Το τραγούδι των ψυχών- Δήμητρα Κωλέτη

Το τραγούδι των ψυχών

Κλικ
Και η στιγμή αιχμαλωτίζεται,
Δέσμια του χρόνου ,
Κληροδότημα στο μέλλον.

Κλικ
Μάνες σφίγγουν τα μωρά τους,
Λόγια, ψίθυροι, συντροφιά στο κατευόδι τους
Κι 'ναι οι σπαραγμοί
Του Πολέμου ανάθεμα!

Κλικ
Κι αόρατες ψυχές πετούν,
Αφήνοντας πίσω τους
το φόντο της Παράνοιας.

Πετούν
Και φτάνουν εκεί που κόσμοι φτιαγμένοι,
από όνειρα και πόθους επίγειους,
τους χαρίζουν απλόχερα ζεστασιά.

Σεργιανούν σε δρόμους ανέμελους,
φωτεινούς, σπαρμένους με μαργαρίτες.
Κάπου κάπου ρίχνουν το βλέμμα τους κάτω,
μαγνήτης που το έλκει το κάλεσμα των δικών τους!

Κι όλες μαζί αρχίζουν το τραγούδι!
Νότες παιδικές σκαλώνουν στα χείλη τους•
άναρχα εκείνες φτιάχνουν στίχους πεθυμιάς:

"Τι άραγε αιώνα κάνει εκεί έξω..."!

Τότε ξάφνου οι μαργαρίτες λικνίζονται σε τέμπο μελαγχολικό...

Ο σελιδοδείκτης των ΒιβλιοΑναφορών σταματά...

στις σελίδες 69- 70 στα Χάλκινα Κατώφλια του Ισίδωρου Ζουργού

Στην αμμουδερή ακτή είχαν αγκυροβολήσει τα πρώτα καράβια των Αχαιών.... Η θάλασσα είχε σκουρύνει στο βάθος της, γιατί ο στόχος τους έκλεινε τον ορίζοντα, τα κοίλα καράβια τους ήταν αμέτρητα. Ήρθε τότε απρόκλητη, σαν μια παλιά γνώριμη που με θυμήθηκε , σαν κάποια συγγένισσά μου χαμένη από καιρό. Έμοιαζε κάπως με τη φωνή της μάνας μου, που είχε εξαφανιστεί στη χοάνη του χρόνου. Ήταν μια Φωνή απ' τις τόσες που είχα ακούσει από τότε που γεννήθηκα. Μπορεί να ήταν μια ντροπαλή θεά ή μια νύμφη του ποταμού Αξιού, ίσως πάλι μια ιέρεια της Λευκής Θεάς, που είχε πεθάνει νωρίς και νοσταλγούσε ακόμη τον πάνω κόσμο, γυναίκα ήταν πάντως. Ξεροκατάπια. Κατάλαβα πως η στιγμή ήταν σημαντική, βρήκα το θάρρος και της μίλησα. Δεν ήθελα πια μόνο να ακούω, είχα μεγαλώσει και είχα ανάγκη να μιλώ.

Η Φωνή κάτι τραγουδούσε, μόνο που εκείνη η ώρα δεν ήταν για τραγούδια. Πήρα μια βαθιά ανάσα. "Αυτό είναι ο πόλεμος;" τη ρώτησα κι αμέσως κάπως σαν να δείλιασα για το τόλμημά μου, όμως δεν υπήρχε επιστροφή, έπρεπε οπωσδήποτε να της μιλήσω. ''Πες μου, αυτό είναι ο πόλεμος;"

''Η αρχή του'', μου απάντησε η Φωνή κόβοντας απότομα το τραγούδι.

''Τι να κάνω, πες μου!''

''Υπομονή, τι άλλο; Βρέθηκες κάτω απ' τις μυλόπετρες. Πρόσεξε μόνο μη φας απ' το αλεύρι των ανθρώπων. Θα ζήσεις το μεγάλο άλεσμα, σάρκες και κόκαλα θα γίνουν σκόνη, κανείς δεν μπορεί να σταματήσει τον ανεμόμυλο''.

****

Πρόσεξε μόνο μη φας απ' το αλεύρι των ανθρώπων, υπογραμμίζω αυτή τη φράση και ταυτόχρονα αναρωτιέμαι πώς κρατάς την ανθρωπιά σου μέσα στον όλεθρο του πολέμου ή οποιασδήποτε άλλης κρίσης... Τι δύναμη θέλει για να μην παρασυρθείς σωματικά και κυρίως πνευματικά ακολουθώντας τις στροφές των μυλόπετρων που οδηγούν στην φθορά, στην αλλοίωση και εν τέλει στον αφανισμό της προσωπικότητάς μας. Μη φας, παροτρύνει ο συγγραφέας κι είναι σα να σου λέει στάσου στο ύψος σου, υπερασπίσου τις αρχές σου κόντρα στην εποχή της φθοράς, της αλλοίωσης. Η υπομονή είναι ο τρόπος, υπομονή όχι παθητικότητα -πώς μπορείς άλλωστε να χαρακτηριστείς παθητικός όταν έχεις περιέλθει σε τέτοια εσωτερική πάλη!-υπομονή μέχρι ν' αλλάξει η συνθήκη και στη λήξη της, να βρεθείς ηθικά αναλλοίωτος...

Δήμητρα Κωλέτη

Lacryma Christi & Εις το όνομα της μητρός- Φιλομήλα Λαπατά

Δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ακριβώς το ανακάλυψα για πρώτη φορά. Ήμουν πολύ μικρή. Την ύπαρξή του τη γνωρίζαμε μόνο οι δυο μας. Εκείνο κι εγώ. Ήταν το αόρατο σακούλι που είχα κρεμασμένο στην πλάτη μου. Μέσα μπορούσα να πετάω ό, τι το κοινωνικό μου περιβάλλον και, προπαντός, οι γονείς μου θεωρούσαν ανεπίτρεπτο επάνω μου ή στη συμπεριφορά μου.

... Οι γονείς μου έκαναν τα πάντα για εμένα εκτός από το να με αφήσουν να γίνω ο εαυτός μου. "Τα καλά κορίτσια δε θυμώνουμε!" Πήρα τότε το θυμό μου, που δεν ταίριαζε με την εικόνα της καλής κόρης, αργότερα κυρίας, συζύγου, μάνας, και τον πέταξα μέσα στο αόρατο σακούλι. "Τα καλά κορίτσια δεν αντιμιλούν!" Πάει και η γνώμη μου μέσα στο σακούλι. "Τα καλά κορίτσια δε φωνάζουν!" Πάει η φωνή μου. "Τα καλά κορίτσια δε χορεύουν έτσι ξεδιάντροπα!" Πάει και ο αυθορμητισμός μου. Ακολούθησε η ευαισθησία μου, η σεξουαλικότητά μου, και στο τέλος η αυθεντικότητά μου, και δεν μπορώ πια να θυμηθώ και τι άλλο. ... το κρέμασα στην πλάτη μου (αναφέρεται στο σακούλι) και από τότε έγινε αναπόσπαστο εξάρτημα της ύπαρξής μου. Χρειάστηκα είκοσι χρόνια για να το γεμίσω. Από τα είκοσι και μετά, πέρασα την υπόλοιπη ζωή μου τραβώντας έξω από το σακούλι ένα ένα ό, τι είχα πετάξει μέσα. Έπρεπε να τα κάνω ξανά όλα δικά μου, για να μπορέσω να ζήσω.

αποσπάσματα σελίδων 58 & 60- Lacryma Christi, Το δάκρυ του Χριστού

      Το δεύτερο αυτοτελές μυθιστόρημα της τριλογίας της Διασποράς της αγαπημένης συγγραφέως Φιλομήλα Λαπατά, το «Lacryma Christi, Το δάκρυ του Χριστού» φιλοξενεί στις σελίδες του την ιστορία μιας ηρωίδας που η πορεία της στο ταξίδι της αφήγησης μάς αποκαλύπτει διαχρονικές αλήθειες: για τη σχέση του ανθρώπου με την οικογένεια, το Θεό, τις κοινωνικές συμβάσεις που κομματιάζουν την προσωπικότητα, την πάλη του ατόμου να γίνει ο εαυτός του, να τον αγαπήσει και να τον αποδεχτεί. Η αγάπη, το μίσος, η συγχώρεση τυλίγουν τους ήρωες και κατ' επέκταση τους αναγνώστες τους. Οι ήρωες και οι τόποι που αυτοί δρουν, η σαγηνευτική Σαρδηνία του 19ου αιώνα, παίρνουν μορφή μέσα από την εξαιρετική γραφή της Φιλομήλα Λαπατά με τη χρήση της γλώσσας να είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική και αυτή που κυριαρχεί, εν τέλει, στο κείμενο, για άλλη μια φορά.

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Lacryma Christi, Το δάκρυ του Χριστού

Συγγραφέας: Φιλομήλα Λαπατά

Εκδ. Καστανιώτη

Ημ.Εκδ.: 2004

Σελ. 380

Γη της πικραμένης Παναγιάς -Θοδωρής Παπαθεοδώρου

     Είπα να κάνω ένα ξεφύλλισμα στο πρώτο βιβλίο της σειράς (Γη της πικραμένης Παναγίας) του αγαπημένου συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου με ιστορικό υπόβαθρο την Κύπρο, ώστε να θυμηθώ κάποια σημεία του πριν την ανάγνωση του δεύτερου βιβλίου (Γη του άγριου καιρού), που αυτές τις μέρες απέκτησα. Ξεφύλλισμα όμως και Θ Παπαθεοδώρου δεν πάνε μαζί. Ο λόγος του είναι εκεί και τέτοιος που βυθίζεσαι στο κείμενο με την Ιστορία να σε αγκιστρώνει και να σου επιβάλει την διδαχή της, με την (μυθ)ιστορία να σε κρατά δέσμιο του κειμένου και να σου μεταλαμπαδεύει γνώση καθώς και το εκάστοτε συναίσθημα που κουβαλούν οι καλοσχηματισμένοι ήρωες, αντίστοιχα.

        Παραμονή της Παναγίας του 1974 ο Αττίλας 2 ξεκινά και πρόσωπα και τόποι της Κύπρου βεβηλώνονται από τους εισβολείς. Αμμόχωστος, Λευκωσία, Γερόλακος, πατόνται από Τούρκους, βομβαρδίζονται ανελέητα, με τους εισβολείς να αιχμαλωτίζουν και να λεηλατούν τόπους και ψυχές αθώων Ελληνοκυπρίων. Ανάμεσα τους οι μάνες της πικραμένης νήσου, η Μαρίτσα που μέσα στον χαλασμό χάνει ένα από τα αγρινάκια της, η Χαρά που γίνεται ασπίδα για τη μικρής της κόρη, βιάζεται ομαδικά και λυσσαλέα και η Ελένη που μαζί με την Ελευθερίτσα της αγωνιούν για τους αγνοούμενους άντρες της οικογένειάς τους.

     Κι ενώ οι σελίδες προχωρούν, με την αγωνία για την πορεία των ηρώων μέσα στον ορυμαγδό της εισβολής να κυριαρχεί, ο συγγραφέας μάς βουτά στο παρελθόν, στη δεκαετία του '50, τότε που οι ήρωες δρουν, ερωτεύονται, δημιουργούν και συντάσσονται ο καθένας από το δικό του μετερίζι στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου κατά των Άγγλων αποικιοκρατών, αρχικά, και στη συνέχεια στον διμέτωπο αγώνα, Άγγλων και συγχρόνως Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι με τις ευλογίες της Αγγλίας κυνήγησαν ανελέητα τους αγωνιστές έχοντας στην ατζέντα τους την Διχοτόμηση. Φυλακίσεις, κυνήγι, αγχόνη, προδοσία, διχασμός στη γη που είκοσι χρόνια μετά θα γίνει για όλους Γη της Πικραμένης Παναγιάς...

Τ' αηδόνια της σιωπής- Στέφανος Δάνδολος

'' Και με τα όνειρα ξοδεύτηκε ο καιρός. Πότε ήταν 1910 που είχαμε τη νιότη μας, πότε πέρασε ο Μεσοπόλεμος, πότε ήρθε η εποχή της καταχνιάς, ούτε που το κατάλαβα. Σαν νεράκι από πηγή κύλησαν τα χρόνια, κι εμείς απομένουμε όλο και πιο γερασμένοι, αλλά με την ίδια φλόγα στην καρδιά. Και χαμογελάμε στον ήλιο αισιόδοξοι, παίρνουμε δύναμη απ' τα όνειρά μας και την υπομονή μας, και έτσι δεν μας λείπει  σχεδόν τίποτα. Γιατί σε όλους μας λείπει κάτι.''

     Μ' αυτά τα λόγια ξεκινά η υπέροχη ιστορία των ηρώων του εξαιρετικού μυθιστορήματος Τ' αηδόνια της σιωπής του Στέφανου Δάνδολου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Μέσα στο ζόφο των Δεκεμβριανών ο συγγραφέας τοποθετεί τους ήρωες του, τον κύριο Αριστείδη και την κυρία Ευδοξία, με τους χαρακτήρες, τις επιλογές και τις ιδιοσυγκρασίες τους να αποτελούν φως των εποχών, διαχρονικά, πόσο μάλλον στη σκοτεινή εποχή του Εμφυλίου όπου και δρουν. Η καλογραμμένη ιστορία του Δάνδολου είναι μια μεγάλη αντίφαση φως- σκοτάδι, συναίσθημα- αποκτήνωση, με το ειδύλλιο των δύο ηρώων να αποδίδεται με τέτοιο τρόπο από την πένα του συγγραφέα που νιώθεις την ποιητική χροιά, η οποία το περιβάλλει, να σε παρασύρει σε λογιών λογιών συναισθήματα. 

Οι κόρες της Ελλάδας 3: Η κάθαρση- Φιλομήλα Λαπατά

     Η Κάθαρση, το τρίτο και τελευταία βιβλίο της λογοτεχνικής σειράς Οι κόρες της Ελλάδας κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός ολοκληρώνοντας το μωσαϊκό των ηρώων μα και της ίδιας της Ιστoρίας της Ελλάδας και της πρωτεύουσάς της, της Αθήνας, με τρόπο λυτρωτικό, ταξιδιάρικο και κυρίως λογοτεχνικό.

     Η πένα της αγαπημένης συγγραφέως Φιλομήλα Λαπατά αποτύπωσε άψογα -άραγε φτάνει το εν λόγω επίρρημα για να εκφράσω το θαυμασμό μου για την γραφή της συγγραφέως;- στις σελίδες του αυτοτελούς μυθιστορήματος Η Κάθαρση την Αθήνα της τελευταίας εικοσαετίας του 19ου αιώνα με τις κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές της, τα ήθη και τα έθιμά της, τα γραφικά πρόσωπα της Πλάκας και τα ξεχασμένα πλέον επαγγέλματά της, τα μνημεία και τα νέα κτήρια της να είναι αυτά, που αποκαλύπτουν στον αναγνώστη την ηθογραφία/τοπογραφία της εποχής και που, εντέλει, τον παρασύρουν νοερά σε μια άλλη εποχή, σε μια άλλη Αθήνα.

     Το 1882 ο Φοίβος Νεγρεπόντης, αξιωματικός της Αστυνομίας Αθηνών, υπόσχεται στον ετοιμοθάνατο θείο του πως θα εξιχνιάσει αυτός την μοναδική υπόθεση που δεν είχε καταφέρει να επιλύσει και που τον βασάνιζε μέχρι και το τέλος της ζωής του: τη δολοφονία της ιερόδουλης των Αθηνών. Λίγο καιρό μετά, η υπόθεση βγαίνει από το αρχείο, το μέγαρο Βαρβαρέσων, Δούκα και Βογιατζόγλου ανοίγει την πόρτα του στον επίμονο αξιωματικό μιας και είναι το κοντινότερο κτήριο στον τόπο του εγκλήματος και μαζί του πρόσωπα: Λέγκω, Οδύσσεια, Ομέρ….,

Αυγή, Το θαμμένο τετράδιο - Σπύρος Πετρουλάκης

     Μετά την παρουσίαση του νέου βιβλίου του Σπύρου Πετρουλάκη στη Δανειστική Βιβλιοθήκη του Π.Σ. Εξαμιλίων (δείτε την εδώ ) στις 22 Απριλίου 2024,  δε θα μπορούσα να μην επιλέξω για ανάγνωση το Αυγή- Το θαμμένο τετράδιο μιας και η παρουσίαση καθώς και όσα ακούστηκαν σ' αυτή κέντρισαν το ενδιαφέρον μου.

     Στο Αυγή - Το θαμμένο τετράδιο, ο συγγραφέας καταπιάνεται με μια από τις πιο σκοτεινές και αιματοβαμμένες σελίδες της σύγχρονής μας Ιστορίας, αυτή του Εμφυλίου. Με σεβασμό και αντικειμενικότητα χωρίς να τοποθετείται υπερ ή κατά κάποιου από τους εμπλεκόμενους της εμφύλιας διαμάχης ξεδιπλώνει την ιστορία του και αποκαλύπτει, συν της άλλης, λεπτομέρειες που κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο.

     Κεντρικό πρόσωπο η Αυγή, μια νεαρή αντάρτισσα που έρχεται αντιμέτωπη με την Ιστορία, τις Ιδέες, τα πάθη και τον έρωτα, καταστάσεις που, εν τέλει, την οδηγούν στο Παλαιό Τρίκερι Μαγνησίας, στον τόπο εξορίας 5.000 γυναικών, εκεί που οι άθλιες συνθήκες, οι βασανισμοί των δήμιων και η εξαθλίωση των κρατουμένων γράφουν τη μετεμφυλιακή Ιστορία. Η Αυγή θα περάσει μέσα από την Κατοχή, την Αντίσταση και τον Εμφύλιο για να βρεθεί το 1949 εξόριστη μαζί με άλλες σπουδαίες και άψογα σκιαγραφημένες, απο την πένα του συγγραφέα, γυναίκες, όπως η αγαπημένη μου Μαρία, με τις ιστορίες της καθεμιάς από αυτές να συνθέτουν το μωσαϊκό της μυθοπλασίας.

Παλιές και νέες χώρες - Ισίδωρος Ζουργός

     Ο Ισίδωρος Ζουργός είναι, για εμένα, ένας ξεχωριστός συγγραφέας που πάντα απολαμβάνω τα μυθιστορήματά του, μιας και η πένα του με τις λέξεις τις γεμάτες πλαστικότητα, με αιχμαλωτίζει στην ανάγνωση. Περιγραφές, εικόνες και ατμόσφαιρα χτίζουν κόσμους που σεργιανάς ανενόχλητα κρατώντας από το χέρι τον εκάστοτε ήρωά του.

       Έναν τέτοιο ήρωα, τη Λεύκα Κηρομάνου, πιάνουμε από το χέρι κι αρχίζουμε το σεργιάνι στις «Παλιές και νέες χώρες». Αθήνα, Ερμούπολη και Θεσσαλονίκη του 19ου αιώνα ζωντανεύουν μπρος στα μάτια του αναγνώστη αποκαλύπτοντας μυστικά, συνθήκες και εποχές. Η Λεύκα γράφει την ιστορία της και είναι το γραπτό της ένα ντόμινο εξελίξεων και εναλλαγών που παρασύρει και σε φέρνει μπροστά, μεταξύ άλλων, σε βεγγέρες αστών όπου η ξεδιάντροπη στάση τους καθρεφτίζει τις κοινωνικές ανισότητες, σε εμπορικές και τοκογλυφικές συναλλαγές, σε μυστικά καλά κρυμμένα καθώς και σε ανθρώπους αντιφατικούς, άλλους κυριευμένους από την εξουσία του χρήματος και άλλους αγνούς και ονειροπόλους που αγγίζουν με την στάση τους και την βαθιά φιλοσοφημένη τους σκέψη.

      Η δυναμική Λεύκα θα συναντήσει έναν τέτοιο ονειροπόλο, τον Μιχαήλ, θα τον ερωτευτεί και, μια από τις πιο ιδιόρρυθμες και πρωτότυπες λογοτεχνικές σχέσεις, θα ξεδιπλωθεί στις σελίδες του μυθιστορήματος. Οι δυο τους, με αφετηρία ένα κακόγουστο αστείο, θα συμπορευτούν και συγχρόνως θα μας ταξιδέψουν στην Αθήνα της μπελ εποκ εκεί όπου η νωθρή πρωτεύουσα καλύπτει πίσω από ψηλές μάντρες πλουσιόσπιτων μυστικά, στην Ερμούπολη του εμπορίου καθώς και στην πολυεθνική Θεσσαλονίκη όπου εργάτες διεκδικούν και η Ιστορία, ύστερα από αιματηρούς αγώνες, την απελευθερώνει και την κατατάσσει, μαζί με άλλες, στις νέες χώρες της νεοσύστατης Ελλάδας...

Το κορίτσι με το σαλιγκάρι- Πηνελόπη Κουρτζή

     "Το κορίτσι με το σαλιγκάρι" της Πηνελόπης Κουρτζή μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη, στη συχνότητα της ΕΡΤ1, με το τίτλο της σειράς να προσαρμόζεται ως ‘’Η παραλία’’. Αν και μ' αρέσει να διαβάζω πρώτα το εκάστοτε βιβλίο και μετά να παρακολουθώ την δραματοποίηση του, αυτή τη φορά έγινε το αντίστροφο με το σενάριο- ο ρόλος του Δημητρού είναι καθηλωτικός!- να μου γεννά το ενδιαφέρον και να επιλέγω τελικά το βιβλίο για ανάγνωση, κατά τη διάρκεια της οποίας διαπίστωσα πως ουδεμία σχέση έχει η μυθοπλασία της συγγραφέως με το σενάριο το οποίο, αν και δεν περίμενα να το πω αυτό, θεωρώ πως ξεπερνά το κείμενο σε πολλά επίπεδα: πλοκή, συναισθήματα, ήρωες δομημένοι.

     Πιο συγκεκριμένα, βρήκα το βιβλίο, σε γενικές γραμμές άνευρο, με ήρωες επιφανειακούς και ιστορίες, κάποιες από αυτές, να μου γεννούν την αίσθηση πως ήταν εκεί απλώς για να συμπληρώσουν τις σελίδες. Αν και η αρχή του μου κέντρισε το ενδιαφέρον καθώς έχουμε ένα έγκλημα του παρελθόντος που σημάδεψε την ηρωίδα και αναμένεται η διαλεύκανσή του, στη συνέχεια, από ένα σημείο και μετά, το κείμενο έκανε μια μεγάλη κοιλιά με το μόνο που με έκανε να θέλω να συνεχίσω την ανάγνωση να είναι οι υπέροχες περιγραφές των Ματάλων. Στο φινάλε επανέρχεται το αστυνομικό μυστήριο της αρχής το οποίο μάλιστα επιλύεται μέσα σε λίγες μόνο σελίδες κάτι που με ξένισε και είναι ένα ακόμα μείον του βιβλίου....

Το προξενιό της Ιουλίας- Γιώργος Σ. Πολίτης

     Το προξενιό της Ιουλίας του Γιώργη Σ. Πολίτη ετοιμάζεται να δραματοποιηθεί για την τηλεόραση του Alpha και πριν την προβολή του το επέλεξα για ανάγνωση. Πρόκειται λοιπόν για ένα κοινωνικοπολιτικό μυθιστόρημα γεμάτο ανατροπές και με γραφή καλοδουλεμένη, λιτή και αιχμηρή που κατορθώνει να μεταφέρει τον αναγνώστη στο χώρο και στο χρόνο κοινωνώντας μας, εκτός από την μυθοπλασία, το κλίμα και την ηθογραφία της μετεμφυλιακής Ελλάδας.

 

     Έτσι μεταφερόμαστε στην Ελλάδα του '50 εκεί που η κεντρική ηρωίδα, η Ιουλίτσα, όπως χαρακτηριστικά την προσφωνεί ο συγγραφέας θέλοντας να τονίσει τον άβουλο χαρακτήρα της και ίσως την θέση της γυναίκας εκείνης της εποχής, περνά μέσα στις φυλακές Αβέρωφ τις τελευταίες της ημέρες πριν την εκτέλεση της θανατικής ποινής που της έχει επιβληθεί καθώς καταδικάστηκε για το φόνο του άντρα και της μικρής τους κόρης. Μια νεαρή δημοσιογράφος, η Αλεξάνδρα, θέλει να της πάρει συνέντευξη και να την κάνει να μιλήσει επιτέλους, μιας και η Ιουλίτσα δεν έχει μιλήσει σε κανέναν για τα γεγονότα που στιγμάτισαν τη ζωή της και την οδηγούν σε έξι μέρες στο θάνατο. Η συζυγοκτόνος ζει στο δικό της παρανοϊκό σύμπαν, στο σκοτεινό λαβύρινθο των σκέψεών της, μέσα στη σιωπή και την παραίτηση.

Σχεδόν γυναικα- Δημήτρης Βαρβαρήγος

     Το Σχεδόν Γυναίκα του Δημήτρη Βαρβαρήγου είναι ένα μυθιστόρημα στο οποίο το έθιμο της ιερής πορνείας, όπου σύμφωνα με αυτό κάθε κορίτσι του 5ου αιώνα υποχρεούταν να περάσει μια νύχτα στο ιερό άλσος της θεάς Αφροδίτης ασκώντας τον αγοραίο έρωτα ώστε να κερδίσει την εύνοια της θεάς, αποτελεί το ιστορικό πλαίσιο πάνω στο οποίο ξεδιπλώνεται η μυθοπλασία ενώ ταυτόχρονα στις σελίδες του προβάλλεται μια άλλη εποχή, τόσο μακρινή που η αισθητική και η νοοτροπία της δημιουργεί ποικίλα συναισθήματα στον αναγνώστη.

     Η Ινώ, η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, η Σχεδόν Γυναίκα, είναι ένα νεαρό κορίτσι, κόρη του έπαρχου της Κορίνθου, Επίβουλου, ενός φιλοχρήματου, σκληρού και φιλόδοξου πλούσιου της εποχής, που φυσικά έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για την τύχη της κόρης του. Η Ινώ βρίσκεται στο μεταίχμιο της αθωότητας και των πρώτων σκιρτημάτων, έχει ανησυχίες, ερωτήματα, πόθους και μια βαθιά επιθυμία: να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Βρισκόμαστε όμως στον 5ο αιώνα -και πόσους αιώνες μετά μέχρι να αλλάξει η θέση της γυναίκας μέσα στις κοινωνίες; - εκεί που ο πατέρας αποφασίζει τη τύχη της κόρης του.

Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας- Tim Marshall

     Αν τα παιδιά σας έχουν αδυναμία στη Γεωγραφία ε! καιρός είναι να τα αιχμαλωτίσετε μ' αυτή! Ο τρόπος; Απλός! Επιλέξτε το Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας- 12 μεγάλοι χάρτες για να ανακαλύψετε την ιστορία και τον πολιτισμό του κόσμου του Tim Marshall που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα σε μετάφραση Τατιάνα Γαλάτου.

     Στις σελίδες του οι μικροί αναγνώστες -θα πρότεινα από μαθητές της Ε' τάξης και πάνω μιας και σ' αυτές τις τάξεις έρχονται ουσιαστικά σε επαφή με το μάθημα της Γεωγραφίας- θα αιχμαλωτιστούν στην ανάγνωση καθώς οι πολύχρωμοι χάρτες και οι πληροφορίες που τους συνοδεύουν θα τους τραβήξουν το ενδιαφέρον ενώ ταυτόχρονα θα τους κάνουν να κατανοήσουν πως η Ιστορία συνδέεται άμεσα με το ανάγλυφο της Γης. Η πολιτική πορεία, οι πόροι, η γεωμορφολογία και οι πολιτισμοί της Αμερικής, της Κίνας, της Ευρώπη, της Αφρικής, της Ρωσίας περικλείονται στις 80 σελίδες του, με τους χάρτες να ζωντανεύουν τις πληροφορίες και να φέρνουν όλο και πιο κοντά τους μικρούς αναγνώστες στην Ιστορία του Κόσμου μας κατανοώντας παράλληλα πολλές απο τις αποφάσεις των ηγετών και την εξέλιξη των χωρών τους.
     Γιατί η ΗΠΑ είναι υπερδύναμη; Γιατί η Ευρώπη έγινε το κέντρο δύο Παγκόσμιων Πολέμων; Και η Ρωσία γιατί θέλει το λιμάνι της Κριμαίας και στις μέρες μας κάνει πόλεμο με την Ουκρανία; Οι απαντήσεις στο Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας!

    Με το να το επιλέξετε λοιπόν για τα παιδιά σας θα τα φέρετε πιο κοντά στην Ιστορία, τον Πολιτισμό και τη Γεωγραφία του κόσμου μας! Μη φοβηθείτε πως θα το βαρεθούν ή θα τους κουράσει, είναι ευκολοδιάβαστο, πολυτροπικό, ενημερωτικό με ενδιαφέρουσες πληροφορίες και ζωηρό με τους υπέροχους εικονογραφημένους χάρτες να παίζουν σπουδαίο ρόλο στην κατανόηση και μεταδοτικότητα των πληροφοριών.

📌Να σας δώσω και εγώ μια πληροφορία: Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν Οι Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας για ενήλικες!
Extra πληροφορία: Πίσω από το βιβλίο της φωτογραφίας ο ανιψιός μου! Πραγματικά αιχμαλωτίστηκε από την ανάγνωση!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας
12 μεγάλοι χάρτες για να ανακαλύψετε την ιστορία και τον πολιτισμό του κόσμου

Συγγραφέας: Tim Marshall

Εικονογράφηση: Grace Easton & Jessica Smith

Μετάφραση: Τατιάνα Γαλάτου

Βραβείο- Διάκριση: Χρυσή Λίστα 2021 στην κατηγορία Γνώσεων

Εκδ.: Διόπτρα

Ημ. Εκδ.: 26 Φεβρουαρίου 2020

Σελ.: 80

🌏🌎🌍🌏🌎🌍🌏🌎🌍

Καλντερίμι,99 χρόνια Σαλονίκη- Γιάννης Καλπούζος

     Το Καλντερίμι-99 χρόνια στη Σαλονίκη του Γιάννη Καλπούζου είναι ένα ταξίδι στη Σαλονίκη του 19ου και 20ου αιώνα με την τέχνη του λόγου να φωτίζει λυρικά τις αλλαγές της νύμφης του Θερμαϊκού τόσο σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο όσο και στην ίδια την μορφή της. Ένας αιώνας εξιστόρησης και μέσα σ’ αυτά τα χρόνια η πόλη σμιλεύεται αλλάζει πρόσωπο, διαμορφώνεται όπως ακριβώς και οι ήρωες του αγαπημένου λογοτέχνη που παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια συνεχίζουν να ονειρεύονται, να παθιάζονται, να διαμορφώνονται με τους ακοίμητους σπόρους να χτίζουν το χαρακτήρα, να ορίζουν τα βήματά τους άλλωστε: Όλα ξεκινούν και πορεύονται σύμφωνα με όποιον ακοίμητο σπόρο φυτεύεις μέσα σου ή στον φυτεύουν. Ετούτος βαστά τα γκέμια σου και σ’ οδηγεί. Ανάβει τον πολυέλαιο της θρησκείας, το φως της πατρίδας, την πυρκαγιά του έρωτα… (σελ.558)

     Ο συγγραφέας ξεκινά την αφήγηση τοποθετώντας τον κεντρικό ήρωά του, τον Παράσκο στη Σαλονίκη του 1908 τη στιγμή όπου ανακαλύπτει πως η κόρη του Ροδάμνη έχει πέσει θύμα απαγωγής από βουλγαρική ομάδα. ο Μακεδονικός Αγώνας βρίσκεται στο αποκορύφωμά του και όλα είναι ρευστά. Τι έγινε η Ροδάμνη; Γιατί την απήγαγαν; Και ο γιος του, ο Κλεάνθης, τι ρόλο έπαιξε σ’αυτή; Τα ερωτήματα θα συνοδεύουν τον αναγνώστη καθ’ όλη την αναδρομική αφήγηση που ακολουθεί, στην οποία τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του Παράσκου θα μας αποκαλύψουν λεπτομέρειες της ζωής του και θα μας συστήσουν τον Αντύπα, τον πατέρα του ήρωα, που ο χαρακτήρας και τα σοφά του λόγια μας κερδίζουν λέξη τη λέξη.

Οι νεκροί περιμένουν - Διδώ Σωτηρίου

     Στο Οι νεκροί περιμένουν της Διδώς Σωτηρίου η Αλίκη Μαγη, η κεντρική ηρωίδα, μας διηγείται σε α' πρόσωπο τη ζωή της ίδιας και της οικογένειάς της πριν και μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Το μεγαλείο της Σμύρνης, η πτώση και η τραγωδία της πάλαι ποτέ κοσμοπολίτικης πόλης ζωντανεύει με τρόπο μεταδοτικό και αριστοτεχνικό από την σπουδαία λογοτέχνη Διδώ Σωτηρίου.

     Είναι το πρώτο της βιβλίο, γραμμένο το 1959, με αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία και δομημένο με τρόπο που να τονίζεται η συμφορά και οι κοσμογονικές αλλαγές που έφερε στη ζωή των Μικρασιατών η Καταστροφή. Χωρισμένο λοιπόν σε δύο μέρη, με το πρώτο να φιλοξενεί την ιστορία της οικογένειας Μάγη στη πατρογονική εστία της Μικράς Ασίας, στο Αϊδίνιο αρχικά και έπειτα στη Σμύρνη σε τόπους δηλαδή που ο πατέρας της οικογένειας δημιουργεί τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο και με το δεύτερο να την ακολουθούμε στον Πειραιά και τις προσφυγικές συνοικίες.

     Η Αλίκη ζει ανέμελα στο Αϊδίνιο με τον πατέρα να προσφέρει μια καλή ζωή στην οικογένειά του καθώς το εργοστάσιο σαπουνιού απέδιδε καρπούς. Λίγο καιρό μετά η οικογένεια για επαγγελματικούς λόγους θα μετακομίσει στη Σμύρνη, θα νιώσει την κοσμοπολίτικη αύρα της ενώ το Μάη του 1919 θα υποδεχθεί τον ελληνικό στρατό αγνοώντας τα μελλούμενα. Το Αϊδίνιο απελευθερώνεται μέχρι που ο τούρκικος στρατός οργανώνεται και το ανακαταλαμβάνει. Οι θηριωδίες στις οποίες επιδίδονται σοκάρουν με τους συγγενείς και τους συγχωριανούς τους να συμπληρώνουν το μωσαϊκό της αφήγησης ζωντανεύοντας γεγονότα και πρόσωπα.

Το βραχιόλι της φωτιάς - Βεατρίκη Σαΐας- Μαγρίζου

     Η δραματική πορεία μιας εβραϊκής οικογένειας της Θεσσαλονίκης του 20ου αιώνα καθώς και της ίδιας της κοινωνίας περνούν μέσα από την εξιστόρηση της συγγραφέως Βεατρίκης Σαΐας- Μαγρίζου στο Βραχιόλι της Φωτιάς ζωντανεύοντας στις σελίδες του την εποχή και το ιστορικό της πλαίσιο.

     Με αφετηρία την Πυρκαγιά του 1917 στη Θεσσαλονίκη η συγγραφέας μας αφηγείται την ιστορία της οικογένειας του πατέρα της. Η Μπενούτα, η μητέρα της εύπορης οικογένειας βρίσκεται μαζί με τα παιδιά της στο σπίτι τη στιγμή που η φωτιά τυλίγει την εβραϊκή συνοικία και η κάπνα κάνει αποπνικτική την ατμόσφαιρα. Για καλή τους τύχη ο τσιγγάνος Αγγελής τους ανεβάζει στο κάρο του και τους σώζει τη τελευταία στιγμή. Ο Αγγελής τους οδηγεί στον καταυλισμό των τσιγγάνων, μακριά από τη πόλη που οι φλόγες την καταπίνουν. Όσο θα μείνει στον καταυλισμό η Μπενούτα και μαζί της και οι αναγνώστες θα γνωρίσουν τη νοοτροπία, τα ήθη και τα έθιμα της νομαδικής φυλής που σε πολλά μοιάζουν με αυτά των Εβραίων αγνοώντας πως ακόμα και το φινάλε θα είναι κοινό. Φεύγοντας θα αφήσει πίσω για ευχαριστώ στην οικογένεια του Αγγελή ενα βραχιόλι κειμήλιο, ενα βραχιόλια κρίκο συνδετικό ανθρώπων και γεγονότων.

...Φεύγοντας, της χάρισα το βραχιόλι του μπατ-μίτσβα, η μένσα μου, καταπως συνηθίζουμε να κάνουμε εμείς δώρο στα κορίτσια τη μέρα της ενηλικίωσής τους. Το δικό μου βραχιόλι ηταν, ομως ιδιαίτερο. Δε. τελείωνε σε κεφάλι φιδιού, όπως όλα τ' αλλά. Το δικό μου κατέληγε σε δύο οβάλ πλακίτσες, στις οποίες ήταν χαραγμένα τα αρχικά μου με διαμαντάκια. Ένα καλλιγραφικό Μ κι ενα Ν. Μπενούτα Ντάσα. (σελ.51-52).

Η Νοσοκόμα - Δήμητρα Ιωάννου

   Η Νοσοκόμα της Δήμητρας Ιωάννου είναι ένα καταιγιστικό μυθιστόρημα με τις ανατροπές να καθηλώνουν τον αναγνώστη στις σελίδες του. Έρωτες, πάθη, ίντριγκες και μια ανεξιχνίαστη και αινιγματική εξαφάνιση που για τριάντα χρόνια μένει στο παρασκήνιο συνθέτουν την ιστορία της Κατερίνας Συμεωνίδη, της κεντρικής ηρωίδας του κειμένου καθώς και των υπόλοιπων ηρώων που μόνο δευτεραγωνιστικό ρόλο δεν έχουν.

     Στην Άνδρο του '60 καταφτάνει η Νοσοκόμα, η Κατερίνα, και είναι η άφιξή της αυτή που δίνει την ώθηση για να αρχίσει το κουβάρι της αφήγησης να ξετυλίγεται. Η Κατερίνα αναλαμβάνει να κουράρει την Ισαβέλλα Δελαγραμμάτικα, την αρχόντισσα του νησιού, και είναι το δέσιμο των δύο γυναικών τέτοιο που η νεαρή νοσοκόμα αρχίζει να ερευνά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εξαφανίστηκε πριν από τριάντα χρόνια η Φλωρέζα Δελαγραμμάτικα, η δεκαοκτάχρονη τότε κόρη της Ισαβέλλας, της μάνας που ο πόνος, η αγωνία και ο βουβός σπαραγμός με τον οποίο αντιμετωπίζει την εξαφάνιση της πρωτότοκής της, δημιουργεί έντονα συναισθήματα στον αναγνώστη, ο οποίος συμπάσχει, συμπονεί, συναισθάνεται την μάνα που ψάχνει τη λύτρωση φέρνοντας πολλές φορές στα χείλη του τους στίχους του Γιάννη Ρίτσου:

     Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους, τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια τής μητέρας τους την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι ακούει το νερό να κοχλάζει σα να σπουδάζει τον ατμό και το χρόνο.

Πάντα εκεί ...

      Δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά. Μένουν στο σπίτι κι έχουν μια ξέχωρη προτίμηση να παίζουν στον κλεισμένο διάδρομο και κάθε μέρα μεγαλώνουν μέσα στην καρδιά μας, τόσο που ο πόνος κάτω απ’ τα πλευρά μας, δεν είναι πια απ΄ τη στέρηση μα απ’ την αύξηση. Κι αν κάποτε οι γυναίκες βγάζουν μια κραυγή στον ύπνο τους, είναι που τα κοιλοπονάνε πάλι.

     Η Κατερίνα ρωτά, ψάχνει, αναζητά την αλήθεια. Τι απέγινε το φωτεινό κορίτσι με το αέρινο φόρεμα; Ποιος και γιατί εξαφάνισε την λεπτεπίλεπτη και ευγενική Φλωρέζα; Η αλήθεια είναι εκεί κρυμμένη στα πέπλα του χρόνου, ένα φύσημα αρκεί για να βγει στο φως, όπως κάθε αλήθεια, και να λάμψει πάνω από το σκοτάδι, τα συμφέροντα και την πονηριά...

Ξένο Χώμα - Jeanine Cummins

     Σε Ξένο Χώμα αναγκάζεται να μεταναστεύσει η κεντρική ηρωίδα του ομότιτλου μυθιστορήματος, η Λύδια, και ο οκτάχρονος γιος της, ο Λούκα, ώστε να γλιτώσουν από τα καρτέλ του Ακαπούλκο και να βρουν καταφύγιο σε πιο ασφαλές τόπο. Ο σύζυγός της, έγκριτος δημοσιογράφος, και άλλα δεκαπέντε μέλη της οικογένειάς της εκτελούνται μπροστά στα μάτια της ύστερα από δολοφονική επίθεση από το καρτέλ των Χαρδινέρων, επίθεση που πυροδοτήθηκε έπειτα από τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις του άντρα της για το έργο και τον μυστηριώδη αρχηγό του καρτέλ που εκείνη την περίοδο κυριαρχεί στο Μεξικό. Μάνα και γιος κρυμμένοι στη μπανιέρα κατορθώνουν να βρουν ζωντανοί. Για πόσο όμως; Μήπως ο στόχος δεν ήταν ο άντρας της αλλά η ιδία;

      Έτσι ύστερα από το μακελειό, η μόνη της επιλογή είναι να φύγει μακρυά από το Ακαπούλκο και να διαφύγουν μαζί με το Λούκα στις ΗΠΑ. Ο δρόμος της αναγκαστικής μετανάστευσης όπως για κάθε μετανάστη έτσι και για αυτή είναι κακοτράχαλος γεμάτος από κινδύνους, αγωνίες, εμπόδια και ανθρώπους πρακινούμενους από τα καρτέλ. Η Λύδια και ο Λούκα αναγκάζονται να διανύσουν 2500 χιλιόμετρα άλλοτε με τα πόδια κι άλλοτε στην οροφή του Θηρίου, της εμπορικής αμαξοστοιχίας που κατευθύνεται στο Βορρά, με το σάλτο των μεταναστών στα βαγόνια του να οδηγεί πολλές φορές και στο θάνατο.

     Το κυνήγι της επιβίωσης και της αναζήτησης ασφαλούς εστίας γεμίζει τους αναγνώστες με αγωνία, εγρήγορση και ενσυναίσθηση για τη θέση των μεταναστών, γενικά. Το κείμενο είναι γεμάτο ανατροπές και συναισθηματικές διακυμάνσεις: θυμό, πόνο, φόβο, αγωνία, θλίψη, ελπίδα...

       Διαβάστε το Ξένο Χώμα της Jeanine Cummins! Θα σας συγκλονίσει με τον ρεαλισμό του !

Βαθμολογία 5/5

Βιογραφία Συγγραφέως

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Ξένο Χώμα

Συγγραφέας: Jeanine Cummins

Μετάφραση: Ρηγούλα Γεωργιάδου

Εκδ.: ΔΩΜΑ

Ημερ. Εκδ.: 2022

Σελ.: 496

Δήμητρα Κωλέτη

Το δικό μου top βιβλίων για το 2022!

  Δέντρα, λαμπιόνια, γλυκά, κάλαντα από χαρούμενες φωνές, οικογενειακά τραπέζια! 5... 4... 3... 2.. 1... με την έλευση της νέας χρονιάς να αναμένεται με προσμονή!
     Πριν όμως από την αντίστροφη μέτρηση ας φτιάξουμε την λίστα με τα top βιβλία του 2022!

5. Η δίκη που άλλαξε τον κόσμο του Στέφανου Δάνδολου

Ο συγγραφέας συνυφαίνει την ιστορία με την μυθοπλασία και γράφει κατά την γνώμη μου ένα σπουδαίο μυθιστόρημα ιστορικού και θρησκευτικού περιεχομένου που χωρίς υπερβολή μαζί με το Ο Χριστός ξανασταυρώνεται του σπουδαίου Νίκου Καζαντζάκη αποτελεί, για το συγκεκριμένο είδος, κόσμημα για την Ελληνική Λογοτεχνία

4. Άγραφος νόμος της αγαπημένης Σόφης Θεοδωρίδου 

...ένα πλούσιο μυθιστόρημα φόρο τιμής στις γυναίκες και τον πολυσύνθετο ρόλο τους.

3. Η δυστοπία Η ιστορία της Θεραπαινίδας της Margaret Atwoot και η συνέχεια της, Οι Διαθήκες

...ένα μυθιστόρημα γροθιά στο στομάχι που η δυστοπική πλοκή του δίνει άπειρη τροφή για σκέψη κάνοντας το, δυστυχώς, τόσο μα τόσο επίκαιρο και διαχρονικό.

Αγιοβασιλέματα- Μαριέττα Κόντου, γράφει η μαθήτρια Ξανθίππη Κόλλια

     Στο βιβλίο τα Αγιοβασιλέματα της Μαριέττας Κόντου πρωταγωνιστεί ένα έφηβο κορίτσι, η Ερμιόνη, η οποία γράφοντας ένα γράμμα στον Αϊ Βασίλη του ζητά κάτι περίεργο, να μην έρθει φέτος γιατί θα πάει εκείνη να τον βρει ... από εκείνη τη στιγμή αρχίζει ένα μαγικό ταξίδι με πολλές περιπέτειες και καινούργιες γνωριμίες που θα της μείνουν αξέχαστες. Άραγε θα καταφέρει η Ερμιόνη να συναντήσει τον αγαπημένο Άγιο, τον Άι Βασίλη, και να του μιλήσει αυτοπροσώπως;

     Τα Αγιοβασιλεματα είναι μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη ιστορία την οποία σας την προτείνω ανεπιφύλακτα μιας και εμένα με ταξίδεψε σε ένα φανταστικό κόσμο και με ξενάγησε σε μαγικά τοπία που θα μου μείνουν χαραγμένα στο μυαλό μου για πολύ πολύ καιρό.

     Με αυτή τη ΒιβλιοΑναφορά εύχομαι στους αναγνώστες καλές γιορτές και το 2023 να είναι μια μαγική, ξεχωριστή και γεμάτη εκπλήξεις χρόνια!

Βαθμολογία 5/5

Στοιχεία Βιβλίου:

Τίτλος: Αγιοβασιλέματα

Συγγραφέας: Μαριέττα Κόντου

Εικονογράφηση: Βασίλης Κουτσογιάννης

Εκδ.: Μεταίχμιο

Ημερ.Εκδ.:22/10/2020

Σελ.:72

Ξανθίππη Κόλλια

🎅🎄🎅🎄🎅🎄🎅🎄

Βιογραφία Συγγραφέως:

Η Μαριέττα Κόντου γεννήθηκε κατακαλόκαιρο του ’72 στην Αθήνα και είναι ακόμη πολύ κοντά στο «τότε»…Ανήκει στη γενιά της «Αθλητικής Κυριακής», του Carnation, του «Λόλα, να ένα μήλο», του φυτολόγιου, των λευκωμάτων με τις αφιερώσεις, των εικόνων της Sarah Kay και των βιβλίων της Πηνελόπης Δέλτα, της Άλκης Ζέη και της Ζωρζ Σαρή. Θυμάται ακόμη την ασπρόμαυρη τηλεόραση, τις ελληνικές ταινίες του Σαββατοκύριακου και το Θέατρο της Δευτέρας. Έζησε τις δασείες, τις οξείες, τις περισπωμένες και τις σχολικές ποδιές. Σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε το μεταπτυχιακό της στη Συστημική Θεραπεία Ζεύγους και Οικογένειας και το διδακτορικό της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το παραδοσιακό της παραμύθι Τα λευκά φτερά της Κορακίνας τιμήθηκε με εύφημη μνεία το 2014 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά .

Βιογραφία Εικονογράφου:

Ο Βασίλης Κουτσογιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992 και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Δούλεψε στο Παρίσι για ένα διάστηµα, πάνω σε εικαστικές εφαρµογές της αρχιτεκτονικής, στον µουσειακό κυρίως χώρο. Η αγάπη του για το σχέδιο και τις γραφικές τέχνες τον oδήγησε το 2015 στον χώρο της εικονογράφησης και των εκδόσεων, µε το παιδικό βιβλίο να τον συναρπάζει ακόµα περισσότερο κι από όταν ήταν ο ίδιος παιδί.

Μικρασία, Το τραγούδι του αποχωρισμού- Θοδωρής Παπαθεοδώρου

   Το νέο βιβλίο του Θοδωρή Παπαθεοδώρου, Μικρασία- Το τραγούδι του αποχωρισμού, μας ταξιδεύει στα παράλια της Μικράς Ασίας, λίγα χρόνια πριν τη Καταστροφή του 1922, στη Φώκαια του 1914 εκεί όπου οι Νεότουρκοι εξαπολύουν τις πρώτες σφαγές, γεγονός που προσωπικά αγνοούσα, οι οποίες και θεωρούνται προμήνυμα όσων θα ακολουθήσουν την επόμενη δεκαετία στη Μικρά Ασία. Η πένα του συγγραφέα, που ξέρει να χειρίζεται με μαεστρία την πλούσια γλώσσα μας, μας κοινωνεί, για άλλη μια φορά, Ιστορία με τρόπο αμερόληπτο και κατανοητό, Ιστορία με τις λεπτομέρειες της να με ξαφνιάζουν και ταυτόχρονα να συμπληρώνουν με νέα κομμάτια το παζλ της αποδίδοντας συγχρόνως και το κλίμα της εποχής όπου εξελίσσεται η υπόθεση του μυθιστορήματος..

      Η Ιστορία λοιπόν δίνει το έναυσμα για να δράσουν οι ήρωες του Παπαθεοδώρου με την Αννιώ, την κεντρική ηρωίδα, να επηρεάζεται από αυτή, να διαμορφώνεται και να ορίζεται από την ορμή της όπως άλλωστε όλο το ελληνικό στοιχείο της Μικράς Ασίας των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα.

      Στη Φώκαια λοιπόν του 1914, η Αννιώ η μεγάλη κόρη της οικογένειας Παπάζογλου ζει και γεύεται τους καρπούς και τις ομορφιές της αιολικής γης. Τριγυρνά στην πόλη της, την γνωρίζει, την αγαπά σπιθαμή τη σπιθαμή. Γνωρίζει και τον έρωτα στο πρόσωπο ενός ιδεαλιστή δασκάλου που με την σειρά του την κάνει να αγαπήσει την Ιστορία του τόπου της. Όλα αυτά μέχρι τον Ιούνιο του 1914, τότε που οι Νεότουρκοι μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο καταστρέφουν τη Φώκαια. Βιασμοί, φωτιές, βιαιοπραγίες, λεηλασίες... Με τους Φωκαείς στο κυνήγι και στην εκρίζωση τους.