Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

Σαν τα κυνηγημένα αγρίμια-Ελένη Κεκροπούλου

     Το «Σαν τα κυνηγημένα αγρίμια» είναι το πρώτο βιβλίο της κυρίας Ελένης Κεκροπούλου που διαβάζω και σίγουρα δε θα είναι το τελευταίο (!), μιας και η γραφή της συγγραφέως με κέρδισε από την πρώτη κιόλας σελίδα του εξαιρετικού αυτού ιστορικού μυθιστορήματος. Στις 700 σελίδες του η πλοκή, οι ήρωες, το εμπεριστατωμένο ιστορικό πλαίσιο που τοποθετεί αυτούς, η ροή μαζί με την γλαφυρή γραφή μού κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον ταξιδεύοντας με στο 15ο αιώνα και στην οθωμανική κυριαρχία των παιδομαζωμάτων, των χαρεμιών και των πολιορκιών με σκοπό φυσικά την αύξηση των εδαφών της Αυτοκρατορίας.
     1465 και το ντεβσιρμέ απλώνει τα αρπακτικά του χέρια και στο χωριό του Παντελή Φωτάκου, του ενός από τους ήρωες του πολυπρόσωπου αυτού βιβλίου. Η Οθωμανική διοίκηση εφαρμόζει στην Γυρτώνη της Θεσσαλίας παιδομάζωμα στερώντας από τους Γραικούς το ζωντανό τους κύτταρο, το μέλλον τους και ίσως ίσως κάποτε την ελευθερία τους…. Ο παππούς Παντελής δεν θα αφήσει αυτή την φορά να σκλαβώσουν τα μέλη της οικογένειας του. ήδη η οικογένεια του έχει ακρωτηριαστεί μετά την αρπαγή των δυο ανήλικων γιών του και της μιας του κόρης σε ένα παρόμοιο παιδομάζωμα τριάντα χρόνια πριν. Έτσι, και ενώ η διαδικασία στην πλατεία του χωριού βρίσκεται εν εξελίξει και ο Πύρρος, η Μαρία, ο Γιώργος, η Αρετή και άλλα αγόρια και κορίτσια του θεσσαλικού χωριού εντάσσονται δια της βίας στην πολεμική μηχανή των Οθωμανών που θα τα χρησιμοποιήσει άλλα στο σώμα των γενιτσάρων και άλλα ως γιουσουφάκια και σκλάβες των χαρεμιών, ο παππούς φεύγει με την οικογένεια του εγγονού του, του Παντελή του νεότερου προκειμένου να σωθούν τα δυο δισέγγονα του, ο Νικόλας και ο Χριστάκης. Για να γλιτώσουν το ντεβσιρμέ και το γιαταγάνι περνούν βουνά, βρίσκουν καταφύγιο σε αρχαίους τύμβους…. και τελικά καταλήγουν στο πλούσιο βενετοκρατούμενο βασίλειο της Χαλκίδας, το Νεγρεπόντε. 
       Σκλάβοι και εκεί…. Σκλάβοι όχι των Οθωμανών… Σκλάβοι των Ενετών… Σκλάβοι.
     Στο Νεγρεπόντε ζουν όμως χωρίς την απειλή του παιδομαζώματος, της χατζάρας… ζουν ευτυχισμένοι. Μια ευτυχία που θα κρατήσει μέχρι και την άνοιξη του 1470, μέχρι και την πολιορκία του πλούσιου βασιλείου από τους Οθωμανούς, μέχρι η αβεβαιότητα για την οικογένεια Φωτάκου και για όλους τους κατοίκους της νήσου να επιστρέψει και να τους κυριέψει για άλλη μια φορά… μέχρι δηλαδή οι ζωές του Πύρρου που όντας γενίτσαρος θα πολεμήσει για την κατάληψη του Νεγρεπόντε, της Αρετής που έχει καταλήξει και εκείνη εκεί μετά από πολλές ταλαιπωρίες και ακολουθούμενη από την καρδιά της, του γενίτσαρου Αμπντουλάχ καθώς και των ιστορικών προσώπων όπως του Λάμπρου Χαλκοκονδύλη, του Πάολο Ερίτζο του τελευταίου Βάϊλου του Νεγρεπόντε, του Μαχμούτ Πασά και του σουλτάνου Μεχμέτ να διασταυρωθούν συνθέτοντας τελικά μια πλοκή που γεμίζει τον αναγνώστη Ιστορία, συναισθήματα και εικόνες που θα τις φέρει για πάντα στο μυαλό και στην καρδιά του.

      Ό,τι και να πω για το βιβλίο της Ελένης Κεκροπούλου είναι λίγο! Υπέροχη γλαφυρή και λυρική γραφή, ροή γρήγορη και ακούραστη, σωστή δομή, ήρωες άψογα σκιαγραφημένοι, περιγραφές που σε βάζουν στο κλίμα της εποχής και κυρίως πλούσιο ιστορικό πλαίσιο που σε πληροφορεί και σε κάνει να κατανοήσεις την πολιτική σκακιέρα του 15ου αιώνα στην οποία κύριοι παίχτες ήταν οι Οθωμανοί και οι Βενετοί με πιόνια φυσικά τους διχασμένους Γραικούς. Αχ, αυτός ο διχασμός της ράτσας μας πάντα της στερούσε την ανεξαρτησία, πάντα της επιβαλλόταν ο ξένος, ο προστάτης στερώντας της τα κεκτημένα. 
     Διαβάστε το… πρόκειται για ένα βιβλίο στο οποίο φωτίζεται μια σκοτεινή ιστορική εποχή, αυτή που αναφέρεται μετά την Άλωση του 1453 με τρόπο κατανοητό, γλαφυρό και καυστικό μιας και η συγγραφέας δείχνει ολοφάνερα τα κακώς κείμενα του Έλληνα και  κυρίως των διανοούμενων εκείνη την ιστορική στιγμή -και όχι μόνο!
     Συγχαρητήρια στην συγγραφέα για την έρευνα που φαίνεται πως έχει κάνει για την συγγραφή του υπέροχου αυτού βιβλίου!!
         Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Στοιχεία Βιβλίου:
Τίτλος: Σαν τα κυνηγημένα αγρίμια
Συγγραφεας: Ελένη Κεκροπούλου
Εκδ.: Ωκεανός 
Ημερ. Εκδ.: 2014
Σελ.: 712
Δήμητρα Κωλέτη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου