Άγιο Αίμα- Θοδωρής Παπαθεοδώρου

     Άγιο Αίμα, το πρώτο βιβλίο της τριλογίας του Θοδωρή Παπαθεοδώρου με θέμα το 1821 είναι ένα εξαιρετικά γραμμένο μυθιστόρημα που μας πληροφορεί, δίνει μορφή σε γεγονότα και πρόσωπα και μας σεργιανά σε τόπους και ιστορικές στιγμές που αιματοκυλίστηκαν και στέναξαν για χάρη της Λευτεριάς, του μέγιστου ιδανικού που για χάρη του ήρωες του γένους θυσιάστηκαν στο βωμό του με αυταπάρνηση. 200 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την κήρυξη της Επανάστασης και όπως δηλώνει ο συγγραφέας δε θα μπορούσε να μην αφιερωθεί η συγγραφική του πένα στο σπουδαίο αυτό ιστορικό γεγονός προκειμένου να αποτίσει φόρο τιμής στους ήρωες, γνωστούς και μη, που η ανδρεία και η περηφάνια τους γέννησαν το ‘21, στύλωσαν πατρίδα.

      Η αφήγηση του ξεκινά το 1827 και στην Τεργέστη εκεί που ο ήρωας -δε μας αποκαλύπτεται ακόμα η ταυτότητά του, κάπου στο τέλος υποθέτουμε ποιος μπορεί να είναι- περιμένει στο λιμάνι μήπως, μες στα καράβια που φτάνουν από την ανταριασμένη Ρούμελη και το Μοριά, βρίσκεται και η οικογένειά του. Κι όσο περιμένει αναπολεί πρόσωπα και γεγονότα γεμάτα φρίκη, μπαρούτι και αίμα, Άγιο Αίμα.

     Και έτσι ο αναγνώστης γυρνά στο 1803 και στο Σούλι το περήφανο, το απάτητο με την Κίκω και την Λέγκω, δύο αδερφές που ήρθαν νύφες στο Σούλι, να παλεύουν να σώσουν τα βλαστάρια τους όταν ο Βελή Πασάς επιτίθεται με σφοδρότητα και μένος στους περήφανους Σουλιώτες. Ακολουθώντας τις φατρίες τους θα διαβούν δύσβατες στράτες, θα ανέβουν πλαγιές και λόγγους που το αίμα τους θα τους ποτίσει, θα τους κάνει τόπους μαρτυρίου μα παράλληλα και τόπους άγιους… Ζάλογγο, τόπος θυσίας μα και περηφάνιας, τόπος ορισμός της Λευτεριάς. Στην εν λόγω χρονική στιγμή, η σκηνή του Ζαλόγγου είναι από τις πιο σπαρακτικές σκηνές που συνάντησα στο κείμενο. ο συγγραφέας κατόρθωσε να συνυφάνει την περηφάνια, τα ιδανικά μα και την τρυφερότητα που κουβαλά η μάνα με τρόπο έντεχνο, ανθρώπινο, ρεαλιστικό και φορτισμένο με πολλά συναισθήματα.

Οι Αλεξανδρινές, Η ζωή στη Νειλοχώρα- Δέσποινα Χατζή

     Οι Αλεξανδρινές- Η ζωή στη Νειλοχώρα, το βιβλίο της αγαπημένης Δέσποινας Χατζή μάς μεταφέρει με τρόπο άμεσο, λυρικό και ατμοσφαιρικό στην Αλεξάνδρεια των αρωμάτων, των χρωμάτων, της ποίησης και του πολυπολιτισμικού της χαρακτήρα, στην Αλεξάνδρεια της ελληνικής παροικίας εκεί που οι Έλληνες σφραγίζουν, και αυτοί, την Ιστορία της μαγευτικής πόλης Τρεις γυναίκες, τρεις γενιές, τρεις Αλεξανδρινές, μας παίρνουν από το χέρι και μας ταξιδεύουν με μαεστρία στο χωροχρόνο και στις αλληλένδετες ιστορίες τους...

      Ουρανία, Αικατερίνη και Κλειώ, γιαγιά, κόρη και εγγονή, στην Αλεξάνδρεια του ένδοξου παρελθόντος, τότε που η πόλη έδινε χώρο στους Έλληνες να ανοίξουν τα φτερά τους και να μεγαλουργήσουν στο οικονομικό και πολιτιστικό πεδίο, μέχρις ότου να έρθουν οι εξεγέρσεις και η πολιτική του Νάσερ όπου και οδήγησε τους Έλληνες της Αιγύπτου στην έξοδό τους από τις εστίες της Νειλοχώρας την δεκαετία του 1950. μα και στην Αλεξάνδρεια του τώρα με την Κλειώ να επιστρέφει στις πατρογονικές εστίες, μια επιστροφή γεμάτη αυτογνωσία και λύτρωση για την ίδια καθώς και για τις υπόλοιπες Αλεξανδρινές της οικογένειας…

     Η συγγραφέας τοποθετεί την ιστορία της από το 1905, χρονιά όπου η Ουρανία και ο μεγάλος της αδερφός, ο Αγαμέμνονας, ένας από τους αγαπημένους μου ήρωες, μένουν ορφανοί με την επιμέλεια τους να την αναλαμβάνει ο θείος της οικογένειας. Με την ενηλικίωση τους, ο Αγαμέμνονας διεκδικεί τη ζωή και τον απογαλακτισμό από την οικογένεια. Στέκεται στα πόδια του, γίνεται ένας ευέλικτος επιχειρηματίας και μαζί με την έφηβη Ουρανία επιστρέφουν στο πατρικό τους. Η ζωή προχωρά… Φύση επαναστατική η Ουρανία θα ακολουθήσει το φεμινιστικό κίνημα και ύστερα από τον αποτυχημένο της γάμο θα αφήσει την Αίγυπτο και μαζί με τα δίδυμα της θα εγκατασταθεί στην Ελλάδα του Μεταξά με τη ζωή και τις επιλογές της εκεί να φωτίζουν τον δυναμικό της χαρακτήρα.

Η μικρή Ανδρομάχη- Αφροδίτη Κουκουτσάκη

     Η μικρή Ανδρομάχη της Αφροδίτης Κουκουτσάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη είναι ένα μυθιστόρημα στο οποίο η Κατοχή και ο Εμφύλιος στην Κρήτη και κατ’ επέκταση σ’ όλη την Ελλάδα παίρνει σάρκα και οστά μέσα από την ιστορία της δεκαεξάχρονης Ανδρομάχης και της οικογένειάς της. 

Μια οικογενειακή σάγκα στα χρόνια που η Ιστορία παίζει κρυφτό με την Μοίρα των ανθρώπων, μόλις ξεκινά…

     Κατοχή, γερμανική μπότα, φασισμός, Εβραίοι, κυνήγι και κάπου εκεί ο έρωτας που αναμετράται με τις μυλόπετρες της Ιστορίας και θεριεύει θεριά που λούφαζαν σε σκοτεινές ψυχές…

Βουνά, αντάρτικο. Η μικρή Ανδρομάχη συμμετέχει στην αντίσταση με τον δικό της τρόπο κόντρα στις αντιλήψεις του μεγάλου αδερφού της. Μέσα στη δίνη, ο έρωτας στο πρόσωπο του νεαρού αντάρτη, του Νικηφόρου, θα την παρασύρει και σαν άλλη Τρωάδα θα βρεθεί στη μέση μιας ιδεολογικής σύγκρουσης που, θα χωρίσει τα μέλη της οικογένειας με την ίδια να αποχαιρετά σαν άλλη ομηρική Ανδρομάχη ‘’άντρα’’, Αξιοπρέπεια, πατρίδα και εστία..

      Η μικρή Ανδρομάχη είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα γεμάτο εικόνες, εξέλιξη, ατμόσφαιρα, λυρισμό και ήρωες που η τραγικότητα της προσωπικής τους πορεία συνδέεται άμεσα με την κακοτράχαλη Ιστορία κάνοντας τον αναγνώστη να διαπιστώσει, για άλλη μια φορά, πως οι συνέπειες των πολέμων και δη των εμφυλίων παίρνουν στο κατόπι όχι μόνο όσους έζησαν εκείνες τις στιγμές αλλά και τις μεταγενέστερες γενιές. Πρόκειται για ένα μικρό λογοτεχνικό διαμάντι με θεματολογία και ύφος που μ’ άγγιξαν και που με κράτησαν στην ανάγνωση.

       Διαβάστε το!

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία βιβλίου:

Τίτλος: Η μικρή Ανδρομάχη

Συγγραφέας: Αφροδίτη Κουκουτσάκη

Εκδ.: Λιβάνη

Ημερ. Εκδ.: 2007

Σελ.: 247

Δήμητρα Κωλέτη

Η εκτέλεση- Φρέντυ Γερμανος

     Η Εκτέλεση του Φρέντυ Γερμανού είναι ένα αντιφατικό βιβλίο καθώς σ’ αυτό πρωταγωνιστεί και συγκρούεται ο έρωτας και το πάθος με τον θάνατο και την εκτέλεση. Στις σελίδες του η ιστορία του πρόξενου, βουλευτή, λογοτέχνη και ιδεολόγου Ίωνα Δραγούμη ζωντανεύει και μαζί της ο Μακεδονικός Αγώνας, ο Βενιζέλος, οι Βαλκανικοί, ο Διχασμός, ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος, οι εδαφικές διεκδικήσεις και η πολιτική σκηνή του τόπου όπου και ορθώνονται μπρος στον αναγνώστη, πληροφορούν και τον μεταφέρουν επιτυχώς στο χωροχρόνο.
     Με επίκεντρο την εκτέλεση του Δραγούμη στα Ιουλιανά του 1920 από το απόσπασμα του βενιζελικού τάγματος ασφαλείας του Παύλου Γύπαρη, ο συγγραφέας κάνει αναδρομή στη ζωή του ήρωα και μας ταξιδεύει στην Αλεξάνδρεια της Μπελ Επόκ εκεί που το 1905 συναντά την μετέπειτα συγγραφέα Πηνελόπη Δέλτα, τον μεγάλο πλατωνικό και άδοξο έρωτά του μιας και η Δέλτα είναι παντρεμένη, μητέρα τριών παιδιών και γαλουχημένη έτσι ώστε να υπηρετεί τις αριστοκρατικές της καταβολές. Την συναντά στο αλεξανδρινό θέατρο όπου η δεκαεξάχρονη, τότε, Κοτοπούλη ανεβάζει Ηλέκτρα. Η μοίρα ήδη σχεδιάζει, ερήμην τους, το θρυλικό ερωτικό τους τρίγωνο…
     Ο έρωτάς του για την άβουλη Δέλτα ίσως και να έβαλε την πρώτη σφαίρα στη θαλάμη των όπλων των εκτελεστών του καθώς ο πατέρας της Πηνελόπης Δέλτα, ο Εμμανουήλ Μπενάκης, κατηγορήθηκε ως ηθικός αυτουργός της εκτέλεσης με τον Γύπαρη μάλιστα να τον κατηγορεί ευθέως και να υποστηρίζει πως ο Μπενάκης έδωσε την διαταγή για την εκτέλεση του Δραγούμη παρακινούμενος προφανώς από το μίσος του για το ερωτικό σκάνδαλο της Αλεξάνδρειας.

Ο λυτρωτής- Jo Nesbø

     Στο Λυτρωτή του Jo Nesbø, οι ανατροπές, ο αινιγματικός επιθεωρητής Χάρι Χόλε, που είναι βασικός ήρωας του συγγραφέα σε μια σειρά αστυνομικών βιβλίων, καθώς και η εξιχνίαση ενός εγκλήματος στους κόλπους του Στρατού Σωτηρίας της Νορβηγίας, μιας δηλαδή ανθρωπιστικής και θρησκευτικής οργάνωσης, κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
     Μέρες Χριστουγέννων και ο Στρατός Σωτηρίας διοργανώνει φιλανθρωπική συναυλία στην πλατεία της πόλης. Η μουσική σταματά απότομα. Μια σφαίρα αφαιρεί τη ζωή ενός μέλους της οργάνωσης μπροστά στο κοινό που βρίσκεται στην πλατεία του Όσλο. Ο επαγγελματίας δολοφόνος χάνεται στο πλήθος. Η αστυνομία σπεύδει στο σημείο και ο Χάρι Χόλε μαζί με την επίλεκτη ομάδα του συλλέγουν στοιχεία, αναλύουν τα δεδομένα και αναζητούν τον εκτελεστή. Τα στοιχεία δείχνουν από νωρίς το δολοφόνο... και το κυνήγι ξεκινά.
      Ο εκτελεστής εγκλωβίζεται στο Όσλο λόγω κακοκαιρίας και ενημερώνεται μέσω του Τύπου πως εκτέλεσε λάθος άνθρωπο. Η παραμονή του στη Νορβηγική πρωτεύουσα είναι επιτακτική καθώς οφείλει να διορθώσει το λάθος του και να εκτελέσει το συμβόλαιο θανάτου που του έχει ανατεθεί. Με τις 6 πλέον σφαίρες που του έχουν απομείνει στο όπλο του, ψάχνει το θύμα του και του στήνει ενέδρες. Κάθε σφαίρα που πέφτει, κάθε συμπλοκή στην οποία παίρνει μέρος τον οδηγεί όλο και πιο κοντά στο στόχο του, με τον ίδιο να οδηγείται, συγχρόνως, όλο και πιο κοντά στα χέρια της αστυνομίας και, κυρίως, στην κρίση του Χάρι Χόλε, με τον Στρατό Σωτηρίας να βρίσκεται εν μέσω ενός μεγάλου σκανδάλου...

Γιάννης Καλπούζος- Ραγιάς, Μέρες και νύχτες του 1821

      «Ραγιάς- Μέρες και νύχτες του 1821», το νέο βιβλίο του αγαπημένου λογοτέχνη Γιάννη Καλπούζου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι ένα ανάγνωσμα στο οποίο η Τέχνη- η μαεστρία του Λόγου του συγγραφέα μάς σεργιανά εντέχνως σε ήρωες, γεγονότα και στιγμές της Επανάστασης του Γένους. 200 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την κήρυξή της και ο «Ραγιάς» φωτίζει την Ιστορία της εθνικής παλιγγενεσίας ενώ μας ταξιδεύει μαζί με τον κεντρικό ήρωά του, τον Αγγελή, σε τόπους: Πάτρα, Καρύταινα, Βασιλικό Κορινθίας, Ναύπλιο, Μυστρά, σε πολιορκίες: Τριπολιτσάς, Μεσολογγίου καθώς και σε καταστάσεις: αιχμαλωσίες, εμφύλιες συγκρούσεις, που αποτυπώνουν το κλίμα και το ανάγλυφο της σκλάβας πατρίδας.
     Η Ιστορία και η ευφάνταστη μυθοπλασία σμίγουν, για άλλη μια φορά, και γοητεύουν, με την πένα του συγγραφέα να χρησιμοποιεί αφηγηματικούς τρόπους που ως αναγνώστρια με εντυπωσίασαν όπως λ.χ. το γεγονός ότι η αφήγηση είναι τα απομνημονεύματα ενός άγνωστου αγωνιστή όπως ακριβώς τα βίωσε, τα διηγήθηκε και τα έγραψε εν τέλει ο γραμματικός του κάτι που το βρήκα άκρως ενδιαφέρον καθώς η εναλλαγή του ύφους, από τον απαίδευτο Αγγελή στον γραμματικό και το αντίστροφο, προσέδιδε στο κείμενο ζωντάνια και ποικιλομορφία. Ο Αγγελής μιλά για όλα όσα τον έβαλαν στον Αγώνα και όλα όσα έζησε στις μέρες και στις νύχτες του με τρόπο που εκπέμπει αυθεντικότητα καθώς αυτά που μας διηγείται δεν είναι μόνο τα θετικά αλλά και τα αρνητικά που συμβαίνουν σε έναν πόλεμο και αφορούν και τις δύο μεριές και όχι μόνο αυτή του εχθρού... Αλήθειες και λεπτομέρειες της Ιστορίας που κάποιες μου ήταν εντελώς άγνωστες όπως λ.χ. η αντιμετώπιση των βιασμένων από το ασκέρι του Ιμπραήμ γυναικών περισσότερες από τις οποίες ακολούθησαν τους δημίους τους στην Αίγυπτο προκειμένου να γλιτώσουν τον κοινωνικό αποκλεισμό μιας και θεωρούνταν μιάσματα, βγαίνουν στην επιφάνεια και συμπληρώνουν την Ιστορία.
     Επίσης, μέσα από το λόγο του Αγγελή, ο ήρωας, γνωστός ή άγνωστος στα κιτάπια της Ιστορίας, αποκτά και την ανθρώπινη διάσταση που του πρέπει και όχι μόνο την ηρωική κάτι που φυσικά τον εξυψώνει στα μάτια μας: «Δεν πήζει και δε ζυγιάζεται εύκολα στον νου σου πως σήμερα είσαι ζωντανός κι αύριο με τη θέλησή σου θα βρίσκεσαι κάτω απ’ τη γης ή θα σε τρώγουν τα όρνια. Σε βασανίζει το κρίμα για τους ιδικούς σου μα και για σένα τον ίδιο, για τη ζήση και τα νιάτα σου. Έρχονται στιγμές που κιοτεύεις, σε μαυλίζει ο ήλιος, τα πουλιά, τα λουλούδια, ο αέρας π’ ανασαίνεις, η αγκάλη που καρτεράς να σε σφίξει στη θέρμη της. Και μη γελαστεί κανένας και πιστέψει ότι γεννήθηκαν αντρειωμένοι όσοι τα έβαλαν με οχτρούς που φάνταζαν ανίκητοι κι ας είχαν κάποιοι αποκοτιά πιότερη απ’ των αλλωνών. Στου καθενός το γουδί χτυπιόνταν οι γλυκασμοί της ζωής με το σκοτάδι του θανάτου και μαζί τα κουσούρια κι όλα τα στραβά τους. Και τούτο τους κάμνει ακόμα πιο άξιους και σπουδαίους».

Παράτα με- Δημήτρης Βαρβαρήγος

      «Παράτα με», ο τίτλος του νέου μυθιστορήματος του αγαπημένου συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγου, ένας τίτλος κραυγή αγανάκτησης, θυμού και, ευελπιστείς και εύχεσαι!, αφύπνισης όσων υφίσταται ή αντιλαμβάνονται βίαιες και χειριστικές καταστάσεις να καταφέρουν να ορθώσουν το ανάστημά τους, να σπάσουν τη σιωπή, και να βγουν όσο γίνεται πιο γρήγορα από αυτές. Στις σελίδες του, ένα κοινωνικό δράμα αποτυπώνεται, αυτό της ενδοοικογενειακής βίας, με τους ήρωες και τα γεγονότα να φέρουν και να κοινωνούν στους αναγνώστες έντονα συναισθήματα: θυμό, αποστροφή, αγανάκτηση, συμπόνια, κατανόηση με την πολυπόθητη λύτρωση να μας αγγίζει κάπου στο φινάλε.

      Η γραφή που χρησιμοποιεί ο Δημήτρης Βαρβαρήγος για να μας αφηγηθεί την ιστορία του δεν μπορεί παρά να είναι ρεαλιστική και ωμή καθώς η ιστορία της Δανάης και της κάθε Δανάης που βρίσκεται εγκλωβισμένη σε τέτοιες καταστάσεις δεν ανήκει -δυστυχώς!- στην σφαίρα της φαντασίας ενώ η ωραιοποίηση του θέματος είναι κάτι που δεν του πρέπει.

     Ο συγγραφέας ξετυλίγει έντεχνα τον χαρακτήρα του κάθε ήρωα και το σκηνικό στο οποίο θα παιχτεί η τραγωδία με τη Δανάη, την δεκατριάχρονη ηρωίδα, και τον αυτιστικό αδερφό της, τον Αγγελή, να είναι τα θύματα αυτής ενώ οι ίδιοι οι γονείς τους να αποτελούν τους θύτες τους. Τόπος του δράματος ένα χωριό χωρίς όνομα και προσδιορισμό κάτι που τονίζει την άποψη του συγγραφέα πως η βία και η σεξουαλική κακοποίηση μπορεί να υφίσταται τόσο μακριά όσο και κοντά μας -ακόμα και στη διπλανή μας πόρτα.