Ξένο Χώμα - Jeanine Cummins

     Σε Ξένο Χώμα αναγκάζεται να μεταναστεύσει η κεντρική ηρωίδα του ομότιτλου μυθιστορήματος, η Λύδια, και ο οκτάχρονος γιος της, ο Λούκα, ώστε να γλιτώσουν από τα καρτέλ του Ακαπούλκο και να βρουν καταφύγιο σε πιο ασφαλές τόπο. Ο σύζυγός της, έγκριτος δημοσιογράφος, και άλλα δεκαπέντε μέλη της οικογένειάς της εκτελούνται μπροστά στα μάτια της ύστερα από δολοφονική επίθεση από το καρτέλ των Χαρδινέρων, επίθεση που πυροδοτήθηκε έπειτα από τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις του άντρα της για το έργο και τον μυστηριώδη αρχηγό του καρτέλ που εκείνη την περίοδο κυριαρχεί στο Μεξικό. Μάνα και γιος κρυμμένοι στη μπανιέρα κατορθώνουν να βρουν ζωντανοί. Για πόσο όμως; Μήπως ο στόχος δεν ήταν ο άντρας της αλλά η ιδία;

      Έτσι ύστερα από το μακελειό, η μόνη της επιλογή είναι να φύγει μακρυά από το Ακαπούλκο και να διαφύγουν μαζί με το Λούκα στις ΗΠΑ. Ο δρόμος της αναγκαστικής μετανάστευσης όπως για κάθε μετανάστη έτσι και για αυτή είναι κακοτράχαλος γεμάτος από κινδύνους, αγωνίες, εμπόδια και ανθρώπους πρακινούμενους από τα καρτέλ. Η Λύδια και ο Λούκα αναγκάζονται να διανύσουν 2500 χιλιόμετρα άλλοτε με τα πόδια κι άλλοτε στην οροφή του Θηρίου, της εμπορικής αμαξοστοιχίας που κατευθύνεται στο Βορρά, με το σάλτο των μεταναστών στα βαγόνια του να οδηγεί πολλές φορές και στο θάνατο.

     Το κυνήγι της επιβίωσης και της αναζήτησης ασφαλούς εστίας γεμίζει τους αναγνώστες με αγωνία, εγρήγορση και ενσυναίσθηση για τη θέση των μεταναστών, γενικά. Το κείμενο είναι γεμάτο ανατροπές και συναισθηματικές διακυμάνσεις: θυμό, πόνο, φόβο, αγωνία, θλίψη, ελπίδα...

       Διαβάστε το Ξένο Χώμα της Jeanine Cummins! Θα σας συγκλονίσει με τον ρεαλισμό του !

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Ξένο Χώμα

Συγγραφέας: Jeanine Cummins

Μετάφραση: Ρηγούλα Γεωργιάδου

Εκδ.: ΔΩΜΑ

Ημερ. Εκδ.: 2022

Σελ.: 496

Δήμητρα Κωλέτη

Το δικό μου top βιβλίων για το 2022!

  Δέντρα, λαμπιόνια, γλυκά, κάλαντα από χαρούμενες φωνές, οικογενειακά τραπέζια! 5... 4... 3... 2.. 1... με την έλευση της νέας χρονιάς να αναμένεται με προσμονή!
     Πριν όμως από την αντίστροφη μέτρηση ας φτιάξουμε την λίστα με τα top βιβλία του 2022!

5. Η δίκη που άλλαξε τον κόσμο του Στέφανου Δάνδολου

Ο συγγραφέας συνυφαίνει την ιστορία με την μυθοπλασία και γράφει κατά την γνώμη μου ένα σπουδαίο μυθιστόρημα ιστορικού και θρησκευτικού περιεχομένου που χωρίς υπερβολή μαζί με το Ο Χριστός ξανασταυρώνεται του σπουδαίου Νίκου Καζαντζάκη αποτελεί, για το συγκεκριμένο είδος, κόσμημα για την Ελληνική Λογοτεχνία

4. Άγραφος νόμος της αγαπημένης Σόφης Θεοδωρίδου 

...ένα πλούσιο μυθιστόρημα φόρο τιμής στις γυναίκες και τον πολυσύνθετο ρόλο τους.

3. Η δυστοπία Η ιστορία της Θεραπαινίδας της Margaret Atwoot και η συνέχεια της, Οι Διαθήκες

...ένα μυθιστόρημα γροθιά στο στομάχι που η δυστοπική πλοκή του δίνει άπειρη τροφή για σκέψη κάνοντας το, δυστυχώς, τόσο μα τόσο επίκαιρο και διαχρονικό.

Αγιοβασιλέματα- Μαριέττα Κόντου, γράφει η μαθήτρια Ξανθίππη Κόλλια

     Στο βιβλίο τα Αγιοβασιλέματα της Μαριέττας Κόντου πρωταγωνιστεί ένα έφηβο κορίτσι, η Ερμιόνη, η οποία γράφοντας ένα γράμμα στον Αϊ Βασίλη του ζητά κάτι περίεργο, να μην έρθει φέτος γιατί θα πάει εκείνη να τον βρει ... από εκείνη τη στιγμή αρχίζει ένα μαγικό ταξίδι με πολλές περιπέτειες και καινούργιες γνωριμίες που θα της μείνουν αξέχαστες. Άραγε θα καταφέρει η Ερμιόνη να συναντήσει τον αγαπημένο Άγιο, τον Άι Βασίλη, και να του μιλήσει αυτοπροσώπως;

     Τα Αγιοβασιλεματα είναι μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη ιστορία την οποία σας την προτείνω ανεπιφύλακτα μιας και εμένα με ταξίδεψε σε ένα φανταστικό κόσμο και με ξενάγησε σε μαγικά τοπία που θα μου μείνουν χαραγμένα στο μυαλό μου για πολύ πολύ καιρό.

     Με αυτή τη ΒιβλιοΑναφορά εύχομαι στους αναγνώστες καλές γιορτές και το 2023 να είναι μια μαγική, ξεχωριστή και γεμάτη εκπλήξεις χρόνια!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Αγιοβασιλέματα

Συγγραφέας: Μαριέττα Κόντου

Εικονογράφηση: Βασίλης Κουτσογιάννης

Εκδ.: Μεταίχμιο

Ημερ.Εκδ.:22/10/2020

Σελ.:72

Ξανθίππη Κόλλια

🎅🎄🎅🎄🎅🎄🎅🎄

Βιογραφία Συγγραφέως:

Η Μαριέττα Κόντου γεννήθηκε κατακαλόκαιρο του ’72 στην Αθήνα και είναι ακόμη πολύ κοντά στο «τότε»…Ανήκει στη γενιά της «Αθλητικής Κυριακής», του Carnation, του «Λόλα, να ένα μήλο», του φυτολόγιου, των λευκωμάτων με τις αφιερώσεις, των εικόνων της Sarah Kay και των βιβλίων της Πηνελόπης Δέλτα, της Άλκης Ζέη και της Ζωρζ Σαρή. Θυμάται ακόμη την ασπρόμαυρη τηλεόραση, τις ελληνικές ταινίες του Σαββατοκύριακου και το Θέατρο της Δευτέρας. Έζησε τις δασείες, τις οξείες, τις περισπωμένες και τις σχολικές ποδιές. Σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε το μεταπτυχιακό της στη Συστημική Θεραπεία Ζεύγους και Οικογένειας και το διδακτορικό της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το παραδοσιακό της παραμύθι Τα λευκά φτερά της Κορακίνας τιμήθηκε με εύφημη μνεία το 2014 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά .

Βιογραφία Εικονογράφου:

Ο Βασίλης Κουτσογιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992 και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Δούλεψε στο Παρίσι για ένα διάστηµα, πάνω σε εικαστικές εφαρµογές της αρχιτεκτονικής, στον µουσειακό κυρίως χώρο. Η αγάπη του για το σχέδιο και τις γραφικές τέχνες τον oδήγησε το 2015 στον χώρο της εικονογράφησης και των εκδόσεων, µε το παιδικό βιβλίο να τον συναρπάζει ακόµα περισσότερο κι από όταν ήταν ο ίδιος παιδί.

Μικρασία, Το τραγούδι του αποχωρισμού- Θοδωρής Παπαθεοδώρου

   Το νέο βιβλίο του Θοδωρή Παπαθεοδώρου, Μικρασία- Το τραγούδι του αποχωρισμού, μας ταξιδεύει στα παράλια της Μικράς Ασίας, λίγα χρόνια πριν τη Καταστροφή του 1922, στη Φώκαια του 1914 εκεί όπου οι Νεότουρκοι εξαπολύουν τις πρώτες σφαγές, γεγονός που προσωπικά αγνοούσα, οι οποίες και θεωρούνται προμήνυμα όσων θα ακολουθήσουν την επόμενη δεκαετία στη Μικρά Ασία. Η πένα του συγγραφέα, που ξέρει να χειρίζεται με μαεστρία την πλούσια γλώσσα μας, μας κοινωνεί, για άλλη μια φορά, Ιστορία με τρόπο αμερόληπτο και κατανοητό, Ιστορία με τις λεπτομέρειες της να με ξαφνιάζουν και ταυτόχρονα να συμπληρώνουν με νέα κομμάτια το παζλ της αποδίδοντας συγχρόνως και το κλίμα της εποχής όπου εξελίσσεται η υπόθεση του μυθιστορήματος..

      Η Ιστορία λοιπόν δίνει το έναυσμα για να δράσουν οι ήρωες του Παπαθεοδώρου με την Αννιώ, την κεντρική ηρωίδα, να επηρεάζεται από αυτή, να διαμορφώνεται και να ορίζεται από την ορμή της όπως άλλωστε όλο το ελληνικό στοιχείο της Μικράς Ασίας των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα.

      Στη Φώκαια λοιπόν του 1914, η Αννιώ η μεγάλη κόρη της οικογένειας Παπάζογλου ζει και γεύεται τους καρπούς και τις ομορφιές της αιολικής γης. Τριγυρνά στην πόλη της, την γνωρίζει, την αγαπά σπιθαμή τη σπιθαμή. Γνωρίζει και τον έρωτα στο πρόσωπο ενός ιδεαλιστή δασκάλου που με την σειρά του την κάνει να αγαπήσει την Ιστορία του τόπου της. Όλα αυτά μέχρι τον Ιούνιο του 1914, τότε που οι Νεότουρκοι μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο καταστρέφουν τη Φώκαια. Βιασμοί, φωτιές, βιαιοπραγίες, λεηλασίες... Με τους Φωκαείς στο κυνήγι και στην εκρίζωση τους.

Ο σελιδοδείκτης των ΒιβλιοΑναφορών σταματά...

... στις σελίδες του 1ου κεφαλαίου του ιστορικού  μυθιστορήματος του Θοδωρή Παπαθεοδώρου ΜΙΚΡΑΣΙΑ, ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

 

<<Πρέπει να προλάβω να τους ενημερώσω όλους, όπως κάνω τώρα και μ' εσάς>>.

<<Για ποιο πράγμα;>>

<<Πως θα βρουν καταφύγιο στα σπίτια μας εάν ξεσπάσουν ταραχές αύριο μεθαύριο. Έχουμε νοικιάσει ένα σπίτι ο καθένας μας κάτω, στην άκρη του Μεγάλου Γιαλού. Αν αρχίσουν οι σκοτωμοί κι εδώ θα υψώσουμε τη γαλλική σημαία....>>

... Έτρεξε στη σκάλα, ανέβηκε στην πατωσιά και βγήκε στο πίσω σαχνισί που έβλεπε στ'ανατολικά, προς το μέρος της δημόσιας που φτάνει απ'τα τουρκικά χωριά. Με το που τράβηξε τους σύρτες κι άνοιξε τα ξύλινα κανάτια και τα τζαμιλίκια του, το μέσα της τραντάχτηκε από την κοσμοχαλασιά, τ' αυτιά της βούιξαν από τους κρότους, η μύτη της έφραξε απ' την κάπνα. Στο τσαρσί γινόταν χαλασμός...

...κουτρουβάλησε δυο δυο τα σκαλιά. ... της κρέμασε στο λαιμό μια μαλαματένια αλυσίδα... της πέρασε στο χέρι τρεις χρυσές βέργες...

<<Τι κάνεις;>> ρώτησε η μάνα της μέσ' απ'τα πανιασμένα χείλη της.

<Να τα μοιραστούμε. Να έχετε κι εσείς, αν σκορπίσουμε στον χαλασμό>> της εξήγησε πνιχτά κι ύστερα, χωρίς χρονοτριβή άνοιξε την πόρτα αποφασιστηκά. <<Πάμε!>>

<<Πού;>> ρώτησε η Αννιώ...

<<Στο σπίτι του Σαρτιώ. Δε θα χτυπήσουν σπίτι ξένο, φράγκικο!>>...

Οι Διαθήκες- Margaret Atwood

     Οι Διαθήκες της Margaret Atwood ύστερα από 35 χρόνια έρχονται για να συμπληρώσουν και να ολοκληρώσουν την δυστοπική Ιστορία της Θεραπαινίδας (η ΒιβλιοΑναφορά μου ΕΔΩ) που πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ το 1989. Οι Διαθήκες κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε εξαιρετική μετάφραση Αύγουστου Κορτώ έχοντας στις αποσκευές τις το Βραβείο BOOKER για το 2019.

     Στο νέο πολυσέλιδο δυστοπικό μυθιστόρημα της, η Atwood με γλαφυρό και καταιγιστικό λόγο μας μεταφέρει στη Γαλαάδ, εκεί όπου 15 χρόνια μετά από όσα μας διηγήθηκε στην Ιστορία της Θεραπαινίδας, η παρακμή και η επικείμενη καταστροφή της κάνουν τον αναγνώστη να διαβάζει το κείμενο με αμείωτο ενδιαφέρον και προσμονή. Αφηγηματικά η συγγραφέας χωρίζει το κείμενο σε τρεις αφηγητές που μέσα από τις Διαθήκες τους, τις παρακαταθήκες τους παρακολουθούμε την δημιουργία, το απόγειο και την κατάρρευση της ολοκληρωτικής- θεοκρατικής Γαλαάδ.

     Έτσι η Θεία Λίντια, που την είχαμε συναντήσει και στο προηγούμενο βιβλίο, γράφει σε ένα ιδιόχειρο το ρόλο και τη θέση της στο καθεστώς μέσα από το οποίο δίνονται λεπτομέρειες της εγκαθίδρυσής του και της επιβολής του μιας και η ηρωίδα είναι απ' τις λίγες γυναίκες που κατέχει αξίωμα στο θεοκρατικό κράτος ούσα πρωτεργάτης. Σ' αυτό το ιδιόχειρο όμως θα καταγράψει και τα κακώς κείμενα, τα οποία αποκαλύπτουν το σαθρό οικοδόμημα του εν λόγω καθεστώτος και γενικότερα τέτοιων φαλοκρατικών, απόλυτων και δογματικών καθεστώτων.

     Επόμενες αφηγήτριες οι νεαρές Άγκνες και η Ντέζι. Δυο συνομήλικα κορίτσια με τόσο όμως διαφορετικές προσωπικότητες: Η Άγκνες είναι μια νεαρή, μεγαλωμένη και γαλουχημένη στη κοινωνία της Γαλαάδ χωρίς βούληση και αμφισβήτηση των τεκταινόμενων προορισμένη μόνο να κάνει έναν γάμο και να τεκνοποιήσει όπως όλες άλλωστε οι γυναίκες της Δημοκρατίας της Γαλαάδ, και η Ντέζι, η οποία ζει στον Καναδά εκεί που υποδέχονται τις δραπέτισσες της Γαλαάδ που φυγαδεύει ένα παράνομο δίκτυο, και που ο λόγος της, οι απόψεις και οι ενέργειές της είναι αυτές που θα πυροδοτήσουν την αρχή του τέλους του καθεστώτος της Γαλαάδ...

Κατά Ιωάννη - Σπύρος Πετρουλάκης

     Στα Χανιά του 20ου αιώνα ο Ιωάννης, ο νέος ήρωας του Σπύρου Πετρουλάκη, ζει με την εκ γενετής αναπηρία του να τον στιγματίζει και να τον περιθωριοποιεί ακόμα και από άτομα της ίδιας του της οικογένειας όπως λόγου χάρη της μητέρας του, μιας σκληρής προσωπικότητας που δε διστάζει να φυλακίσει και να κακοποιήσει το ίδιο της το σπλάχνο καθώς τον θεωρούσε μίασμα της φύσης και υποδιαιστερο. Μόνη διέξοδο στην κατατρεγμένη του ζωή η Τέχνη, η ζωγραφική, που μέσω αυτής η ψυχή του γαληνεύει και ταξιδεύει ελεύθερη και απαλλαγμένη από τα επίγεια. Ο έρωτας στο πρόσωπο μιας νεαρής Μουσουλμάνας θα ολοκληρώσει το "ατελές" κορμί του και κυρίως την ψυχή του...

      Στα Χανιά του τώρα και στη μονή της Παναγίας της Ακρωτηριανής, σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως οι περιγραφές του τόπου είναι από τις πιο επιβλητικές, παραστατικές και μεταδοτικές στιγμές του κειμένου μιας και η άγρια ομορφιά της κρητικής γης αποτυπώνεται στο χαρτί έντεχνα, ο συντηρητής έργων τέχνης Σταύρος Βεργάκης αναλαμβάνει την συντήρηση των εικόνων τη μονής... ανάμεσα σ' αυτές και μίας εικόνας, η οποία αγγίζει τα όρια της βλασφημίας καθώς ο δημιουργός δεν ακολούθησε τους κανόνες της αγιογραφίας απεικονίζοντας την Παναγιά με τρόπο αιρετικό. Όσο περνούν οι μέρες και οι εργασίες της συντήρησης προχωρούν, ο Σταυρός Βεργάκης φέρνει σιγά σιγά στο φως την ιστορία που κρύβεται κάτω από το εικόνισμα, μια ιστορία γεμάτη πόνο, πάθος και σπαραγμό. Ποιος είναι όμως ο δημιουργός της; Μ' αυτό το ερώτημα ο Σταυρός φτάνει ως τη Σμύρνη και το παρόν ενώνεται με το παρελθόν, η ιστορική ανάδρομη με τη μύθοπλασία...

     Στο "Κατά Ιωάννη" του Σπύρου Πετρουλάκη ο αναγνώστης ανταμώνει έναν ήρωα που τον συμπονά, τον αφουγκράζεται, νιώθει και βιώνει μαζί του τον κοινωνικό ρατσισμό και την ενδοοικογενειακή κακοποίηση που υφίσταται με όλο του το είναι. Ανταμώνει όμως και θύτες που τον θυμώνουν, τον προβληματίζουν και που λερώνουν έννοιες και ρόλους και πιο συγκεκριμένα αυτόν της μάνας...