που να τους προσφέρει τροφή για σκέψη.
Διαβάστε το.....!



Λίγα λόγια για την υπόθεση:

      Στον ουτοπικό κόσμο του G. Orwell οι πολίτες της Ωκεανίας, της μιας από τις τρεις δυνάμεις που κυριαρχούν στον πλανήτη, βρίσκονται υπό την συνεχή παρακολούθηση του Μεγάλου Αδερφού. Έχοντας ως μέσα τηλεοθόνες τοποθετημένες στα σπίτια και στους δημόσιους χώρους, μικρόφωνα, πράκτορες και μηχανισμούς που αλλοιώνουν το παρελθόν και το παρόν κυριαρχεί στις συνειδήσεις τους δημιουργώντας έτσι ανθρώπους πιόνια στην σκακιέρα της Εξουσίας του. Οι κινήσεις, τα συναισθήματα και οι σκέψεις φιλτράρονται από το Κόμμα και προσαρμόζονται στις αρχές που αυτό πρεσβεύει χωρίς δισταγμούς. Η σκέψη θεωρείται αμάρτημα και τιμωρείται με θάνατο, για αυτό και σκοπός του Κόμματος είναι η παύση όλων όσων οδηγούν σ'αυτή, όπως η ελευθερία, η γλώσσα και τα συναισθήματα.
     Ο Γουίνστον Σμιθ, ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου, είναι από τους λίγους πολίτες που σκέφτονται και αμφισβητούν το Κόμμα, αισθάνεται και επαναστατεί. Κρίνει τον Μεγάλο Αδερφό και τον απορρίπτει. Ερωτεύεται την Τζούλια και για λίγο διάστημα ζει ελεύθερα μαζί της τον έρωτα κάτι που για το Κόμμα είναι απαγορευτικό. Όταν συλλαμβάνεται και μπαίνει στον κύκλο των βασανιστηρίων ο πόνος θα νικήσει την σκέψη προδίδοντας την καρδιά και το νου του, τον ίδιο του τον εαυτό. Η πλύση εγκεφάλου που υπέστη στις ανακρίσεις θα τον κάνουν να παραδεχτεί την στιγμή που μια σφαίρα θα κατευθύνεται στον εγκέφαλό του πως αγαπούσε και αναγνώριζε πάντα τον Μεγάλο Αδερφό...

Βαθμολογία 5/5

Φράσεις και αποσπάσματα με....νόημα! (24ο)

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: 1984: Ο Μεγάλος Αδερφός 

Συγγραφέας: George Orwell
Μετάφραση:Νίνα Μπάρτη

Εκδόσεις: Κάκτος

Ημερ.Εκδ.: 1949

Σελ.:340

Δήμητρα Κωλέτη