Οι γιοι της γαλανής Κυράς-Δήμητρα Ιωάννου

      Στους Γιους της Γαλανής Κυράς η πένα της Δήμητρας Ιωάννου βουτά στο μπλε του Αιγαίου και μέσω του όμορφου λογοτεχνικού της λόγου μας παρασύρει στις πολλαπλές αποχρώσεις του, στη Σύρο του 19ου αιώνα και στην ρομαντική και γεμάτη έρωτα, πάθη κι αμαρτήματα ιστορία των τριών γενεών της οικογένειας που πρωταγωνιστεί στις σελίδες του, της οικογένειας Βονασέρα. 

    Με περιγραφές μυσταγωγικές -είναι από τα στοιχεία που λατρεύω στη γραφή της συγγραφέως!- θαυμάζουμε τον τόπο και μεταφερόμαστε σ’ αυτόν κατανοώντας το κοινωνικοπολιτικό ανάγλυφο της εποχής με τις διαφορές πλούσιων και φτωχών να είναι ευδιάκριτες. Βιώνουμε, ήδη από τις πρώτες αράδες του, ποικίλα συναισθήματα με την αφήγηση να ξεκινά στη Σύρο του 1841 και στην μυστηριώδη άφιξη δύο αντρών, του Ρήγα και του Διαμιανού, οι πράξεις των οποίων παρακινούμενες από το πάθος μα και τον εγωισμό, απ’ το καλό μα και το κακό που φέρει η ψυχή τους επηρεάζουν τις ζωές των ίδιων μα κυρίως των απογόνων τους. 

     Ένα τραγικό μυστικό ενώνει τους δύο τόσο αταίριαστους στο φαίνεσθαι και κυρίως στο είναι άντρες: ο Ρήγας ρωμαλέος μα με συνείδηση, αντιπροσωπεύει το φως, την αγάπη, το καλό ενώ ο Δαμιανός λιανός με αγγελική όμως μορφή και με ψυχή σκοτεινή κι αδίσταχτη το σκοτάδι, το μίσος και το κακό. Όταν φτάνουν στο νησί προσπαθούν να κατακτήσουν ένα κομμάτι ζωής σ’αυτό. Δουλεύουν ως χτίστες και πιάνουν δουλειά στο αρχοντικό του Βονασέρα. 

     Λίγο καιρό μετά ο Ρήγας ερωτεύεται τη Ζαμπία, μια παθιασμένη γυναίκα, και ο Δαμιανός προσεγγίζει την άμαθη στον έρωτα κόρη του άρχοντα Δομένικου Βονασέρα με μόνο σκοπό του να σφετεριστεί τα πλούτη της και να αποκτήσει δύναμη. Μέσα στους γάμους τους κυριαρχεί το πάθος, ο έρωτας, το ψέμα, τα ένοχα μυστικά που σαν αόρατες κλωστές ενώνονται και με τις ζωές των απογόνων τους...

   Μαρία, Δομήνικος, Λουκρητία, Λορέντζος ονόματα, πρόσωπα και ιστορίες που παρασύρουν τον αναγνώστη σε μια ατμοσφαιρική ιστορία με το Καλό και το Κακό να συνεχίζουν την αέναη πάλη τους και τον Έρωτα να οδηγεί τελικά σε μονοπάτια λουσμένα από το εκτυφλωτικό φως της δικαίωσης... 

     Πάθη λοιπόν! Αυτά καθοδηγούν τους ήρωες. Πάθη και μυστικά! Με το μεγαλύτερο όλων να το κρατά ο γερο-Δομένικος Βονασέρας. ένα μυστικό που συνδέει ερήμην τους τα πρόσωπα των τριών γενεών και που σταδιακά θα τα οδηγήσει στο λυτρωτικό φινάλε!

Καβαφικοί φόνοι-Θοδωρής Παπαθεοδώρου

      Οι «Καβαφικοί φόνοι» του Θοδωρή Παπαθεοδώρου είναι ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα με την πλοκή του να κινείται γύρω από το έργο του σπουδαίου Αλεξανδρινού ποιητή, Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, κάτι που καθιστά το βιβλίο ένα ξεχωριστό ανάγνωσμα καθώς στις σελίδες του συνδυάζονται επιτυχώς το μυστήριο, η δράση και οι ανατροπές του Αστυνομικού είδους με την ατμόσφαιρα και τους συμβολισμούς της Ποίησης.

  

       Οι δύο κεντρικοί ήρωές του, ο ντεντέκτιβ Νίκος Μάντης και ο καθηγητής Ιστορίας Δαρείος καλούνται να λύσουν το μυστήριο που καλύπτει ο θάνατος της υπερήλικης, λάτρης του ποιητή και με καταγωγή απ’ την Αλεξάνδρεια, Πανδώρας Καλλέργη. Ο Μάντης αναλαμβάνει την υπόθεση ύστερα από ένα ανώνυμο ηλεκτρονικό μήνυμα και, με δέλεαρ το ποσό που του προσφέρεται, καλείται να απαντήσει στο ερώτημα: αυτοχειρία ή φόνος ; 

        Όταν φτάνει στο χώρο όπου βρέθηκε νεκρή η Πανδώρα Καλλέργη διαπιστώνει πως όλα αποπνέου Καβάφη: το σαλόνι του σπιτιού της είναι μια πιστή απομίμηση του σαλονιού του ποιητή απ’το σπίτι του στην Αλεξάνδρεια ενώ δυο ποιήματά του βρίσκονται δίπλα στη νεκρή.  Έτσι έρχεται σε επαφή με τον καθηγητή, η συμβολή του οποίου είναι καταλυτική καθώς ο Δαρείος είναι ο πλέον κατάλληλος να αναλύσει το καβαφικό έργο. 

     Η μία θεωρία διαδέχεται την άλλη κι ενώ είναι έτοιμοι ελλείψει στοιχείων να αποφανθούν πως πρόκειται για αυτοκτονία, οι δυο φόνοι που ακολουθούν τους βεβαιώνουν πως πρόκειται για έναν κατά συρροή δολοφόνο που ακολουθεί ακριβώς το ίδιο μοτίβο: ‘’υπογράφει’’ τις δολοφονίες αφήνοντας δίπλα στα θύματά του κάποιο ποίημα του Καβάφη. 

     Κι έτσι η έρευνα παίρνει άλλη τροπή. Ο Μάντης και ο Δαρείος ξεψαχνίζουν τα ημερολόγια της Καλλέργη, αναλύουν τα ποιήματα και προσπαθούν να καταλάβουν την επιλογή αυτών και την μεταξύ τους σύνδεση. 

     Ποιος κρύβεται πίσω απ’ τους φόνους; Και ποιο είναι το κίνητρό τους; Η εκδίκηση; Το οικονομικό όφελος; Και, αλήθεια, τι ρόλο παίζει η κλειστή λέσχη της Ιθάκης, μια ποιητική λέσχη που προστάτευε και προωθούσε το έργο του Καβάφη και που ιδρύθηκε και χρηματοδοτούνταν απ’ την εκλιπούσα;

Στον βυθό κάνει... φαγούρα- Αυγή Βάγια

     Το καλοκαίρι είναι εδώ και το νέο βιβλίο της Αυγής Βάγιας, «Στον βυθό κάνει... φαγούρα», φιλοξενεί στις χρωματιστές, ζωηρές, βγαλμένες σαν από ακουαρέλα σελίδες του, μια όμορφη, ιδιαίτερη, δροσερή και με άρωμα καλοκαιριού ιστορία. Μια ιστορία στην οποία η φιλία, η συνεργασία, η μεταμέλεια μα και ... η πονηριά ταράσσουν το βυθό και προκαλούν  ‘’φαγούρα’’, προβληματισμό, γέλιο, μπουρμπουλήθρες και ανακούφιση στον μικρό αναγνώστη που θα θελήσει να βουτήξει σ’ αυτή. 

Τώρα, ποια είναι η ιστορία του; 

Ε, ας την πούμε με έναν πιο ποιητικό -θα έλεγα- τρόπο!

Στης Μεσογείου τα νερά

μια μέρα ξαφνικά

η θάλασσα η χρωματιστή

άλλαξε μορφή.

Τα ψάρια ‘χασαν τη χαρά

και το αλάτι το πολυυυύ

τους κόλλησε στο κορμί.

Τότε Φαγούρα ξέσπασε τρομερή,

με τα ψάρια να παραληρούν,

να ξύνονται παντού

και για βοήθεια να εκλιπαρούν.

                             Χταπόδια πονηρά 

                         εκμεταλλεύτηκαν τη συμφορά

                              κι άρχισαν να ξύνουν δυνατά

                        με τα πλοκάμια τα χοντρά 

                      ζητώντας ανταλλάγματα πολλά.

Η γέφυρα των μυστικών-Jennifer Donnelly

     «Η γέφυρα των μυστικών» της Jennifer Donnelly είναι ένα απολαυστικό βιβλίο εποχής  γεμάτο ανατροπές, μυστήριο και ήρωες που οδηγούν τον αναγνώστη εντέχνως και με τρόπο άκρως ενδιαφέρον στη λύση της αστυνομικής υπόθεσης που φιλοξενείται στις 560 σελίδες του.        Η συγγραφέας της αγαπημένης τριλογίας ΤΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΙ, με τις λιτές και όμορφες περιγραφές της μας μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του 19ου αιώνα, με τις ανισότητες στο κοινωνικό και οικονομικό πεδίο να πρωταγωνιστούν και να διαμορφώνουν την εξέλιξη της υπόθεσης που διακατέχεται, μεταξύ άλλων, από ατμόσφαιρα μα και ρομαντισμό.

     Η Τζο, κόρη αριστοκρατικής οικογένειας, είναι δεκαεφτά χρονών και μέσα στον επόμενο χρόνο θα παντρευτεί έναν πλούσιο αριστοκράτη που της έχουν επιλέξει και που αρμόζει στην τάξη της να έχει για σύζυγο. Τι κι αν η επιθυμία της είναι άλλη; Τι κι αν θέλει να γίνει δημοσιογράφος; Το πρωτότοκο της κοινωνικής της τάξης άλλα ορίζει κι εκείνη οφείλει να το τηρήσει. 

      Όμως η ζωή της δέχεται την πρώτη ανατροπή, ο πατέρας της, Τσάρλς Μόντφορτ, ένας από τους πλουσιοτέρους άντρες της  Νέας Υόρκης, βρίσκεται στο γραφείο του σπιτιού του νεκρός, με το όπλο του να εκπυρσοκροτείται την στιγμή που το καθάριζε. Συναντήσεις και λόγια που τυχαία φτάνουν στα αυτιά της της γεννούν ερωτήματα. Ήταν όντως ατύχημα ο θάνατος του πατέρα της; Τα ερωτήματα θέλουν απαντήσεις. Κι έτσι η Τζο αρχίζει να ερευνά τα αίτια του θανάτου του Τσαρλς. 

     Κατά την διάρκεια της έρευνας θα συναντήσει τον Έντι, ένα νεαρό δημοσιογράφο, όπου θα γίνουν δίδυμο και θα αντιμετωπίσουν όλες τις προκλήσεις. Στοιχείο το στοιχείο θα ‘ρθει κοντά σε μια ιστορία που αγαπημένα πρόσωπα θα χάσουν την θέση στην καρδιά της καθώς αμαρτίες του παρελθόντος και του παρόντος θα την σοκάρουν. Όσο η έρευνα θα προχωρά η Τζο θα ανακαλύπτει και την άλλη όψη της Νέας Υόρκης: φτώχεια, εγκληματικότητα, πορτοφολάδες, πορνεία.

      Κι όσο τα βλέπει και τα  βιώνει όλα αυτά τόσο θα απομακρύνεται απ’ την παλιά ασφαλή ζωή της, τόσο θα έρχεται πιο κοντά στη λύση του μυστηρίου,  στον έρωτα και στην ελευθερία...

      Ένα βιβλίο που, αν και αντιλήφθηκα σχετικά γρήγορα για το ποιος ήταν ο εγκέφαλος όλων, μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον με την εξαιρετική πλοκή του. Η ροή του είναι γρήγορη, οι διάλογοι πιστικοί, οι ήρωες απτοί με αγαπημένες για εμένα την Τζο και την Φέι. η ιστορία της δεύτερης είναι εξίσου δυνατή και παίζει καταλυτικό ρόλο στην πλοκή. Στα πρόσωπά των δύο κοριτσιών συγκεντρώνονται οι κοινωνικές αντιθέσεις της Νέας Υόρκης του 19ου αιώνα με την επιθυμία του ατόμου για ελευθερία να είναι παρούσα, μια αντίθεση που μ' άρεσε πάρα πολύ...

      «Η γέφυρα των μυστικών» της Jennifer Donnelly κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα! 

       Διαβάστε το! Θα σας κρατήσει υπέροχη συντροφιά!

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: «Η γέφυρα των μυστικών» 

Συγγραφέας: Jennifer Donnelly

Μετάφραση: Μαρία Ρόζα Τραϊκόγλου

Εκδ.:  Διόπρα

Ημερ.Εκδ.: 20/022019

Σελ.: 560

Δήμητρα Κωλέτη

Για την Ελίζα-Τζένη Μανάκη

     «Για την Ελίζα» γράφει η Τζένη Μανάκη και, μέσα από την οικογενειακή σάγκα της Ελίζας και της Λούνας, των δύο κεντρικών ηρωίδων, μας μιλά, με τρόπο απλό και με την βοήθεια των βαθειά αναλυμένων ηρώων της σε σημείο μάλιστα που να γίνεσαι ένα μαζί τους, για τις πληγές του πολέμου και της Ιστορίας και πως αυτές περνούν από γενιά σε γενιά και επηρεάζουν τις ζωές των επιγόνων. 

    Η Ελίζα  εβραϊκής καταγωγής ζει τον φασισμό των Ναζί. Μαζί με τους ομόθρησκούς της στέλνεται από την Θεσσαλονίκη, στοιβαγμένη στα βαγόνια της ντροπής, σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εκεί θα βιώσει την εξαθλίωση, την βία, την παράνοια του Γ’Ράιχ ενώ ο Θάνατος θα αρπάξει στα αιμοσταγή χέρια Του τα μέλη της οικογένειάς της. Εκείνη θα επιζήσει με τις φρικτές μνήμες του στρατοπέδου να κατέχουν, όπως είναι φυσικό, μέρος του νου της και να επηρεάζουν τις μελλοντικές της ενέργειες. 

     Η Ελίζα θα επιστρέψει στην Θεσσαλονίκη και θα ζήσει στο λεηλατημένο πατρικό της, που η θεία της Ραχήλ, η μόνη από τους επιζήσαντες συγγενής της, κατόρθωσε με νύχια και με δόντια να το γλιτώσει απ’την καταπάτηση. Στο δρόμο της επιστροφής θα γνωρίσει τον Τζέραλντ στην αγκαλιά του οποίου θα νιώσει μετά από πολύ καιρό ελεύθερη. Σύντομα, και παρά τα εμπόδια λόγω θρησκευτικών διαφορών, θα παντρευτούν και θα φέρουν στον κόσμο την Λούνα. 

     Το παρελθόν όμως στήνει καρτέρει. Οι μνήμες, ο αγιάτρευτος πόνος και ίσως οι εμμονές παίρνουν το πάνω χέρι. Ο γάμος τους καταρρέει και η Λούνα γίνεται μάρτυρας μιας σκηνής που θα την συγκλονίσει. Τα επόμενα χρόνια θα ζήσει χωρίς την παρουσία του πατέρα της και μέσα στις σιωπές και την μελαγχολία της μάνας της: «Ο φασισμός διέλυσε την οικογένεια μου, μου κληροδότησε όλο αυτό το αφύσικο βάρος των συνεπειών του κι εγώ προσπαθούσα να ξεφύγω με όχημα την τέχνη και τη λογοτεχνία. Να ζω μέσα από τις ζωές των χάρτινων ηρώων, για να αντέχω»».

     Όταν η Ελίζα πεθάνει η Λούνα θα ‘ρθει μέσω των γραπτών της μητέρας της πιο κοντά στον ψυχισμό της και στις συνθήκες που η Ιστορία επέβαλε. Η διείσδυση αυτή θα την κάνει να κατανοήσει την μάνα της, να απαγκιστρωθεί από τον πόνο του παρελθόντος και να χτίσει το μέλλον της με αισιοδοξία;

     Ένα καλογραμμένο βιβλίο με ανατροπές, ροή, εναλλασσόμενες αφηγήσεις μα κυρίως με ήρωες που μιλούν για την Ιστορία από τα βάθη της ψυχής τους κάνοντας τους αναγνώστες κοινωνούς των πόνων, των προβληματισμών και των παθών τους. 

     Διαβάστε το! Θα το χαρακτήριζα επίκαιρο -ή μήπως διαχρονικό!- καθώς στις σελίδες του πραγματεύεται η έννοια της Μνήμης που οφείλουμε να έχουμε ως προς την Ιστορία με απώτερο σκοπό, φυσικά, την αποφύγει παρόμοιων καταστροφικών λαθών στο μέλλον!

     Συγχαρητήρια στη συγγραφέα!

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Για την Ελιζα

Συγγραφέας: Τζένη Μανάκη

Εκδ.: Ωκεανίδα

Ημερ.Εκδ,: 17/05/2019

Σελ.: 320

Δήμητρα Κωλέτη

Χαριστική Βιβλιοθήκη-Αντώνης Παπαθεοδούλου & Δικαίος Χατζηπλής

     Η «Χαριστική Βιβλιοθήκη» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και στις σελίδες της οι συγγραφείς, Αντώνης Παπαθεοδούλου και Δικαίος Χατζηπλής, καθώς και η εικονογράφος, Μυρτώ Δεληβοριά, κατορθώνουν να αποτυπώσουν με τρόπο απλό και τρυφερό τον δοτικό κόσμο του βιβλίου, την δύναμή του κι όλα όσα περικλείονται σ’ αυτό και μας ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ απλόχερα κατά την ανάγνωσή του. 

    Ο ήρωάς της, ο μικρός Σοφοκλής, πηγαίνει με τον μπαμπά του για πρώτη φορά στη Δανειστική Βιβλιοθήκη της περιοχής του. Εκεί, αφού κατεβάσει όλα τα βιβλία από τα ράφια, διαβάζει προσεκτικά όλες τις περιλήψεις και επιλέγει τελικά ένα βιβλίο μικρό στο μέγεθος με πολλές όμως ιστορίες, με την βιβλιοθηκάριο να του υπενθυμίζει: «Μην ξεχάσεις πως, μόλις το διαβάσεις, θα πρέπει να μας το επιτρέψεις!».

     Ο Σοφοκλής γεμάτος ανυπομονησία φεύγει με τον μπαμπά του για το σπίτι, στο δρόμο της επιστροφής διαβάζει ήδη την πρώτη ιστορία, ο ήρωας της οποίας θα γίνει φίλος του και θα τον συντροφεύσει...

     Μόλις φτάνουν στο σπίτι κλείνεται στο δωμάτιο του και βυθίζεται στον κόσμο του βιβλίου, εκεί που του γεννιούνται πολλά πολλά ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, εκεί που η ΦΑΝΤΑΣΙΑ του όλο και μεγαλώνει, εκεί που οι νέες ΛΕΞΕΙΣ που μαθαίνει αγγίζουν την ψυχή του και παίρνουν σχήμα μπρος στα μάτια του, εκεί που οι ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΟΝΤΑΙ και ο κάθε αναγνώστης επισκέπτεται νοερά μέρη που ίσως και να μην επισκεφτεί ποτέ στη ζωή του...

    Όταν τελειώνει την ανάγνωση του βιβλίου και φτάνει η μέρα της επιστροφής του στη Δανειστική Βιβλιοθήκη, ο μικρός Σοφοκλής κυριεύεται από θλίψη καθώς δεν θέλει να το αποχωριστεί: «Πρέπει να το επιστρέψω ΌΛΟ;», ρωτά τη μαμά του και μπαίνει στο αυτοκίνητο του μπαμπά με τη θλίψη του όλο να γιγαντώνεται. Μόλις φτάνει στη βιβλιοθήκη η βιβλιοθηκάριος του ζητά ΜΟΝΟ το βιβλίο!
          Μόνο το βιβλίο;

     «Τους φίλους, τις γνώσει, τα ταξίδια, τις λέξεις... δε τα θέλετε πίσω:», ρωτά ο Σοφοκλής κι η απάντηση που του δίνει η βιβλιοθηκάριος τον κάνει να αναφωνήσει πως δεν είστε Δανειστική Βιβλιοθήκη, είστε ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ!

    Ένα υπέροχο, έξυπνο και ζωηρό βιβλίο που θα αποκαλύψει στα παιδιά τον κόσμο του Βιβλίου! Διαβάζοντας το οι μικροί αναγνώστες θα αντιληφθούν όλα όσα μπορεί να τους προσφέρει ένα λογοτεχνικό ανάγνωσμα και ίσως -τι ίσως; ΣΙΓΟΥΡΑ!- η «Χαριστική Βιβλιοθήκη» να αποτελέσει την αφετηρία για την φιλαναγνωσία και το μπάσιμο σε ένα κόσμο που μαγνητίζει, τον κόσμο της Λογοτεχνίας.

     Κοιτάζοντας το εξώφυλλο με τους ήρωες των βιβλίων που φιλοξενούνται στα ράφια της βιβλιοθήκης να στέκουν στα παράθυρα της περιμένοντας με προσμονή τους μελλοντικούς αναγνώστες, μου γεννιέται η επιθυμία να σας παροτρύνω να επισκεφθείτε μαζί με τα παιδιά σας την Δανειστική Βιβλιοθήκη της περιοχής σας! Υπάρχουν τόσα βιβλία, τόσες ιστορίες, τόσοι ήρωες που προσμένουν τους μικρούς βιβλιόφιλους για να τους χαρίσουν όλα όσα οι δημιουργοί τους τούς εναπόθεσαν κατά τη συγγραφή! 

      Συγχαρητήρια στους δημιουργούς!  
   
Και μην ξεχνάτε: 
     Επισκεφθείτε μια Δανειστική Βιβλιοθήκη!

     Διαβάστε ένα Βιβλίο!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Χαριστική Βιβλιοθήκη

Συγγραφείς: Αντώνης Παπαθεοδούλου & Δικαίος Χατζηπλής

Εικονογράφος: Μυρτώ Δεληβοριά

Ηλικία: +5

Εκδ.: Πατάκη

Ημερ.Εκδ.: Φεβρουάριος 2019

Σελ.: 44

Δήμητρα Κωλέτη

Συναξάρια της μικρής Πατρίδας-Θοδωρής Παπαθεοδώρου

     «Συναξάρια της μικρής πατρίδας» μ’ αυτό τον τίτλο κλείνει ο κύκλος των ιστορικών μυθιστορημάτων του Θοδωρή Παπαθεοδώρου για τον Μακεδονικό Αγώνα. Ένας τίτλος απόλυτα εμπνευσμένος κι εύστοχος καθώς η λέξη συναξάρια συνδέεται άμεσα με τον βίο των αγίων, λέξη που ταιριάζει, κατά την γνώμη μου, και στους ανθρώπους που τα ιδανικά για την πατρίδα και οι πράξεις οι παρακινούμενες από την ίδια τους τη ψυχή αγγίζουν αυτές των μεγαλομάρτυρων αγίων.

     Συναξάρια Αγίων! Συναξάρια Ηρώων! Συναξάρια ανθρώπων που έβαλαν πάνω από όλα την πίστη τους για την Πατρίδα, την μικρή Πατρίδα, με την τεράστια όμως Ιστορία, και που θυσίασαν για χάρη της μια ήσυχη και ασφαλή ίσως ζωή εναποθέτοντας στο βωμό της ελευθερίας της την ίδια την ύπαρξή τους.

     Συναξάρια λοιπόν κι όχι ένας απλός βίος για τους ήρωες της τριλογίας, χάρτινους ή μη, που ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου τους βάζει στη ρότα της Ιστορίας με τέτοιο τρόπο που να μας πληροφορεί για τα γεγονότα αμερόληπτα μα κυρίως να αποδίδει το κλίμα της εποχής αποκρυπτογραφώντας την ψυχή ανθρώπων που κινήθηκαν στα κακοτράχαλα μονοπάτια του Μακεδονικού Αγώνα.

     
     Συναξάρι κι η ζωή της Αρετής, συναξάρι κι η ζωή της Φωτεινής, συναξάρια οι ζωές των δύο γυναικών που πρωτογνωρίσαμε στις «Γυναίκες της μικρής Πατρίδας»!

Συναξάρια...

....ένα απ’ αυτά κι η ζωή της Αρετής που γαλουχημένη από τον λόγο του ξαδέλφου της Ίωνα Δραγούμη: «...Να θίγεσαι όταν σε κυριεύει ο φόβος, ν' αρνήσε τον αγώνα είναι δειλία. Να μη σε γονατίζουν, να μη σε δαμάζουν. Τότε είσαι ελεύθερος. Αυτό είχε κατά νου ο Λεωνίδας, αυτό κι ο Αλέξανδρος. Αυτό πρέπει να σκεφτόμαστε πάντα. Εμείς. Οι Έλληνες...»  έσπευσε στη Μακεδονία να διδάξει υπό την απειλή των κομιτατζήδων τα παιδιά της σκλάβας γης την ελληνική γλώσσα: « Μαζί με τα όπλα και τ’ άρματα πρέπει να προσέξουμε και τα γράμματα, να μη τα αμελήσουμε. Οποιονδήποτε σπόρο κι αν φυτέψουμε, δε θα καρπίσει αν το χωράφι είναι χέρσο. Κι ο σπόρος της ελευθερίας που θέλουμε να βλαστήσει σε τούτο τον ευλογημένο και πονεμένο τόπο, μόνο με την παιδεία μπορεί να καρπίσει, μόνο αυτή μπορεί να κάνει το χώμα γόνιμο...»,  βίωσε την αιματηρή σλαβική εξέγερση του Ίλιντεν το 1903, το κυνήγι στα μακεδονίτικα βουνά με την αναγκαστική της τελικά επιστροφή στη νωθρή Αθήνα να γιγαντώνει την επιθυμία της να επιστρέψει στη Μακεδονική γη και στον Αγώνα της.  Κι επιστρέφει, και μας βάζει στο Βάλτο, εκεί που ήρωες όπως ο καπετάν Άγρας γράφουν τα δικά τους Συναξάρια...

Άλλο ένα...

... κι η ζωή της Φωτεινής που μετά τον ξεριζωμό της από την Φιλλιπούπολη και με την απώλεια του αδερφού της να επηρεάζει τις κινήσεις της βοηθάει στον Αγώνα μεταφέροντας μηνύματα κι αναλαμβάνοντας αποστολές στην Θεσσαλονίκη όπου και ζει με τον πατέρα της. Τι κι αν οι Βούλγαροι την βάζουν στο στόχαστρο; Τι κι αν ο Θάνατος στέκεται δίπλα της έτοιμος να την αγκαλιάσει; Εκείνη συνεχίζει να βοηθά... Συνεχίζει. Κι ως νοσοκόμα που είναι βοηθάει κι απ’ αυτό το μετερίζι περιθάλποντας αγωνιστές στα κρυφά θεραπευτήρια της πόλης, ένα από αυτά και η εκκλησία του Αγίου Μηνά, οι Άγιοι του οποίου στρέφουν το βλέμμα τους πάνω της με θαυμασμό καλύπτοντας τη δυσοίωνη λύπη που αχνοφαίνεται... 

    Συναξάρια και οι ζωές των μικρών παιδιών της ιστορίας. Συναξάρια και για τα «Λιανοκέρια της μικρής Πατρίδας». Συναξάρια κι όχι ένας κοινός βίος για την Βάσιλκα. Την Ανθή. Και τον Μήλιο. Τα Λιανοκέρια  που η θύελλα του Αγώνα τσάκισε τα λεπτά κορμάκια τους, τρεμόπαιξε την ισχνή φλόγα της μικρής και κακόμοιρης ζωής τους...