Τρίτη 11 Αυγούστου 2020

Ένα μυστήριο για τον... Μπούφο Νο10- Μπερδέματα στο Αιγαίο των Γιώργο Κωνσταντινίδη & Σωτήρη Μητρούση


      Σήμερα θα σας προτείνω την αγαπημένη σειρά βιβλίων της ανιψιάς μου: Ένα μυστήριο για τον… Μπούφο των Γιώργο Κωνσταντινίδη και Σωτήρη Μητρούση η οποία και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας. Κι αν αναρωτιέστε γιατί σας την προτείνω ο λόγος είναι ένας και είναι απλούστατος: όταν βλέπεις και κυρίως ακούς μέσα στην ησυχία της καλοκαιρινής, μεσημεριάτικης ραστώνης το ξεκαρδιστικό γέλιο ενός παιδιού που διαβάζει τις περιπέτειες του ήρωα του βιβλίου ε(!) δεν μπορεί παρά η σειρά να αξίζει την προσοχή μας -κάτι ξέρουν τα παιδιά!- και εν τέλει μια μικρή ΒιβλιοΑναφορά από εμένα γι’ αυτή.

       Το πρώτο βιβλίο της σειράς κυκλοφόρησε το 2018 με υπότιτλο «Το πρώτο μου μυστήριο» και από τότε ο ήρωάς του που είναι μαθητής της Δ’ Δημοτικού έρχεται αντιμέτωπος με μυστήρια που όλο και πυκνώνουν με κάθε νέο τεύχος να φιλοξενεί κι από «Ένα μυστήριο για τον... Μπούφο»! Στέλιος το όνομα του κεντρικού ήρωα και τα μυστήρια που συναντά πολλά, τόσα που έχουν χωρέσει σε 10 βιβλία! Μυστήρια άλλοτε εύκολα στην επίλυσή τους κι άλλοτε περίπλοκα, μα σίγουρα μυστήρια ξεκαρδιστικά για τον μικρό αναγνώστη! Σταθερή αναφορά και στα 10 βιβλία οι ήρωες που τον πλαισιώνουν: οι γονείς του -τα περισσότερα στοιχεία του χαρακτήρα και της ‘’ευφυΐας’’ παρμένα από το DNA του μπαμπά!-, ο μικρός του αδερφός, ο Ιάσονας, έξυπνος πιο έξυπνος από τον Στέλιο με το '’θ’’ στην ομιλία του να προκαλεί γέλιο, το κατοικίδιό του, μια χελώνα, που ακούει στο όνομα Πάτροκλος, καθώς και οι δύο φίλοι του. 
     Από το πρώτο έως το δέκατο βιβλίο, που θα σας το αναλύσω λίγο παρακάτω, ο Στέλιος μπλέκει σε μπελάδες και σαν λαγωνικό που είναι προσπαθεί να λύσει αστυνομικά κυρίως μυστήρια. Κλέφτες σε σούπερ μάρκετ, σε τράπεζες και σε στοιχειωμένα κάστρα θα τον βάλουν σε μπερδέματα ή μήπως θα τους βάλει αυτός; Ανατροπές, γέλιο και αστείες καταστάσεις τον περιμένουν στις σελίδες που ο σκιτσογράφος έχει επιλέξει να τις αριθμήσει αντίστροφα -πρώτη φορά το συνάντησα και μ’άρεσε πάρα πολύ! Το βρήκα έξυπνο!- παρακινώντας έμμεσα μ’ αυτό το τέχνασμα τον μικρό αναγνώστη να διαβάσει την περιπέτεια του ήρωα μέχρι να πέσει και ο τελευταίος κόκκος στην κλεψύδρα της αντίστροφης μέτρησης των σελίδων. 

Δευτέρα 3 Αυγούστου 2020

Η διερμηνέας-Annette Hess

      «Η διερμηνέας» της Annette Hess, το διεθνές best seller το οποίο έχει μεταφραστεί σε 22 χώρες με τις εκδόσεις Ψυχογιός και την Αλεξάνδρα Παύλου στη μετάφραση να το διαθέτουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό τον Ιούνιο του 2020, είναι ένα μοναδικό ανάγνωσμα με πρωτότυπη αφήγηση και θεματολογία που κρατά τον αναγνώστη δέσμιο των σελίδων του.
     Η συγγραφέας με κινηματογραφικό, θα έλεγα, τρόπο μας μεταφέρει στην Γερμανία της δεκαετίας του ’60 με την νεαρή Εύα, την κεντρική ηρωίδα, να ζει μια ήσυχη, συνηθισμένη ζωή. Η Εύα δουλεύει ως μεταφράστρια σε ένα γραφείο. Ο αγαπημένος της Γίργκεν ετοιμάζεται να της κάνει πρόταση γάμου. Οι γονείς της στηρίζουν την ίδια και τα άλλα δύο αδέρφια της, την απρόβλεπτη Άνεγκρετ και τον χαριτωμένο Στέφαν, με την ζωή τους να κινείται γύρω από την οικογενειακή ταβέρνα που διατηρούν στο ισόγειο του σπιτιού τους. 
     Λίγο πριν τα Χριστούγεννα όμως του 1962 η ζωή της θα ανατραπεί. 
      Κι ενόσω το δείπνο γνωριμίας των γονιών της με τον Γίργκεν βρίσκεται σε εξέλιξη, το τηλέφωνο χτυπά, το αφεντικό της Εύας την καλεί για μια επείγουσα μετάφραση με εκείνη να βγαίνει στη χιονισμένη Φρανκφούρτη και να επιβιβάζεται στο αυτοκίνητο του Ντέιβιντ Μιλερ, του δυναμικού και αινιγματικού Καναδού δικηγόρου, ο οποίος και την μεταφέρει σε ένα δικηγορικό γραφείο. Απέναντι της στέκει ένας Πολωνός μάρτυρας, ο ένας από τους 247 που θα καταθέσουν στην Δεύτερη Δίκη του Άουσβιτς (1962-1965), η οποία και πρόκειται να διεξαχθεί την επόμενη εβδομάδα προκειμένου να δικαστούν πρώην μέλη των Ες Ες. Ακούγοντας τον μάρτυρα νέες λέξεις θα ‘ρθουν στο προσκήνιο και θα περιγράψουν την Ιστορία της πατρίδας της, την άγνωστη για την ίδια Ιστορία της πατρίδας της, την Ιστορία που τόσο έντονα επιμένει η γερμανική κοινωνία του ’60 να αφήσει πίσω, να την ρίξει στη λήθη: αέριο, μαζικές εξοντώσεις, Κυκλώβιο Β, πειράματα, μπλοκ 11, κρεματόρια ...
     Μετά την πρώτη της διερμηνεία, η Εύα δέχεται πρόταση από την εισαγγελία να συμμετάσχει στη δίκη. Παρά τις αντιρρήσεις των γονιών και του αγαπημένου της -γιατί άραγε;- αποδέχεται τον ρόλο της διερμηνέας Πολωνικών και παίρνει μέρος κι αυτή στη δίκη που ο γερμανικός λαός δεν θέλει με τίποτα να διεξαχθεί μιας και έχει επιλέξει να αλλάξει σελίδα και να αφήσει πίσω του τα γεγονότα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Σ’ αυτό το σημείο η συγγραφέας σε δεύτερο χρόνο και κάνοντας χρήση ντοκουμέντων από την δίκη μας μεταφέρει στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και στις απάνθρωπες συνθήκες των στρατοπέδων του Ολοκαυτώματος. 
     Τι κι αν έχουν περάσει είκοσι χρόνια από την λήξη του πολέμου; 
     Το Άουσβιτς υπήρχε. Και η Εύα θέλει να μάθει γι’αυτό. Όλοι πρέπει να μάθουμε γι’αυτό...

Κυριακή 21 Ιουνίου 2020

Το Κάτι τι;-Μαρίνα Γιώτη


      Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Μελισσάκια στα θρανία» της Μαρίνας Γιώτη είναι εδώ και τιτλοφορείται με τον αινιγματικό τίτλο «Το κάτι τι;»! Η Μελίνα, ο Μίλτος και τα υπόλοιπα μελισσάκια της μελισσούπολης του πρώτου βιβλίου «Δώσε λύση στο μελίσσι» μας προσφέρουν, κι εδώ, μια ενδιαφέρουσα ιστορία στην οποία μας μιλούν για το άγνωστο, το πως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το φόβο και τον πανικό που τυχόν νιώθουμε για καθετί πρωτόγνωρο που συναντούμε καθώς και για τον σεβασμό που οφείλουμε να δείχνουμε στις απόψεις που έχουν οι άλλοι. 
     Η συγγραφέας συνεχίζει να δίνει πληροφορίες για τη ζωή της μέλισσας. Με μια τέτοια λοιπόν πληροφορία ξεκινά η ιστορία του κειμένου: είμαστε στο χειμώνα και για να προστατεύσουν οι μέλισσες την Βασίλισσά τους φτιάχνουν μια μελισσόσφαιρα στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η Βασίλισσα όπου σε θερμοκρασία 32ο C θα παραμείνει ασφαλής μέχρι να έρθει η Άνοιξη. Είναι ο μαγικός τρόπος της φύσης ώστε να ανταπεξέλθουν οι μέλισσες στον αφιλόξενο γι’ αυτές Χειμώνα. 
     Χειμώνας λοιπόν. Τα μελισσάκια παραμένουν στην κυψέλη. Η τροφή όμως που συνέλεγαν τον προηγούμενο καιρό αποδείχθηκε τελικά πως ήταν λίγη κι έτσι τα μελισσάκια αρχίζουν και πεινούν...
     Μια μέρα ξαφνικά, το καπάκι της κυψέλης ανοίγει και ένα άγνωστο ΚΑΤΙ αφήνει στο κέντρο της ένα αινιγματικό ΤΙ. Τα μελισσάκια τρομοκρατούνται και οι απόψεις για το τι ήταν αυτό που άφησε ο άγνωστος εισβολέας αρχίζουν και πέφτουν βροχή.
     Το μελίσσι, που δεν ήθελε και πολύ, χωρίζετε σε τρεις ομάδες: σ’ αυτή που πιστεύει πως το ΤΙ ήρθε για να τους καταστρέψει, σ’ αυτή που θεωρεί πως ήρθε για να τους βοηθήσει και σ’ αυτή που πιστεύει πως με τον ερχομό του θέλει να τους μάθει κάτι. Τα μελισσάκια οχυρώνονται πίσω από αυτές τις τρεις επικρατούσες απόψεις και με πείσμα προσπαθούν να επιβληθούν η μία ομάδα στην άλλη. Όποιος δεν υιοθετεί την άποψή της αυτομάτως γίνεται εχθρός της... Και τώρα; Τι;

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2020

Ἐρᾶν,Βυζαντινά αμαρτήματα-Γιάννης Καλπούζος

     Η αγαπημένη μου συνήθεια ως αναγνώστρια είναι, όταν πιάνω ένα βιβλίο στα χέρια μου, να ανακαλύπτω, όσο πιο γρήγορα γίνεται, τη σχέση- σύνδεση του τίτλου με το κείμενο. Έχω παρατηρήσει πως κάποια λέξη, φράση ή και συμπέρασμα που υπάρχει μέσα στο κείμενο χρησιμοποιείται συνήθως από τον συγγραφέα και ως τίτλος του βιβλίου του. 
     Βλέποντας λοιπόν τον πρωτότυπο, ομολογουμένως, τίτλο του νέου μυθιστορήματος του αγαπημένου συγγραφέα Γιάννη Καλπούζου, «Ἐρν -Βυζαντινά αμαρτήματα», η περιέργεια μου για την επιλογή του ήταν, όπως καταλαβαίνετε!, πολύ μεγάλη. Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση διαπίστωσα, με έκπληξη, πως καμία λέξη, φράση ή συμπέρασμα δεν έπαιξε, όπως περίμενα, τον συνδετικό κρίκο τίτλου-κειμένου καθώς ο τίτλος τελικά αποδείχθηκε πως περιέκλειε έντεχνα τους δύο βασικούς άξονες στους οποίους κινήθηκε η αφήγηση.

     «Ἐρν -Βυζαντινά αμαρτήματα» 

Ἐρν: να ερωτεύεσαι, να αγαπάςτο απαρέμφατο του ρήματος εράω-ῶ χρησιμοποιείται από τον συγγραφέα για να υποδηλώσει πως στο νέο του πόνημα καταπιάνεται με μια ιστορία αγάπης ενώ ο υπότιτλος «Βυζαντινά αμαρτήματα» για να προσδιοριστεί η χρονική εποχή στην οποία την τοποθετεί με την πρωτεύουσα του Βυζαντίου, την Κωνσταντινούπολη, την Εικονομαχία, τις ίντριγκες και τις κοινονικοπολιτικές αμαρτίες της να πλάθουν τους ήρωες και να τους οδηγούν στη στράτα της πολυκύμαντης ζωής τους. 
     Η αφήγηση ξεκινά με μια πολύ έντονη σκηνή που εκτός από το να μας προκαλέσει πολλά συναισθήματα, μας προσδιορίζει και την χρονική περίοδο στην οποία τοποθετείται η μυθοπλασία καθώς η Βυζαντινή Αυτοκρατορία καλύπτει Ιστορία από τον 4ο μ.Χ αιώνα έως και τον 15ο με την Άλωση της Πόλης. Στην εν λόγω λοιπόν σκηνή βρισκόμαστε στο 766μ.Χ, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Ε’ ακολουθεί την πολιτική του πατέρα του Λέων του Γ’, ο οποίος στράφηκε κατά των εικόνων και του μοναχισμού. Η Λυγινή και ο Υάκινθος, οι δύο εκ των τριών ηρώων, διώκονται όντας μοναχοί. Λοιδορούνται, χλευάζονται και διαπομπεύονται μαζί με άλλους μοναχούς ως ξυλολάτρες ενώ συγχρόνως αποτελούν θέαμα για τους θεατές του Ιπποδρόμου που βρίσκονται στις ασφυκτικά γεμάτες κερκίδες του. Στο τέλος του ‘’θεάματος’’ οι δύο ήρωες βρίσκονται με έναν ανορθόδοξο τρόπο παντρεμένοι. Οι ζωές τους αλλάζουν άρδην. «Και τώρα τι;» αναρωτιέται ο Υάκινθος που η μέχρι πρότινος ζωή του συνδεόταν με τον μοναχισμό και μόνο και που ξαφνικά βρέθηκε παντρεμένος με την άγνωστη Λυγινή, την Λυγινή που όπως αναφωνεί: «... Λαχταρώ να ζήσω». Λαχταρά να γευτεί τον έρωτα. 
     Το ιδιόμορφο ζευγάρι θα περάσει δύσκολα. Μόνοι, μακριά από τα μοναστήρια, χωρίς πόρους και στήριξη. 
     Λίγους μήνες μετά οι συνθήκες θα τους οδηγήσουν στην Αθήνα, στην πόλη που η Λυγινή θα συναντήσει «εκ του οράν το εράν», στο πρόσωπο του Ροδανού, του τρίτου κεντρικού ήρωα της ιστορίας μας. 
    Ο Ροδανός και η Λυγινή θα γευτούν τον έρωτα και την αγάπη. Η Λυγινή θα τον λατρέψει και θα κάνει τα πάντα για να είναι μαζί του. Ο Ροδανός όμως κουβαλά μυστικά και αμαρτήματα... 

Δευτέρα 18 Μαΐου 2020

Δώσε λύση στο μελίσσι-Μαρίνα Γιώτη

     «Δώσε λύση στο μελίσσι», στο μελίσσι του Μίλτου και της Μελίνας, δύο μικρών, έξυπνων και εργατικών μελισσών. Το μελίσσι τους, μέχρι πρότινος, δούλευε ρολόι, όλα και όλοι ήταν στη θέση τους: η Βασίλισσα και  οι Κηφήνες στην αναπαραγωγή, οι Φρουροί στη φύλαξη της κυψέλης, οι Παραμάνες στη φύλαξη και φροντίδα των νεογέννητων μελισσών και οι εργάτριες στη συλλογή γύρης, στη παραγωγή του μελιού και γενικότερα στο χτίσιμο και στην καθαριότητα του μελισσιού.
      Όμως μια μέρα, η ισορροπία της κυψέλης διαταράχθηκε. Η Βασίλισσα πέθανε ξαφνικά και η πολύβουη φωλιά έμεινε ακέφαλη. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο κανονισμός που έλεγε πως τον θρόνο αναλαμβάνει συγκεκριμένο μελισσάκι, αυτό δηλαδή που έχει την ικανότητα να αναπαράγει, καταπατήθηκε με τους Κηφήνες να εκμεταλλεύονται τη στιγμή και να ζητούν να γίνουν εκλογές ώστε μέσω αυτών να βρουν το νέο αρχηγό. 
     Πρωτόγνωρα πράγματα! Μέχρι τότε η Βασίλισσα γεννιόταν! Κι απ’την άλλη γιατί να μη γινόταν αρχηγός και κάποιο μελισσάκι που άνηκε στις άλλες κατηγορίες μελισσών; 
     Εκλογές λοιπόν! Υποψήφιοι; Αμέτρητοι... Κι όλοι τάζουν δια των εκπροσώπων τους πράγματα που δελεάζουν-παραπλανούν(;) τους ψηφοφόρους (τι μας θυμίζει άραγε;)... 
     Οι Φρουροί τάζουν, μέσω του Φώντα, ασφάλεια και προστασία από τους εχθρούς που βρίσκονται έξω από την κυψέλη και την απειλούν, οι Παραμάνες, μέσω της Ράνιας, τροφή και φροντίδα κάθε μέρα για όλους, οι Κηφήνες, μέσω του Φρίξου, τεμπελιά και αραλίκι και οι Εργάτριες τι άλλο εκτός από δουλειά και δίκαιο μοίρασμα του μελιού που παράγουν. 
     Ο εκλογικός πυρετός είναι υψηλός και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όλες οι μέλισσες να παραμελούν τις δουλειές τους καθώς ασχολούνται με την υποστήριξη του δικού τους υποψήφιου και τον αγώνα για εκλογή του. Διχόνοια λοιπόν, τσακωμοί, και υποτίμηση του ρόλου και της προσφοράς της κάθε μέλισσας κουβαλούσαν τα φτερά των μελισσών εκείνη την περίοδο...
     Κι  όταν ‘γιναν οι εκλογές, το αποτέλεσμα αυτών οδηγεί τον μικρό αναγνώστη, και ειδικά μέσω της έξυπνης λύσης που έπεται και έδωσαν ο Μίλτος και η Μελίνα, στη διαπίστωση πως: «Τα ονόματα δεν έχουν σημασία... Κάθε δουλειά ήταν σημαντική. Αν κάποιος δεν έκανε αυτό που του είχε ανατεθεί, η κυψέλη θα κατέρρεε»...

Δευτέρα 4 Μαΐου 2020

Σμαρώ, Από τον Βόσπορο στον Σηκουάνα- Δέσποινα Χατζή

      Το «Σμαρώ-Από τον Βόσπορο στον Σηκουάνα» της Δέσποινας Χατζή είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως που διαβάζω και ομολογώ πως η θεματολογία καθώς και η εκλεπτυσμένη γραφής της, με τα όμορφα καλολογικά στοιχεία, τους άψογους σκιαγραφημένους ήρωες και τις πλούσιες περιγραφές της που αυτή περιείχε, με εντυπωσίασαν και μου κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον της ανάγνωσης. Το κείμενο είναι πολυπρόσωπο και σύνθετο, με εναλλαγή αφήγησης που μας ταξιδεύει στην Πόλη και στο Παρίσι του χθες, και συγκεκριμένα της δεκαετίας του 1950 με τα Σεπτεμβριανά και το πογκρόμ κατά του ελληνισμού της Πόλης να σφραγίζει γεγονότα της μυθοπλασίας, καθώς και στο σήμερα όπου άλυτες συναισθηματικές εκκρεμότητες αναμένουν επίλυση, με εμάς τους αναγνώστες να απολαμβάνουμε την αφήγηση, τα διλλήματα και τις ανατροπές και να γευόμαστε εν τέλει τη λύτρωση που μας περίμενε στο φινάλε.

     Πριν φτάσουμε στο φινάλε, που φυσικά και δε θα σας το πω!- ας σας μεταφέρω επιγραμματικά την ιστορία. 

      Η Σμαρώ, η μοναχοκόρη του έμπορα Ιάκωβου Παπάζογλου και της Μαρίκας, είναι μια νέα, έξυπνη κοπέλα που αγαπά τα βιβλία και εκπέμπει δυναμισμό. Πριν περάσει το κατώφλι της ενηλικίωσης ο καθηγητής Κωνσταντίνος Βαΐτσης αναλαμβάνει την εκπαίδευσή της με σκοπό να εισαχθεί την επόμενη χρονιά στην ανώτατη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Καθηγητής και μαθητευόμενη έρχονται κοντά. Τα πνεύματα τους συναντιούνται. Ο έρωτας τους επισκέπτεται, τους συντροφεύει. 
      Τα στερεότυπα όμως της εποχής συγκρούονται στην ψυχή της Σμαρώς με τα πρέπει και τα θέλω να στήνουν χορό. Η Ιστορία, η μοίρα και άνθρωποι εγωκεντρικοί αποτελούν τροχοπέδη στον έρωτα του ζευγαριού που τελικά αναγκάζεται να χωρίσει. Ο Κωνσταντίνος φεύγει για το Παρίσι και η Σμαρώ παντρεύεται έναν βίαιο, κακότροπο και αυταρχικό άντρα. Θα αποκτήσει μαζί του ένα γιο, τον Μηνά, που πενήντα, σχεδόν, χρόνια αργότερα θα ψάξει την μάνα του που τον εγκατέλειψε ενώ ήταν, μόλις, πέντε χρονών. «Γιατί έφυγε η Σμαρώ;», αναρωτιέται ο Μηνάς, αναρωτιόμαστε κι εμείς και γυρίζουμε τις σελίδες έχοντας σφηνωμένο στο μυαλό μας αυτό το ερώτημα.

Κυριακή 26 Απριλίου 2020

Η σκιά του Κυβερνήτη- Άρης Σφακιανάκης

     Ο Πέτρος Σκοτεινός, ο σωματοφύλακας του Ιωάννη Καποδίστρια, γίνεται «Η σκιά του Κυβερνήτη» και μας αφηγείται σε α’ πρόσωπο την πορεία του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας ξεκινώντας από τον χειμώνα του 1827 καθώς και την άφιξη του στην διχασμένη χώρα τον Ιανουάριο του 1828 έως και τη δολοφονία του το Σεπτέμβρη του 1831 στην πρωτεύουσα του νεοσύστατου κράτους, το Ναύπλιο. 
      Το 1827 ο Καποδίστριας βρίσκεται στο λιμάνι της Ανκόνας και αναμένει, για έναν ολόκληρο μήνα, την άφιξη αγγλικού πλοίου προκειμένου να τον  μεταφέρει  στην Ελλάδα και στα καθήκοντα που του ανατέθηκαν και που εκείνος δέχθηκες να αναλάβει με αίσθημα ευθύνης και αφοσίωσης προς την πολύπαθη πατρίδα. Τις μέρες της αναμονής δέχεται μια σκηνοθετημένη, όπως αποδείχθηκε αργότερα, δολοφονική επίθεση από όπου και βγήκε αλώβητος χάρις την σωτήρια παρέμβαση του βαλτού από τον Μέτερνιχ, Πέτρου Σκοτεινού. Έπειτα από αυτό το περιστατικό, ο Καποδίστριας εντάσσει τον Σκοτεινό, όνομα και πράγμα, στη προσωπική του φρουρά όπου εκείνος πλέον κινείται, με προστατευτικότατα και διακριτικότητα, ένα βήμα πίσω από τον Κυβερνήτη.  
      Η θέση του αυτή θα τον κάνει τον τέλειο αφηγητή αφού με το λόγο του στήνει το πορτρέτο του Κερκυραίου πολιτικού καθώς και το πολιτικοκοινωνικό σκηνικό κάτω από το οποίο βρέθηκε να κυβερνά ο Καποδίστριας. Για τρία χρόνια (1828-1831) ο Κυβερνήτης παραμελεί την προσωπική του ζωή και ρίχνεται ψυχή τε και σώματι στον αγώνα για την αναδιοργάνωση του κράτους. Εμφύλιοι σπαραγμοί, ανύπαρκτος στρατός, ένας Ιμπραήμ που καίει την Πελοπόννησο και απειλεί τον οχταετή αγώνα και την έκβασή του, ανέχεια, αμορφωσιά και πόνος είναι όσα βρίσκει ο Καποδιστρίας με τον ερχομό του και όσα μπαίνουν στο χαρτοφυλάκιο των υποχρεώσεών του.
     Οι ίντριγκες όμως, οι διχασμοί, τα συμφέροντα, οι κοτζαμπάσηδες, τα δάνεια και η απληστία στήνουν εμπόδια, βάζουν τρικλοποδιές και μετατρέπουν τον Σωτήρα του Έθνους ως την ‘’ευκαιρία που χάθηκε για πάντα’’ ώστε να γίνει η Ελλάδα μια ανεξάρτητη και λειτουργική χώρα. το Ωσσανά του λαού γρήγορα μετατρέπεται από τους πολιτικάντηδες κυρίως και τους κοτζαμπάσηδες σε «Σταύρωσων Αυτών»...